Greek Unions

Θεωρία και Πράξη του Εργατικού Συνδικαλισμού

Η «Οδός Ευπόλιδος» για τα νέα μέτρα στην Εμπορική Τράπεζα

leave a comment »

ΑΘΗΝΑ, 26/6/2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Σα να μη μας έφτανε η καλοκαιρινή φοροκαταιγίδα της Κυβέρνησης, η Διοίκηση της Τράπεζας υπό τον κ. Alain Strub πλέον, αφού έλαβε, όπως διατείνεται, σοβαρά υπ’ όψη της “κατά κύριο λόγο τα αποτελέσματα της έρευνας εταιρικής κουλτούρας”, που η ίδια πραγματοποίησε, αλλά, προφανώς και όσα η ηγεσία της ΔΗ.ΣΥ.Ε της υπέδειξε “χωρίς φόβο και πάθος, χωρίς συμβιβασμούς και εξαρτήσεις”(!!!) με την ανακοίνωσή της στις 31 Μάρτη 2009 και όχι μόνο (είναι φανερό ποιός τελικά “μανατζάρει” αυτή την Τράπεζα), ανακοίνωσε στις 25/6/2009 με πολλές τυμπανοκρουσίες μάλιστα, το σχέδιό της για την ανάκτηση της “προ πολλού τρωθείσας ανταγωνιστικότητας της Τράπεζας”.
Και οι δύο καταιγίδες διατυμπανίστηκαν ταυτόχρονα (την ίδια μέρα) απ’ όλα τα μέσα μαζικής παραπληροφόρησης!!!

Στα πλαίσια του σχεδίου της αυτού, η Διοίκηση της Τράπεζας ανακοίνωσε ότι θα πάρει άμεσα “πρωτοβουλίες” και έκτακτα μέτρα ώστε:

1) Να μειωθεί το Γενικό και Διοικητικό κόστος κατά 21% μέχρι το 2011.
2) Να αναδομηθεί και επανατοποθετηθεί το δίκτυο καταστημάτων της Τράπεζας.
3) Να συστεγαστούν οι υπηρεσίες της κεντρικής Διοίκησης σε προάστιο των Αθηνών και να “αξιοποιηθούν” διαφορετικά (διαβάστε πουληθούν) τα 20 κτίρια που τις στεγάζουν σήμερα.
4) Ν’ αποχωρήσουν από την τράπεζα 1500 εργαζόμενοι ακόμα μέχρι το 2011!!!
5) Να κεντροποιηθούν και να συστηματοποιηθούν οι πιστωτικές διαδικασίες και λειτουργίες
6) Να επανεξεταστούν οι διαδικασίες διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού της Τράπεζας.

Οι ολέθριες συνέπειες των όπως παραπάνω “πρωτοβουλιών” και εκτάκτων αντεργατικών μέτρων της Διοίκησης της Τράπεζας είναι προφανείς για τις/τους εργαζόμενους και πολύ σύντομα θα φανούν.

Η Διοίκηση της Τράπεζας, υπό τον κ. Strub, ζήλεψε τη δόξα των Προβόπουλογαβρήλων. Και εστιάζοντας στη “βελτίωση της παραγωγικότητας” (διάβαζε ξεζούμισμα των εργαζομένων) και επικαλούμενη την “προσαρμογή της βάσης κόστους της Τράπεζας στο νέο οικονομικό περιβάλλον” (διάβαζε ξεπέρασμα της οικονομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος μ’ότι αυτή συνεπάγεται για την τράπεζα, σε βάρος των εργαζόμενων σε αυτήν και όχι μόνο), προσπαθεί να κατεδαφίσει ότι έχει ακόμα απομείνει όρθιο από τις κατακτήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος στο χώρο μας, στον κλάδο μας και γενικότερα, σ’ολόκληρη την ιστορία του.
Κατακτήσεις (όπως ο οργανισμός προσωπικού και ότι απορρέει απ’ αυτόν) που είναι αποτέλεσμα σκληρής προσπάθειας και πολυετών αγώνων.

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Κανένας δε μας χάρισε ποτέ τίποτα. Ότι κέρδισε το συνδικαλιστικό μας κίνημα, στη μακριά και πολυτάραχη διαδρομή και πορεία του, το κέρδισε με το σπαθί του. Με τη δύναμη του. Με επίπονη και επίμονη προσπάθεια όλων των εργαζομένων.
Η τάξη μας μπορεί ποτέ μέχρι σήμερα να μην έπαψε να είναι εκμεταλλευόμενη και καταπιεζόμενη, αλλά η κατάστασή μας δεν ήτανε πάντα ίδια.
Οι πατεράδες μας και οι παππούδες μας δεν σκύψανε μοιρολατρικά το κεφάλι. Πίστεψαν πως τα πράγματα μπορούν και πρέπει ν’αλλάξουν. Και πως μόνο με συλλογικό-ταξικό αγώνα μπορούν να τ’ αλλάξουν. Σ’αυτή την κατεύθυνση κινήθηκαν και πάλεψαν, με σημαντικά αποτελέσματα. Έτσι:

ό Από τη δουλειά “χαράματα με νύχτα”, περάσαμε στο 12ωρο και μετά στο 8ωρο.
ό Κατακτήσαμε την κοινωνική ασφάλιση.
ό Κατακτήσαμε την αποζημίωση για την απόλυση και το επίδομα ανεργίας.
ό Κατακτήσαμε τις άδειες και τα επιδόματα άδειας, ισολογισμού, Πάσχα και Χριστουγέννων.
ό Κατακτήσαμε τον οργανισμό προσωπικού και την μονιμότητα.
ό Κατακτήσαμε μισθούς και επιδόματα σύμφωνα με τις ανάγκες μας (το ενιαίο μισθολόγιο κόντρα στην αμοιβή με το κομμάτι).
ό Κατακτήσαμε τις συντάξεις καμάτου και καταργήσαμε τα βοηθήματα θανάτου-επιδόματα κηδείας (αξιοπρεπείς συντάξεις με βάση τα χρόνια ασφάλισης και όχι την προχωρημένη ηλικία) κλπ. κλπ.

Σήμερα βλέπουμε αυτές τις κατακτήσεις, τη μία μετά την άλλη, να μας τις παίρνουν πίσω.Να το πάρουμε λοιπόν απόφαση και να πάψουμε ν’αντιμετωπίζουμε την εξέλιξη των πραγμάτων με αδιαφορία.

Όσο δεν αντιστεκόμαστε, όσο υπομένουμε μοιρολατρικά τις αυθαιρεσίες, τους εξευτελισμούς, την απόλυτη ασυδοσία της άλλης πλευράς, τόσο η Διοίκηση της Τράπεζας και τα φερέφωνα της θ’αποθρασύνονται και θα επιδιώκουν να τα πάρουν όλα πίσω.
Μονάχα αν βάλουμε τέλος στη μοιρολατρία μπορούμε να ελπίζουμε.

Επειδή λοιπόν τίποτα απολύτως δε μας χαρίστηκε, αλλά όλα κατακτήθηκαν με σκληρούς και πολλές φορές αιματηρούς αγώνες κι όχι με τους λεγόμενους “κοινωνικούς διαλόγους”, που τόσο επιζητούν οι πρασινογάλαζες πλειοψηφίες της ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος στο χώρο μας, στον κλάδο μας και γενικότερα, να τους το πούμε ξεκάθαρα και σταράτα, με κάθε τρόπο και μέσο που διαθέτουμε:
Οι λεγόμενοι “κοινωνικοί διάλογοι” που στρώνουν το έδαφος στις κοινοβουλευτικές αυταπάτες, οι κινήσεις “από τα πάνω”- σε επίπεδο κορυφής, στις οποίες τόσο αρέσκονται, τα εξώδικα από μόνα τους και οι παραστάσεις στη Διοίκηση της Τράπεζας “μεταξύ τυριού και αχλαδιού”, όχι μόνο δεν ανησυχούν την άλλη πλευρά, αλλά την καθησυχάζουν κιόλας, ότι οι επιδιώξεις, οι στόχοι και τα συμφέροντά της δεν πρόκειται να θιχτούν.
Ότι η ανεμπόδιστη διαχείριση της κρίσης και το ξεπέρασμα των όποιων προβλημάτων αντιμετωπίζει προσωρινά, θα την επαναφέρουν στην εποχή των “παχιών αγελάδων” σε φάση ανάκαμψης, σε νέα άνθιση της κερδοφορίας της.
Στο μεταξύ θα έχει σαρώσει τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας, που όπως προείπαμε απαιτήθηκαν δεκαετίες σκληρών αγώνων για να τις πετύχουμε.

Να το συνειδητοποιήσουμε λοιπόν όλοι μας, παλιοί και νέοι, εργαζόμενοι και συνταξιούχοι: χωρίς ισχυρή αντίσταση στην επίθεση της άλλης πλευράς, είμαστε ξοφλημένοι. Όχι πόρτες ασφαλείας και κάμερες παρακολούθησης, αλλά χειροπέδες θα μας περάσουν!!!
Και όχι ένταξη στον Οργανισμό Προσωπικού μετά τον ένα χρόνο ευδόκιμης υπηρεσίας κατά τα προβλεπόμενα δεν πρόκειται να γίνεται, αλλά οι απολύσεις θα γενικευθούν και μάλιστα μετά πολλών επαίνων, όπως έχει ήδη συμβεί. Το θέμα λοιπόν κρίνεται και θα κριθεί εκεί που πάντα κρινόταν: Στο πεδίο της ταξικής πάλης, στο πεζοδρόμιο, και όχι στις κινήσεις κορυφής, στη στημένη σκακιέρα μεταξύ Διοίκησης της Τράπεζας και πρασινογάλαζης πλειοψηφίας στο Σύλλογό μας.

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Η Τάξη μας, η εργατική, είναι η ισχυρότερη πραγματικά δύναμη αυτής της κοινωνίας!! Και οι εργαζόμενες/οι στην Τράπεζα, ο ισχυρότερος παράγοντάς της!
Γι αυτό και έχουμε τη δύναμη και τη δυνατότητα όχι μόνο να ξαναπάρουμε πίσω ότι μας αφαιρούν σήμερα με διάφορα προσχήματα, αλλά να κερδίσουμε και ακόμα περισσότερα: Τα πάντα, που έτσι κι αλλιώς μας ανήκουν, αφού εμείς είμαστε οι δημιουργοί και παραγωγοί τους. Αρκεί να το θελήσουμε και να το διεκδικήσουμε μαζικά και μαχητικά!

Οδός Ευπόλιδος
στην υπηρεσία των εργαζομένων στην Εμπορική Τράπεζα

Written by antiracistes

26 Ιουνίου, 2009 στις 11:12 πμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: