Greek Unions

Θεωρία και Πράξη του Εργατικού Συνδικαλισμού

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΗΣΥΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ

leave a comment »

ΔΗΣΥΕ
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
αγώνας, συνέπεια, προοπτική

Φεβρουάριος 2011

ΔΕΝ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ ΜΑΖΙ…

Κύριοι της Κυβέρνησης και της Τρόϊκας.
Το πολιτικό σύστημα το οποίο υπηρετείτε εσείς και τα υπόλοιπα κόμματα (κυρίως αυτά που κυβέρνησαν, αλλά και τα άλλα που βολεύτηκαν) έφερε τη χώρα σε κατάσταση χρεοκοπίας υπό αναστολή.
Δεν έφαγαν τα δανεικά που παίρνατε επί σειρά ετών οι εργαζόμενοι, αλλά οι μεγαλοεργολάβοι, οι προμηθευτές του Δημοσίου, οι έμποροι όπλων και κυρίως οι μεσάζοντες, που ενδημούν κατά κόρον στις παρυφές του πολιτικού συστήματος και που συγκεντρώνουν το μαύρο πολιτικό χρήμα, που είναι με τη σειρά του απαραίτητο καύσιμο για την κίνηση του ίδιου του συστήματος.
Δεν αρνήθηκαν να πληρώσουν φόρους στο κράτος οι εργαζόμενοι, αλλά οι μεγαλοβιομήχανοι, οι εκδότες, οι εφοπλιστές, οι Τραπεζίτες και διάφοροι επιχειρηματίες – λαμόγια που μέσα από φοροαπαλλαγές και σκανδαλώδεις ρυθμίσεις φοροδιαφεύγουν συστηματικά εδώ και πολλά χρόνια.
Δεν διέλυσαν το κράτος, τους θεσμούς, τους εισπρακτικούς μηχανισμούς οι εργαζόμενοι αλλά οι Κυβερνήσεις που κυβερνούσαν με μοναδικό γνώμονα την εκλογική πελατεία, το ρουσφέτι και το πολιτικό κόστος.

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Οι παθογένειες ενός συστήματος υπό κατάρρευση είναι αυτές που οδήγησαν την κοινωνία σε μια συνολική κρίση θεσμών και αξιών και τη χώρα σε μια κρίση δανεισμού που την έφερε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.
Έχουμε επισημάνει εδώ και πολύ καιρό ότι η χώρα μας έχει απωλέσει ένα σημαντικό κομμάτι της εθνικής της ανεξαρτησίας, εκχωρώντας το σε δάνειες δυνάμεις και υπερεθνικά κέντρα.
Έχουμε επίσης επισημάνει ότι μπήκαμε ανεπιστρεπτί σε έναν φαύλο κύκλο που οι αντιθέσεις στην Ευρώπη θα οξύνονται, το χάσμα πλουσίων και φτωχών χωρών θα βαθαίνει, με τις δεύτερες να κυνηγούν ατέρμονα μεγέθη μέσα από επικαιροποιημένα Μνημόνια και Σύμφωνα δημοσιονομικής πειθαρχίας και ανταγωνιστικότητας που θα βαθαίνουν την εξάρτηση.
Έτσι η Ελλάδα για τα επόμενα χρόνια θα είναι οικονομικά (και όχι μόνο) απόλυτα εξαρτημένη και αναγκασμένη να υπακούει στις επιταγές των δανειστών της, μη μπορώντας να ασκήσει εθνικές πολιτικές και σχεδιασμούς ανάπτυξης σαν κυρίαρχο κράτος.
Είναι φανερό ότι ο καπιταλισμός βρήκε την επόμενη «μεγάλη ιδέα» του έθνους που είναι «να σώσουμε τη χώρα από τη χρεοκοπία». Και είναι πιο φανερό ότι στο όνομα αυτής της μεγάλης ιδέας θα γίνουν εγκλήματα εις βάρος των εργαζομένων και του κοινωνικού κράτους τα επόμενα χρόνια, έως ότου γίνουν οι απαραίτητες ανακατανομές πλούτου πάντα υπέρ της άρχουσας τάξης και των συγκεκριμένων τζακιών.
– Ο εθνικός στόχος λοιπόν βρέθηκε για τα επόμενα χρόνια. «Η σωτηρία της χώρας από τη χρεοκοπία».
– Δεύτερη στρατηγική επιλογή για να περάσουν τα επώδυνα μέτρα είναι η καλλιέργεια κοινωνικής ανασφάλειας, ο φόβος, ο κοινωνικός αυτοματισμός με την επίκληση των πιο ταπεινών ενστίκτων των ταλαίπωρων πολιτών, η επιστράτευση των Μ.Μ.Ε. στη συκοφάντηση συνδικάτων και λαϊκών αγώνων κ.λ.π.
– Τρίτη στρατηγική επιλογή η συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, η αποχώρηση του κράτους από στρατηγικούς τομείς, η εκποίηση των κερδοφόρων ΔΕΚΟ, η διάλυση των συνδικάτων του δημόσιου τομέα μέσα από την κοινωνική τους απαξίωση.
– Τέταρτη στρατηγική επιλογή η μείωση του κόστους των επιχειρήσεων στον ιδιωτικό τομέα ώστε να γίνουν «επενδύσεις» και «ανάπτυξη» μέσα από εσωτερική υποτίμηση με περιορισμό αμοιβών και εργασιακών σχέσεων, με χτύπημα των συνδικάτων, με απαξίωση του συνδικαλισμού και της οργανωμένης δράσης των εργαζομένων.
– Πέμπτη στρατηγική επιλογή, να έρθουν οι σωτήρες επενδυτές και να επενδύσουν ψίχουλα που θα αποφέρουν χρυσάφι, αφού θα έχουν αγοράσει όσο-όσο δημόσια γη που ξεπουλήθηκε, θα έχουν φθηνή εργασία, απορυθμισμένες εργασιακές σχέσεις, απουσία συνδικάτων και κυρίως φοροαπαλλαγές.
Και τότε το σύστημα πανηγυρίζοντας θα μας πει ότι η χώρα σώθηκε και ότι οι θυσίες του λαού έπιασαν τόπο.
Μόνο που οι πολίτες αυτής της χώρας θα έχουν γυρίσει χρόνια πίσω στον εργασιακό Μεσαίωνα, με διαλυμένο το κοινωνικό κράτος τη δημόσια υγεία και την κοινωνική ασφάλιση.
Με μισθούς και συντάξεις πείνας και με εργασιακές σχέσεις γαλέρας.

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα Κυβέρνηση, Τρόϊκα και Τραπεζίτες είναι έτοιμοι σήμερα να υλοποιήσουν τα σχέδιά τους που είναι :
α) Η μείωση των αποδοχών των Τραπεζοϋπαλλήλων μέσα από νομοθετικές ρυθμίσεις και Επιχειρησιακές Συμβάσεις έτσι ώστε να μειώσουν το κόστος λειτουργίας τους.
β) Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων και των Οργανισμών μέσα από το επικαιροποιημένο Μνημόνιο έτσι ώστε να απελευθερωθούν οι απολύσεις στον κλάδο.
Οι Τραπεζίτες έχοντας προνομιακή σχέση με την Τρόϊκα απαιτούν από την Κυβέρνηση να κάνει τη «βρώμικη δουλειά», νομοθετώντας τη διάλυση των Συλλογικών Συμβάσεων και των εργασιακών σχέσεων. Με τη βοήθεια του Προβόπουλου έχουν ήδη βρει και την νομική φόρμουλα που θα χρησιμοποιήσουν :
«Λόγοι δημοσίου συμφέροντος» !!!
Αυτοί που προκλητικά επιδοτούνται επί χρόνια από πακέτα στήριξης (δηλαδή με χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου), ζητούν σήμερα τη συνδρομή της Κυβέρνησης για να μειώσουν το κόστος τους.
Τόσα χρόνια οι Τραπεζίτες έβγαζαν υπερκέρδη εκατοντάδων εκατομμυρίων, απολάμβαναν την απόλυτη στήριξη των κρατικών και υπερεθνικών μηχανισμών, στηρίχτηκαν με κοινωνικούς πόρους, ευνοήθηκαν σκανδαλωδώς με φορολογικές, νομοθετικές και ασφαλιστικές ρυθμίσεις χωρίς ποτέ να επιτελέσουν τον πραγματικό τους ρόλο, τη στήριξη της πραγματικής οικονομίας, των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών.
Σήμερα ανίκανοι να διαχειριστούν την κρίση ζητούν από την Κυβέρνηση να παρεκτραπεί παραβιάζοντας το Σύνταγμα και τους δημοκρατικούς θεσμούς, για να διατηρήσουν τα προνόμια και τους παχυλούς μισθούς των στελεχών τους εις βάρος των εργαζομένων, της Εθνικής Οικονομίας και του κοινωνικού συνόλου.

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

– Δεν τα φάγαμε μαζί ούτε με την Κυβέρνηση ούτε με τους Τραπεζίτες.
– Δεν έχουμε κανένα συναίσθημα συνενοχής ούτε με τους Βατοπεδινούς, ούτε με τους μιζαδόρους της Siemens, ούτε με τους κουμπάρους των ομολόγων και των όπλων, ούτε βέβαια με τα Golden Boys των Τραπεζών.
Η ΔΗΣΥΕ τούτη την ώρα που βάλλονται βάναυσα θεσμοί και κατακτήσεις ετών, που κινδυνεύουν με άμεση συρρίκνωση μισθοί και συντάξεις, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, οφείλει να συνταχθεί με το σύνολο των εργαζομένων της χώρας στην πρωτοπορία των λαϊκών και κοινωνικών αγώνων.
Και αυτό θα κάνει. Και στην Εμπορική Τράπεζα και στην ΟΤΟΕ και στη ΓΣΕΕ θα αγωνιστούμε ενάντια στις αντεργατικές μεθοδεύσεις της Τρόϊκας, της Κυβέρνησης και των Τραπεζιτών.
Θα μας βρουν ολοκληρωτικά και ασυμβίβαστα απέναντι τους το επόμενο διάστημα όσοι απεργάζονται σχέδια για την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων, τη συρρίκνωση των αμοιβών μας και τη διάλυση των εργασιακών μας σχέσεων.
Απαιτούμε από την Κυβέρνηση να επιτελέσει το συνταγματικό της ρόλο και να αρνηθεί να νομοθετήσει χαριστικά υπέρ των Τραπεζιτών παραβιάζοντας το Σύνταγμα και προκαλώντας το λαϊκό περί δικαίου αίσθημα.
Απαιτούμε από τους Τραπεζίτες την υπογραφή της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και το σεβασμό των Νόμων, των θεσμών και των Οργανισμών.
Η ΔΗΣΥΕ δεν πρόκειται ποτέ να βάλει την υπογραφή της σε κανενός είδους Σύμβαση που θα μειώνει στο ελάχιστο κατακτήσεις που κερδήθηκαν με αγώνες και θυσίες ετών.
Η ΔΗΣΥΕ θα αγωνιστεί με το σύνολο των εργαζομένων όπως έκανε πάντα, χωρίς εξαρτήσεις, χωρίς κομματικές και ιδεολογικές δουλείες.
Η ΔΗΣΥΕ πιστή στο δόγμα «δεν είμαστε δεδομένοι για κανέναν» πορεύεται ασυμβίβαστα μπροστά δίνοντας τα επόμενά της ραντεβού με την Κυβέρνηση και την εργοδοσία στα πεζοδρόμια, εκεί που χτίζεται πραγματικά η ενότητα, εκεί που σφυρηλατείται η νέα συλλογική συνείδηση των εργαζομένων της χώρας.

ΔΕΝ ΤΑ ΧΑΣΑΜΕ ΜΑΖΙ…

Κύριοι της Διοίκησης της Εμπορικής Τράπεζας.
Το Ελληνο-Γαλλικό management που ασκήσατε τα τελευταία χρόνια έφερε την Τράπεζα στο σημείο να καταγράφει για το 2010 € 873,5 εκατ. ζημιές.
Η ευθύνη για την κατρακύλα και τις συνεχόμενες ζημιές δεν είναι συλλογική. Αφορά αποκλειστικά και μόνον το management και τα ακριβοπληρωμένα «Golden Boys» που παρελαύνουν τα τελευταία χρόνια από το σύνολο των ηγετικών θέσεων της Τράπεζας.
Οι εργαζόμενοι σε όλα τα επίπεδα ευθύνης αγωνίζονται καθημερινά, μοχθούν, υπερβάλλουν εαυτόν για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Κανένας δεν δικαιούται να ξεχνάει ότι αυτοί οι εργαζόμενοι ήταν το συγκριτικό πλεονέκτημα της Τράπεζας επί σειρά ετών, τότε που η Τράπεζα ήταν κερδοφόρα και ανταγωνιστική. Κανένας επίσης δεν δικαιούται να ξεχνάει τους δεκάδες ακριβοπληρωμένους φωστήρες που από την εποχή του Προβόπουλου, μέχρι σήμερα απαξίωναν συστηματικά τους «Εμπορικάριους» για να καλύψουν την προσωπική τους ανεπάρκεια και την επαγγελματική τους ανικανότητα.
Η αλήθεια δυστυχώς είναι σκληρή, αμείλικτη και κυρίως μετρήσιμη με ζημιές και απώλειες μεριδίων αγοράς.
Η συστηματική διάλυση της Εμπορικής που ξεκίνησε την αλήστου μνήμης εποχή του Προβόπουλου δυστυχώς δεν κατορθώθηκε να ανακοπεί με τη Γαλλική Διοίκηση που συνέχισε τα ίδια λάθη και που ειδικά τα πρώτα χρόνια, βασίστηκε στο σάπιο και ξενόφερτο μηχανισμό που διέλυσε την Τράπεζα. Οι μηχανισμοί που ευθύνονταν για την παρακμή της Εμπορικής συνέχισαν να δρουν και να αναπαράγονται θέτοντας συστηματικά στο περιθώριο τους εργαζόμενους που πονούσαν για την κατάντια της Τράπεζας. Έτσι φτάσαμε να διοικούν νευραλγικά κομμάτια της Τράπεζας στελέχη που την έβλεπαν ως ευκαιρία πλουτισμού ή ως άλλη μια γραμμή στο φτωχό βιογραφικό τους. Με παχυλές αμοιβές απολάμβαναν την εξουσία τους, σίγουροι ότι ακόμη και αν αποτύχουν κανένας δεν θα τους ζητήσει ευθύνες, ή ότι ακόμη και αν φύγουν θα αποζημιωθούν πλουσιοπάροχα (όπως και έγινε κατά κόρον).
Δεν είναι στις προθέσεις μας ούτε ο λαϊκισμός ούτε η εύκολη στοχοποίηση των υπευθύνων. Μοναδικός μας γνώμονας είναι η αλήθεια που δυστυχώς είναι μετρήσιμη πλέον. Μοναδικός μας στόχος είναι η απενεχοποίηση των εργαζομένων που καλούνται να πληρώσουν ποικιλοτρόπως το μάρμαρο της αποτυχίας.
Μια γρήγορη ματιά στα αποτελέσματα του 2010 δικαιώνει απόλυτα τους ισχυρισμούς μας, αρκεί να έχει κάποιος την τόλμη να δει την αλήθεια, να παραδεχτεί τα λάθη του και να σχεδιάσει την έξοδό του από την κρίση.
Η μισή αλήθεια όπως αυτή αποτυπώνεται στην επιστολή του CFO της 11/2/11 προς όλο το προσωπικό.
Αντιγράφουμε αυτολεξεί τα κύρια σημεία της :
«««
Μεταφέροντας τις λέξεις σε αριθμούς, τα κύρια μεγέθη της χρήσης του 2010 συνοψίζονται ως εξής :
• Αύξηση 58,7% των ετήσιων Λειτουργικών Κερδών στα €165,5 εκατ.
• Αύξηση 2,4 % στο Σύνολο Καθαρών Εσόδων
• Περαιτέρω μείωση 6.7% των Λειτουργικών μας Εξόδων
• Καθαρές ζημιές ύψους € 873,5 εκατ. Λόγω των υψηλών προβλέψεων
• Δανειακό χαρτοφυλάκιο σταθερό στα € 22,6 δισ.
• Αύξηση 2.1% στα επιχειρηματικά δάνεια
• Καταθέσεις € 11,6 δισ. σε επίπεδο Τράπεζας
• Μείωση του Κόστους Κινδύνου στα € 195,2 εκατ. στο τέταρτο τρίμηνο του 2010. »»»

Και η άλλη μισή αλήθεια, που επιμελώς αποκρύπτεται αφήνοντας ασχολίαστα μεγέθη των αποτελεσμάτων του 2010, αποκαλύπτει την άλλη πλευρά του νομίσματος.
Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά :
• Αύξηση 55,1% των προβλέψεων που ανέρχονται στα 1.021,3 δισ.
• Μείωση 22,1% των καταθέσεων που ανέρχονται σε 11,6 δισ.
• Μείωση 3% των χορηγήσεων προς ιδιώτες που ανέρχονται σε 9,8 δισ.
• Μείωση 9,6% των δαπανών προσωπικού που ανέρχονται σε 366,3 εκατ.
• Μείωση 8,2% των λειτουργικών εξόδων που ανέρχονται σε 183,2 εκατ.
Επιτέλους κάποιοι πρέπει να κοιτάξουν την αλήθεια κατάματα.
Επιτέλους πρέπει κάποιος να σχολιάσει και αυτά τα μεγέθη και κυρίως να δώσει πειστικές απαντήσεις στους εργαζόμενους αλλά και στους μετόχους :
 Είναι λογική η τεράστια αύξηση των προβλέψεων κατά 55,1% σε σχέση με το μεγάλο ποσό του 2009 ;
 Πότε δημιουργήθηκαν αυτές οι προβλέψεις ;
 Ποια δάνεια αφορούν ; Ποιοι τα ενέκριναν ; Ποιοι τα τιμολόγησαν ;
 Ποιοι μας έχωσαν μέχρι το λαιμό σε θαλασσοδάνεια με την τακτική δώστε-δώστε, πουλάτε άκριτα, μην είστε δημόσιοι υπάλληλοι, δεν έχετε ιδέα από αγορά και άλλα τέτοια ευτράπελα ;
 Ποιοι μας έβγαζαν άχρηστους που δεν πουλάμε, που τηρούμε κανόνες και εγκυκλίους ; Ποιοι κατέστρεψαν καριέρες συναδέλφων επειδή δεν ακολουθούσαν στο χορό του Ζαλόγγου την ανοησία και την απληστία τους ;
 Ποιοι ακόμη και σήμερα δεν καταλαβαίνουν την έννοια του διακανονισμού των δανείων που κάνουν όλες οι άλλες Τράπεζες αλλά επιμένουν να γράφουν προβλέψεις με την αφέλεια και την ελαφρότητα του άσχετου συνοικιακού λογιστή ;
 Ποιοι μας οδήγησαν στην απώλεια κατά 22,1% των καταθέσεων που είναι βραδυφλεγής βόμβα στα θεμέλια της Τράπεζας ;
 Ποιοι καθησύχαζαν τους πάντες λέγοντας να μην ανησυχούν από τα χαμηλά επιτόκια που δίναμε γιατί οι καλοί πελάτες δεν θα φύγουν ;
 Ποιοι είναι υπεύθυνοι για την αρτηριοσκληρωτική τιμολόγηση των καταθέσεων που δεν κατηγοριοποιούσαν την αγορά, δεν κατανοούσαν τις συνθήκες αλλά επιδίδονταν σε διάφορα ράλλυ λες και ζούσαν σε άλλη χώρα ;
 Ποιοι καθησύχαζαν τους πάντες στη λογική «άσ’ τους να φύγουν», «έχουμε φτηνό χρήμα από την CASA», «δεν χρειαζόμαστε του γυρολόγους» κ.λ.π. ;
 Ποιοι διέλυσαν το δίκτυο με την άκριτη και τυφλή εθελούσια που αποστράτευσε εκατοντάδες ικανά στελέχη με μόνο γνώμονα τη μείωση κατά 9,6% των δαπανών προσωπικού ;
 Ποιοι διέρρηξαν τη σχέση εργαζόμενου-πελάτη με την πολιτική των συνεχών μετακινήσεων, των παράνομων αναπληρώσεων 29 ημερών, της μη εκπαίδευσης του προσωπικού ;
 Ποιοι υπονόμευσαν την ενιαία εργασιακή κουλτούρα που είχε η Εμπορική ; Ποιοι απαξίωσαν στελέχη ; Ποιοι έφεραν τους κολλητούς τους και τους τοποθέτησαν τομεάρχες και διευθυντές ;
 Ποιοι απειλούν συναδέλφους, πιέζουν αφόρητα για μεγέθη, θέτουν ατομικούς ανέφικτους στόχους παίζοντας το ρόλο του αρχιλοχία ;
 Ποιοι μετασχηματίζουν επί 4 χρόνια την Τράπεζα, αλλάζουν Οργανογράμματα, κόβουν και ράβουν θέσεις και αμοιβές σε έναν ατέρμονο χορό αποτυχιών ;
Ποιοι ; Ποιοι ; Ποιοι ; …

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Θα μπορούσαμε να γεμίσουμε πολλές σελίδες με ερωτήματα που περιμένουν απάντηση χρόνια τώρα. Και μόνο για την οικονομία του χρόνου μένουμε σ’ αυτά που γεννιούνται άμεσα από τα αποτελέσματα του 2010.
Αν ενώσουμε τα δυο μισά κομμάτια της αλήθειας για την Τράπεζα μπορούμε αβίαστα να βγάλουμε ένα ασφαλές συμπέρασμα που λέει ότι η Τράπεζα είναι καθαρή και αξιόπιστη περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στην Ελληνική αγορά. Παρά τα προβλήματά της τα περιθώρια κερδοφορίας της είναι μεγάλα ακόμη και εν μέσω μιας οικονομικής ύφεσης την οποία ακριβώς μπορεί να χρησιμοποιήσει ως εφαλτήριο ανάπτυξης.
Η ενίσχυση της κεντροποίησης, η σωστή τιμολογιακή πολιτική σε καταθέσεις – χορηγήσεις, η κατηγοριοποίηση της αγοράς, τα νέα ευέλικτα προϊόντα, οι επενδύσεις στο Δίκτυο, η πολιτική διακανονισμού δανείων σε πρόβλεψη, η ευέλικτη ολιγομελής ηγετική ομάδα, η επιθετική πολιτική και η διαφήμιση της αξιοπιστίας είναι μερικά από τα κλειδιά της επιτυχίας.
Μα πάνω απ’ όλα το συγκριτικό πλεονέκτημα της Τράπεζας είναι το Προσωπικό της, και όχι τα περιφερόμενα από χωρίου εις χωρίου «Golden Boys» που μας ταλαιπωρούν επί χρόνια.
Η Διοίκηση πρέπει επιτέλους να καταλάβει ότι οι μαθητευόμενοι μάγοι που διοικούν νευραλγικά κομμάτια της Τράπεζας δεν είναι αποδεκτοί ούτε από τους εργαζόμενους, ούτε από τους πελάτες, ούτε από την αγορά.
Η Διοίκηση πρέπει να απαλλαγεί άμεσα από τους κάθε λογής ανίκανους λιμοκοντόρους που επειδή μιλούν καλά αγγλικά ή κάνουν καλή παρουσίαση κλέβοντας ιδέες άλλων και θάβοντάς τους, μοστράρουν για εξειδικευμένα Τραπεζικά στελέχη.
Οι εργαζόμενοι και η προσπάθεια που καταβάλλουν λοιδωρούμενοι και αβοήθητοι είναι η σπίθα που κρατάει ζωντανή αυτήν την Τράπεζα.
– Επειδή λοιπόν δεν τα χάσαμε μαζί τα € 873,5 εκατ., κύριοι της Διοίκησης δεν θα τα πληρώσουμε και μαζί.
– Εμείς συνεχίζουμε να δουλεύουμε, να παράγουμε αλλά και να απαιτούμε :
 Σεβασμό στους θεσμούς, τους Νόμους, τις Συλλογικές και τις Επιχειρησιακές Συμβάσεις Εργασίας
 Σεβασμό στον Οργανισμό Προσωπικού
 Άμεση ένταξη των νέων συναδέλφων στον Οργανισμό Προσωπικού
 Ενιαία Σύμβαση Εργασίας για όλους
 Άμεση κάλυψη των θέσεων ευθύνης και τερματισμό εδώ και τώρα των παράνομων τοποθετήσεων 29 ημερών
 Άμεση ακύρωση όλων των ατομικών στόχων,
 Τερματισμό της συνεχούς πίεσης του Προσωπικού για μεγέθη και των απειλών για αποτοποθέτηση.

ΔΕΝ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗΚΑΜΕ ΠΟΤΕ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ…

 ΔΕΝ ΤΑ ΒΡΗΚΑΜΕ ΠΟΤΕ ΜΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΣΙΕΣ
 ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ
 ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟ – ΕΝΩΤΙΚΟ – ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Αυτή ακριβώς η στάση της ΔΗΣΥΕ και του Συλλόγου είναι που ενοχλεί τόσο τη Διοίκηση όσο και τους επαγγελματίες υβριστές μας.

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Σε μια εποχή που το συνδικαλιστικό κίνημα βάλλεται από Κυβέρνηση, Τρόϊκα και εργοδοσία, που λοιδορείται από τα ΜΜΕ κατ’εντολήν του συστήματος, είναι τουλάχιστον αφελής (για να μην πούμε ύποπτη) η στάση ορισμένων, ευτυχώς λίγων, που εξαντλούν την όποια δυναμική τους σε μονομέτωπο αγώνα εναντίον μας.
Τον τελευταίο καιρό βρίσκεται σε εξέλιξη μια προσπάθεια κάποιων άκαπνων και ανερμάτιστων που αυτοαποκαλούνται συνδικαλιστές, να κοντύνουν το Σύλλογο. Με ψέματα και ύβρεις προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα τεχνητό κλίμα αντίθεσης Συλλόγου και εργαζομένων.
Άνθρωποι και «παρατάξεις» παντελώς απόντες από κάθε μορφή αγώνα, από κάθε συλλογική δραστηριότητα για τους δικούς του λόγους ο καθένας, μας κατηγορούν άλλοτε ως «κυβερνητικούς» και άλλοτε ως «εργοδοτικούς», εκτοξεύοντας τόνους λάσπης.
Κάποιοι δυστυχώς έχουν αναλάβει εργολαβικά το μονομέτωπο αγώνα εναντίον μας εξυπηρετώντας άμεσα τη Διοίκηση που τρίβει τα χέρια της.
Είναι τουλάχιστον γελοίο να μας κατηγορούν ως κυβερνητικούς και κομματικούς στελέχη του ΠΑΜΕ που έχοντας το «κόμμα» πάνω απ’ όλα, διασπούν μόνιμα το συνδικαλιστικό και λαϊκό κίνημα. Μονίμως αρνητές των πάντων, ισοπεδωτικοί και απόντες από συλλογικές διεκδικήσεις έχουν ποντάρει τα πάντα στην αποτυχία των Συλλόγων. Οπαδοί του Σταλινισμού και του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, συνδικαλιστές του κομματικού σωλήνα, ακολουθούν μόνιμα το μονόδρομο της άρνησης και της μη συμμετοχής. Ότι ελέγχει το «κόμμα» είναι πάντα καλό, ότι δεν ελέγχει πρέπει να διαλυθεί. Εξαντλούν τη δράση τους σε θεαματικές ασκήσεις διαμαρτυρίας (αλλά με τις κάμερες πάντα παρούσες) από τους καταπέλτες των πλοίων έως τις κολόνες της Ακρόπολης. Ούτε κουβέντα για τα πραγματικά προβλήματα. Ούτε ίχνος κουλτούρας διαλόγου. Πιστοί οπαδοί του δόγματος «ότι δεν ελέγχουμε το διαλύουμε» ακολουθούν το μοναχικό τους δρόμο. Η επιτυχία τους περνάει κατ’ ανάγκη μέσα από την αποτυχία όλων των άλλων και αυτό τους κάνει ακίνδυνους για το σύστημα, και επικίνδυνους για την ενωτική αγωνιστική δράση των Συλλόγων.
Είναι επίσης γελοίο να μας κατηγορούν ως εργοδοτικούς και κομματικούς, άνθρωποι που έχοντας πάρει διαζύγιο με τη μαζική δράση και τα προβλήματα της καθημερινότητας φαντασιώνονται επαναστάσεις από τον καναπέ του σπιτιού τους, παριστάνουν τους ανεξάρτητους ενώ είναι οπαδοί της πιο σκληρής κομματικής γραμμής του ΣΥΡΙΖΑ. Μιας γραμμής που περιορίζεται σε ανέξοδους ακτιβισμούς, όπως η κατάληψη της Νομικής από ταλαίπωρους μετανάστες, που στηρίζει πολιτικές όπως «δεν πληρώνω» και «ενάντια σε όλα», χωρίς να κάνει προτάσεις, χωρίς να δίνει απαντήσεις στα προβλήματα των εργαζομένων, που εξαντλείται σε ασκήσεις αγωνιστικότητας χωρίς αποτέλεσμα, ουσία και διέξοδο.
Αφήσαμε για το τέλος κάτι τύπους που στα γεράματα αποφάσισαν να γίνουν συνδικαλιστές. Έλα όμως που οι εργαζόμενοι είχαν άλλη άποψη και ποτέ δεν τους εξέλεξαν !
Κουβαλώντας το κόμπλεξ της απόρριψης (είναι πραγματικά τραγικό να μην μπορείς να εκλεγείς ούτε διαχειριστής στην πολυκατοικία σου) επιδίδονται σε μονομέτωπο πόλεμο λάσπης και ύβρεων. Απόντες φύσει και θέσει από κάθε μορφής αγώνα εκδίδουν κάθε τόσο μια ανακοίνωση που χτυπάει μόνο το Σύλλογο και αυτούς που αγωνίζονται καθημερινά κάτω από αντίξοες συνθήκες για τα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων.
Αυτοί οι κατά φαντασίαν αγωνιστές και κατ’ ευφημισμόν συνδικαλιστές, με την τακτική τους εξυπηρετούν κατά τον καλύτερο τρόπο τη Διοίκηση, γιατί ακίνδυνοι και απόντες, ενισχύουν την προσπάθειά της για ένα Σύλλογο εσωτερικά σπαρασσόμενο, άνευρο και αδύναμο.
Αυτοί είναι βαθιά εργοδοτικοί, όχι ίσως από πρόθεση, αλλά από ανάγκη επιβίωσης, κόμπλεξ και άγνοια.

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Η ΔΗΣΥΕ ήταν, είναι και θα είναι πάντα φανατικά προσηλωμένη στο μονομέτωπο αγώνα ενάντια στις μεθοδεύσεις Κυβέρνησης, Τρόϊκας και εργοδοσίας.

Η ΔΗΣΥΕ λογοδοτεί μόνο στους απλούς εργαζόμενους, σ’ αυτούς που πριν λίγους μήνες την τίμησαν με την εμπιστοσύνη τους αλλά την επιφόρτισαν και με την ευθύνη του 48% που έλαβε στις προηγούμενες εκλογές του Συλλόγου μας.

Η ΔΗΣΥΕ μακριά από κάθε είδους εξάρτησης θα συνεχίσει να αγωνίζεται για ένα Ενωτικό – Αγωνιστικό Συνδικαλιστικό Κίνημα, για ένα διεκδικητικό και νικηφόρο Σύλλογο.

Written by antiracistes

24 Φεβρουαρίου, 2011 στις 6:50 πμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: