Greek Unions

Θεωρία και Πράξη του Εργατικού Συνδικαλισμού

Archive for the ‘Αναδημοσιεύσεις’ Category

ΝΟΚΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ Κυνισμός, αναλγησία και στο βάθος δεκάδες απολύσεις

leave a comment »

taosos

 

 

Πληρώνει χαμηλότερα από τις υπόλοιπες εταιρείες του κλάδου τηλεπικοινωνιών και πληροφορικής, παρά τις μεμονωμένες αυξήσεις που έδωσε πρόσφατα, αρνείται την υπογραφή επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που θα καλύπτει τους περίπου 1.000 εργαζόμενους και τώρα απειλεί με δεκάδες απολύσεις: Η ΝΟΚΙΑ Ελλάδος, η οποία κυρίως ασχολείται με την ανάπτυξη των δικτύων, προχωράει σε ακόμα μία αναδιάρθρωση και κατάργηση ενός ολόκληρου τμήματος, με θύματα τους εργαζόμενους.

Τους ίδιους εργαζόμενους στους οποίους παρουσίαζε ως ευοίωνη προοπτική, το 2016, την εξαγορά της γαλλικής Alcatel-Lucent από τη φινλανδική μητρική Nokia. Απ’ ό,τι φαίνεται, μάλλον το αντίθετο αποτέλεσμα έφερε η εξέλιξη αυτή, τουλάχιστον όσον αφορά τους εργαζόμενους. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η εταιρεία σχεδιάζει την περικοπή θέσεων εργασίας σε αρκετές χώρες. Αλλά είναι η πρώτη φορά που η διαδικασία αναδιάρθρωσης της μητρικής εταιρείας θα αγγίξει σε τέτοιο βαθμό την Αθήνα.

«Πρόσφατα, η διοίκηση μάς ανακοίνωσε ότι επίκεινται έως και 60 απολύσεις εργαζομένων με καταληκτική ημερομηνία το τέλος του 2019, αλλά τελικά 20 από τους εργαζόμενους αυτούς μεταφέρθηκαν σε άλλα τμήματα. Ακόμα κι έτσι, θα πρόκειται για το το μεγαλύτερο κύμα απολύσεων που έχει γίνει στη ΝΟΚΙΑ Ελλάδος μέχρι σήμερα», δηλώνει στην «Εποχή» η πρόεδρος του σωματείου των εργαζομένων, Άλκηστις Τσουλάκου.

Επισημαίνει ότι οι (40, πλέον) απολύσεις γίνονται με σκοπό το ακόμα μεγαλύτερο κέρδος για του μετόχους, την ίδια στιγμή που υπάρχει δυνατότητα απορρόφησης από άλλα τμήματα της εταιρίας.

Αδιαλλαξία διοίκησης

Η κ. Τσουλάκου καταγγέλλει έλλειψη σεβασμού και κυνικότητα προς τους εργαζόμενους, κάποιοι/ες από αυτούς με πάρα πολλά χρόνια υπηρεσίας στη ΝΟΚΙΑ: «από τις δηλώσεις περί απορρόφησης των εργαζομένων αν βρεθούν θέσεις, κάτι που δεν διασφαλίζεται σε πολλές περιπτώσεις, μέχρι τις παροτρύνσεις σε μετανάστευση (!) προκειμένου να συνεχίσουν την ίδια εργασία σε άλλη χώρα, από τον εξαναγκασμό στην ψυχοφθόρα και υποτιμητική διαδικασία της αναζήτησης νέας θέσης εντός της εταιρίας, μέχρι και την ψυχολογική “παρότρυνση” σε παραίτηση, το κλίμα αποδεικνύει την αδιαλλαξία της διοίκησης».

Τονίζει ότι ακόμη και εργαζόμενοι που έχουν έρθει στην Αθήνα από τη Μανίλα των Φιλιππίνων πριν από μερικούς μήνες, πιέζονται να μεταφερθούν στη… Ρουμανία.

Η ίδια αδιαλλαξία, τονίζει η πρόεδρος του σωματείου, επικράτησε και κατά την προσπάθεια των εργαζόμενων για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (που θα προέβλεπε ελάχιστα όρια μισθών και αποδοχών, επιδόματα φύλαξης τέκνων, κ.τ.λ.), η οποία έχει πέσει στο κενό.

Όπως προσθέτει η κ. Τσουλάκου, η διοίκηση της ΝΟΚΙΑ προσπάθησε πρόσφατα να λειάνει την εικόνα του μισθολογικού παγώματος και της έλλειψης οποιασδήποτε προοπτικής, δίνοντας αυξήσεις σε μερίδα των εργαζομένων που ως ποσοστά μπορεί να ακούγονται υψηλά, αλλά σε πραγματικά ποσά είναι τις περισσότερες φορές ελάχιστα.

Η πλειονότητα των νέων εργαζομένων αμείβεται με πολύ χαμηλούς μισθούς, ενώ οι παλαιότεροι βιώνουν την οικονομική στασιμότητα, «χωρίς να ξεγελά κανέναν και καμία η μεμονωμένη περίπτωση των “διορθωτικών” αυξήσεων στις αρχές του 2019».

Παράλληλα, σύμφωνα με την πρόεδρο του σωματείου, συνεχίζεται η εντατικοποίηση και οι «παροτρύνσεις» σε ακόμα μεγαλύτερη αποδοτικότητα και ανταγωνιστικότητα μεταξύ των εργαζομένων.

Δυναμική απάντηση εργαζομένων

Μία πρώτη απάντηση δόθηκε από τους εργαζόμενους την Τετάρτη 9 Οκτωβρίου, όταν πραγματοποιήθηκε απεργία και συγκέντρωση στις εγκαταστάσεις της ΝΟΚΙΑ. Στην κινητοποίηση συμμετείχαν σε ένδειξη αλληλεγγύης και άλλα σωματεία εργαζόμενων (Ιντρακόμ, CYTA, Wind, Vodafone, Forthnet, ΣΕΤΗΠ, κ.α.), καθώς και συλλογικότητες, ενώ το σωματείο των εργαζόμενων στη NOKIA έχει ήδη εξαγγείλει νέα απεργία στις 23/10.

Η ημερομηνία ενδέχεται να αλλάξει, ώστε η απεργία να συμπέσει με ενδεχόμενη γενική απεργία των συνδικάτων ενάντια στο αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης, η οποία, όπως σημειώνει η κ. Τσουλάκου, «συνεχίζει στα βήματα της προηγούμενης».

«Μας έχει γίνει απολύτως σαφές ότι ο μόνος τρόπος να κερδίσουμε το σεβασμό ως εργαζόμενοι και να υπερασπιστούμε τις θέσεις εργασίας μας με αξιοπρεπείς συνθήκες και προοπτική, είναι η κλιμάκωση του αγώνα μας», καταλήγει η κ. Τσουλάκου, απολογίζοντας θετικά την απεργία της περασμένης Τετάρτης και διαμηνύοντας προς τη διοίκηση της ΝΟΚΙΑ ότι οι εργαζόμενοι «δεν θα ανεχθούν ούτε τακτικισμούς, ούτε απαξίωση της ζωής και της εργασία τους».

Τάσος Γιαννόπουλος

ΝΟΚΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ: Κυνισμός, αναλγησία και στο βάθος δεκάδες απολύσεις

 

 

 

Advertisements

Written by antiracistes

Οκτώβριος 14, 2019 at 5:24 μμ

Αναρτήθηκε στις Αναδημοσιεύσεις, Uncategorized

Συνδικάτα… μιας άλλης δεκαετίας (της Χριστίνας Κοψίνη)

leave a comment »

Συνδικάτα… μιας άλλης δεκαετίας
Χριστίνα Κοψίνη

https://www.efsyn.gr/oikonomia/elliniki-oikonomia/211650_syndikata-mias-allis-dekaetias

Τα συνδικάτα στη χώρα μας δεν κατόρθωσαν να προσαρμόσουν τη λειτουργία τους στο κύμα της απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων, που ξεκίνησε ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 και ολοκληρώνεται σήμερα. Δεν θέλησαν καν να προχωρήσουν σε συγχωνεύσεις και ενοποιήσεις, συνεχίζοντας έναν κατακερματισμό που θυμίζει δεκαετία του ’70.
Στα καφενεία το λένε «μπάχαλο». Στα «σαλόνια» μιλάνε για αποδιοργάνωση. Στις συζητήσεις που ανοίγουν στις ανήσυχες παρέες υπερισχύει το κατηγόρημα… ξεπούλημα. Οχι πως ασχολούνται και πολλοί με τη στάση των συνδικαλιστικών οργανώσεων, αλλά όπως και να χαρακτηρίσεις την εικόνα τους, μόνο μια λέξη θα μπορούσε να αποδώσει την πραγματικότητα: απογοητευτική.

Φυσικά και δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο. Αλλά θα περίμενε κάποιος να υπάρξει μια υποτυπώδης προσπάθεια από κοινού αντιμετώπισης των διατάξεων του αναπτυξιακού σχεδίου νόμου, που τα ίδια τα συνδικάτα με ανακοινώσεις τους χαρακτηρίζουν ως τον οδοστρωτήρα του συλλογικού εργατικού δικαίου και των εργασιακών δικαιωμάτων.

Οχι μόνο δεν συνέβη αυτό, αντιθέτως η υποχρέωσή τους να κινητοποιήσουν τα μέλη τους αποτέλεσε την αφορμή για να εκδηλώσουν ξανά τις εσωτερικές τους συγκρούσεις, κατεβάζοντας και πάλι το επίπεδο της αντιπαράθεσης σε όρους που κάνουν τους καβγάδες στα γήπεδα να μοιάζουν με ακαδημαϊκή συζήτηση. Ετσι, με αιχμή το ποιος θα αποφασίσει πρώτος για να επιβάλει την ημερομηνία της 24ωρης απεργίας, ξεκίνησε τις τελευταίες μέρες ένα γαϊτανάκι απειλών, αντεγκλήσεων και ανακοινώσεων.

Προηγήθηκε η κατά πλειοψηφία απόφαση του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, υποστηριζόμενη από συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ και του ΣΥΡΙΖΑ, για 24ωρη απεργία την Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου. Ακολούθησε ανακοίνωση της ΓΣΕΕ με καταγγελίες κατά δύο συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ, οι οποίοι φέρεται ότι τηλεφώνησαν στον Οργανωτικό Γραμματέα και τον απείλησαν γιατί «δεν συντάσσεται με την άποψη της σταλινικής – κομματικής μαφίας ως προς τον προσδιορισμό της ημερομηνίας της απεργιακής κινητοποίησης», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση της Συνομοσπονδίας.

Η συνέχεια δόθηκε με νέο κύκλο ανακοινώσεων από εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες, επιρροής ΠΑΣΚΕ, τα οποία, αντιπαρατιθέμενα στην απόφαση του ΕΚΑ, αποφάσισαν διαφορετική ημερομηνία της 24ωρης απεργίας, στις 25 του μηνός. Και το αποκορύφωμα, η προχθεσινή ανακοίνωση της ΓΣΕΕ, με την οποία, αδειάζοντας τις δευτεροβάθμιες οργανώσεις της, τις προτρέπει να αλλάξουν την απόφασή τους και να απεργήσουν στις 2 Οκτωβρίου, ώστε να συμπίπτει η κινητοποίηση με τη συζήτηση και ψήφιση του σχεδίου νόμου στη Βουλή!

Μαγαζάκια…
Η εικόνα δεν ξενίζει. Τα βίαια γεγονότα που διαδραματίστηκαν στη Ρόδο και την Καλαμάτα, όπου επιχειρήθηκε ανεπιτυχώς να γίνει το 37ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, θυμίζοντας τις συγκρούσεις ανάμεσα σε κνίτες και «αναρχοαυτόνομους» στο Χημείο με αιχμή τον Νόμο 815, είναι ακόμη νωπά.

Τα φαινόμενα αυτά δεν συνιστούν απλώς μια παιδική ασθένεια ούτε απλώς σημαίνουν το βάθεμα μιας κρίσης που οφείλεται στη μετάβαση του παραγωγικού ιστού. Ανάλογο πρόβλημα είχαν και τα ευρωπαϊκά συνδικάτα, αλλά κατόρθωσαν να ξεπεράσουν την κρίση.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα γερμανικά συνδικάτα, τα οποία προχώρησαν σε μεγάλες συγχωνεύσεις και ενοποιήσεις στις υπηρεσίες και τις τράπεζες, με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν ισχυρούς συνδικαλιστικούς διαπραγματευτές. Ακόμη και στη Γαλλία, όπου η συνδικαλιστική πυκνότητα παραμένει πολύ χαμηλότερη από την ελληνική, γύρω στο 8% με 9%, όταν κινητοποιούνται, έχουν μια αξιοπρεπή παρέμβαση.

Τα συνδικάτα στη χώρα μας δεν κατόρθωσαν να προσαρμόσουν τη λειτουργία τους στο κύμα της απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων, που ξεκίνησε ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 και ολοκληρώνεται σήμερα.

Δεν θέλησαν καν να προχωρήσουν σε συγχωνεύσεις και ενοποιήσεις, συνεχίζοντας έναν κατακερματισμό που θυμίζει δεκαετία του ’70. Και σε αυτήν την εικόνα δεν υπάρχουν μόνο ούτε οι «κακοί πασόκοι» ούτε οι «εκρηκτικοί Παμίτες» που, σε συνθήκες της «4ης βιομηχανικής επανάστασης», θυμίζουν λουδίτες της 1ης, των αρχών του καπιταλισμού.

Σοβαρή ευθύνη έχει και η ευρύτερη Αριστερά, οι λιγοστές συνδικαλιστικές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και της άλλοτε συνασπισμένης Αριστεράς, που πέρασαν με μεγάλη ευκολία από τη συνθηματολογία στη συνδιαχείριση και, μετά το 2015, στον κυβερνητισμό, τον οποίο σήμερα αποδοκιμάζουν.

Written by antiracistes

Σεπτεμβρίου 22, 2019 at 11:05 πμ

Αναρτήθηκε στις Αναδημοσιεύσεις, Uncategorized

Την προκήρυξη απεργίας στον τραπεζοϋπαλληλικό κλάδο την ερχόμενη Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου αποφάσισε η Εκτελεστική Γραμματεία της ΟΤΟΕ στη σημερινή της συνεδρίαση, αντιδρώντας στις νέες κυβερνητικές παρεμβάσεις στα εργασιακά.

leave a comment »

Την προκήρυξη απεργίας στον τραπεζοϋπαλληλικό κλάδο την ερχόμενη Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου αποφάσισε η Εκτελεστική Γραμματεία της ΟΤΟΕ στη σημερινή της συνεδρίαση, αντιδρώντας στις νέες κυβερνητικές παρεμβάσεις στα εργασιακά.Σημειώνεται ότι για την ίδια μέρα έχουν επίσης εξαγγείλει απεργία μεταξύ άλλων η ΑΔΕΔΥ, η ΠΝΟ και Εργατικά Κέντρα συμπεριλαμβανομένου αυτού της Αθήνας.

https://www.sofokleousin.gr/apergoun-oi-trapezoypalliloi-stis-24-septemvriou?fbclid=IwAR0s7ThKCuv-uZ_cXUcyZyUNOS1L_t00VISBp4Rxta68jS70LQ477AVsa24
Υπενθυμίζεται ότι η ΓΣΕΕ δεν μπορεί να αποφασίσει απεργιακές κινητοποιήσεις, έχοντας διορισμένη διοίκηση.

Σε σχετική ανακοίνωση η ΟΤΟΕ αναφέρει:

«Πίσω από τα μεγάλα λόγια για τη μείωση τους ανεργίας και την καταπολέμηση της υποδηλωμένης εργασίας, η Κυβέρνηση, με τις διατάξεις του αναπτυξιακού πολυνομοσχεδίου για τις συλλογικές εργασιακές σχέσεις, απειλεί ευθέως με ουσιαστική κατάργηση τις κλαδικές συμβάσεις, ενώ θεσπίζει νέα εμπόδια στη μονομερή προσφυγή στη διαιτησία:

Εισάγει ευρύτατες εξαιρέσεις επιχειρήσεων ή και τοπικών συμφωνιών από την εφαρμογή των όρων εθνικών κλαδικών ή και ομοιοεπαγγελματικών ΣΣΕ., με αποτέλεσμα να αποδυναμώνονται οι Κλαδικές Συμβάσεις και ως εκ τούτου να υπονομεύονται.
Βάζει πρόσθετους φραγμούς και εξαιρέσεις στην επέκταση των κλαδικών ΣΣΕ..
Θεσπίζει νέα εμπόδια στη μονομερή προσφυγή στη Διαιτησία, ακόμα και όταν οι διαπραγματεύσεις και η Μεσολάβηση αποτύχουν εξαιτίας της άρνησης των εργοδοτών να διαπραγματευθούν.
Πυροδοτεί νέες εστίες τριβών και αμφισβητήσεων για την ισχύ των κλαδικών ΣΣΕ, νέες πιέσεις μείωσης του ενιαίου μισθολογίου, νέα ανασφάλεια δικαίου.
Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση επιδιώκει :

Να αποδυναμώσει, με αλλεπάλληλα «χειρουργικά» χτυπήματα, τις Κλαδικές ΣΣΕ.
Να ανοίξει τον δρόμο για τη θέσπιση τοπικών ζωνών «υποκατώτατων» μισθών και ρυθμίσεων.
Να καταργήσει ξανά, με νόμο και πολύ περισσότερο στην πράξη, την αρχή της ευνοϊκότερης για τον εργαζόμενο ρύθμισης και τη δυνατότητα επέκτασης των κλαδικών ΣΣΕ στο σύνολο των εργαζομένων κάθε κλάδου, παρ’ ότι η χώρα βγήκε από τα μνημόνια.
Να φράξει, για τα περισσότερα συνδικάτα, το δρόμο προς τη διαιτησία. Η μονομερής προσφυγή σε αυτήν γίνεται σχεδόν απαγορευτική, ιδίως για τις επιχειρησιακές ΣΣΕ του ιδιωτικού τομέα, αφού κατά κανόνα δεν έχουν ευρύτερες επιπτώσεις στο δημόσιο συμφέρον και στη λειτουργία της οικονομίας, όπως προβλέπει η αντίστοιχη διάταξη»
Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση: Αντεργατικό έκτρωμα
Για «αντεργατικό έκτρωμα» κάνει λόγο η παράταξη της ΟΤΟΕ Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση σε ανακοίνωση με την ευκαιρία της προκήρυξης 24ωρης απεργίας των τραπεζοϋπαλλήλων.

Στο κείμενο αναφέρονται και τα εξής:

«Το συμμαχικό μέτωπο κυβέρνησης – εργοδοτών, υπό την καθοδήγηση του ΣΕΒ, φέρνουν στη Βουλή προς ψήφιση το δήθεν ¨αναπτυξιακό¨ πολυνομοσχέδιο, το οποίο ουσιαστικά υλοποιεί το σχέδιο για «ανάπτυξη» με μείωση μισθών και αποδιοργάνωση των εργασιακών σχέσεων, αφού περιλαμβάνει πάνω από 20 άρθρα για τις εργασιακές σχέσεις.

Το νομοσχέδιο συνιστά ένα νέο αντεργατικό Μνημόνιο, το οποίο αποτελεί τον «τρίτο γύρο» και πάει τους εργαζόμενους πίσω από όλα τα προηγούμενα Μνημόνια μαζί!

Πρόκειται για ένα νέο αντεργατικό έκτρωμα, που με ακραίο ρεβανσιστικό και εκδικητικό τρόπο, καταργεί τα όσα θετικά μέτρα ψηφίστηκαν για τους εργαζόμενους μετά την έξοδο της χώρας από τα προγράμματα των δανειστών τον Αύγουστο του 2018, δίνοντας «γη και ύδωρ» στους εργοδότες.

…Η ολομέτωπη και σκληρή επίθεση στις δυνάμεις της εργασίας, από την ακραία νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που σε απόλυτη σύμπλευση με τον ΣΕΒ υλοποιούν το σχέδιο για αποσάθρωση των εργασιακών σχέσεων και κατάργησης των πρώτων θετικών μέτρων που πάρθηκαν μετά την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια, πρέπει να βρει το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα ενωμένο και αποφασισμένο να διαφυλάξει τις κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων».

Written by antiracistes

Σεπτεμβρίου 19, 2019 at 4:44 μμ

Αναρτήθηκε στις Αναδημοσιεύσεις, Uncategorized

Στάση εργασίας απάντηση στις απολύσεις

leave a comment »

Στάση εργασίας απάντηση στις απολύσεις
Διαλεκτή Αγγελή

https://www.efsyn.gr/oikonomia/elliniki-oikonomia/211311_stasi-ergasias-apantisi-stis-apolyseis

Σε τρίωρη στάση εργασίας καλεί σήμερα τους εργαζόμενους στην Εθνική Τράπεζα ο Σύλλογος Δανειζομένου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα (ΣΥΔΑΠΤΤ) σαν μια πρώτη απάντηση στις μαζικές απολύσεις των τελευταίων τριών εβδομάδων και στην αδιαλλαξία της διοίκησης της τράπεζας να δεχτεί τους εκπροσώπους των εργολαβικών να μιλήσουν.

Με επιστολή του ο ΣΥΔΑΠΤΤ, από τις 15 Σεπτεμβρίου, ζητούσε από τη διοίκηση της Τράπεζας να πραγματοποιηθεί συνάντηση με θέμα τις απολύσεις, χωρίς όμως να υπάρξει ανταπόκριση στο αίτημά του.

«Πλέον δεν μιλάμε για ψιθύρους, αλλά για κραυγές στους διαδρόμους της τράπεζας που λένε ότι το 10% των εργολαβικών, δηλαδή περίπου 120 άτομα, πρόκειται να απολυθούν σύντομα. Ηδη, μέσα σε διάστημα τριών εβδομάδων, δηλαδή μετά την κατάργηση του βάσιμου λόγου απόλυσης, 16 συνάδελφοί μας έχουν χάσει τη δουλειά τους, με δικαιολογίες όπως το κλείσιμο καταστημάτων και η ψηφιοποίηση των υπηρεσιών. Αλλά τι θα σου πει ο εργολάβος; Οτι σε απολύει γιατί είσαι έγκυος ή λόγω των περικοπών στις τράπεζες; Οι απολύσεις δεν αφορούν μόνο μια εταιρεία, αλλά το σύνολο των εργολαβικών που δραστηριοποιούνται στον τραπεζικό τομέα (σ.σ. ICAP, Mellon Technologies, Action Line), επιβεβαιώνοντας με αυτόν τον τρόπο την παραπάνω “φήμη”» δηλώνει στην «Εφ.Συν.» η πρόεδρος του ΣΥΔΑΠΤΤ Βάσω Χριστοπούλου.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Τράπεζα προχωρά σε απολύσεις χαμηλόμισθου ενοικιαζόμενου προσωπικού, απολύσεις οι οποίες ανακλήθηκαν μετά την παρέμβαση του Συλλόγου. Καθώς οι εργολαβικοί δεν καλύπτονται από την κλαδική σύμβαση των τραπεζοϋπαλλήλων, παρά το γεγονός ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες επί πολλά χρόνια, συχνά στο ίδιο πόστο, είναι τα πρώτα θύματα των περικοπών.

Τα ερωτήματα
«Αν η τράπεζα δεν μας θεωρεί δικό της προσωπικό, τότε γιατί ο άμεσος εργοδότης, δηλαδή η εκάστοτε εργολαβική εταιρεία, δεν μας φέρεται σαν δικό του προσωπικό; Γιατί μας στέλνει σπίτια μας και δεν μας πάει σε άλλη θέση; Ποιος έχει τελικά το διευθυντικό δικαίωμα;» είναι τα ρητορικά ερωτήματα που θέτει ο γενικός γραμματέας του ΣΥΔΑΠΤΤ Γιώργος Καπετανάκης.

Τη σημερινή στάση εργασίας (από την έναρξη της βάρδιας, στις 07.45 έως και τις 10.45 το πρωί), που αποφασίστηκε ομόφωνα από τη γενική συνέλευση των μελών του Συλλόγου, στηρίζει ο Σύλλογος Εργαζομένων ΕΤΕ – πρώην προσωπικού Εθνοκάρτας, που σε σχετική ανακοίνωση τονίζει ότι οι εργολαβικοί εργαζόμενοι καλύπτουν διαχρονικά πάγιες και διαρκείς ανάγκες της Τράπεζας, αλλά και ο Σύλλογος Εργαζομένων στην ΕΤΕ – προερχόμενων από την ΕΘΝΟDATA, που αναφέρει:

«Χωρίς δεύτερη σκέψη και -σε ορισμένες περιπτώσεις- χωρίς να ληφθούν υπόψη τα σοβαρά οικογενειακά ή προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν οι συνάδελφοι, λαμβάνονται αποφάσεις απομάκρυνσης εργαζόμενων που δουλεύουν δίπλα μας ακόμα και 19 χρόνια. Η δικαιολογία της περικοπής κόστους δεν επαρκεί για να στείλει στον καιάδα της ανεργίας εργαζόμενους των 600 ευρώ».

Ψήφισμα συμπαράστασης εξέδωσε και ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Εργαζομένων στο Φυσικό Αέριο.

Written by antiracistes

Σεπτεμβρίου 19, 2019 at 9:12 πμ

Αναρτήθηκε στις Αναδημοσιεύσεις, Uncategorized

Αφυπνίζονται από τον λήθαργο τα συνδικάτα (της Χριστίνας Κοψίνη)

leave a comment »

Οι πρόσφατες διατάξεις του σχεδίου νόμου για το αναπτυξιακό και ειδικότερα οι ανατροπές στο πλαίσιο των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η απαξίωση του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας, ο στενός έλεγχος των συνδικαλιστικών μητρώων από την κεντρική εξουσία, αλλά και ο φόβος για ενδεχόμενη κατάργηση του συνδικαλιστικού πόρου που παρακρατείται μέσω των εισφορών υπέρ ΟΑΕΔ, ενδέχεται να λειτουργήσουν καταλυτικά για τη δραστηριοποίηση των ελληνικών συνδικάτων.

Ως μια πρώτη ένδειξη για την αφύπνιση των συνδικάτων από τον λήθαργο που διαρκεί αρκετά χρόνια μετά την εκδήλωση της κρίσης, θα μπορούσε να εκληφθεί ο χθεσινός συγχρονισμός της ΓΣΕΕ, του ΕΚΑ, της ΟΤΟΕ και εν μέρει της ΑΔΕΔΥ, εφόσον… έχει συνέχεια.

Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, τραυματισμένες από τη σύγκρουση με το ΠΑΜΕ που οδήγησε σε διάλυση των συνεδρίων τόσο της Γενικής Συνομοσπονδίας όσο και της μεγαλύτερης ομοσπονδίας, αυτής των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, κουρασμένες και αποσυνδεδεμένες από την επιρροή που είχαν πριν από τα τρία μνημόνια, καλούν τώρα σε συσκέψεις και κινητοποιήσεις.

Με ανακοινώσεις που εξέδωσαν σχεδόν ταυτοχρόνως και με αναλυτικά υπομνήματα προς τον υπουργό Εργασίας, με τον οποίο συναντήθηκε χθες η προσωρινή διοίκηση της ΓΣΕΕ, διατυπώνουν τις αντιρρήσεις τους με τις διατάξεις και ζητούν την απόσυρσή τους.

Την πρωτοβουλία για την κήρυξη 24ωρης απεργίας για την Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου και τη διοργάνωση κεντρικής συγκέντρωσης στην πλατεία Κλαυθμώνος στις 11 π.μ. είχε το ΕΚΑ, καλύπτοντας έτσι την αδυναμία κήρυξης απεργίας από τη ΓΣΕΕ, λόγω των περιορισμένων δυνατοτήτων που έχει χορηγήσει το δικαστήριο στην προσωρινή της διοίκηση (αρμοδιότητες μόνο για διαχειριστικά και λειτουργικά θέματα).

Μάλιστα για τον καλύτερο συντονισμό των κινητοποιήσεων θα πραγματοποιηθεί σύσκεψη στο ΕΚΑ, την Πέμπτη 19/9 στις 5.00 μ.μ. με τη συμμετοχή και των νομικών του Κέντρου. Υπενθυμίζεται ότι το ΠΑΜΕ διοργανώνει συλλαλητήριο σήμερα στις 7.00 μ.μ. στα Προπύλαια.

Σύσκεψη
Σε σύσκεψη με τους συλλόγους-μέλη της καλεί για σήμερα και η ΑΔΕΔΥ.

Ο πρόεδρος της ΟΤΟΕ Στ. Κούκος δήλωσε στην «Εφ.Συν.» ότι οι νέες διατάξεις τινάζουν το πλαίσιο των κλαδικών συμβάσεων στον αέρα. Στο υπόμνημα που απέστειλε προς τον υπουργό Εργασίας ζητώντας συνάντηση με το προεδρείο της ομοσπονδίας, η προτεινόμενη ρύθμιση για τη Διαιτησία χαρακτηρίζεται αντισυνταγματική.

«Αφαιρεί το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής από τη συντριπτική πλειονότητα των συνδικάτων του ιδιωτικού τομέα, με συνέπεια την ανυπαρξία συλλογικών ρυθμίσεων σε όλα τα επίπεδα και την επικράτηση τελικά των ατομικών συμβάσεων εργασίας», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο κείμενο της ΟΤΟΕ.

Μια νέα διάσταση και στην οικονομική πτυχή της διάταξης του άρθρου 50 για το συνδικαλιστικό μητρώο δίνει και η ΓΣΕΕ στο αναλυτικό κείμενο που κατέθεσε στον υπουργό Εργασίας, Γ. Βρούτση, υπονοώντας απειλή κατάργησης του συνδικαλιστικού πόρου.

«Το ζήτημα των οικονομικών καταστάσεων που αξιώνει η νέα διάταξη του σχεδίου νόμου σε σχέση με τη χρηματοδότηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων είναι ήδη νομοθετικά λυμένο με τη διάταξη του άρθρου 16 παρ.2 του ν. 4491/2017, σύμφωνα με την οποία η χρηματοδότηση αυτή αποτελεί απόδοση πόρου και δεν συνιστά επιχορήγηση ή χρηματοδότηση. Επομένως η αξίωση υποβολής οικονομικών καταστάσεων, όταν υπάρχει χρηματοδότηση από τον ΟΑΕΔ,, αν δεν οφείλεται σε αβλεψία, επιχειρεί να εγείρει εκ νέου ζητήματα που έχουν νομοθετικά επιλυθεί», επισημαίνει η ΓΣΕΕ.

Πηγή:

https://www.efsyn.gr/oikonomia/elliniki-oikonomia/211078_afypnizontai-apo-ton-lithargo-ta-syndikata

 

Written by antiracistes

Σεπτεμβρίου 17, 2019 at 4:18 μμ

Αναρτήθηκε στις Αναδημοσιεύσεις, Uncategorized

6 απολύσεις «ενοικιαζόμενων» της Εθνικής Τράπεζας, μετά την ψήφιση της τροπολογίας κατάργησης της αιτιολόγησης απόλυσης

leave a comment »

Τις πρώτες 6 απολύσεις «ενοικιαζόμενων» της Εθνικής Τράπεζας, μετά την ψήφιση της τροπολογίας κατάργησης της αιτιολόγησης απόλυσης, καταγγέλει ο Σύλλογος Δανειζόμενου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα.

Σε σχετική ανακοίνωση του συλλόγου αναφέρεται: «Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι του νόμου για τη διευκόλυνση των απολύσεων – με τη κατάργηση της αιτιολόγησης της απόλυσης – και η Εθνική Τράπεζα προχωρά στην αξιοποίησή του. Τη Παρασκευή 30 Αυγούστου, 6 νέες απολύσεις ήρθαν να προστεθούν στις προηγούμενες δύο που είχαν γίνει στις αρχές του καλοκαιριού. Απολύονται συνάδελφοι που χαρακτηρίζονται από την εταιρεία τους ως «εξαιρετικοί υπάλληλοι», που έχουν προϋπηρεσία δεκαετιών, που έχουν εργαστεί για να στηρίξουν τη Τράπεζα και που πληρώνονται με μισθούς της τάξης των 600 ευρώ».
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας 5 σωματείων εργολαβικών
Στο μεταξύ συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Εργασίας διοργανώνουν αύριο Τρίτη στις 4.45 το απόγευμα 5 σωματεία εργολαβικών/συμβασιούχων ορισμένου χρόνου, για τις τελευταίες κυβερνητικές παρεμβάσεις στα εργασιακά.

Σε κοινή ανακοίνωσή τους τα 5 σωματεία αναφέρουν ότι η κατάργηση της διάταξης για την αιτιολογημένη απόλυση και του νόμου για τη συνευθύνη εργολάβου και αναθέτοντος το έργο «γκρεμίζει ακόμα και τα ελάχιστα καταφύγια προστασίας των εργαζομένων απέναντι σε αυθαίρετες πρακτικές».

Στην ανακοίνωση αναφέρονται, για τα μεγάλα προβλήματα των «ενοκιαζόμενων» και τα εξής:

«Οι εργαζόμενοι, τους οποίους εκπροσωπούμε, βιώνουν καθημερινά στον εργασιακό τους χώρο το νόμο του ισχυρότερου και όχι της αξιοκρατίας και της ίσης μεταχείρισης δεδομένου ότι υπογράφουν ατομικές συμβάσεις οι οποίες απλά επιβεβαιώνουν τη δυνατότητα του εργοδότη-αναθέτουσας εταιρείας να ασκεί χωρίς περιορισμούς το διευθυντικό του δικαίωμα. Οι εναλλαγές των εργολάβων ανά διετία, τα «έργα» φαντάσματα που δημιουργούνται για να επικαλύψουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου ανά μήνα με συνολική διάρκεια ακόμα και δεκαετιών είναι η καθημερινότητα μας. Οι απολύσεις συναδελφισσών σε εγκυμοσύνη (μη ανανέωση της σύμβασης), οι συλλογικές συμβάσεις του κλάδου, όπου υπάρχουν, που δεν εφαρμόζονται στους εργαζόμενους μέσω εργολάβων, μας κάνουν εργαζόμενους δεύτερης κατηγορίας».

Τη διαμαρτυρία διοργανώνουν τα ακόλουθα σωματεία: ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΑΝΕΙΖΟΜΕΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ (ΣΥ.ΔΑ.Π.Τ.Τ.) , ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ICAP OUTSOURCING SOLUTIONS, ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ (ΠΣΕΦΑ), ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ ΚΑΙ ΧΗΜΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ (ΣΕΕΕΠΦΧ) ΣΤΑ ΕΛΠΕ και ΕΝΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΕΠΑ, ΕΝΕΡ-ΔΕΠΑ

 

ΠΗΓΗ https://www.sofokleousin.gr/ethniki-oi-protes-6-apolyseis-enoikiazomenon-xoris-aitiologisi?fbclid=IwAR2LEKxjdo6i2N1qjvL6S7OfZ-_6_amrBhv9edqQJQABri-mFB-c12hy6jk

 

Written by antiracistes

Σεπτεμβρίου 2, 2019 at 5:34 μμ

Αναρτήθηκε στις Αναδημοσιεύσεις, Uncategorized

Εργασιακές σχέσεις και δημοκρατία Αρις Καζάκος*

leave a comment »

Εργασιακές σχέσεις και δημοκρατία

Στις εργολαβίες και τις υπεργολαβίες γενικά η κατάσταση της εργασίας θυμίζει συχνά τον «νόμο δυτικά του Ρίο Πέκος», δηλαδή αγριότητες που περιλαμβάνουν αυτοδικία, αυταρχισμό, εφαρμογή του δίκαιου του ισχυρότερου, κοινωνικό δαρβινισμό, νόμο της ζούγκλας, κι όλα αυτά με κάποια τραγελαφική επίφαση νομιμότητας.
Οι δύο πιο χαρακτηριστικές νομοθετικές καταργήσεις της κυβέρνησης αφορούν το δίκαιο της καταγγελίας των συμβάσεων εργασίας (βάσιμος λόγος απόλυσης) και την κοινή και αλληλέγγυα ευθύνη του επιχειρηματία, που αναθέτει έργο σε εργολάβο, του εργολάβου, όπως και του υπεργολάβου του, για τις απαιτήσεις των εργαζομένων εργολάβου και υπεργολάβου.

Σε ό,τι αφορά την κατάργηση του άρθρου 9 του ν. 4554/2018 για την κοινή και αλληλέγγυα ευθύνη του επιχειρηματία και του εργολάβου του, καθώς και του υπεργολάβου έναντι των εργαζομένων εργολάβου και υπεργολάβου: Η ρύθμιση διασφάλιζε ότι οι εργαζόμενοι του εργολάβου και του υπεργολάβου θα μπορούσαν να απαιτήσουν π.χ. τους μισθούς τους από τον επιχειρηματία/αναθέτοντα ή και τον εργολάβο επί υπεργολαβιών, όταν στις εργολαβίες και τις υπεργολαβίες η «ελευθερία» των συμβάσεων των εργοδοτών τούς άφηνε έρμαιο της αφερεγγυότητας του άμεσου εργοδότη τους, ενός ανεξέλεγκτου και συχνά ψευδεπίγραφου offsourcing και outsourcing.

Βέβαια στις εργολαβίες και τις υπεργολαβίες, γενικά, η κατάσταση της εργασίας θυμίζει συχνά τον «νόμο δυτικά του Ρίο Πέκος»1, αλλά αυτό είναι ένα μείζον ζήτημα που χρειάζεται ειδική αναλυτική πραγμάτευση.

Το επιχείρημα που προβλήθηκε στην αιτιολογική έκθεση του καταργητικού νόμου είναι ότι η καταργηθείσα ρύθμιση για τον βάσιμο λόγο απόλυσης ήταν ανεπιτυχής και προκάλεσε «σύγχυση και στρέβλωση τελικά του πνεύματος και του γράμματος του άρθρου 24 του Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, ως προς τα ξεχωριστά και διακριτά προστατευόμενα δικαιώματα των εργαζομένων που θεσπίζονται με αυτό», αφού η επαρκής αποζημίωση του άρθρου αυτού αποτελεί βασικό στοιχείο του ισχύοντος από το 1920 δικαίου.

Το επιχείρημα στηρίζεται σε μια προφανή στρέβλωση ή, έστω, παρανόηση του γράμματος και του πνεύματος του άρθρου 24. Η αποζημίωση του ελληνικού δικαίου (ν. 2112/1920) διαφέρει ουσιωδώς ως προς τη φύση της από την αποζημίωση του άρθρου 24. Η πρώτη αποτελεί, σύμφωνα με τη νομολογία, «εν ευρεία εννοία αντάλλαγμα» για την παρασχεθείσα επί σειρά ετών εργασία, ένα είδος αποθησαυρισμένου μισθού.

Αντίθετα η δεύτερη αποτελεί μια ειδική κύρωση για την απόλυση που γίνεται χωρίς βάσιμο λόγο. Από την άλλη πλευρά το ίδιο το άρθρο 24 διασφαλίζει το δικαίωμα των εργαζομένων σε «επαρκή αποζημίωση ή άλλη κατάλληλη επανόρθωση», για την οποία μάλιστα η διάταξη διασφαλίζει το δικαίωμα προσφυγής σε αμερόληπτο όργανο, προφανώς για την αναζήτηση αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.

Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι στο συνταγματικά επιβαλλόμενο σύστημα των αντικειμενικών λόγων που εγκαθίδρυσε η νομολογία των δικαστηρίων, μια απόλυση δεν είναι καταχρηστική μόνον όταν την υπαγορεύουν επιλήψιμα κίνητρα του εργοδότη, αλλά και όταν δεν δικαιολογείται με τη συνδρομή αντικειμενικών λόγων, όπως είναι η συμπεριφορά ή το πρόσωπο του εργαζομένου ή οικονομικοτεχνικοί λόγοι.

Αρα μια απόλυση για την οποία δεν αποδεικνύεται ότι στηρίχθηκε στη συνδρομή τέτοιων λόγων είναι αδικαιολόγητη και άρα καταχρηστική. Είναι ακριβώς αυτό το σύστημα προστασίας του ισχύοντος με βάση τη νομολογία δικαίου που επικύρωσε και τυποποίησε η καταργηθείσα ρύθμιση.

Προβλήθηκε ακόμη από στελέχη του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας ότι η αναφορά του βάσιμου λόγου απόλυσης θα ήταν στίγμα για τον εργαζόμενο που θα δυσχέραινε ουσιωδώς την εύρεση νέας εργασίας.

Το επιχείρημα είναι σαθρό στη βάση του. Η καταργηθείσα ρύθμιση δεν επέβαλλε την αναφορά του βάσιμου λόγου στο έγγραφο της καταγγελίας (απόλυσης). Μόνο σε περίπτωση που ο εργαζόμενος αμφισβητούσε την ύπαρξη βάσιμου λόγου και προσέφευγε στο ΣΕΠΕ και κυρίως στο αρμόδιο δικαστήριο ο εργοδότης έφερε το βάρος επίκλησης και απόδειξης ότι συνέτρεξε πράγματι βάσιμος λόγος απόλυσης.

Είναι φανερό ότι αν ο εργαζόμενος θεωρούσε ότι συνέτρεχε όντως βάσιμος λόγος για την απόλυσή του, δεν θα τον αμφισβητούσε δικαστικά ή εξωδικαστικά και επομένως δεν θα προκαλούσε τη δημοσιοποίησή του. Θα συνέβαινε δηλαδή ό,τι συμβαίνει και σήμερα για το ίδιο ζήτημα στο πλαίσιο του ελέγχου καταχρηστικότητας. Ο εργαζόμενος δεν προκαλεί τη δημοσιοποίηση ενός υπαρκτού βάσιμου λόγου απόλυσης, που θα του υψώσει εμπόδια στην εύρεση νέας εργασίας.

Κατά της ρύθμισης για την κοινή και αλληλέγγυα ευθύνη του επιχειρηματία και των εργολάβων-υπεργολάβων προβλήθηκε από τον υπουργό Εργασίας το επιχείρημα ότι αυτή προκάλεσε «εκτεταμένη σύγχυση και δυσκολίες εφαρμογής» στην αγορά, πράγμα που είχε συνέπεια αφ’ ενός «την άμβλυνση της προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων» και αφ’ ετέρου τη «διάχυση της ευθύνης του εργοδότη προς αντισυμβαλλομένους του». Πρόκειται για ψέμα χοντρό και κατασκευασμένο.

Πρώτα πρώτα γιατί δεν προσκομίζεται καμιά απόδειξη που να στηρίζει αυτόν τον ισχυρισμό, αφού μάλιστα η αγορά δεν πρόλαβε καν να εφαρμόσει το μέτρο. Και δεύτερον, γιατί τυχόν πληρωμή από αντισυμβαλλόμενο του εργοδότη π.χ. των μισθών των εργαζομένων του τελευταίου θα είχε ως κλειδί διόρθωσης στις μεταξύ τους σχέσεις τον συμψηφισμό με το τίμημα της εργολαβίας. Από την άλλη πλευρά το ήδη καταργημένο άρθρο 9 του ν. 4554/2018 δεν ήταν μια «παρθένα» ρύθμιση.

Ο νομοθέτης του 2018 δεν έκανε τίποτε άλλο από το να διευρύνει και να επεκτείνει τη ρύθμιση του Αστικού Κώδικα για τα οικοδομικά έργα, που ισχύει εδώ και περίπου 80 χρόνια (άρθρο 702 ΑΚ). Η ρύθμιση αυτή του Αστικού Κώδικα δεν δημιούργησε ποτέ σύγχυση στην αγορά κατά τα 80 χρόνια εφαρμογής της, όπως αναληθώς ανέφερε για το ομόρροπο άρθρο 9 ο υπουργός Εργασίας κ. Βρούτσης, αιτιολογώντας την αναχρονιστική νομοθετική του πρωτοβουλία. Αλήθεια, πώς του γλίτωσε του κ. Βρούτση το άρθρο 702 του Αστικού Κώδικα;

Αν «η ανάγνωση του κόσμου περνάει μέσα από την ανάγνωση των εργασιακών σχέσεων, που μας επιτρέπουν να καταλάβουμε τις σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους…» (Πιέτρο Ινγκράο), ο κόσμος που διαμορφώνεται ήδη στη χώρα από τις πρώτες ημέρες της νέας διακυβέρνησης κάθε άλλο παρά φωτεινός είναι.

Το μέλλον προδιαγράφεται ακόμη πιο ζοφερό αν η νέα κυβέρνηση ικανοποιήσει και τα υπόλοιπα αιτήματα του ΣΕΒ και υλοποιήσει τα πρόσφατα πορίσματα του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ).

Από την άλλη πλευρά η κατάργηση δικαιωμάτων των εργαζομένων, άρα και αντίστοιχων υποχρεώσεων των εργοδοτών, από την παρούσα κοινοβουλευτική πλειοψηφία αποτελεί, εξ αντικειμένου, μια ακόμη ομολογία πίστης της Νέας Δημοκρατίας στις δυναστικές και καταστροφικές μνημονιακές πολιτικές.

Συγχωρήστε μου τον ρομαντισμό, αλλά πιστεύω ότι δεν θα ήταν άσκοπο να θυμηθούμε και να θυμίσουμε στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, δεμένο στο άρμα ενός αρπακτικού καπιταλισμού υπό τον, διάτρητο πλέον, ιδεολογικό μανδύα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, ότι η δημοκρατία που μας παρέδωσε ο Θουκυδίδης στον «Επιτάφιό» του είναι δημοκρατία γιατί υπηρετεί τα συμφέροντα των πολλών.

1. Η έκφραση «ο νόμος δυτικά του Πέκος» σε εποχές Φαρ Ουέστ περιγράφει καταστάσεις όπου συμβαίνει μάλλον το αντίθετο του νόμου, δηλαδή «αυτοδικία, και συνεπώς αυταρχισμός, δίκαιο του ισχυροτέρου, κοινωνικός δαρβινισμός, νόμος της ζούγκλας με κάποια ωστόσο τραγελαφική επίφαση νομιμότητας» (από το: slang.gr)

*Καθηγητής Εργατικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ

ΠΗΓΗ

https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/207607_ergasiakes-sheseis-kai-dimokratia

 

Written by antiracistes

Αύγουστος 18, 2019 at 10:02 πμ

Αναρτήθηκε στις Αναδημοσιεύσεις, Uncategorized