Greek Unions

Θεωρία και Πράξη του Εργατικού Συνδικαλισμού

Τι θα γινόταν αν…ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΑΤΕ

with one comment

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑΤΕ
31/5/2013

Τι θα γινόταν αν…
Ναι, βρεθήκαμε στην Πειραιώς. Δεν καταφέραμε να ακυρώσουμε το deal! Μπορεί και να μη μπορούσαμε θα σκεφτεί κανείς. Ίσως. Δεν κάναμε όμως κι όλα όσα θα μπορού-σαμε! Έτσι δεν είναι συνάδελφοι;
Κι ύστερα άρχισαν οι παράπλευρες απώλειες κι εμείς αρχίσαμε να τις συνειδητοποι-ούμε! Κι όσο απομακρυνόμαστε χρονικά από την «αποφράδα» 27η Ιουλίου, τόσο πυ-κνώνουν οι προσπάθειες να θολώσουν τα γεγονότα και να διαχυθούν οι ευθύνες, ώστε άμωμοι και άσπιλοι να επανέλθουν οι συνδικαλιστές της ΔΗΣΥΕ και της ΔΑΚΕ στη λεω-φόρο της «υπεύθυνης» συνδικαλιστικής δράσης που σημαίνει ευθυγράμμιση με τις ε-πιθυμίες και τις ιεραρχήσεις του εργοδότη. Για αγωνιστικές κινητοποιήσεις κάθε είδους και μορφής «βγάζουν σπυριά», διότι …δεν θα πετύχουν (!) …και ο φαύλος κύκλος της απαξίωσης των συλλογικών διαδικασιών και της αποθέωσης της ιδιώτευσης …καλά κρατεί!!!
Aς σταθούμε όμως λίγο να σκεφτούμε:
 Τι θα γινόταν αν από καιρό πριν ενημερώναμε φορείς και τοπικές κοινωνίες σε α-γροτικές περιοχές για τις αλυσιδωτές επιπτώσεις από την επερχόμενη εκποίηση της Αγροτικής;
 Τι θα γινόταν αν σε συνεννόηση με τους εργαζόμενους των θυγατρικών του Ομίλου της Αγροτικής, προχωρούσαμε σε πολύμορφες κινητοποιήσεις, ώστε ιδιαίτερα στις συγκεκριμένες περιοχές να γνωρίσουν τις συνέπειες των επαπειλούμενων πωλήσε-ων των εταιριών αυτών;
 Τι θα γινόταν αν η πλειοψηφία του ΣΕΤΑΠ (ΔΗΣΥΕ-ΔΑΚΕ) δεν έβλεπε από τον πρώτο καιρό το κλείσιμο του Ταμείου Υγείας σαν το διαβατήριο της καλής της σχέσης με τη διοίκηση της Πειραιώς;
 Τι θα γινόταν αν οι συνταξιούχοι, αντί να στραφούν εναντίον των εν ενεργεία συνα-δέλφων τους και της διοίκησης του Ταμείου, «στρατοπέδευαν» έξω από την Πει-ραιώς διεκδικώντας το αυτονόητο;
 Τι θα γινόταν αν η πλειοψηφία του ΣΕΤΑΠ δεν βιαζόταν να «ξεμπερδεύει» με το Τα-μείο, κλίνοντας τα περί βιωσιμότητας σε όλες τις πτώσεις (τα επιχειρήματα της Πει-ραιώς δηλαδή) και ψιθυρίζοντας από το φθινόπωρο κιόλας ότι το Ταμείο έχει τε-λειώσει;
 Τι θα γινόταν αν οι ηγεσίες των συνταξιούχων και οι δυο παρατάξεις του συλλόγου, δεν ξέχναγαν τόσο γρήγορα την προσφορά «ζωής» του Ταμείου και την αξιοπρεπή πρόσβαση στην περίθαλψη που αυτό πρόσφερε 80 περίπου χρόνια και συντάσσο-νταν σε ένα κοινά διαμορφωμένο πρόγραμμα πίεσης και διεκδίκησης, αντί να περι-οδεύουν ανά την Ελλάδα ανακηρύσσοντας μοναδικό εχθρό τη διοίκηση του Ταμεί-ου;
 Τι θα γινόταν αν η ΕΣΑΚ δεν θεωρούσε με την απουσία της και την περίεργη στάση της διαχρονικά, το κλείσιμο του Ταμείου επιβεβαίωση της θεωρίας της περί αναπό-φευκτης ισοπέδωσης της περίθαλψης ;
 Τι θα γινόταν αν η διατήρηση του Ταμείου γινόταν κτήμα όλων των συναδέλφων του Ομίλου της Πειραιώς σε συνεργασία με τα σωματεία τους; Δεν θα μπορούσε να είναι το Ταμείο το πρώτο πεδίο κοινής δράσης; Το πρώτο ζήτημα συντονισμένης πί-εσης προς τον εργοδότη;
 Τι θα γινόταν αν η ηγεσία του συλλόγου ενέπνεε όλους εμάς τους τέως εργαζόμε-νους της Αγροτικής Τράπεζας, σε ένα κοινό στόχο που θα βελτίωνε την ποιότητα της ζωής όλων μας, θα λειτουργούσε ενωτικά και θα απέκρουε διχαστικές αντιλήψεις και πρακτικές παλιών – νέων, πιο παλιών- παλιών, συνταξιούχων – εν ενεργεία, που είναι βούτυρο στο ψωμί του εργοδότη;
Ίσως το Ταμείο να επιβίωνε! Και από καλύτερες θέσεις να συνεχίζαμε τον αγώνα μας για βελτίωση των παροχών υγείας. Ίσως!
Πάντως σίγουρα θα ήμασταν νικητές στον αγώνα της αξιοπρέπειας, της ενότητας και της εμπιστοσύνης στις δυνάμεις και τις δυνατότητές μας! Γιατί πρώτοι εμείς πρέπει να πιστέψουμε σ’ αυτές! Κι ένα τέτοιο σωματείο μας αξίζει!

Ασφαλιστήριο Συλλόγου: Ανικανότητα και ιδιοτέλεια οδήγησαν στη χρεοκοπία του
Το περασμένο Σάββατο ο Σύλλογος, με απόφαση της γενικής του συνέλευσης, αποφά-σισε την κατάργηση του λογαριασμού εξερχομένων μελών, τη μείωση της εισφοράς των μελών υπέρ του Συλλόγου κατά 0,5% (δηλαδή το μέρος των εισφορών που τροφοδο-τούσε το λογαριασμό) και τη μεταφορά του τυχόν υπολοίπου του λογαριασμού στο α-περγιακό ταμείο. Η εξέλιξη αυτή, δηλαδή το κλείσιμο του λογαριασμού, ήταν αναπό-φευκτη και μετά τη διακοπή του ασφαλιστηρίου συμβολαίου από 1/1/2013 από την Αγροτική Ασφαλιστική.
Για το πώς φτάσαμε ως εδώ εξηγούνται επαρκώς πιστεύουμε στα τρία κείμενα που α-κολουθούν, τα οποία αναδημοσιεύονται από την εφημερίδα που κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες (φ 119-120, Μάης 2013). Το πρώτο από τα πιο κάτω κείμενα γράφτηκε τώρα για την εφημερίδα, το δεύτερο είναι μια αναλυτική ανακοίνωση που κυκλοφορήσαμε στη γενική συνέλευση του Συλλόγου στο Βόλο το 2008 όταν το θέμα είχε αναζωπυρωθεί με επιστολές μελών του πρώην ΣΕΠΑΤΕ και το τρίτο κείμενο είναι αποσπάσματα πρακτι-κών από τη ΓΣ του Βόλου για το θέμα αυτό.
Τι έγινε το Σάββατο
Το θέμα εισηγήθηκε στη γενική συνέλευση ο πρόεδρος μεταφέροντας την ομόφωνη απόφαση του διοικητικού συμβουλίου, που είχε συνεδριάσει την προηγούμενη ημέρα, και η οποία προέβλεπε αυτά που προαναφέραμε (μείωση εισφοράς από 1/9/2013, κλείσιμο λογαριασμού) αλλά μοίρασμα των τυχόν αποθεματικών στα συνταξιοδοτηθέ-ντα μέχρι 31/12/2012 μέλη του πρώην ΣΕΑΤΕ (τα μέλη του πρώην ΣΕΠΑΤΕ είχαν λάβει την προβλεπόμενη αποζημίωση).
Η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ παρενέβη στη διαδικασία και ζήτησε τη μείωση της εισφοράς από 1/7/2013 και καταδίκη από τη γενική συνέλευση όσων φέρνουν ευθύνη για το χειρι-σμό του θέματος, δηλαδή των παρατάξεων ΔΗΣΥΕ & ΔΑΚΕ και των εκπροσώπων τους. Το θέμα οξύνθηκε όχι τόσο από την πρότασή μας αλλά γιατί ο συν. Αμούντζιας είχε δια-βάσει τα γραφόμενα στην εφημερίδα μας που τον αφορούσαν… Προφανώς τους ενό-χλησε η απόδοση ευθυνών και όχι η αλλαγή της στάσης μας που, εξάλλου, δεν αναι-ρούσε την αρχική τοποθέτησή μας…
Στο θέμα παρενέβη και ο συν. Νίκος Παπαγιάννης, στέλεχος παλαιότερα της ΔΗΣΥΕ, δι-αφωνώντας με την πρόταση του ΔΣ για μοίρασμα των αποθεματικών στους μέχρι 31/12 συνταξιοδοτηθέντες και λέγοντας ότι και αυτός έχει τα ίδια δικαιώματα με αυτούς. Με-τά από συζητήσεις ο συν Ν. Παπαγιάννης πρότεινε να πάνε τα αποθεματικά στο απερ-γιακό ταμείο, δηλαδή αυτό που η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ είχε προτείνει από το 2008, η ΔΗΣΥΕ έ-σπευσε να το υιοθετήσει και η απόφαση πάρθηκε ομόφωνα.
Τις επόμενες ημέρες της γενικής συνέλευσης τα τηλέφωνα διαμαρτυρίας των συντα-ξιούχων ήταν πολλά, ίσως και να συνεχιστούν. Ευθύνες υπάρχουν και τις έχουμε κατα-γράψει, ας τις αναζητήσουν οι συνάδελφοι/ισσες από αυτούς που τις έχουν. Ας θυμη-θούν όμως τι έκαναν τόσα χρόνια που φωνάζαμε, ας αναλογιστούν και τις δικές τους ευθύνες και το κυριότερο να μην πυροβολούν το Σύλλογο….

Written by antiracistes

31 Μαΐου, 2013 στις 7:12 πμ

Αναρτήθηκε στις Αναδημοσιεύσεις

Ένα Σχόλιο

Subscribe to comments with RSS.

  1. ΚΑΛΑ ΤΩΡΑ ΣΤΗΡΙΞΑΤΕ ΤΗΝ ΠΛΕΟΝ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΙΟ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΤΗΣ ΑΤΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    filippos panagiotidis

    4 Ιουνίου, 2013 at 3:47 μμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: