Greek Unions

Θεωρία και Πράξη του Εργατικού Συνδικαλισμού

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑΤΕ 9/4/2013 ΓΙΑ ΤΟ ΩΡΑΡΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΑ ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ

leave a comment »

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑΤΕ
9/4/2013

ΠΟΙΚΙΛΑ

Για το ωράριο εργασίας
Με υψηλούς τόνους θέτει η πλειοψηφία του Συλλόγου το θέμα του ωραρίου και της καταπάτησης του στη σημερινή ενημέρωση του. Γράφει η ιστοσελίδα του Συλλόγου: «Σε έλεγχο μονάδων της ΑΤΕ, σε πανελλαδική έκταση, προχώρησε ο Σύλλογος το απόγευμα της Δευτέρας 8/4, προκειμένου να καταγραφεί το φαινόμενο της παραβίασης το ωραρίου εργασίας στο χώρο.
Συγκεκριμένα ελέγχθηκαν από κλιμάκια του Προεδρείου 22 μονάδες του Κέντρου και από περιφερειακούς συνδικαλιστές 29 μεγάλα καταστήματα, σε έδρες Νομών.
Τα στοιχεία που προέκυψαν από τους ελέγχους θα παρουσιάσει ο Πρόεδρος του Δ.Σ. (που είχε και το συντονισμό της όλης διαδικασίας), στο Γενικό Συμβούλιο της Τετάρτης 10/4, όπου θα υπάρξει σχετική συζήτηση, θα γίνουν οι απαραίτητες εκτιμήσεις και θα αποφασιστούν, πιθανές, άλλες ενέργειες».
Δεν ξέρουμε αν πρόκειται για αφύπνιση της πλειοψηφίας (ΔΗΣΥΕ-ΔΑΚΕ) στο σοβαρότα-το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι/ες της ΑΤΕ στην Πειραιώς ή είναι ένα επικοινωνιακό τέχνασμα εν όψει του αυριανού γενικού συμβουλίου, της γενικής συνέ-λευσης που έπεται και κυρίως των εκλογών του που θα γίνουν σε δύο μήνες περίπου. Οκτώ μήνες τώρα η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ φωνάζει για τη παραβίαση του ωραρίου σε πολλά κα-ταστήματα και τα εξοντωτικά σεμινάρια και η πλειοψηφία υποκρίνεται ότι δεν ξέρει τίποτα «γιατί δεν έχει καμιά καταγγελία». Στο προηγούμενο γενικό συμβούλιο, πριν δύο μήνες, υπήρξε σφοδρή σύγκρουση της ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ με τις παρατάξεις ΔΗΣΥΕ-ΔΑΚΕ για το θέμα αυτό αλλά και τα υπόλοιπα εργασιακά. Αντιγράφουμε από τα πρακτικά του συμβουλίου της 19/2/2013:
«Χ. ΠΑΣΣΑΣ: …Αυτή τη στιγμή το ωράριο κατακερματίζεται. Παραβιάζεται συστηματικά. Το γνωρίζουμε. Έχουμε καταγγελίες, που έλεγε ο συνάδελφος πρόεδρος ότι (δεν) υπάρ-χουν.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καμία καταγγελία.
Χ. ΠΑΣΣΑΣ: Δεν υπάρχει καμία καταγγελία;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καμία καταγγελία στο σύλλογο.
Χ. ΠΑΣΣΑΣ: Δεν το γνωρίζεις;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι».
Μετά από αυτά η σημερινή στροφή του Συλλόγου δεν μπορεί παρά να αντιμετωπιστεί θετικά. Ανεξάρτητα από τις προθέσεις αυτή η στροφή θα πρέπει να υπηρετηθεί με έμ-φαση από όλους μας. Το ωράριο εξελίσσεται σε ένα εφιάλτη για τη πλειοψηφία των ερ-γαζομένων. Λίγο η προσαρμογή σε νέα συστήματα, λίγο ο φόρτος εργασίας, λίγο «μας παρακολουθούν οι από πάνω», λίγο «να μη δίνουμε στόχο», λίγο το ένα και λίγο το άλ-λο το ωράριο των εργαζομένων ξεχειλώνεται και γίνεται εφιάλτης. Όπως σε εφιάλτη εξελίσσονται και τα σχεδόν καθημερινά πολύωρα σεμινάρια με πρόσχημα την ενοποίη-ση των συστημάτων ΑΤΕ-Πειραιώς. Ομως για αυτό θα επανέλθουμε…

Γιατί «σκάλωσε» το deal Εθνικής και Eurobank
Από το tvxs.gr thw 9/4/2013
Πηγές από τις Βρυξέλλες μεταφέρουν χαρακτηριστικά ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν θα ενέκρινε τη δημιουργία μιας ελληνικής τράπεζας – μεγαθήριο, καθώς αυτή αφε-νός θα προκαλούσε αθέμιτο ανταγωνισμό στην εγχώρια χρηματοπιστωτική αγορά, αφετέρου θα ήταν πολύ ακριβή για να διασωθεί στην περίπτωση αποτυχίας της, γεγονός το οποίο τους τελευταίους μήνες προσμετρά ιδιαιτέρως το κέντρο λήψης αποφάσεων στην Ευρωζώνη.
Επιπλέον, μία τράπεζα η οποία θα ισοδυναμούσε σχεδόν με το συνολικό ΑΕΠ της χώρας θα ήταν πολύ ακριβή για να πωληθεί. «Ε, αν δούμε στη συνέχεια να μπαίνει στο παιχνί-δι ως αγοραστής η Deutsche Bank, τότε θα ξέρουμε όλοι για ποιον λόγο απορρίφθηκε η συμφωνία συγχώνευσης», λέει χαρακτηριστικά συνομιλητής του tvxs.gr, ο οποίος πά-ντως θεωρεί ότι ο «γάμος» της Εθνικής με τη Eurobank θα έπληττε συθέμελα τον αντα-γωνισμό και γι’ αυτόν τον λόγο κατά τη γνώμη του η κυβέρνηση όφειλε να γνωρίζει ότι το deal δεν θα γινόταν αποδεκτό.
Η αλήθεια είναι πως η συνάντηση του πρωθυπουργού με τους εκπροσώπους της τρόι-κας την Κυριακή δεν απέδωσε τα αναμενόμενα για την κυβέρνηση, η οποία ήρθε μάλι-στα αντιμέτωπη με τη διαπίστωση των εκπροσώπων των δανειστών πως τα «κόκκινα» δάνεια στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα έχουν αυξηθεί με γεωμετρική πρόοδο.
Στο Μέγαρο Μαξίμου φέρονται να ανησυχούν πλέον για την εξέλιξη της – σαφώς καθυ-στερημένης – ανακεφαλαιοποίησης αλλά και ευρύτερα για τη νέα διάταξη του τραπεζι-κού συστήματος, το οποίο παρεμπιπτόντως βάσει των εξαγγελιών της τρόικας θα πρέ-πει να λειτουργεί χωρίς πολιτικές εξαρτήσεις οι οποίες έχουν οδηγήσει στην εξυπηρέ-τηση κρατικοδίαιτων επιχειρηματικών συμφερόντων όπως και κομματικών επιδιώξεων.
Με τα νέα δεδομένα, το τοπίο είναι θολό για το μέλλον της Εθνικής Τράπεζας, καθώς (όπως ισχύει και με τη Eurobank) είναι αμφίβολο αν θα διασφαλίσει το απαιτούμενο 10% του κεφαλαίου που απαιτείται από την ιδιωτική αγορά. Συνεπώς, οι τράπεζες θα «περάσουν» στη δικαιοδοσία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας το οποίο θα αναλάβει έως το τέλος του μήνα την πλήρη ανακεφαλαιοποίηση αυτών.
Σε αυτό το πλαίσιο, το ΤΧΣ θα έχει το δικαίωμα να αλλάξει τις διοικήσεις ή και να που-λήσει τις τράπεζες. Με άλλα λόγια, «κουμάντο» σε εκείνη τη φάση θα κάνει ο ευρωπαϊ-κός μηχανισμός στήριξης ESM, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, καλό ή κακό.
Πάντως, σύμφωνα με την άποψη την οποία διατυπώνει στο tvxs.gr μια σειρά από ανα-λυτές, οι τραπεζικές καταθέσεις δεν κινδυνεύουν, γεγονός που αποδίδεται κυρίως στην ειλημμένη απόφαση για ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών με τους όρους που ίσχυαν πριν από την περίπτωση της Κύπρου, δηλαδή ενίσχυση των κεφαλαίων χω-ρίς «κούρεμα» των καταθέσεων.
Σημειωτέον, οι ίδιες πηγές εκφράζουν την πεποίθηση ότι σε αυτήν την κρίσιμη συγκυ-ρία οφείλουν να συμβάλουν με όλες τους τις δυνάμεις οι μέτοχοι των τραπεζών, υπό την επισήμανση ότι μέχρι πρότινος επωφελούνταν με κέρδη πολλών εκατομμυρίων ευ-ρώ σε ετήσια βάση.

Γ.Σ.Ε.Ε.: ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Γ.Σ.Ε.Ε.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ, 8/4/2013
ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΟ
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Η ΓΣΕΕ καταγγέλλει την απαράδεκτη τακτική και πρακτική των δανειστών που για ακόμη μια φορά η Κυβέρνηση υιοθετεί με αξιοσημείωτη ευκολία και αφορούν στην επιβολή αποφάσεων που αποδεικνύουν ότι τελικός στόχος της Τρόικα δεν είναι άλλος από τον οικονομικό και πολιτικό έλεγχο της χώρας.
Η υπόθεση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών Εθνικής – Eurobank και οι παρεμ-βάσεις που οδηγούν τις δυο τράπεζες στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας αποδεικνύουν ότι η Κυβέρνηση όχι μόνο είναι δέσμια των μνημονιακών πολιτικών αλλά ανίκανη να διαχειριστεί κρίσιμα ζητήματα.
Η ΓΣΕΕ στηρίζει τον αγώνα της ΟΤΟΕ και δηλώνει προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν θα ε-πιτρέψει την υπονόμευση και την υποταγή του τραπεζικού συστήματος της χώρας.
Αν οι κυβερνώντες δεν μπορούν να αντισταθούν στις μνημονιακές επιταγές, αυτό το κάνουν οι εργαζόμενοι με δυναμικούς και αποτελεσματικούς αγώνες.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Η απαξίωση της Τρ. Κύπρου
Του Ανδρεα Ηλιαδη* από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 7/4/2013
Εννέα μήνες μετά την παραίτηση μου, παρακολουθώντας τις τραγικές εξελίξεις που δι-αδραματίζονται στην Κύπρο, καταλήγω να πιστεύω πως ήταν όλα μέρος ενός κατα-στρωμένου σχεδίου διάλυσης του τραπεζικού συστήματος και της Τράπεζας Κύπρου (Τ.Κ.). Οταν στις 9/7/2012 κατήγγειλα με την παραίτησή μου την υπόσκαψη, αντί της συστράτευσης, από παράγοντες, μέσα και έξω από την τράπεζα, σε κάθε συλλογική μας προσπάθεια για ν’ αντιμετωπίσουμε τη δύσκολη τότε διεθνή οικονομική πραγματικότη-τα, κανείς δεν το έλαβε υπ’ όψιν του.
Από το τέλος του 2011 η Τ.Κ. με μια σειρά ενεργειών κάλυψε το μεγαλύτερο μέρος των κεφαλαιακών αναγκών του τεστ της ΕΚΤ (1,56 δισ). Τον Μάιο του 2012 ανακοινώσαμε ότι θα χρειαζόμασταν ακόμα 200-300 εκατ. που θα μπορούσαμε να καλύψουμε αν ο διοικητής της κεντρική τράπεζα υποστήριζε τα αιτήματα: Παράταση 3-6 μηνών που ζη-τήσαμε στις 11/5, 13 &18/6 του 2012 συναντήσεις μας. Διευκρίνιση αν το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων θα ήταν τελικά 71% ή μεγαλύτερο.
Ο διοικητής, αντί να στηρίξει τις πιο πάνω προσπάθειες και να μας δώσει έγκαιρα απα-ντήσεις, δεν το έπραξε.
Τον Ιούνιο του 2012 με καταθέσεις 28,1 δισ. που υπερκάλυπταν τις καθαρές χορηγήσεις 26,5 δισ., κεφάλαια μετόχων 2,24 δισ., ικανοποιητικό δείκτη βασικών ίδιων κεφαλαίων με βάση τη Βασιλεία ΙΙ, 7,3%, πολύ κοντά στην ανακεφαλαίωση, είχε ρευστά διαθέσιμα μερικών δισεκατομμυρίων και μηδέν ενίσχυση από τον ELA (σε αντίθεση με τη Λαϊκή που είχε δανειστεί 9,5 δισ.), η Τ.Κ. ξεχώριζε μεταξύ των συστημικών τραπεζών σε Κύπρο και Ελλάδα και κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τα οικονομικά στοιχεία. Στην Τ.Κ. βλέποντας όλα αυτά και στην απόγνωσή μας να προλάβουμε τα δυσάρεστα, επιδιώξαμε και είχαμε συναντήσεις και με τον ίδιο τον πρόεδρο, εκφράζοντας τις ενστάσεις μας. Μη εισακουόμενοι καταφύγαμε σε εκτεταμένη ανακοίνωση στον Τύπο στις 31/8/2011 χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
Ο παραλογισμός συνεχίστηκε με τον διοικητή της κεντρικής τράπεζας να παραμένει έκ-πληκτος (;) για το ποσό των αναγκών της Τ.Κ. που δεν ήταν 300 εκατ. ευρώ αλλά 500 εκατ. ευρώ.
Ο ίδιος δεν εξέφρασε όμως καμιά έκπληξη γιατί το ποσό από 500 εκατ. ευρώ αυξήθηκε τελικά σε 4 δισ. ευρώ, έπειτα από μελέτη της PIMCO,που βασίστηκε σε παραμέτρους που ο ίδιος έδωσε.
Εκεί η έκπληξη ήταν αποκλειστικά δική μου!
Μετά από αυτά ζήτησα ανανέωση της εμπιστοσύνης του Δ.Σ. στο πρόσωπό μου προ-κειμένου να συνεχίσουμε, κόντρα στις υπονομεύσεις, και να κάνουμε σωστά τη δουλειά μας. Μου δόθηκε με πλειοψηφία στις αρχές Ιουλίου 2012. Παρόλα αυτά ο πόλεμος δεν κόπασε. Το σχέδιο της κυβέρνησης και της κεντρικής τράπεζας έπρεπε να υλοποιηθεί. Κανείς δεν μπορούσε να το αναχαιτίσει.
Διορίστηκε η Pimco η οποία εκτίμησε ότι οι ανάγκες των τραπεζών ήταν 10 δισ. ευρώ περίπου, που όλως τυχαία συνέπεσε με την εκτίμηση του διοικητή της κεντρικής τράπε-ζας που είχε διαρρεύσει στις αρχές Ιουλίου. Και ενώ η οικονομική κατάρρευση της Κύ-πρου απασχολεί την Ε.Ε. και την τρόικα η «Χαραυγή» θεωρεί σημαντικότερο να ασχο-λείται με δήθεν πληροφορίες ότι στις αγορές των ελληνικών ομολόγων δόθηκαν προ-μήθειες 100 εκατ. ευρώ υπονοώντας ότι «κάποιοι» τις πήραν.
Η Τ.Κ. και το Δ.Σ. δεν θίχτηκαν και επέλεξαν τη σιωπή και η «Χαραυγή» δεν αποκαλύ-πτει τους «ενόχους» για να πάνε φυλακή. Με στόχο να πληγεί ακόμη περισσότερο η Τ.Κ., κυκλοφορεί ο ψευδής ισχυρισμός ότι τα ελληνικά ομόλογα αγοράσθηκαν ερήμην του Δ.Σ. της Τράπεζας Κύπρου από τη δευτερογενή αγορά, όταν οι γερμανικές τράπεζες πουλούσαν. Ποιος αφελής μπορεί να πιστέψει ότι η όποια αγορά τράπεζας αποφασίζε-ται από ένα ή δύο πρόσωπα μόνο χωρίς διαδικασίες και κανόνες; Κάθε απόφαση του Δ.Σ. και όλων των επιτροπών είναι καταγεγραμμένη. Οι αγορές το δ΄ τρίμηνο του 2009 και το α΄ τρίμηνο του 2010 έγιναν όταν η αξιοπιστία του ελληνικού χρέους (Moody’s) ήταν Α2 και Α3, η ζήτησή τους υπερκαλυπτόταν τρεις φορές και χαρακτηριζόταν από τη Βασιλεία 2 & 3 μηδενικού ρίσκου.
Διευκρινίζω για όσους επιμένουν στο αντίθετο, ότι οι γερμανικές τράπεζες δεν πουλού-σαν την περίοδο εκείνη αλλά αγόρασαν πρόσθετα 3,2 δισ. ευρώ. (Bank of International Settlements).
Πάλι η εφημερίδα «Χαραυγή» κρίνει σοβαρή και χρήσιμη είδηση να παραπληροφορή-σει το κοινό της, σχετικά με στεγαστικό μου δάνειο, ισχυριζόμενη ότι δεν το έχω λάβει νομίμως και με τους ίδιους όρους των πελατών μας. Κάλεσα τότε με επιστολή μου το Δ.Σ. της Τ.Κ. να αποκαταστήσει την αλήθεια, που όμως επέλεξε και πάλι τη σιωπή. Και ενώ ο κόσμος καίγεται, οι υπεύθυνοι της καταστροφής, στην αγωνιώδη αναζήτηση ενό-χων για να κατευνάσουν το λαϊκό αίσθημα και να αποποιηθούν τις ευθύνες τους, δια-δίδουν μέσω παραπλανημένων ή εξαρτημένων ΜΜΕ ότι θα λάβω bonus εκατομμυρίων και αποκρύπτουν την αλήθεια, ότι: μετά την παραίτησή μου αποποιήθηκα όλων των νόμιμων δικαιωμάτων μου (απλήρωτες άδειες κ.ά.), εκτός από το ταμείο προνοίας μου στο οποίο αποταμιεύω εδώ και 33 χρόνια που εργάζομαι στην Τ.Κ. και αποτελεί ιερό και αναφαίρετο δικαίωμα όλων. Δεν είναι ανεξήγητο γιατί παρόμοια πόσα που έλαβαν οι δύο υπουργοί Οικονομικών (κ. Σταυράκης, κ. Σιαρλής) δεν ενόχλησαν ποτέ κανέναν;
Παρακολουθώντας τις δυσκολίες που περνά η πατρίδα μου (όχι από το Μαϊάμι) λυπού-μαι γιατί σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές, που θα έπρεπε να λάμπει μόνο η αλήθεια, κάποιοι συνεχίζουν με αφορμή, την ανέκδοτη κατά τα άλλα έκθεση της Α&Μ, να κυκλοφορούν αποσπασματικά στοιχεία, με στόχο και πάλι τον αποπροσανατολισμό του κόσμου και τη δημιουργία εντυπώσεων. Είναι πρωτοφανές χειρισμοί και αποφάσεις του χθες να κρί-νονται με δεδομένα του σήμερα και γνωστό τοις πάσι ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της α-λήθειας δεν είναι η άγνοια, αλλά η μεθοδική απόκρυψή της.
* Πρώην διευθύνοντος συμβούλου της Τράπεζας Κύπρου

Η Deutsche Bank μνηστήρας της Εθνικής
Εθνική-Eurobank. Ένας γάμος, που δεν ολοκληρώθηκες ποτέ. Αλήθεια, είχατε καμμία αμφιβολία ότι δεν θα πέρναγε τελικά των δανειστών, και πως η κυβέρνηση, παρά τους λεονταρισμούς, θα έκανε πίσω;
Όπως και να έχει το κλιμάκιο της τρόικας επέβαλλε, να μην προχωρήσει η συγχώνευση της Εθνικής Τράπεζας. Και η κυβέρνηση, που μέχρι πρόσφατα παρείχε στήριξη με όλο της το είναι και είχε επενδύσει πολιτικά στο όλο εγχείρημα, εξωθήθηκε, για πολλοστή φορά, σε άτακτη υποχώρηση, και αποδέχθηκε τη λύση που επέβαλλε ο Πολ Τόμσεν και η παρέα του, δηλαδή της ξεχωριστής αύξησης κεφαλαίου για τις δύο τράπεζες.
Σε κάθε περίπτωση, το ναυάγιο της συγχώνευσης Εθνικής-Eurobank είναι γεγονός. Επί-σης δεδομένο θα πρέπει να θεωρείται, ότι και οι δύο τράπεζες, οδεύουν ολοταχώς προς το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας ( ΤΧΣ), αφού όλα δείχνουν ότι αδυνατούν, προς το παρόν, να εξασφαλίσουν τους αναγκαίους πόρους για την ξεχωριστή ανακεφα-λαιοποίησή τους.
Τι σημαίνει αυτό, πρακτικά. Το πιθανότερο είναι, ότι το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας θα δώσει όλα τα χρήματα που απαιτούνται, ώστε να καλυφθούν οι κε-φαλαιακές ανάγκες. Αυτό σημαίνει ότι οι δύο τράπεζες κρατικοποιούνται, και η διοίκη-σή τους ασκείται από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το οποίο όμως ελέγ-χεται πλήρως από την τρόικα, αφού αυτή έχει δώσει τα 50 δις ευρώ για την ανακεφα-λαιοποίηση των τραπεζών.
Έτσι, το μέλλον των δύο τραπεζών θα βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια του ΤΧΣ, δηλ. της τρόικας. Πλέον το ΤΧΣ, δηλ. η τρόικα, θα μπορεί να τοποθετήσει νέα διοίκηση και ως απόλυτος κυρίαρχος να αποφασίσει για το μέλλον της καθεμιάς τράπεζας ξεχωρι-στά. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο.
Με δεδομένο ότι οι αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου δεν θα καλυφθούν καθώς δεν θα επιτευχθεί ο στόχος για κάλυψη τουλάχιστον 10% από ιδιώτες μετόχους, οι παλιοί μέ-τοχοι στην περίπτωση που δεν θα συμμετάσχουν στο ποσοστό που τους αναλογεί θα δουν το ποσοστό τους στην τράπεζα να ελαχιστοποιείται. Αυτό θα συμβεί γιατί εκατομ-μύρια νέες μετοχές θα διατεθούν αποκλειστικά στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθε-ρότητας. Συνεπώς, στην περίπτωση αυτή η τιμή ανά μετοχή θα ελαχιστοποιηθεί λόγω υπερπληθωρισμού των μετοχών. Με άλλα λόγια, στην αγορά θα κυκλοφορούν εκατομ-μύρια μετοχές των δύο τραπεζών, την συντριπτική πλειοψηφία των οποίων θα κατέχει το ΤΧΣ, δηλ. ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης, δηλ. βασικά οι Γερμανοί, που βάζουν και τα περισσότερα κεφάλαια στον μηχανισμό. Άρα, το ΤΧΣ θα μπορέσει να πουλήσει τις τράπεζες στο μέλλον σε υποψήφιους αγοραστές, ξένους φυσικά, σε εξεφτελιστικά χαμηλές τιμές. Ήδη η Deutche Bank φαίνεται να ενδιαφέρεται διακαώς για την Εθνική Τράπεζα.
Σε κάθε περίπτωση, οι παρεμβάσεις της τρόικας στην υπόθεση της ανακεφαλαιοποίη-σης των Τραπεζών Εθνικής και Eurobank, στοχεύουν καθαρά στον αφελληνισμό και έ-λεγχο του τραπεζικού συστήματος της χώρας. Η απόφαση αυτή που επιβλήθηκε στην Ελληνική Κυβέρνηση από την Τρόικα έχει και οικονομικούς και πολιτικούς στόχους, που αποβλέπουν στον έλεγχο όχι μόνο της ελληνικής οικονομίας αλλά και κάθε δυνατότητας εθνικής πολιτικής παρέμβασης στις εξελίξεις στο μέλλον, αφού, όποιος ελέγχει το τρα-πεζικό σύστημα, στην ουσία ελέγχει το σύνολο σχεδόν της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας.
Πηγή: spirospero.gr, 8/4/2013

Der Spiegel: Tο Βερολίνο χρωστά στην Αθήνα 162 δισ. ευρώ
H διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού Der Spiegel, αναδημοσιεύοντας άρθρο από «Το Βήμα της Κυριακής», συμφωνεί με την άποψη πως η Γερμανία χρωστάει στην Ελλάδα λεφτά πολεμικών αποζημιώσεων από τον Β. Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το Spiegel γράφει ότι πρόκειται για πόρισμα επιτροπής εμπειρογνωμόνων που εξετάζει κατ΄εντολή του υπουργείου Οικονομικών πιθανή αξίωση καταβολής αποζημιώσεων από την Γερμανία. Σύμφωνα με το αποτέλεσμα της έρευνας η Ελλάδα δεν έλαβε ποτέ αποζημιώσεις, ούτε για το κατοχικό δάνειο, ούτε για τα δεινά που υπέστη κατά την διάρκεια της ναζιστικής κατοχής. Η έκθεση βασίζεται σε 761 τόμους από αρχειακό υλι-κό, μεταξύ αυτών συμφωνίες, νομοθετικά κείμενα και δικαστικές αποφάσεις. Όπως δη-λώνει ο επικεφαλής της επιτροπής, Παναγιώτης Καρακούσης, οι εμπειρογνώμονες επε-ξεργάστηκαν 190.000 σελίδες διασκορπισμένες σε διάφορα αρχεία, πολλά εκ των ο-ποίων βρέθηκαν στα υπόγεια δημοσίων κτηρίων.
Σύμφωνα με το Spiegel υπολογίζεται ότι η Γερμανία χρωστά στην Ελλάδα 108 δισ ευρώ για την ανοικοδόμηση κατεστραμμένων υποδομών και 54 δισ για το αναγκαστικό κατο-χικό δάνειο. Το συνολικό ποσό των 162 δισ ευρώ αντιστοιχεί στο 80% του σημερινού ΑΕΠ και σε περίπτωση που θα καταβάλλονταν θα κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος του δημόσιου χρέους της χώρας. Η γερμανική κυβέρνηση θεωρεί ότι δεν τίθεται πλέον θέμα αποζημιώσεων και η ελληνική «πατάει φρένο», θεωρεί το θέμα εξαιρετικά ευαίσθητο και φοβάται ότι θα μπορούσε να βλάψει τις σχέσεις της με τον πιο σημαντικό δανειστή της Ευρώπης.
Πηγή: koutipandoras.gr, 8/4/2013

Γ.Σ.Ε.Ε.: ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Γ.Σ.Ε.Ε.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ, 8/4/2013
ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Η ΓΣΕΕ συμπαρατάσσεται με τον αγώνα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών (ΠΟΣ) και των εργαζομένων στις μεταφορές για την υπογραφή ΣΣΕ και τη διασφάλιση των εργασιακών και οικονομικών τους δικαιωμάτων.
Οι τροϊκανοί σχεδιασμοί και εκβιασμοί για τον τεμαχισμό, την απαξίωση και την εκποί-ηση δημόσιων υποδομών και δραστηριοτήτων είναι αδιέξοδη και καταστροφική για την κοινωνία και την οικονομία.
Καλούμε για μια ακόμη φορά την Κυβέρνηση και τις Διοικήσεις των εταιριών να εγκα-ταλείψουν την αδιαλλαξία και τις υπεκφυγές και να προχωρήσουν σε ουσιαστικό διά-λογο με τους εργαζόμενους για την υπογραφή ΣΣΕ διαφορετικά θα προκαλέσουν την οργανωμένη και καθολική αντίδραση του συνόλου των εργαζομένων.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Νορμαλοπάθεια: μια επικίνδυνη αρρώστια
Του Περικλή Κοροβέση από την Εφημερίδα των Συντακτών της 7/4/2013
Ο συνεταιρισμός και ο συνδικαλισμός είναι έννοιες απαξιωμένες στην Ελλάδα. Οι συνε-ταιρισμοί, ιδίως οι αγροτικοί, είναι συνδεδεμένοι με τη ρεμούλα. Ο συνδικαλισμός ταυ-τίζεται με τους εργατοπατέρες που επιδιώκουν πολιτική καριέρα. Κατά κανόνα ο κό-σμος αδιαφορεί για αυτά τα κινήματα, που στην κορυφή τους έχουν πάντα ανταγωνι-ζόμενες πολιτικές παρατάξεις. Και δεν έχει άδικο. Αυτά τα κινήματα είναι συλλογικότη-τες που διαμορφώθηκαν ιστορικά για να προασπίσουν τα συμφέροντα των μελών τους και της κοινωνικής τάξης που εκπροσωπούν. Τα εξουσιαστικά κόμματα, δηλαδή τα κόμ-ματα που πιστεύουν στην εξουσία και την ιεραρχία, θεωρούν τα μέλη αυτών των κινη-μάτων «μάζα» που πρέπει να αποδεχτεί την ηγεμονία τους. Θεωρούν πως όσο πιο πολ-λά άτομα στρατολογήσουν στο κόμμα τους, τόσο πιο σωστή είναι η γραμμή τους.
Και εδώ έχουμε πλήρη αντιστροφή των νοημάτων. Αντί να ενισχύεται η κοινωνία, ενι-σχύεται η εξουσία του κόμματος πάνω στην κοινωνία, με αποτέλεσμα αυτή να ασφυ-κτιά, να μην απελευθερώνεται και να εξατομικοποιείται. Και αυτό είναι το καλύτερο δώρο στο κράτος. Το μεμονωμένο άτομο αισθάνεται αδύναμο και ανήμπορο και μάταια προσπαθεί να προσαρμοστεί με αυτό που είναι νόρμα για όλους. Ο ψυχαναλυτής An-drew Samuels* διαγιγνώσκει μια πολύ σοβαρή αρρώστια και την ονομάζει νορμαλοπά-θεια. Ο άνθρωπος χάνει την ατομική του προσωπικότητα, που είναι μοναδική, και γίνε-ται μαζάνθρωπος. Δηλαδή ένα τίποτα. Και αυτό μπορεί να το διαπιστώσει ο καθένας μας χωρίς να είναι ειδικός. Πόσους έχουμε ακούσει να λένε πως δεν γίνεται τίποτα και ούτε μπορούμε να κάνουμε κάτι.
Στην αντίπερα όχθη κινείται ο πραγματικός συνεταιρισμός, του οποίου τις απαρχές βρί-σκουμε στην αρχαιότητα, πολύ αργότερα συναντούμε συνεταιρισμούς στην Κρήτη, για να φτάσουμε στα Αμπελάκια της Θεσσαλίας το 1777. Και από εκεί και πέρα στη διάρ-κεια του 19ου αιώνα έχουμε συντροφίες σε αστικά κέντρα και νησιά. Παρ’ όλα αυτά δεν δημιουργήθηκε στιβαρή παράδοση σε σύγκριση με άλλες χώρες όπως π.χ. στα Βαλ-κάνια και την Κεντρική Ευρώπη. Εκεί οι συνεταιρισμοί κατόρθωσαν να δημιουργήσουν δικά τους πολιτικά κινήματα -τον «αγροτισμό» (agrarianism)- που συνετρίβησαν στις συμπληγάδες του ανερχόμενου φασισμού και του μοσχοβίτικου «διεθνισμού» της Γ΄ Διεθνούς. Στα καθ’ ημάς μπορούμε να εντοπίσουμε την απαρχή του σύγχρονου συνε-ταιριστικού κινήματος στον Αλμυρό του Βόλου το 1900 που έστησαν ένας δάσκαλος και ένας γεωπόνος που βρέθηκαν τυχαία στην περιοχή. Μέχρι να πείσουν τους δύσπιστους χωριάτες έφτυσαν αίμα. Εντούτοις ο σπόρος είχε ριχτεί και απέδωσε καρπούς. Κορυ-φαίοι πολιτικοί όπως ο Αλ. Παπαναστασίου και αργότερα ο Αλ. Μπαλτατζής, για να σταθούμε μόνο σε αυτούς γιατί υπήρξαν και πολλοί άλλοι, διαμόρφωσαν το συνεταιρι-στικό κίνημα στην Ελλάδα. Σήμερα ό,τι ελάχιστο έχει απομείνει από το έργο τους ξε-πουλιέται σε τιμή ευκαιρίας. Κράτος, φαυλοκρατία και Αγροτική Τράπεζα στάθηκαν ορ-κισμένοι εχθροί του συνεταιριστικού κινήματος.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Συνεταιριστικής Συμμαχίας (ICA) που εδρεύει στη Γενεύη, το 2002 είχε καταγεγραμμένα 725 εκατομμύρια μέλη ανά τον κόσμο, που ανή-καν σε διάφορους συνεταιρισμούς παντός τύπου. Ο πραγματικός αριθμός σήμερα πρέ-πει να είναι πολύ μεγαλύτερος, γιατί οι συνεταιρισμοί του πρώην Κομμουνιστικού Μπλοκ και της Κίνας δεν μετριούνταν. Ηταν κρατικοί συνεταιρισμοί. Σύμφωνα με τις καταστατικές αρχές αυτού του οργανισμού, οι συνεταιρισμοί πρέπει να έχουν μερικά χαρακτηριστικά: εθελοντισμός, άμεση δημοκρατία (έλεγχος από τα μέλη), συμμετοχή (τα μέλη ελέγχουν το κεφάλαιο), αυτονομία, εκπαίδευση, συνεργασία με άλλους συνεταιρισμούς, φροντίδα για το περιβάλλον και την ανάπτυξη της περιοχής**. Οι συνεταιρισμοί είναι πολλών ειδών -προστασία των καταναλωτών, πιστωτικοί οργανισμοί, παραγωγικές μονάδες, αγροτικοί κ.λπ. Και όλοι αυτοί δημιουργούν δίκτυα συνεργασίας και αλληλεγγύης. Και κατά κανόνα λειτουργούν χωρίς ιεραρχία.
Στην καταστροφική εποχή που ζούμε, οι μη μαζάνθρωποι έχουν καταλάβει πως πρέπει να πάρουν πρωτοβουλίες και να υπερασπίσουν τον εαυτό τους. Και ο συνεταιρισμός εδώ είναι σωτήριος. Υπάρχουν πολλά πετυχημένα παραδείγματα από όλο τον κόσμο. Η Mondragon, που ιδρύθηκε στη Χώρα των Βάσκων, για να διαφυλάξουν την εθνική τους ταυτότητα την εποχή του Φράνκο, είναι σήμερα 7η μεγαλύτερη εταιρεία της Ισπανίας και εργάζονται σ’ αυτήν ως μέλη περίπου 70.000 άνθρωποι. Ανάμεσα στις δραστηριό-τητές τους είναι και ένα πανεπιστήμιο. Στους διάσημους συνεταιρισμούς είναι το Associαted Press που ιδρύθηκε το 1848. Η Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου ανήκει στους μουσικούς της και αυτοδιοικείται. Το ίδιο και η Φιλαρμονική του Βερολίνου, που προέκυψε από μια απεργία, και οι μουσικοί αποφάσισαν να κάνουν τη δική τους ορχή-στρα. Και οι δύο μουσικοί οργανισμοί θεωρούνται από τους κορυφαίους του κόσμου.
perkor29@gmail.com
………………………..
*A. Samuels, Politics on the Couch, εκδ. Karnac, Λονδίνο
** Ολόκληρη η διακήρυξη στο http://www.ica.coop

Οταν οι προϊστάμενοι «ροκανίζουν» τον χρόνο των στελεχών τους
Χριστίνα Δαμουλιάνου από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 7/4/2013
Στον διαρκή διάλογο για το μεγάλο θέμα της διαχείρισης του χρόνου και για το ποιος «ροκανίζει» τον χρόνο των εργαζομένων, ο ειδικός του μάνατζμεντ δρ Αλεκ Μακένζι, στο πάντα επίκαιρο βιβλίο του «Τhe Time Trap – managing your way out» κατηγορεί τον διευθυντή, ότι προκειμένου να λύσει εκείνος το δικό του πρόβλημα χρόνου, το κάνει σε βάρος του χρόνου της ομάδας. Κάτι, που το χαρακτηρίζει καθαρή ανοησία και «μέθοδο αυτοκαταστροφής». Ο συγγραφέας, έμπειρος ανατόμος του προβλήματος, επισημαίνει ότι ο πρώτος συνήθης «ύποπτος» είναι ο ίδιος ο διευθυντής.
Το… μποτιλιάρισμα
Και επειδή η απώλεια του χρόνου δημιουργεί «μποτιλιαρίσματα» -με επιπτώσεις σε όλα τα επίπεδα της ομάδας- υπογραμμίζει ότι το μποτιλιάρισμα είναι σύνηθες φαινόμενο της κορυφής… Αναφέρει δε και ως αξίωμα ότι τίποτα δεν φανερώνει περισσότερο στους υφιστάμενους τι είναι σημαντικό για τον διευθυντή, όσο ο τρόπος που χρησιμο-ποιεί ο ίδιος τον δικό του χρόνο. Στις συμβουλές που δίνει επισημαίνει ότι η αποτελε-σματική διαχείριση του χρόνου πρέπει να είναι κοινός στόχος σε επίπεδο εταιρείας. Ι-διαίτερα, για την περίπτωση που οι υφιστάμενοι εκφράζουν παράπονα για τις διακοπές εκ μέρους των διευθυντών τους, ο συγγραφέας αναφέρει ότι θα πρέπει να ενθαρρύνο-νται «να διαχειριστούν τον διευθυντή τους».
Δηλαδή, να τον πείσουν να προτείνει ο ίδιος μια τεχνική ώστε, αφού ο υφιστάμενος προκαθορίσει με σαφήνεια τους στόχους και τις προτεραιότητές του, τότε από κοινού με τον διευθυντή να συναποφασίζουν ποια από τις προτεραιότητες πρέπει να μείνει πί-σω, σε περίπτωση που η διακοπή στοιχίζει απώλεια χρόνου για τον υφιστάμενο. «Αντί, λοιπόν τα στελέχη να επαναστατούν ή να υποκύπτουν στην απώλεια του χρόνου τους εξαιτίας του διευθυντή, καλύτερα θα ήταν να την έχουν προβλέψει…».
Πολυάριθμες επαφές
Σημαντικές έρευνες, που έχουν γίνει για τους λόγους απώλειας του χρόνου, αποκαλύ-πτουν ότι μεσαία και κατώτερα στελέχη -«με περισσή ειλικρίνεια»- έχουν αναφέρει τους διευθυντές ανάμεσα στους κυριότερους λόγους. Αιτίες, οι πολυάριθμες επαφές «για ασήμαντα θέματα», η προκατάληψη που πολλοί έχουν με τη λεπτομέρεια και η σπάταλη χρόνου για να ελέγχουν την εργασία του υφισταμένου. Υπάρχει βέβαια -και επιβιώνει- η συνήθης αλαζονεία και ο μύθος της παντοδυναμίας. Που κάνει τον διευθυ-ντή να πιστεύει ότι όλοι χρειάζονται τη βοήθειά του. Αλλες αιτιάσεις πάλι, αντιθέτως, αναφέρονται «στον διευθυντή που ποτέ δεν τον βρίσκεις όταν τον χρειάζεσαι», στον διευθυντή που ανατρέπει διαρκώς τις προτεραιότητές τους με έναν κατάλογο νέων ερ-γασιών που συχνά δεν έχουν καμία σχέση με τις προηγούμενες.
Στα μεγάλα διευθυντικά «αμαρτήματα» που ευθύνονται για την απώλεια χρόνου, εξέ-χουσα θέση κατέχουν οι ελλιπείς οδηγίες. Είτε είναι προφορικές είτε γραπτές. Που ση-μαίνει κακής ποιότητας επικοινωνία. Οταν μια οδηγία δίνεται «στα πεταχτά» ή είναι κακοδιατυπωμένη, ακριβώς γιατί δεν υπάρχει χρόνος, γίνεται αιτία απώλειας πολύ πε-ρισσότερου χρόνου για διορθώσεις, επεξηγήσεις, αποσαφηνίσεις κ.λπ. Η έλλειψη ευαι-σθησίας του διευθυντή για τον χρόνο του υφιστάμενου -όταν χωρίς τύψεις τον αφήνει να περιμένει έξω από το γραφείο του – γίνεται μπούμερανγκ. Γιατί, μια τέτοια «ευαι-σθησία» όχι μόνο είναι μεταδοτική, αλλά και διδάσκεται. Εμπίπτει, επιπλέον, στην ευ-θύνη του διευθυντή να καθοδηγήσει σχετικά τους υφισταμένους του. Περιέργως, έχει παρατηρηθεί ότι η ευαισθησία αυτή αναδύεται στον διευθυντή όταν διακόπτει την ερ-γασία ενός εργάτη. Μερικά από τα «αμαρτήματα» λοιπόν που ζητούν θεραπεία είναι οι επιπτώσεις από τον χρόνο που χάνει ο ίδιος ο προϊστάμενος να μην επηρεάζουν αρνη-τικά τη διαχείριση του χρόνου των υφισταμένων του. Να μην αναθέτει στους υφισταμέ-νους αυτά που ο ίδιος πρέπει να κάνει, όταν εκείνοι είναι ήδη υπερφορτωμένοι ή απο-τελούν τον τελευταίο κρίκο της ανάθεσης – δηλαδή δεν υπάρχει πλέον άλλος για να του τα φορτώσουν και αυτοί με τη σειρά τους…

Η ΕΚΤ ΑΠΕΙΛΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΕΙ ΑΝ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ!
Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Ξαφνικά, η τρόικα τα στύλωσε. Προβάλλει θρασύτατα υπερβολικές απαιτήσεις. Η συ-γκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη σίγουρα θα υποκύψει. Οχι μόνο επειδή ούτως ή άλλως έχουν εκχωρήσει την διακυβέρνηση της χώρας στους ασήμαντους υπαλλήλους της ΕΕ και του ΔΝΤ. Οπως σε όλες τις ανάλογες περιπτώσεις, η τρόικα εκβιάζει ακόμη και αυτή την κυβέρνηση, την τόσο πρόθυμη να υπακούσει. Την εκβιάζει ότι δεν θα δώσει την έγκρισή της για να εκταμιευθεί μια σημαντική δόση δανείου προς την Ελ-λάδα. Σημαντική όχι γιατί θα διατεθεί στην ετοιμοθάνατη ελληνική οικονομία. Σημαντι-κή επειδή σίγουρα θα λήγουν κάποια ελληνικά κρατικά ομόλογα που κάτοχοί τους είναι Ευρωπαίοι ή άλλοι κερδοσκόποι.
Επειδή το ελληνικό κράτος δεν έχει φράγκο, αν δεν του δώσουν δάνειο οι Ευρωπαίοι, δεν θα μπορέσει να δώσει σχεδόν όλα τα λεφτά του δανείου στους Ευρωπαίους κερ-δοσκόπους και έτσι η χώρα μας θα χρεοκοπήσει – όχι υπό τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά υπό την «ένδοξη» ευρω-συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ!
Για να μην πολυλογούμε, το ίδιο γίνεται και τώρα. Στις 20 Μαΐου, η Ελλάδα πρέπει να πληρώσει κρατικά ομόλογα που λήγουν αξίας 5,6 δισ. ευρώ. Το κωμικοτραγικό είναι ότι αυτά τα 5,6 δισ. ευρώ η χώρα πρέπει να τα πληρώσει στην… Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα – αυτή δηλαδή που υποτίθεται ότι μας βοηθάει να σωθούμε! Η γελοιότητα του πράγματος έγκειται στο ότι η τρόικα εκβιάζει την κυβέρνηση Σαμαρά και υπολοίπων ότι, αν δεν υπακούσουν τυφλά στις εντολές τους, δεν θα εγκρίνει την εκταμίευση της δόσης Μαΐου προς την Αθήνα, η οποία δεν θα έχει έτσι λεφτά να πληρώσει την ΕΚΤ και με τον τρόπο αυτόν θα μας χρεοκοπήσει ως χώρα η… ΕΚΤ – αυτή που δήθεν μας σώνει!!!
Το τέλειο ευρω-τσίρκο! Πόσα είναι τα λεφτά της δόσης του Μαΐου που θα πάρει δάνειο η χώρα μας; Μα, μόλις 6 δισ. ευρώ, τα οποία αμέσως θα πάνε σχεδόν όλα κατευθείαν στα θησαυροφυλάκια της ΕΚΤ! Από τα 6 δισ. που θα χρεωθούμε, θα μείνουν μόλις τα 0,4 αφού τα 5,6 δισ. ευρώ θα τα πάρει η ΕΚΤ. Εχει κι άλλες γαργαλιστικές λεπτομέρειες η υπόθεση. Η ΕΚΤ θα πάρει 5,6 δισ., αλλά η Ευρωζώνη θα μας δανείσει τον Μάιο μόνο 4,2 δισ. Πού θα βρούμε τα υπόλοιπα; Δανειζόμενοι 1,8 δισ. ευρώ από το ΔΝΤ. Η Ευρω-ζώνη δηλαδή «σώζει» την Ελλάδα και «ενισχύει» την οικονομία της χώρας μας δανείζο-ντάς μας 4,2 δισ. και παίρνοντάς μας η ΕΚΤ… 5,6! Μας υποχρεώνει δηλαδή να δανειζό-μαστε και από το ΔΝΤ για να δώσουμε τα λεφτά στην ΕΚΤ! Πρόκειται για πραγματικά εξωφρενικό μοντέλο «σωτηρίας», όπου πολλές φορές οι Ευρωπαίοι δανειστές μάς παίρνουν περισσότερα από όσα μας δανείζουν!
Οποιος νομίζει υπό τέτοιες συνθήκες ότι μπορεί όντως να υπάρξει ανάπτυξη της ελλη-νικής οικονομίας, πρέπει να είναι αθεράπευτα αισιόδοξος – για να μην πούμε κάτι βα-ρύτερο. Γνωρίζουμε πάντως από τώρα πότε θα παιχτεί και η επόμενη φάση αυτού του κωμειδυλλίου με την τρόικα – λίγο πριν από τον Αύγουστο. Γιατί; Μα επειδή τον Αύ-γουστο η Ελλάδα θα χρειαστεί άλλα 3 δισ. ευρώ για να πληρώσει… την ΕΚΤ και το ΔΝΤ! Για την ακρίβεια θα χρειαστεί 2,17 δισ. ευρώ για να τα «σκάσει» στην ΕΚΤ και 0,7 δισ. για να πληρώσει το ΔΝΤ. Μπορούμε επομένως να είμαστε βέβαιοι ότι η τρόικα θα ξαναγριέψει μέσα στο κατακαλόκαιρο. Ενδεχομένως να προκλήθηκε και ένα μικρό αί-σθημα ανακούφισης στους αναγνώστες ανάμεικτο με κάποιο ίχνος ευγνωμοσύνης προς την τρόικα, η οποία μας άφησε «ελεύθερους» τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο για να κά-νουν οι Ελληνες, αν και λίγο πρόωρα, τα «μπάνια του λαού». Η ΕΕ είναι ευγενέστατη όταν πρόκειται για ιερό σκοπό. Ποιος είναι αυτός; Οχι, βεβαίως, το διάλειμμα στα βα-σανιστήρια που υποβάλλει τους Ελληνες. Απλούστατα, μας παραδίδει αυτό το δίμηνο στα νύχια των… ιδιωτών κερδοσκόπων.
Μας παραδίδει στους «γύπες», τους ακραίους κερδοσκόπους που δεν εντάχθηκαν στο «κούρεμα» των ελληνικών κεφαλαίων για να χάσουν το 80% του κεφαλαίου τους όπως οι υπόλοιποι ηλίθιοι και ως… «τιμωρία» θα πληρωθούν τα ομόλογα που κατέχουν στο 100% της ονομαστικής τους αξίας! Η κυβέρνηση Σαμαρά θα πληρώσει στους «γύπες» περίπου 1,4 δισ. ευρώ – για την ακρίβεια 853 εκατ. ευρώ τον Ιούνιο και 538 εκατ. τον Ιούλιο! Πανευτυχείς οι «γύπες» θα πίνουν στην υγειά των κορόιδων των Ελλήνων και θα μετρούν τα κέρδη τους, καθώς οι περισσότεροι είχαν αγοράσει τα ελληνικά ομό-λογα πριν από ένα – δυο χρόνια στο… 12% έως το πολύ 20% της ονομαστικής τους α-ξίας και έτσι θα πάρουν φέτος… πέντε έως οκτώ φορές τα λεφτά που έβαλαν!!!
*Δημοσιεύθηκε στο «ΕΘΝΟΣ» την Δευτέρα 8 Απριλίου 2013

Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΤΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ

Advertisements

Written by antiracistes

Απρίλιος 9, 2013 στις 8:23 πμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: