ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ

Με απαίτηση της Τρόικας και των δανειστών της χώρας, προετοιμάζονται μεθοδικά νέες επιθέσεις στα δικαιώματα των εργαζομένων που απορρέουν από τις συλλογικές συμβάσεις.

Στόχος των επιθετικών ενεργειών που μεθοδεύονται και ανακοινώνονται από διάφορα κυβερνητικά και μη στελέχη μέσα από τα ΜΜΕ για να προετοιμάσουν το κλίμα, είναι οι κλαδικές συλλογικές συμβάσεις.

Θέλοντας, μάλιστα, να διατηρήσουν κάποια δημοκρατικά προσχήματα σεβασμού των συλλογικών διαπραγματεύσεων, λένε με έμμεσο αλλά σαφή τρόπο «αν δεν συμφωνήσουν μεταξύ τους οι κοινωνικοί εταίροι και αν το περιεχόμενο της συμφωνίας τους δεν ικανοποιεί την Τρόικα, η Κυβέρνηση θα προχωρήσει σε νομοθετική ρύθμιση», γιατί… αυτό ζητούν οι δανειστές της χώρας.

Φθάσαμε, δηλαδή, ως χώρα στο σημείο να μας ζητούν συναίνεση στον βιασμό, γιατί διαφορετικά θα μας επιβληθεί με νομοθετικό τρόπο.

Εάν εφαρμοστούν αυτές οι πολιτικές είναι, βέβαιο ότι το Σύνταγμα και το Νομοθετικό έργο της Κυβέρνησης, έχουν εκχωρηθεί άνευ όρων στην Τρόικα και στους δανειστές.

Η ΟΤΟΕ, μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση όπως διαμορφώνεται και εν’ όψει την επιθέσεων που αναμένεται να εκδηλωθούν και στον κλάδο των τραπεζοϋπαλλήλων, τονίζει με κατηγορηματικό τρόπο στην Τρόικα, στην Κυβέρνηση και στις Διοικήσεις των Τραπεζών.

 Οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, χωρίς υποδείξεις και προαπαιτούμενα που αφορούν στο περιεχόμενό τους, είναι αποκλειστική υπόθεση των εργαζομένων και των εργοδοτών, είναι δημοκρατικός θεσμός που έχει αναγνωρισθεί και κατοχυρωθεί από το Ελληνικό Σύνταγμα και το Ευρωπαϊκό κοινοτικό δίκαιο και δεν επιδέχεται κανενός είδους παρεμβάσεις από τρίτους.

 Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να αποδεχθεί εκβιασμούς και νομοθετικές ρυθμίσεις παρέμβασης και αλλοίωσης των κλαδικών συμβάσεων που ισχύουν στις Τράπεζες, οι οποίες οφείλουν να διαπραγματευτούν με την ΟΤΟΕ αντί να πιέζουν σε άλλες κατευθύνσεις.

 Δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτή η κατάργηση των κανονισμών εργασίας που ισχύουν στις Τράπεζες (και αυτοί έχουν ρυθμιστεί με συλλογικές συμβάσεις) οι οποίοι δεν καθορίζουν μισθολογικά θέματα και όπως αποκαλύπτεται, είναι ο αντικειμενικός στόχος Κυβέρνησης, Τρόικας και Εργοδοτών, προκειμένου να διαμορφωθεί ένα καθεστώς εργοδοτικής αυθαιρεσίας στο χώρο των Τραπεζών.

 Η συνολική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων που έχουν ρυθμιστεί από το εργατικό δίκαιο που ισχύει στη χώρα μας και έχουν κατοχυρωθεί από το ελληνικό Σύνταγμα, είναι ο απώτερος στόχος της Τρόικας, αποκρούεται από το συνδικαλιστικό κίνημα και επιστρέφεται στους ντόπιους και ξένους ευκαιριακούς εμπνευστές της καταστροφής.

 Οι εργαζόμενοι στις Τράπεζες, έχουν πλήρη επίγνωση του ρόλου τους και της ιδιαίτερης σημασίας που έχει η εργασία τους στον κλάδο, που ανήκουν για την αντιμετώπιση αυτής της δύσκολης συγκυρίας που διέρχεται η χώρα μας, αλλά δεν είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν εκβιασμούς, τετελεσμένα, και μεθοδεύσεις σε βάρος των δικαιωμάτων τους και των δημοκρατικών θεσμών των συλλογικών συμβάσεων, που έχουν κατακτηθεί με σκληρούς αγώνες.

Καλούμε την Κυβέρνηση να σταθεί στο ύψος της Εθνικής Ευθύνης που έχει απέναντι στους εργαζόμενους και στην ελληνική κοινωνία στο σύνολο της και να θέσει όρους και όρια στις απαιτήσεις της Τρόικας και των δανειστών, υπερασπίζοντας έτσι τα συμφέροντα της χώρας, των πολιτών και τη Δημοκρατία.

Καλούμε τις Διοικήσεις των Τραπεζών να αναλάβουν τις ευθύνες και τους ρόλους που τους αναλογούν και να μην χρησιμοποιήσουν ως ευκαιρία προώθησης αντεργατικών επιδιώξεων τη δεινή κατάσταση της χώρας και των εργαζομένων.

Η ΟΤΟΕ θα είναι παρούσα, μαχητική, υπεύθυνη και αποφασιστική σε όλες τις εξελίξεις που αφορούν στους εργαζομένους στις Τράπεζες, στην Ελληνική κοινωνία και στην πορεία της χώρας μας, προειδοποιώντας, ταυτόχρονα, όσους νομίζουν ότι οι αντοχές του λαού μας είναι ανεξάντλητες, να σταματήσουν τώρα και να μην θελήσουν να δοκιμάσουν την έκρηξή του.

Το Γραφείο Τύπου της ΟΤΟΕ

Η σημερινή συνάντηση ΓΣΕΕ και εργοδοτών, στο πλαίσιο δήθεν του κοινωνικού διαλόγου, ο οποίος είναι εξαρχής ναρκοθετημένος, προσχηματικός και μεθοδευμένος από Κυβέρνηση, Τρόικα και τους μεγαλοεργοδότες του ΣΕΒ, είναι φανερό πια ότι εντάσσεται στο στρατηγικό τους σχέδιο, για ξήλωμα του βασικού μισθού, στην κατάργηση κάθε συλλογικής σύμβασης εργασίας, στην ισοπέδωση κάθε ελάχιστης μισθολογικής και θεσμικής προστασίας των εργαζομένων.
Με μια πλήρως μελετημένη τακτική, η οποία μέσα από την εφαρμογή ενδιάμεσων μέτρων και στοχευμένων προτάσεων όπως π.χ. το πάγωμα αυξήσεων, την «αναθεώρηση» των τριετιών και των επιδομάτων όχι μόνο της ΕΓΣΣΕ αλλά και του συνόλου των κλαδικών συμβάσεων, αποσκοπούν στο να αρχίσει να «ξηλώνεται το πουλόβερ», ώστε σύντομα να καταλήξουμε σε ατομικούς μισθούς πλήρους ένδειας, χωρίς την παρεμβολή των ενοχλητικών για αυτούς συλλογικών συμβάσεων.
Επίσης οι εργοδοτικές προτάσεις για μείωση και του μη μισθολογικού κόστους, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης, όχι μόνο γιατί είναι απλώς επιζήμια για τα ασφαλιστικά ταμεία, σε μια στιγμή που το PSI θα απομείωσει δραματικά την περιουσία τους αλλά γιατί επιπλέον οδηγεί στην πλήρη κατάρρευση το κοινωνικο-ασφαλιστικό σύστημα και τις συντάξεις.
Τη στιγμή που εξελίσσεται με τον πιο ωμό και ρεβανσιστικό τρόπο, αυτή η ολοκληρωτική τριπλή επίθεση απέναντι στα «ιερά και τα όσια της εργατικής τάξης», είναι αδιανόητο η Συνομοσπονδία να εγκλωβίζεται συνειδητά ή όχι – σε τέτοιου είδους κοινωνικούς διαλόγους.
Η Αυτόνομη Παρέμβαση καλεί την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ να αποχωρήσει από τον προσχηματικό διάλογο και να προχωρήσει άμεσα σε συνεδρίαση των οργάνων της, προκηρύσσοντας Γενική Απεργία στις 9 Φλεβάρη ενώ θα πρέπει να λάβει όλα εκείνα τα οργανωτικά μέτρα και τις αγωνιστικές δράσεις, που θα έχουν ως αποτέλεσμα να υψωθεί τώρα, και όσο ακόμα είναι νωρίς, μαζί με τις Ομοσπονδίες και όλα τα πρωτοβάθμια Σωματεία, ένα πραγματικό τείχος υπεράσπισης των μισθών και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Γι’ άλλη μια φορά, ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών βρέθηκε αντιμέτωπος με το πραγματικό πρόσωπο των εκδοτικών επιχειρήσεων, αυτό που επιμελώς κρύβεται πίσω από όμορφα βιβλία, εκδηλώσεις με διακεκριμένους ομιλητές, ωραία λόγια για την τέχνη, την κοινωνία, την πολιτική.

Ο ΣΜΕΔ επικοινώνησε τον Δεκέμβριο με τον ιδιοκτήτη των εκδόσεων Ταξιδευτής, κ. Κώστα Παπαδόπουλο, προκειμένου να εξοφλήσει συνάδελφο μεταφράστρια που είχε παραδώσει τη δουλειά της από τον Ιούλιο χωρίς να έχει πληρωθεί, και να της κόψει αποδείξεις δαπανών για τις οποίες ο ίδιος έχει ήδη παρακρατήσει (και προφανώς καρπωθεί) τον φόρο 20%. Η αρχική υπόσχεση τμηματικής εξόφλησης αθετήθηκε, έτσι πριν από λίγες μέρες έγινε δεύτερη επίσκεψη του σωματείου μας στα γραφεία των εκδόσεων.

Διαπιστώσαμε από πρώτο χέρι την απαξιωτική στάση του κ. Παπαδόπουλου τόσο προς τους εσωτερικούς εργαζόμενους της εταιρείας του, παρότι τους οφείλει ακόμη το δώρο των Χριστουγέννων (αλήθεια, ακούει κανείς στην Επιθεώρηση Εργασίας;), όσο και προς τους εξωτερικούς, παρότι εκείνοι, σε αντίθεση με τον ίδιο, είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους και δεν επιδίδονται σε αρπακολλατζίδικες συναλλαγές. Μολονότι μπαίνουμε στον πειρασμό, προτιμάμε να μην εκθέσουμε όλο το εύρος της χυδαιότητας και της αμετροέπειας του κ. Παπαδόπουλου προς τα μέλη του ΔΣ του ΣΜΕΔ, προς τη συνάδελφο, αλλά και προς τους εσωτερικούς εργαζόμενους του εκδοτικού του οίκου: η αλητεία, ως γνωστόν, δεν έχει ούτε όρια ούτε ιδεολογικές αποχρώσεις. Ωστόσο, όπως ξέρει καλά ο κ. Παπαδόπουλος («αριστερός άνθρωπος» γαρ), και το συνδικαλιστικό κίνημα ξέρει εξίσου καλά να απαντάει με τον τρόπο που αξίζει σε τέτοιους «οίκους».

Πρόσφατα, οι εκδόσεις Ταξιδευτής εξέδωσαν ένα πολύ όμορφο βιβλίο της Νάντιας Βαλαβάνη το οποίο, μεταξύ άλλων, θέτει το ερώτημα κατά πόσο μπορεί να υπάρξει Αριστερά ή και «πολιτισμένη» κοινωνία στο μέλλον χωρίς μια πολιτιστική επανάσταση σήμερα. Είναι προφανές ότι αυτή η επανάσταση πρέπει να ξεκινήσει από τις εκδόσεις Ταξιδευτής. Θυμίζουμε λοιπόν στον κ. Παπαδόπουλο ότι –δυστυχώς γι’ αυτόν– οι εργαζόμενοι απαιτούν και ψωμί και τριαντάφυλλα, και πληρωμένη εργασία και σεβασμό, και αξιοπρέπεια σήμερα και δικαίωμα στο αύριο.

Ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών θα συνεχίσει να αγωνίζεται μέχρι να εξοφληθούν πλήρως τόσο οι εσωτερικοί όσο και οι εξωτερικοί εργαζόμενοι των εκδόσεων Ταξιδευτής. Ζητάμε παράλληλα τη στήριξη του αναγνωστικού κοινού για μια «πολιτιστική επανάσταση» που δεν θα επιτρέπει στα αφεντικά, μικρά και μεγάλα, αριστερά και δεξιά, να συμπεριφέρονται σαν νταβατζήδες εργαζόμενων ανθρώπων, σαν νονοί των γραμμάτων και των τεχνών. Πίσω από κάθε τυπωμένη σελίδα βρίσκονται άνθρωποι που δουλεύουν με μεράκι, παρά τις τεράστιες δυσκολίες, για να μπορεί ο κάθε κ. Παπαδόπουλος να πορεύεται ως εκδότης.

Ανακοίνωση Νο 62 Αθήνα, 25/1/2012

10 ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ…ΠΟΥ ΖΗΤΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι

Κύριος στόχος αυτής της ανακοίνωσης είναι να αποσαφηνίσει κάποια κρίσιμα ζητήματα για να πάψουν να αποτελούν θολό τοπίο και έτσι να μπορέσουμε όλοι μας να αντιμετωπίσουμε, με κριτική σκέψη, αυτά που μας σερβίρουν από τον Ιούνιο σχετικά με την μείωση του μισθού μας.

Για τον σκοπό αυτό χρήσιμο είναι να βρούμε τη σύμβαση που υπογράψαμε όταν προσληφθήκαμε στην Τράπεζα και να τη διαβάσουμε προσεκτικά. Ύστερα να βρούμε προηγούμενες μισθοδοσίες μας και να εστιάσουμε στην αριστερή στήλη.

.
Αφού λοιπόν κάνουμε αυτά, ξεκινάμε :

- Ερώτηση 1η: Η σύμβασή μου είναι αορίστου ή ορισμένου χρόνου;
- Απάντηση: Αν έχουμε ενταχθεί στον Οργανισμό Προσωπικού, είναι ορισμένου χρόνου δηλ. λήγει με τη συνταξιοδότησή μας – αλλιώς, είναι αορίστου χρόνου.

- Ερώτηση 2η: Γιατί η πλειονότητα των συμβάσεων στην Εμπορική Τράπεζα δεν αναγράφει το ακριβές ποσό του μισθού, ενώ σε κάποιες αναγράφεται;
- Απάντηση: Διότι οι ενιαίου τύπου συμβάσεις αναφέρουν ότι ο μισθός καθορίζεται από τις Συλλογικές Συμβάσεις ΟΤΟΕ – Τραπεζών.
Ποσό αναφέρεται μόνο όταν κάποιος συνάδελφος έχει υπογράψει άλλο τύπο σύμβασης, το οποίο όμως ποσό, πάλι, δεν μπορεί να υπολείπεται από την ΣΣΕ της ΟΤΟΕ.

- Ερώτηση 3η: Τι σημαίνει Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας ΟΤΟΕ – Τραπεζών ;
Απάντηση: Είναι η σύμβαση του κλάδου των τραπεζοϋπαλλήλων – δηλ. ό,τι συμφωνεί η ΟΤΟΕ με τις Τράπεζες. Κλαδικές συμβάσεις υπογράφονται από το 1974 και όλες οι Τράπεζες είναι υποχρεωμένες, βάσει νόμου, να τις εφαρμόσουν.

- Ερώτηση 4η: Τι σημαίνει Επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και ποια ισχύει τώρα;
- Απάντηση: Είναι ότι υπογράφει ο Σύλλογος με τη Διοίκηση της Τράπεζας, και βελτιώνει τις παροχές και τα επιδόματα των Κλαδικών Συμβάσεων. Τέτοιες υπογράφονται στην Εμπορική Τράπεζα από το 1994 και ισχύουν όλες.

- Ερώτηση 5η: Τα διάφορα ποσά στη μισθοδοσία μου ποιος τα έχει καθορίσει ; η ΟΤΟΕ, ο Σύλλογος, η Ελληνική Ένωση Τραπεζών ή η Εμπορική Τράπεζα ;

- Απάντηση: Στη μισθοδοσία μας τα ποσά του βασικού μισθού, των επιδομάτων πολυετίας, συζύγου, τέκνων, το επιστημονικό επίδομα καθώς και το επίδομα παραμεθορίων καθορίζονται από την κλαδική της ΟΤΟΕ και η Τράπεζα ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΠΕΙΡΑΞΕΙ .
Από τα υπόλοιπα επιδόματα, κάποια είναι θεσμοθετημένα από τις Κλαδικές Συμβάσεις της ΟΤΟΕ και με τις επιχειρησιακές τα έχουμε αυξήσει (παιδικής μέριμνας, ευθύνης, βαθμού, βρεφονηπιακού, ισολογισμού κλπ.) και κάποια άλλα παρέχονται μόνο μέσω Επιχειρησιακών Συμβάσεων (αρνί /γαλοπούλα, καύσιμα, teller, διαχειριστικό, δικτύου κλπ.).

- Ερώτηση 6η: Μπορεί κάποιος να μειώσει αυτά τα ποσά;
- Απάντηση: ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ ΝΑ ΜΕΙΩΣΕΙ το σύνολο του μισθού μας, – αν το κάνει ( π.χ η διοίκηση) , είναι παράνομος ( Ν.1876/1990 )

- Ερώτηση 7η: Γιατί η διοίκηση μέσω του διευθύνοντος συμβούλου κ. Strub στην επιστολή του, Ιούλιος 2011, ζητά « (..)…συνάντηση με τον Σύλλογο των Εργαζόμενων… » προκειμένου να «…εξετάσουμε από κοινού τις Επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας….»;
- Απάντηση : Επειδή η τράπεζα και ο κ. Strub δεν θέλουν να παρανομήσουν και για αυτό ζητούν τη συμφωνία –συναίνεση του Συλλόγου.

- Ερώτηση 8η: Και γιατί ο κ. Strub μας έστειλε άλλο γράμμα τον Δεκέμβριο που έλεγε ότι έχει δικαίωμα να κάνει μείωση του μισθού μας εάν δεν καταλήξει σε συμφωνία με το Σύλλογο;
- Απάντηση: Διότι μετά από κάποιους μήνες διαπραγματεύσεων προσπαθεί να μας εκφοβίσει ότι μπορεί ακόμα και να παρανομήσει προκειμένου να μειωθεί το μισθολογικό κόστος της Τράπεζας !

- Ερώτηση 9η: Τότε για ποιο λόγο οι ΔΗΣΥΕ – ΔΑΚΕ μας απειλούν ότι, αν δεν συμφωνήσουμε στη μείωση του μισθού μας, θα πάμε όλοι μαζί στην «κόλαση των ατομικών συμβάσεων»;
- Απάντηση: Επειδή προσπαθούν να μας μπερδέψουν με τις αντιφατικές ανακοινώσεις του Συλλόγου εκμεταλλευόμενοι την άγνοια, την αδιαφορία και το φόβο μας (πρβλ περιεχόμενο ανακοίνωσης ΣΕΕΤ 63 και 65). Ξέρουν πολύ καλά ότι αν δεν υπογράψουμε νέα Επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με την Τράπεζα, όλα μας τα επιδόματα θα μπουν σε ένα κουτάκι που θα ονομάζεται “Προσωπική Διαφορά” και θα μείνει «παγωμένο». Ξέρουν επίσης, ότι είναι παράνομη πράξη εκ μέρους της τράπεζας η μείωση αυτού του ποσού της Προσωπικής Διαφοράς. Όσο για τα υπόλοιπα επιδόματα ( πολυετία, επιστημονικό, οικογενειακά, βασικός μισθός, ισολογισμός χωρίς την προσαύξηση), αυτά όπως είπαμε ρυθμίζονται από την κλαδική.

- Ερώτηση 10η: Αν δεν υπογραφεί νέα επιχειρησιακή σύμβαση, η σύμβασή μου θα γίνει ατομική, και τι σημαίνει αυτό;
Απάντηση : Η σύμβαση ενός νεοπροσλαμβανόμενου σε μια επιχείρηση και φυσικά και στην τράπεζα. είναι ατομική σύμβαση εργασίας και υπογράφεται άπαξ. Οι οικονομικοί και θεσμικοί της όροι καθορίζονται και ισχύουν διαχρονικά από τις κλαδικές (ΟΤΟΕ- Τράπεζες) και επιχειρησιακές συμβάσεις (Σύλλογος – επιχείρηση). Άρα η σύμβασή μας θα παραμείνει, ακριβώς, ως έχει. Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού.

Και κανένας μας δεν θα κληθεί να υπογράψει νέα ατομική σύμβαση εργασίας, διότι σύμβαση εργασίας υπογράφεται άπαξ. Οποιαδήποτε τροποποίησή της δεν μπορεί να γίνει μονομερώς και να είναι βλαπτική για τον εργαζόμενο.

ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΥΞΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΜΙΣΘΟ ΜΑΣ,
ΑΣ ΤΟΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΠΕΙΡΑΧΤΟ

ΚΑΜΙΑ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΣΤΟ ΔΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗΣ ΣΣΕ ΜΕ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΑΠΟΔΟΧΩΝ

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΥΠΟΚΥΠΤΟΥΝ ΣΕ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ

ΑΠΑΙΤΟΥΝ:

ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΝΕΑΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗΣ ΣΣΕ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΑΠΟΔΟΧΩΝ

ΕΝΤΑΞΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΣΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

ΕΝΙΑΙΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ
Εργαζομένων στην Εμπορική Τράπεζα

Η Γραμματεία

Μητροτάσιος Σπύρος
Βελίδης Γιάννης
Σκρίκα Αλεξάνδρα
Σπυρόπουλος Νίκος
Τσακίρης Θανάσης

Ιστότοπος http://www.easp.gr Ιστολόγιο http://easpemporiki.wordpress.com
Facebook EASP EMPORIKΙ
και για σύντομα μηνύματα https://twitter.com/EASPEMPORIKI

Έληξε το “μπλόκο” του ΠΑΜΕ στο Hilton

25/01/2012 10:10
Ολοκληρώθηκε λίγο μετά τις 10 το πρωί η πρωινή συγκέντρωση που πραγματοποιούσαν μέλη του ΠΑΜΕ έξω από το ξενοδοχείο Hilton στο κέντρο της Αθήνας. Στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο διαμένει το τεχνικό κλιμάκιο της τρόικας. Τα μέλη του ΠΑΜΕ συγκεντρώθηκαν από νωρίς το πρωί και διαμαρτυρήθηκαν για τα νέα προωθούμενα μέτρα και την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού.

Νωρίτερα ζητήθηκε η παρέμβαση του εισαγγελέα προκειμένου τα μέλη της Τρόικας που παρέμεναν στο ξενοδοχείο να εξέλθουν.

Τα πανό που είχαν υψώσει μπροστά στο ξενοδοχείο έγράφαν: ”Μπορούμε και χωρίς αυτούς” και ”Έξω η τρόικα από την Ελλάδα”, ενώ σε μια κίνηση συμβολικού χαρακτήρα κατέβασαν τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ήταν τοποθετημένη στην είσοδο και την έκαψαν.

Σε ανακοίνωσή του το ΠΑΜΕ αναφέρει ότι η κινητοποίηση γίνεται για να διατρανωθεί «η οργή και η αγανάκτηση εναντίον όσων καταδυναστεύουν τη ζωή μας, εναντίον όσων λεηλατούν το εισόδημά μας, εναντίον όσων καταδικάζουν εμάς και τα παιδιά μας στην πείνα και την ανεργία».

Καλεί ακόμη «τα συνδικάτα, κάθε εργαζόμενο, κάθε εργαζόμενη, να αποφασίσουν άμεσα νέες απεργιακές κινητοποιήσεις, για να παρεμποδιστούν κυβέρνηση, εργοδότες και τρόικα να πάρουν τα νέα μέτρα».

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Νο 68

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι

Σήμερα Τρίτη 24 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε η προγραμματισμένη συνάντηση του Δ.Σ. του Συλλόγου μας με την Διοίκηση της Τράπεζας που εκπροσωπήθηκε από τον κ. Σπηλιόπουλο και τις κυρίες Νικολαΐδου, Βεντήρη και Παλιούρα για την υπογραφή νέας Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
Αν και διαφοροποιημένες οι απαιτήσεις της Διοίκησης παραμένουν παράλογες σε σημείο που να μην επιτρέπουν την επίτευξη συμφωνίας με τον Σύλλογο.
Καλούμε την Διοίκηση συναισθανόμενη την κρισιμότητα των καιρών, που η ίδια επικαλείται, να αποδείξει έμπρακτα με βελτιωμένη πρόταση εάν πράγματι επιθυμεί τη θετική εξέλιξη των διαπραγματεύσεων και την υπογραφή Ε.Σ.Σ.Ε.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες η συνάντηση διεκόπη και ορίσθηκε νέα για αύριο Τετάρτη 25 Ιανουαρίου και .ώρα 16:00 μ.μ.

Για οποιαδήποτε εξέλιξη θα ενημερωθείτε με νεότερη ανακοίνωση.

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΑΙΡΕΤΗΣ

Όλες τις τράπεζες θα τις «σώσει» η μείωση του μισθολογικού τους κόστους, τάξεως 10-15%, που φαίνεται να επιδιώκουν οι τραπεζίτες. Ποσοστό που μεταφράζεται σε περίπου 270 εκ. €, όταν έχει υπολογιστεί ότι για τη βιωσιμότητα του συνόλου των τραπεζών απαιτούνται περίπου 36 δισ.€

Του Αντώνη Καββαδία

Ήρθε και η ώρα των τραπεζοϋπαλλήλων, λοιπόν. Άρχισε να ξεκαθαρίζει το τοπίο και είναι πλέον ολοφάνερο όχι μόνο ότι το παιχνίδι παίζεται πλέον στο γήπεδο των τραπεζιτών, αλλά και ότι ο διαιτητής δεν βλέπει και πολύ καλά…

Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα έχει αυτοεγκλωβιστεί σε ένα λαβύρινθο, από τον οποίο όταν βγει (και αν τα καταφέρει), θα έχει αφήσει πίσω του τα συντρίμμια της προκλητικής ανοχής των νεοφιλελεύθερων πολιτικών τις τελευταίας 20ετίας.

Η ελάχιστη έως μηδαμινή ρευστότητα, οι επισφάλειες που θα φέρει στην επιφάνεια ο έλεγχος των χαρτοφυλακίων από την Black Rock και η αστεία χρηματιστηριακή αποτίμηση των τραπεζών, οδηγούν σε ακραίες ανακατατάξεις που είναι παραπάνω από βέβαιο ότι θα έχουν και κοινωνικό αντίκτυπο, αλλά και αντίκτυπο στα εργασιακά δικαιώματα.

Για τους τραπεζίτες, βέβαια, λύση υπάρχει και είναι δοκιμασμένη και σίγουρη. Οι περίπου 65.000 εργαζόμενοι πρέπει να φανούν «κοινωνικά και συνδικαλιστικά υπεύθυνοι» και να αποδεχθούν τη μείωση των μισθών τους για να σώσουν το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Ενδεικτικά αναφέρουμε τους χώρους που έχουν χτυπηθεί άγρια τα 3 τελευταία χρόνια:

Αγροτική Τράπεζα: Ένταξη στο άρθρο 31 του ν.4024, που προβλέπει -35% περικοπές μισθών
BNP Paribas: Αποχώρηση ομίλου από την Ελλάδα, που σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι βρέθηκαν ξαφνικά χωρίς δουλειά
Citibank: Κλείσιμο υποκαταστημάτων → απόλυση του περιττού προσωπικού
Τράπεζα Πειραιώς: α) Πρόγραμμα «εθελουσίας» αργίας Sabbatical, β) Επιβολή εκ περιτροπής τετραήμερης απασχόλησης, γ) Αυθαίρετες περικοπές μισθών.
Εμπορική Τράπεζα: Καταγγελία επιχειρησιακών συμβάσεων από μέρους της διοίκησης, από το 1994 μέχρι σήμερα
Γενική Τράπεζα: Καταγγελία επιχειρησιακής σύμβασης
Εθνική Τράπεζα: Περικοπή επιδομάτων
American Express: Αποχώρηση από την Ελλάδα

Σχεδόν σε όλες τις τράπεζες, βέβαια, έχει ανοίξει η συζήτηση μεταξύ εργοδοσίας και εκπροσώπων των εργαζομένων για περικοπή μισθών, υπό το φόβο καταγγελίας των συλλογικών συμβάσεων από τους τραπεζίτες.

Χαρακτηριστική είναι η επιστολή που απέστειλε ο πρόεδρος του Τ.Τ., κ. Κλέων Παπαδόπουλος, προς τους εργαζόμενους: «Σας καλώ σε επαναπροσδιορισμό του κόστους μισθοδοσίας, ώστε να διαμορφωθεί σε επίπεδα βιώσιμα για τη λειτουργία του Τ.Τ.». Ας μου επιτραπεί το ύφος, αλλά πραγματικά είναι να τρελαίνεσαι. Λες και στη συγκεκριμένη περίπτωση οι εργαζόμενοι αποφάσισαν την εξαγορά της Aspis Bank του Ψωμιάδη. Λες και οι εργαζόμενοι αποφάσισαν να φορτώσουν το Τ.Τ. με ομόλογα, τα οποία (μετά την ολοκλήρωση του πολυθρύλητου PSI) θα το καταστήσουν υπέρ-ελλειμματικό. Οι ίδιοι εργαζόμενοι, που απέδιδαν στον ελληνικό προϋπολογισμό 800 εκ. ευρώ έσοδα μέχρι σήμερα, είναι οι ίδιοι που καλούνται να πληρώσουν το μάρμαρο διοικητικών και κυβερνητικών επιλογών.

Ανάλογες επιστολές-προσκλήσεις έχουν αποσταλεί σχεδόν στο σύνολο των εργαζομένων όλου του κλάδου από τις διοικήσεις των τραπεζών. Και εκεί δεν θα πληρώσουν το μάρμαρο αυτοί που ενέκριναν τα «σκοτεινά» και υπέρογκα δάνεια σε «ημέτερους», τα οποία δεν εξυπηρετήθηκαν ποτέ. Δεν θα πληρώσουν οι Διοικητές της ΤτΕ (Παπαδήμος, Γκαργκάνας, Προβόπουλος) που δεν άσκησαν τα ελεγκτικά τους καθήκοντα. Δεν θα πληρώσουν τα βασιλικά αμειβόμενα μεγαλοστελέχη-golden boys, οι περιφερόμενοι σωτήρες των τραπεζών. Αυτοί έχουν κάνει καλά τη δουλειά τους και θα συνεχίσουν να την κάνουν, έστω και αν χρειαστεί να θυσιαστούν τουλάχιστον οι μισοί τραπεζοϋπάλληλοι.

Όλες τις τράπεζες θα τις «σώσει» η μείωση του μισθολογικού τους κόστους, τάξεως 10-15%, που φαίνεται να επιδιώκουν οι τραπεζίτες. Ποσοστό που μεταφράζεται σε περίπου 270 εκ. €, όταν έχει υπολογιστεί ότι για τη βιωσιμότητα του συνόλου των τραπεζών απαιτούνται περίπου 36 δισ.€ (!!!), ενώ ακόμα αναζητούνται τα 112 δισ.€ που τους έχουν χορηγηθεί από το 2008.

Βέβαια, το μισθολογικό κόστος που αναφέρεται παραπάνω, αφορά μόνο τις ρυθμισμένες αμοιβές των τραπεζοϋπαλλήλων που προβλέπονται από την κλαδική και τις επιμέρους επιχειρησιακές τους συμβάσεις. Γιατί στους περισσότερους χώρους οι περικοπές έχουν ήδη ξεκινήσει προ πολλού. Περικοπές που δεν αφορούν μόνο μισθούς, αλλά και ανθρώπινο δυναμικό.

Θα περίμενε κανείς ότι αυτή τη στιγμή η ομοσπονδία των τραπεζοϋπαλλήλων, η ΟΤΟΕ, θα ήταν στα κάγκελα. Αντιθέτως, οι πλειοψηφούσες δυνάμεις της (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ) φαίνεται να επιλέγουν την οχύρωσή τους πίσω από την πρόθεση των τραπεζιτών να προβούν σε διαπραγματεύσεις για υπογραφή κλαδικής σύμβασης, μετά από 3 χρόνια. Οι ίδιες πλειοψηφίες αδυνατούν να καταλάβουν ότι, από μόνη της η υπογραφή μιας κλαδικής σύμβασης παγώματος και μειώσεων, με πρόσχημα τη δήθεν προστασία της απασχόλησης, δεν αποτελεί ούτε «κόκκινη γραμμή», ούτε διέξοδο στις απειλές που δέχονται καθημερινά οι εργαζόμενοι.

Κανείς τους δεν καταγγέλλει την τακτική των εργοδοτών να περικόπτουν τις αμοιβές των υπαλλήλων, επειδή αυτές δίνονταν υπό τη μορφή παροχών και όχι μέσα από συλλογικές συμβάσεις. Παροχές που δίνονταν είτε γιατί στους χώρους αυτούς διώκεται ο συνδικαλισμός, είτε γιατί δεν υπάρχει καθόλου, είτε γιατί είναι καθαρά εργοδοτικός, άρα ήταν αδύνατο να υπογραφούν αξιοπρεπείς συλλογικές συμβάσεις. Κανείς τους δεν μιλά για τους συμβασιούχους και τους ενοικιαζόμενους στις τράπεζες, οι οποίοι είναι σίγουρο πως θα είναι οι πρώτοι που θα υποστούν τις περικοπές προσωπικού. Λες και αυτοί δεν είναι εργαζόμενοι ή λες και δεν κάνουν την ίδια ακριβώς δουλειά με τους υπαλλήλους μέλη της ΟΤΟΕ. Πολύ περισσότερο δε, όταν οι ίδιοι οι επισφαλώς εργαζόμενοι οργανώθηκαν σε σωματεία, αλλά οι πλειοψηφίες στην ΟΤΟΕ επιμένουν να μην τους αναγνωρίζουν ως τραπεζοϋπαλλήλους (βλ. Εθνο-Data), ενώ κάποιους άλλους τους ενέταξαν λίγο πριν τις εκλογές για το συνέδριο της ΟΤΟΕ.

Υπάρχει διέξοδος;

Με την σημερινή προσέγγιση της ΟΤΟΕ, όχι! Η τακτική αυτή μας έχει ήδη οδηγήσει από τη μία ήττα στην άλλη. Με τις πρακτικές των ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ είναι μαθηματικά βέβαιο ότι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα οδηγηθούμε σε εξευτελιστικούς μισθούς και σε μαζικές απολύσεις. Και στο βάθος θα έχει απομείνει μια ομοσπονδία να πανηγυρίζει τη διάσωση μιας κλαδικής σύμβασης ντροπής και εξευτελισμού. Μια ομοσπονδία χωρίς μέλη, χωρίς προοπτική παρέμβασης και, κυρίως, χωρίς αύριο. Θα έχει απομείνει μια ομοσπονδία να πανηγυρίζει τη διάσωσή της ως θεσμικού συνομιλητή και τη διατήρηση των αποσπάσεών της.

Το πιο εύκολο θα ήταν να μιλήσουμε σε αυτό το άρθρο για μία επαγρύπνηση της ΟΤΟΕ, των τραπεζοϋπαλλήλων, της κοινωνίας, κ.ο.κ.. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για αγώνες χωρίς τέλος και για ανελέητη σύγκρουση με τους τραπεζίτες. Σαφώς και όλα αυτά είναι απαραίτητα. Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν θα οδηγήσει πουθενά, όσο η ομοσπονδία διατηρεί τη μορφή που έχει σήμερα. Τα ίδια μπορεί να λένε και οι «κυβερνητικοί» συνδικαλιστές, για τα πρακτικά, αλλά μόλις κλείσουν τα μικρόφωνα είναι οι ίδιοι που φροντίζουν να τα αποδυναμώσουν. Ας μην κοροϊδευόμαστε, οι εργαζόμενοι στις τράπεζες έχουν χάσει κάθε εμπιστοσύνη στην ομοσπονδία και δεν θέλουν να μας πολυβλέπουν κιόλας γιατί, καλώς ή κακώς, μας παίρνει όλους η μπάλα.

Το μεγάλο λοιπόν στοίχημα για τις αριστερές-προοδευτικές δυνάμεις στις τράπεζες, πρέπει να παιχτεί στα πρωτοβάθμια σωματεία. Εκεί πρέπει να δοθεί η μεγάλη μάχη. Να μιλήσουμε στους τραπεζοϋπαλλήλους πιο ανοιχτά από ποτέ. Να κινηθούμε σε πλαίσια που θα ανατρέψουν την αντίληψη της κοινωνίας για εμάς, που μας θέλει απλά καταγγελτικές δυνάμεις. Να πάψουμε να φοβόμαστε ακόμα και εμείς οι ίδιοι. Και το κυριότερο, να ξεκολλήσουμε επιτέλους από την αρρώστια του χώρου για τη «ιδεολογική καθαρότητα».

Τα συνδικάτα του μεγέθους της ΟΤΟΕ είναι υποχρεωμένα να τραβήξουν τον εργαζόμενο ένα βήμα μπροστά και όχι να υποχωρούν επανειλημμένα από τις «κόκκινες γραμμές» τους. Οι έλληνες έπαψαν προ πολλού να εύχονται να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα. Ο κοινωνικός αυτοματισμός μας τελείωσε και καλά θα κάνουν να το συνειδητοποιήσουν οι πάντες!

Πολύ περισσότερο αν πάψεις να κλείνεις τα μάτια μπροστά στην αντικοινωνική και επιθετική επιχειρηματικότητα των αφεντικών σου. Αν μιλήσεις επιτέλους ανοιχτά για την ασυδοσία των τραπεζών απέναντι στον πολίτη. Πόσο μάλλον αν απαιτήσεις τον κοινωνικό έλεγχο των τραπεζών, την προστασία των πληγέντων από την κρίση δανειοληπτών (των πραγματικά πληγέντων…). Πόσο μάλλον αν αρχίσεις να λειτουργείς σαν πραγματικό συνδικάτο και όχι σαν εκκολαπτήριο αυριανών υπουργών. Πόσο μάλλον αν αποφασίσεις να πάψεις να αμύνεσαι και συνειδητοποιήσεις ότι η φωτιά δεν είναι έξω από το σπίτι σου, αλλά στο σαλόνι σου. Και ότι μαζί μ’ αυτό, θα καούν και οι καρέκλες…

O Αντώνης Καββαδίας είναι εργαζόμενος στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΟΤΟΕ.

http://www.rednotebook.gr/details.php?id=4589

Ο συσχετισμός δυνάμεων δεν είναι αρνητικός στην Ελλάδα. Διαφορετικά ποιό είναι ακριβώς το νόημα της ένστασης περί την παντελή έλλειψη κοινωνικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης των τεχνοκρατών-ακροδεξιών;

Του Απόστολου Καψάλη
http://rnbnet.gr/details.php?id=4577
Αυτήν την εβδομάδα (16-20 Ιανουαρίου) οι εξελίξεις στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων ήταν για άλλη μια φορά σπουδαίες. Από την μια, η αξιοπρεπέστατη σε συμμετοχή και παλμό απεργιακή διαδήλωση από τα εργατικά κέντρα της Αττικής ενάντια στην λαίλαπα των απολύσεων, της μείωσης των αποδοχών και της απορρύθμισης της εργατικής νομοθεσίας. Από την άλλη, η διεξαγωγή της πρώτης φάσης του κοινωνικού διαλόγου για την περαιτέρω μείωση του μισθολογικού κόστους, ιδίως του έμμεσου, υπό την ευθεία απειλή της εξουσίας «βρείτε τα ή νομοθετώ».

Ως είθισται, τα καθεστωτικά ΜΜΕ διαμορφώνουν επιμελώς την ατζέντα της νέας μεταρρύθμισης της εργατικής νομοθεσίας, κινδυνολογώντας για τον 13ο και τον 14ο μισθό, το ύψος των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, την αθέτηση της σε ισχύ Εθνικής Γενικής ΣΣΕ, που συνεπάγεται αυξήσεις 2,6% από 01/07/2012, και το πάγωμα όλων των αυξήσεων, ακόμη και των ωριμάνσεων, για άγνωστο χρονικό διάστημα. Στα πλαίσια της γνωστής απεύθυνσης εκβιαστικών διλλημάτων στον κόσμο της μισθωτής εργασίας οι ελίτ ξέθαψαν τον κοινωνικό διάλογο και ενέπλεξαν την τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση σε μια διαβούλευση με προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα.

Ήδη, η σχετική αρθρογραφία για την ερμηνεία και τις απώτερες επιδιώξεις -δεδηλωμένες και λανθάνουσες- της νέας αντεργατικής επίθεσης είναι ταυτόχρονα πλούσια, εμπεριστατωμένη και επαρκέστατη [1]. Πλήθος αναλύσεων αποδομούν την κρατούσα αντίληψη περί την απόλυτη σύνδεση μισθολογικού κόστους και ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, ερμηνεύουν με σαφήνεια την απώτερη στόχευση της απαξίωσης των ίδιων των συνδικαλιστικών οργανώσεων και προειδοποιούν για την στρατηγικής σημασίας επιδίωξη του γερμανικού επεκτατισμού, την προσθήκη δηλαδή της Ελλάδας στην περιφέρεια αυτής της ιμπεριαλιστικής δύναμης και την μετατροπή περιοχών της σε παραγωγικό ή επενδυτικό παράδεισο για το γερμανικό κεφάλαιο.

Όποιος θέλει να κατανοήσει τι ακριβώς διακυβεύεται είναι εύκολο να το κάνει. Αντιθέτως, όποιος αναζητά εναγωνίως προοπτικές αναχαίτισης αυτής της πορείας συρρίκνωσης εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων θα δυσκολευτεί να εντοπίσει αξιόπιστες και υλοποιήσιμες εναλλακτικές. Οι διάφορες οικονομικές αναλύσεις για την βιωσιμότητα ή την διαχειρισιμότητα του χρέους αρχίζουν να αποτελούν στην συνείδηση τμήματος των αγωνιστών του εργατικού κινήματος -στην καλύτερη περίπτωση- δευτερεύουσας σημασίας ζητήματα.

Για παράδειγμα, όλοι γνωρίζουν ότι η κοινωνική και οικονομική ερήμωση ολόκληρων νομών και περιφερειών έγινε με επιμέλεια και με αξιοθαύμαστο τρόπο, ώστε να εμφανίζονται σήμερα οι ξένοι επενδυτές ως εθνοσωτήρες. Οι ΕΟΖ είναι οι Ερειπωμένες Οικονομικές Ζώνες που φιλοδοξούν να γίνουν Ειδικές. Αυτό το καταλαβαίνουν και τα συνδικάτα στην Θράκη και στην Πελοπόννησο [2], που πρέπει όμως να απαντήσουν με πειστικό τρόπο στον εφιάλτη της υπερδιογκωμένης ανεργίας και της μαζικής μετανάστευσης ελλήνων εργατών στο εξωτερικό.

Πολύ σύντομα, και για πολλοστή φορά, οι νομικοί θα σπεύσουμε να αναλύσουμε την έκταση της κατάργησης θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων, οι οικονομολόγοι θα αναδείξουν το φαύλο κύκλο της ύφεσης και του δανεισμού, άρα της διόγκωσης του (κουρεμένου) χρέους, όμως τα σωματεία στην περιοχή των ΕΟΖ -και όχι μόνον- θα βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο και με το στυλό (της συν-υπογραφής τοπικών ΣΣΕ) στο χέρι. Στις νέου τύπου συλλογικές διαπραγματεύσεις σε επιχειρησιακό ή τοπικό επίπεδο το επίδικο θα συνοψίζεται στο ερώτημα ακραία ευελιξία ή απόλυτη εξαθλίωση.

Απέναντι σε αυτήν την πραγματικότητα θα είχε, ίσως, σημασία να γίνει μια προσπάθεια ενίσχυσης της (απαραίτητης) δουλειάς για την ερμηνεία του κόσμου (μας) μέσα από τον εμπλουτισμό της με άμεσα εφαρμόσιμους διεξόδους για την αλλαγή αυτού του κόσμου (από εμάς).

Ήταν και είναι ανάγκη επιτακτική να καταστεί σαφές ότι η διαδικασία του άρθρου 99 είναι αδιέξοδη για τους εργαζόμενους [3]. Επιβάλλεται πράγματι να διατυπωθεί η διεκδίκηση της ανατροπής του ισχύοντος προ-πτωχευτικού και πτωχευτικού δικαίου. Μια πρόταση για την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων στο σημερινό περιβάλλον εργοδοτικής ασυλίας και δυσμενούς επιχειρηματικού γίγνεσθαι, όσο άρτια επιστημονικά και εάν είναι, δεν θα προσφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα εάν δεν συνοδεύεται από δύο στοιχεία: αφενός, από συγκεκριμένες προτάσεις για την ανάπτυξη ενός κινήματος γύρω από την διεκδίκηση της ανάληψης της λειτουργίας και της βιωσιμότητας της υπό πτώχευσης εταιρείας και αφετέρου, από την διασφάλιση όλων εκείνων των όρων που θα προστάτευαν αυτό το κίνημα από το κατασταλτικό μένος των δημοκρατικών δυνάμεων της συγκυβέρνησης.

Οι προτάσεις διεξόδου από την κρίση χωρίς την επισήμανση της επιτακτικής ανάγκης -αλλά και της διασφάλισης των όρων- για την πρόσβαση του εισηγητή στον ρόλο του επισπεύδοντος είναι η μισή δουλειά.

Εάν θεωρείται απαραίτητο να μην υποβαθμίζεται η διαδικασία του κοινωνικού διαλόγου, είναι επίσης αναγκαίο να εφαρμόζονται υποδείγματα αναβίωσής του, όπου και όπως αυτό είναι εφικτό και ανεξάρτητα από τις μεθόδους που θα εξασφαλίσουν την προσέλευση της αντίπαλης πλευράς για την συνομολόγηση μιας συμφωνίας, στην βάση μάλιστα μιας ολοκληρωμένης ατζέντας/ εισήγησης από την πλευρά του επισπεύδοντος.

Ο συσχετισμός δυνάμεων δεν είναι αρνητικός στην Ελλάδα. Διαφορετικά ποιό είναι ακριβώς το νόημα της ένστασης περί την παντελή έλλειψη κοινωνικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης των τεχνοκρατών-ακροδεξιών; Τι παραπάνω έχουν οι γάλλοι συνάδελφοι που απήγαγαν εργοδότες και καταλάμβαναν εργοστάσια πρόσφατα; Πόσο περισσότερο ανεπτυγμένο και ταξικό είναι το εργατικό κίνημα στο Ουσκόνσιν, ώστε να συνταράσσει ολόκληρο τον πλανήτη από την καρδιά του κτήνους; Ποιές είναι, τάχα, αυτές οι υπερφυσικές δυνάμεις που κάνουν ανίκητους τους τραμπούκους της εργοδοσίας στην περιοχή του αεροδρομίου στην Ελλάδα, ώστε να απαγορεύουν δια της βίας την συνεδρίαση της επιθεώρησης εργασίας στην Παλλήνη με θέμα την παράνομη απόλυση συνδικαλίστριας;

Όσοι [4] καλόπιστα ή μη σπεύσουν για άλλη μια φορά να κρίνουν ή και να επικρίνουν την συμμετοχή και την επιχειρηματολογία των συνδικάτων στον «κοινωνικό διάλογο» που διεξάγεται αυτές τις ημέρες σε τριτοβάθμιο ή άλλο επίπεδο, χρήσιμο θα ήταν ακόμη και την τελευταία στιγμή να θέσουν τα προηγούμενα –ενδεχομένως δε και άλλα- ερωτήματα στον εαυτό τους, αλλά και δημόσια, επιχειρώντας, όμως, μια πρώτη προσπάθεια ολοκληρωμένης απάντησής τους. Δημόσια σημαίνει όχι (μόνον) στα «κατεχόμενα» του κέντρου της Αθήνας, αλλά (ιδίως) στα καφενεία της Αλεξανδρούπολης και του Πύργου…

__________________
Σημειώσεις

[1] Βλ. ενδεικτικά Αρανίτου Βάλια, «Κοινωνικός διάλογος: παρανοήσεις και αντιφάσεις», Καθημερινή της Κυριακής, 15/01/2012, και Καραμεσίνη Μαρία, «Προς την πλήρη ανατροπή των συλλογικών διαπραγματεύσεων: επιδίωξη η οριστική συντριβή του συνδικαλιστικού κινήματος», Εποχή, 15/01/2012.
[2] Καρυώτη Όλγα, «Οι Μανωλάδες γίνονται ΕΟΖ: ή όταν νομιμοποιείται το σύμβολο της εθνικής κυριαρχίας», Λεύγα, τ. 5, Ιανουάριος 2011.
[3] Πετρόπουλος Τάσος, «Άρθρο 99: εξυγίανση ή εξαπάτηση;», Εποχή 08/01/2012 και Κατερίνης Γιώργος, «Η ασυλία που παρέχει το άρθρο 99 στους ‘δεν πληρώνω’ επιχειρηματίες», Δρόμο της Αριστεράς, 06/01/2012.
[4] Ιδίως προερχόμενοι από συνδικαλιστικούς κύκλους.

http://eapeaedo.blogspot.com/2012/01/25.html

Οι επιχειρησιακές συμβάσεις, οι ελαστικές μορφές εργασίας, η αδήλωτη εργασία και οι μειώσεις των αμοιβών, σε μεγάλη κλίμακα επιχειρήσεων, είναι τα κύρια στοιχεία που κατέγραψε το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας, την τελευταία διετία στη χώρα μας.

Συγκεκριμένα, η εφαρμογή των Επιχειρησιακών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, που υπογράφουν οι εργοδότες με επιχειρησιακά σωματεία ή ενώσεις εργαζομένων, σύμφωνα με το άρθρο 37 του ν. 4024/2011, εμφανίζεται να έχει μεγαλύτερη δυναμική, από τις Ειδικές Επιχειρησιακές Συμβάσεις που υπογράφονται με τα κλαδικά σωματεία.

Μόνο κατά το δίμηνο Δεκεμβρίου του 2011 και Ιανουαρίου του 2012 συμφωνήθηκαν 52 επιχειρησιακές συμβάσεις εργασίας, οι οποίες αφορούσαν συνολικά 17.531 εργαζομένους. Αντίθετα στο δεκάμηνο του 2011, συμφωνήθηκαν 12 Ειδικές Επιχειρησιακές Συμβάσεις, οι οποίες αφορούσαν συνολικά 3.550 εργαζομένους.
Με την εφαρμογή των επιχειρησιακών συμβάσεων, συμφωνήθηκαν μειώσεις αποδοχών που κυμαίνονταν από 5% έως 25%.
Ο μεγαλύτερος αριθμός επιχειρησιακών συμβάσεων κατατέθηκε στην Αττική από 11 επιχειρήσεις που απασχολούν 14.457 εργαζόμενους.
Επίσης 1.727 επιχειρήσεις που απασχολούν 11.085 εργαζομένους υπέβαλαν στις επιθεωρήσεις εργασίας πίνακα προσωπικού για μείωση αποδοχών για το διάστημα από 01-09-2011 έως 31-12-2011, κάνοντας χρήση του άρθρου 30 του Ν. 3996/2011.
Εντυπωσιακή αύξηση εμφανίζει η μετατροπή ολοένα και περισσότερων υφιστάμενων συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας.
Το 2010 μετατράπηκαν 26.253 συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης σε άλλες μορφές ευέλικτων συμβάσεων εργασίας. Ο αριθμός αυτός είναι κατά 54,6% αυξημένος σε σχέση με το 2009. Για το έτος 2011 έχουν μετατραπεί 58.962 συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης, είτε σε συμβάσεις μερικής είτε σε συμβάσεις εκ’ περιτροπής εργασίας.
Είναι επίσης χαρακτηριστικό, ότι ενώ το 2009 οι συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης αντιπροσώπευαν το 79% των νέων συμβάσεων, το 2010 αντιπροσώπευαν το 66,9% και το έτος 2011 το 58,92%.
Από την άλλη πλευρά, η αναλογία των συμβάσεων μερικής απασχόλησης στο σύνολο των νέων συμβάσεων αυξήθηκε από 16,7% το 2009 σε 26,1% το 2010 και σε 30,65% για το έτος 2011.
Οι συμβάσεις εκ περιτροπής εργασίας αντιπροσώπευαν το 4,3% του συνόλου των νέων συμβάσεων το 2009, το 6,9% των νέων συμβάσεων εργασίας το 2010 και το 8,95% των νέων συμβάσεων εργασίας κατά το έτος 2011.
Κατά το 2011, οι επιθεωρητές εργασίας διενήργησαν ελέγχους για αδήλωτη εργασία σε 20.246 επιχειρήσεις που αντιστοιχούν στο 2,5% περίπου των συνολικών επιχειρήσεων στη χώρα και επιβλήθηκαν πρόστιμα 11.409.500 ευρώ.
Στις επιχειρήσεις που ελέγχθηκαν, εντοπίστηκαν 19.968 ανασφάλιστοι εργαζόμενοι σε συνολικό αριθμό 66.615.
Οι αλλοδαποί ανασφάλιστοι, αντιπροσωπεύουν το 39,49% σε σχέση με το συνολικό αριθμό των αλλοδαπών εργαζομένων και οι ημεδαποί ανασφάλιστοι 25,71% των ημεδαπών.
Οι πιο επιρρεπείς κλάδοι στην ανασφάλιστη εργασία είναι: επισιτιστικά επαγγέλματα (εστιατόρια-ταβέρνες, αίθουσες δεξιώσεων, μεζεδοπωλεία, καφετέριες μπαρ, κέντρα διασκέδασης), Βιοτεχνικά Πάρκα, Βιομηχανικές ζώνες, Κομμωτήρια, Πρατήρια Βενζίνης, Συνεργεία Αυτοκινήτων, Μεταφορικές Επιχειρήσεις, Καθαριότητα, Κατασκευές, Φιλοξενία, Υπηρεσίες ασφαλείας (Security).
Το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, πραγματοποίησε το 2011 συνολικά 59.657 ελέγχους και επέβαλε πρόστιμα 14.865.461 ευρώ.
Αντίστοιχα, οι περιφερειακές Υπηρεσίες Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία πραγματοποίησαν 28.149 ελέγχους και επέβαλαν 2.171 κυρώσεις.
Στην ίδια περίοδο, διερευνήθηκαν οι αιτίες 5.204 εργατικών ατυχημάτων τα οποία αναγγέλθηκαν στο Σ.ΕΠ.Ε., εκ των οποίων τα 70 ήταν θανατηφόρα. Συγκριτικά, για το 2011 με την ίδια χρονική περίοδο του 2010 προκύπτει μείωση 9,1% των εργατικών ατυχημάτων και 25.50% των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων.
Οι Περιφερειακές Υπηρεσίες Επιθεώρησης Εργασιακών Σχέσεων (π. Κοινωνικής Επιθεώρησης) σ’ όλη τη χώρα πραγματοποίησαν 30.970 ελέγχους και επέβαλαν 6.807 κυρώσεις. Στην ίδια περίοδο διενεργήθηκαν 20.948 εργατικές διαφορές, από τις οποίες επιλύθηκαν οι 9.861 και καταβλήθηκαν στους εργαζόμενους 19.806.284 ευρώ.
Οι κυριότερες παραβάσεις που εντοπίζουν οι Κοινωνικοί Επιθεωρητές αφορούν σε:

μη καταβολή αποδοχών (κυρίως σε εμπορικά καταστήματα) απολύσεις χωρίς καταβολή αποζημίωσης,
οφειλές αποδοχών αδείας και επιδομάτων αδείας,
μη χορήγηση αναλυτικών εκκαθαριστικών σημειωμάτων στους μισθωτούς κατά την εξόφληση των αποδοχών τους,
εξαναγκασμό υπογραφής εξοφλητικών αποδείξεων και καταβολή μικρότερου ποσού,
παραβίαση ωραρίου (φαινόμενο που το συναντάμε πολύ συχνά στις τράπεζες επικαλούμενες δήθεν ταμειακό λάθος),
απασχόληση σε ημέρα ανάπαυσης (REPO),
μη ανάρτησή τους σε εμφανές σημείο στους χώρους εργασίας των πινάκων προσωπικού και των ωρών εργασίας,
παράνομη υπερωριακή απασχόληση,
μη χορήγηση εβδομαδιαίας και αναπληρωματικής ανάπαυσης όπως και μη χορήγηση της αδείας στους μισθωτούς ή μη τήρηση του βιβλίου αδειών
Αποτελέσματα τέλος φαίνεται να αποδίδει ο συμφιλιωτικός χαρακτήρας του ΣΕΠΕ, καθώς, οι επιλυθείσες εργατικές διαφορές παρουσιάζουν φέτος αύξηση κατά 4,84% σε σχέση με πέρσι και κατά 0,80% σε σχέση με το 2009 και αύξηση 8,15% σε σχέση με το 2010, και 14,11% σε σχέση με το 2009, εμφανίζουν τα καταβληθέντα χρηματικά ποσά.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αναδημοσίευση από: http://eapeaedo.blogspot.com/2012/01/alpha-bank_20.html

Στην οικονομική έκθεση που δημοσιεύτηκε σήμερα, αποτελεί πρόκληση η επίθεση των τραπεζιτών!
Φταίνει οι μεγάλες αυξήσεις στους μισθούς το 2009, μας λένε!! Μαξιμαλιστική διεκδίκηση των εργατικών συνδικάτων το αίτημα για αύξηση του μισθού, μας λένε!

Ο ισχύων κατώτερος μισθός είναι πολύ υψηλός, μας λένε! Δηλαδή πόσο πρέπει να πάει, κύριοι της Alpha Bank ??

“…Σε αυτό το πλαίσιο η ύπαρξη νομοθετημένου κατώτατου μισθού, που έχει προσδιοριστεί με Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για τους εργαζόμενους όλης της χώρας και μάλιστα σε υψηλότερο επίπεδο το 2012 από ότι ήταν το 2009 (Διάγραμμα 3), αποτελεί πράγματι σοβαρό εμπόδιο στην ομαλή λειτουργία της επίσημης αγοράς εργασίας στη χώρα, κυρίως όσον αφορά στην ένταξη των νέων εργαζομένων, ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία της βαθειάς ύφεσης στην οικονομία όπου η ανεργία των νέων κυμαίνεται στο 45% του αντίστοιχου εργατικού δυναμικού. Ο ισχύον κατώτατος μισθός, λαμβάνοντας υπόψη και το κόστος των ασφαλιστικών και άλλων εισφορών , είναι εξαιρετικά υψηλός για μια οικονομία σε κρίση όπως η ελληνική…”

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ, ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ:
http://www.alpha.gr/files/infoanalyses/weekly20120119.pdf
ΠΗΓΗ : www.protasiprooptikis.blogspot.com