Greek Unions

Θεωρία και Πράξη του Εργατικού Συνδικαλισμού

Archive for the ‘ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ’ Category

ΕΚλοΓΕΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019 -ΕΑΣ

leave a comment »

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ
ΕΑΣ Συνταξιούχων Εμπορικής Τράπεζας

 

https://www.ssem.gr/images/anakoinoseis/25-1-2019/22112019_EAS_teliko_2_files_merged.pdf

Written by antiracistes

2 Δεκεμβρίου, 2019 at 6:31 μμ

ΕΚΛΟΓΕΣ (ΣΣΕΜ) ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Τ. ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2019 ΓΑΖΕΤΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΗ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ. TOY ΣΣΕΜ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΕΦ Δ’ άρθ.12

leave a comment »

ΕΚΛΟΓΕΣ (ΣΣΕΜ) ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Τ. ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ
9 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2019
ΓΑΖΕΤΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΗ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ. TOY ΣΣΕΜ
ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΕΦ Δ’ άρθ.12

 

https://www.ssem.gr/images/anakoinoseis/25-1-2019/22112019-ANEXARTITOS-YPOPSIFIOS_GAZETAS_ANAKOINOSH.pdf

Written by antiracistes

2 Δεκεμβρίου, 2019 at 5:47 μμ

ΕΚλοΓΕΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019 – ΔΗΣΥΕ

leave a comment »

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΉΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ (ΔΗΣΥΕ)

 

22112019_DHSYE_anakoinosh

Written by antiracistes

28 Νοεμβρίου, 2019 at 5:30 μμ

ΕΚλοΓΕΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019 – ΔΑΚ

leave a comment »

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ (ΔΑΚ)

22112019_DAK_ANAKOINOSI

Written by antiracistes

28 Νοεμβρίου, 2019 at 5:05 μμ

ΕΚλοΓΕΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019 -ΚΙ.ΣΥ.ΕΤ. Κίνηση Συνταξιούχων ΕΤΑΤ – ΕΤΕΑ ΤΕΑΠΕΤΕ

leave a comment »

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ

ΚΙ.ΣΥ.ΕΤ. Κίνησης Συνταξιούχων ΕΤΑΤ – ΕΤΕΑ ΤΕΑΠΕΤΕ

22112019_KISYET_ANAKOINOSI

 

Ribbet collage FB

 

 

 

Written by antiracistes

28 Νοεμβρίου, 2019 at 4:46 μμ

ΜΕΤΑ: Με γενική απεργία, διεκδικούμε αυξήσεις στους μισθούς, στα επιδόματα και στις συντάξεις

leave a comment »

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όχι μόνο έκοψε κάθε γέφυρα που τη συνέδεε με τα πραγματικά προβλήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους, αλλά υπερκέρασε ακόμα και τις παλιές μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις και για το λόγο αυτό επιζητεί πλέον ανοιχτά την πλήρη στήριξη από το κεφάλαιο, την ΕΕ και τους Αμερικάνους, ενώ η πολιτική της πρακτική προσομοιάζει με ό,τι γνωρίζαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια!

Με ακατάσχετη υποσχεσιολογία και προτάσσοντας κατά κύριο λόγο μια δικομματική επίπλαστη αντιπαράθεση, προσπαθεί να επισκιάσει τα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων, ενώ ο αυταρχισμός και η ποινικοποίηση των αγώνων καλά κρατούν.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι βγήκαμε από τα μνημόνια, ενώ η πραγματικότητα λέει ότι οι δανειστές είναι εδώ, εποπτεύουν την εφαρμογή των συμφωνιών και εγκρίνουν ή όχι κάθε μέτρο της. Τρανή απόδειξη αποτελεί το προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2019, όπου καταγράφονται όλα τα σενάρια, ενώ ταυτόχρονα ζητάνε την έγκρισή τους από την τρόικα.

Η μεγάλη απάτη γίνεται στο θέμα των συντάξεων όπου επιζητούν εναγωνίως, για προεκλογικούς λόγους, να ανασταλεί η περικοπή της προσωπικής διαφοράς σε όσους έχουν συνταξιοδοτηθεί μέχρι τις 12-5-2016, αφήνοντας στο απυρόβλητο τις μεγάλες ανατροπές που έχουν συντελεστεί στο ασφαλιστικό σύστημα με τον νόμο Κατρούγκαλου και τις μεγάλες μειώσεις που έχουν υποστεί οι συνταξιούχοι που βγαίνουν με βάση αυτόν τον νόμο, ελπίζοντας ωμά στη φυσική κατάληξη, λόγω ηλικίας των παλιών συνταξιούχων!

Αν όμως για τους συνταξιούχους εξυφαίνεται αυτή η απάτη, για τους εργαζόμενους και τους ανέργους δρομολογείται η πλήρης εξαπάτηση. Εφαρμόζουν τον μνημονιακό νόμο Βρούτση για τη διαμόρφωση του κατώτατου μισθού, ενώ αρνούνται την επαναφορά του στα 751€ και στην από δω και πέρα διαμόρφωσή του μέσα από ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και την υπογραφή ΕΓΣΣΕ μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων. «Επαναφέρουν» τις ΣΣΕ, αφού πρώτα έχουν καταργηθεί τα δικαιώματα που είχαν αποτυπωθεί σ’ αυτές μέσα από τους πολύχρονους εργατικούς και ταξικούς αγώνες, ενώ ένα βασικό τους στοιχείο η επεκτασιμότητα και η υποχρεωτικότητα της εφαρμογής τους βρίσκονται στα χέρια των εργοδοτών. Η ανεργία χρησιμοποιείται για την πλήρη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, τη γενίκευση της μερικής απασχόλησης και των κοινωνικών προγραμμάτων του ΟΑΕΔ, για να μάθουμε όλοι εργαζόμενοι και άνεργοι να ζούμε καλύπτοντας μόνο τις ανάγκες επιβίωσης και όχι να απολαμβάνουμε τον πλούτο που παράγεται από την εργασία μας και τις δυνατότητες που απορρέουν από την ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνικής και τη χρήση της πληροφορικής και της ρομποτικής στην παραγωγή.

Απέναντι σ’ αυτήν την κατάσταση και τη συνέχιση της φοροληστείας του λαού μας, τις ιδιωτικοποιήσεις και την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς που συγκροτούν την ταυτότητα του λαού μας και την ιστορική του συνέχεια, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι οι νέες και οι νέοι, όλοι εμείς, δεν πρέπει να μένουμε με σταυρωμένα χέρια παρατηρητές. Οι κινητοποιήσεις και οι αγώνες που δίνονται στους χώρους δουλειάς, στις επιχειρήσεις και τους κλάδους για τη βελτίωση των όρων αμοιβής και εργασίας πρέπει να γενικευτούν για να μπορέσουν να φέρουν αποτελέσματα.

Δυστυχώς η ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος κρατά στάση αναμονής και αντί να οργανώνει την αντίσταση των εργαζομένων συμμαχεί με τους εργοδότες στο όνομα της ανάπτυξης. Οι εργαζόμενοι τίποτα δεν μπορούν να περιμένουν από αυτές τις εργοδοτικές και γραφειοκρατικές ηγεσίες. Πρέπει να συντονίσουν τη δράση τους για να οικοδομηθεί η πιο πλατιά ενότητα όλων των αγωνιστικών και ταξικών δυνάμεων.

Στο πλαίσιο αυτό το ΜΕΤΑ έγκαιρα, από τα τέλη Αυγούστου, έθεσε το θέμα της γενικής απεργίας στις αρχές Νοέμβρη, για τη διεκδίκηση αυξήσεων στους μισθούς, στις συντάξεις και τα επιδόματα και για την υπογραφή ΣΣΕ. Τότε δυστυχώς δεν υιοθέτησε κανένας την πρότασή μας, ακολουθώντας την πεπατημένη, είτε της προκήρυξης μιας εθιμοτυπικής απεργίας, είτε μιας απεργίας της τελευταίας στιγμής χωρίς καμιά προετοιμασία.

Το ΜΕΤΑ θεωρεί θετικό το γεγονός της προσπάθειας διάφορων πρωτοβάθμιων σωματείων για διακλαδική απεργία στη 1 Νοέμβρη, καθώς και την προκήρυξη απεργίας από διάφορες ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα για τις 8 Νοέμβρη.

Θέλουμε όμως να επισημάνουμε προς όλες τις πλευρές ότι θα πρέπει να αποτρέψουμε την επανάληψη του περσινού φιάσκου όπου ανακοινώθηκαν δύο γενικές απεργίες σε διάστημα 15 ημερών, ασυντόνιστες μεταξύ τους, γιατί από τη μια μεριά η ηγεσία της ΓΣΕΕ ήθελε να διασπάσει και να εκφυλίσει τον αγώνα και από την άλλη μεριά οι άλλες δυνάμεις με κύρια ευθύνη των δυνάμεων του ΠΑΜΕ δεν ήθελαν να την παρακάμψουν.

Εμείς λέμε ΝΑΙ στη γενική απεργία, στην οποία θα επιδιώξουμε να συμμετέχουν όλοι, όμως λέμε ΟΧΙ και στα παιχνιδάκια Παναγόπουλου. Για το λόγο αυτό καλούμε σε γενική απεργία το πρώτο 15μερο του Νοέμβρη με τη συμμετοχή όλων των δυνάμεων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και έγκαιρη προκήρυξη μέσα στο πρώτο 10ήμερο του Οκτώβρη. Σε διαφορετική περίπτωση καλούμε την ΑΔΕΔΥ, τα εργατικά κέντρα της ΓΣΕΕ και τα νομαρχιακά τμήματα της ΑΔΕΔΥ, τις ομοσπονδίες και τα πρωτοβάθμια σωματεία να προκηρύξουν την απεργία για τις 8 Νοέμβρη, παρακάμπτοντας την ηγεσία της ΓΣΕΕ και κλιμακώνοντας τις κινητοποιήσεις μέχρι και την ψήφιση του προϋπολογισμού τον Δεκέμβρη.

Σε μια τέτοια εξέλιξη και για να αποκτήσει δυναμική, αισιοδοξία και μαζικότητα αυτός ο αγώνας, πρέπει να παρθεί πρωτοβουλία κοινής συγκέντρωσης και πορείας και όχι αλλού οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ και αλλού τα άλλα συνδικάτα.

Οκτώβρης 2018

Written by antiracistes

4 Οκτωβρίου, 2018 at 11:09 πμ

Αυτόνομη Ριζοσπαστική Παρέμβαση Εργαζομένων 2010 +7 λόγοι για την επιστροφή των αγώνων, των δικαιωμάτων, του συνδικαλισμού

leave a comment »

Αυτόνομη Ριζοσπαστική Παρέμβαση Εργαζομένων
2010 +7 λόγοι
για την επιστροφή των αγώνων, των δικαιωμάτων, του συνδικαλισμού!

Kατά την διάρκεια της μακρόχρονης πορεία της, η μάχη μεταξύ των δυνάμεων του κεφαλαίου και εργασίας είναι μια μάχη διαρκής και εξελίσσεται με θετικό η αρνητικό τρόπο για τους δύο πόλους που την συγκροτούν, ανάλογα με την δύναμη που διαθέτουν στην κάθε χρονική στιγμή. Την τελευταία 15ετία εντός της ΕΕ η πολιτική μετάλλαξη της σοσιαλδημοκρατίας στην ΕΕ και η αντιγραφή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής από αυτήν, όπου και αν κυβέρνησε, εκτός από το αποτέλεσμα της φτωχοποίησης των πολιτών έβαλε και μεγαλύτερα εμπόδια στην δράση των συνδικάτων. Στην επίθεση αυτή τα συνδικάτα έδειξαν αμηχανία . Σε άλλες περιπτώσεις βοήθησαν είτε με την ανοχή τους είτε με τις θέσεις τους ,με το αφήγημα τους ,την άσκηση αυτής της πολιτικής. Η σημερινή Ευρώπη με αυτήν που γνωρίσαμε πριν από 20 χρόνια δεν έχει πολλά κοινά σημεία. Ο επιθετικός προσδιορισμός «κοινωνική» Ευρώπη έχει χάσει το νόημα του. Δεν ανιχνεύεται στην καθημερινότητα των κοινωνιών αλλά και στην σκληρή πραγματικότητα που ζουν εκατομμύρια εργαζόμενοι.
Και στην Ελλάδα η επίθεση του νεοφιλελευθερισμού απέναντι στα εργασιακά ,ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων, απέναντι στην ελευθερία πρόσβασης των φτωχών ανθρώπων στα κοινωνικά αγαθά ξεκίνησε πολύ πριν αρχίσουν να ψηφίζονται και να εφαρμόζονται τα μνημόνια. Η αλήθεια είναι όμως ότι από το 2010 και μετά, οι επιθέσεις απέναντι στην εργασία και τα εργατικά δικαιώματα ήταν πολύ πιο βίαιες. Οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν περιόρισαν την σταθερή εργασία και εκτόξευσαν τις ευέλικτες μορφές εργασίας. Η αναδιανομή που πραγματοποιήθηκε σε όφελος της κερδοφορίας των επιχειρήσεων και σε βάρος των εισοδημάτων των εργαζομένων ήταν αποκαλυπτική. Αυτό ήταν ένα από τα αποτελέσματα της πολιτικής της εσωτερικής υποτίμησης.
Η επίθεση που δεχθήκαμε ήταν βίαιη και δύσκολο να αποκρουσθεί, από αυτά τα συνδικάτα ,που διακρίθηκαν για την λειψή, χωρίς σχεδιασμό και ύποπτη σε ορισμένες φορές, για συναλλαγή τους με τον αντίπαλο, στρατηγική. Μια ψύχραιμη αποτίμηση είναι ότι μπορεί τα μνημόνια να πέρναγαν έτσι και αλλιώς ,αλλά όλα τα μέτρα που πέρασαν και εφαρμόστηκαν δεν θα μπορούσαν να περάσουν αν τα συνδικάτα είχαν δράσει με άλλο τρόπο.
Η θέση της Αυτόνομης Ριζοσπαστικής Παρέμβασης Εργαζομένων για την στην ουσία, επανίδρυση των Συνδικάτων αποκτά σήμερα μια επείγουσα προτεραιότητα.
Το μείγμα του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού δεν αποτέλεσε, δεν αποτελεί και δεν θα αποτελέσει ποτέ δύναμη συσπείρωσης των εργαζομένων με σκοπό την δράση αλλά την μεγαλύτερη απόδραση των εργαζομένων από τα συνδικάτα. Όσοι θέλουν να κρυφτούν μέσα σε σχήματα που έχουν ως πυρήνα τις δυνάμεις του παλιού χρεωκοπημένου γραφειοκρατικού συνδικαλισμού όχι μόνο δεν υπηρετούν την ανατροπή του αλλά βουλιάζουν μέσα στο βούρκο του « αριστερού» εργοδοτικού συνδικαλισμού.
ΣΗΜΕΡΑ οι μεγάλες συνδικαλιστικές οργανώσεις επιμένουν να περιμένουν τι θα κάνει η κυβέρνηση στις διαπραγματεύσεις και δεν δρουν. Αναλώνονται σε έκδοση ανακοινώσεων. Ήταν είναι και θα είναι δυνάμεις ενός πολύχρωμου κυβερνητικού συνδικαλισμού που στους χώρους εργασίας έχουν παραδοθεί στο «δίκαιο» του εργοδότη. Η κήρυξη της γνωστής επετειακής απεργίας του Δεκεμβρίου ,που ας σημειωθεί η απόφαση της σύρθηκε για αρκετό διάστημα μέχρι να εξαγγελθεί, ήταν το τέλος και όχι η αφετηρία των δράσεων των συνδικάτων. Ήταν όπως και πολλές άλλες απεργίες, εκδήλωση που συνετέλεσε στην συνέχιση της απαξίωσης των συνδικάτων.
Ο ακηδεμόνευτος ρόλος των Συνδικάτων είναι αναντικατάστατος. Ούτε χειροκροτητές των εκάστοτε κυβερνήσεων ούτε στο άρμα μιας αντιπολίτευσης που θέλει απλά να αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας. Σταθερά προσηλωμένοι στα εργατικά συμφέροντα, στην αναβάθμιση του ρόλου της εργασίας στην κοινωνία και την οικονομία και όχι στον ευτελισμό της εργασίας, των εργασιακών δικαιωμάτων που αποτελούν την αναγκαία προϋπόθεση για μια ανάπτυξη που δεν αφορά τους πολλούς και τους αδύνατους αλλά τους λίγους και οικονομικά ισχυρούς.

Οι κυβερνήσεις από το 2009 έως το 2015 ψήφισαν για παράδειγμα τα μέτρα που εξόντωσαν την εργασία και οι κυβερνήσεις από το 2015 μέχρι σήμερα δεν άλλαξαν μέχρι σήμερα τον πυρήνα αυτών των μέτρων και αναλώθηκαν σε «συμβολικές» κινήσεις. Η ανοχή των μεγάλων συνδικαλιστικών οργανώσεων σε όλο αυτό το διάστημα είναι συνενοχή σε αυτές τις πολιτικές.
ΣΗΜΕΡΑ συνεχίζουμε τους αγώνες για :
– Tην ανατροπή των μνημονιακών νεοφιλελεύθερων πολιτικών.
– Την επαναφορά της συλλογικής προστασίας των εργαζομένων, ΕΓΣΣΕ με κατώτατο 751€ και υπογραφή κλαδικών συλλογικών συμβάσεων για όλους.
– Όχι στον καθορισμό του κατώτατου μισθού από την Κυβέρνηση.
– Κατάργηση όλων των μνημονιακών αλλαγών που πραγματοποιήθηκαν στον ΟΜΕΔ.
– Λέμε Οχι στις ιδιωτικοποιήσεις
– Παραγωγική ανασυγκρότηση και ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας που θα έχει στο κέντρο της τους ανθρώπους και της ανάγκες τους.
– Μέτρα για την ανακούφιση της ανεργίας με ουσιαστική αύξηση και επιμήκυνση του επιδόματος ανεργίας.
– Αλλαγή λειτουργίας και επάνδρωση του ΣΕΠΕ με σκοπό την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη δράση υπέρ των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
7 λόγοι + 7 πράξεις
Σήμερα χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ άλλοτε….
1.Να ανιχνεύσουμε την νέα ενότητα των εργαζομένων, των νέων, των γυναικών, των μεταναστών. Όλων αυτών που η βιαιότητα της επίθεσης των δυνάμεων του κεφαλαίου δημιούργησε ενιαίους «αναγκαστικούς» δρόμους συμπόρευσης.
2.Να μιλήσουμε πρώτα από όλα για την ανιδιοτέλεια των συνδικάτων και των συνδικαλιστών που πρέπει να εμπνεύσουν ξανά τους εργαζόμενους. Θέλουμε συνδικάτα γειωμένα να δίνουν λύσεις στα νέα σύνθετα αιτήματα και αγωνίες των εργαζομένων και συνδικαλιστές, εργατικούς ηγέτες χωρίς κανένα προνόμιο, που θα ζουν τα προβλήματα και δεν θα τα περιγράφουν.
3.Να διεκδικήσουμε τους στόχους των συνδικάτων ,για την επαναλειτουργία των συλλογικών συμβάσεων, για την επανάκτηση των κοινωνικών αγαθών που χάθηκαν. Στόχοι, που χρειάζεται να δένουν τον τοπικό και ειδικό αγώνα με τον αγώνα για την τελική ανατροπή των νεοφιλελεύθερων μνημονιακών πολιτικών.
4.Να βοηθήσουμε την όλο και μεγαλύτερη όσμωση και κοινή δράση των συνδικάτων των εργαζομένων, των επισφαλών εργαζομένων, των απλήρωτων, των νέων θεματικών κινημάτων στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Όλων αυτών των κατηγοριών που δημιούργησαν οι μνημονιακές πολιτικές Να συμβάλουμε στο να γίνουν τα συνδικάτα πιο αλληλέγγυα και οι οργανώσεις αλληλεγγύης πιο κινηματικές.
5.Να δράσουμε ενωτικά σε όλους τους χώρους και κλάδους εργασίας με κριτήριο το δίκαιο της εργατικής τάξης, όλου του κόσμου της εργασίας και με όραμα μας την κοινωνική απελευθέρωση. Να δράσουμε και συγχρόνως να συζητήσουμε για την αποτελεσματικότητα των αγώνων με τη χρήση όλων των μορφών πάλης , πλέον της απεργίας ,που χρησιμοποιήθηκε ως το μοναδικό δραστικό φάρμακο και όπλο αντίστασης και τελικά έχασε την δραστική της ουσία. Να μιλήσουμε για την αντιπροσωπευτικότητα και τη μαζικότητα των συνδικάτων, την ικανότητα να μπουν ξανά στην τροχιά της νίκης μέσα από ένα συγκροτημένο σχέδιο για το γκρέμισμα συμβιβασμένων ηγεσιών των μεγάλων συνδικαλιστικών οργανώσεων. Να στηρίξουμε τον εκδημοκρατισμό των συνδικάτων και την δημοκρατία μέσα σε αυτά που έχει αφυδατωθεί από την αδιαφανή και σε ένα στενό κύκλο λήψης των σημαντικών αποφάσεων από ολιγομελή εξωθεσμικά κέντρα αποφάσεων μακριά από τα διοικητικά συμβούλια και τις γενικές συνελεύσεις των συνδικάτων.
6. Να επαναθεμελιώσουμε την αυτονομία των συνδικάτων με νέες αιχμές απέναντι:
– στον κυβερνητικό συνδικαλισμό κάθε μορφής και έμπνευσης
– στον εργοδοτικό συνδικαλισμό παλαιάς και νέας κοπής
– στον αναθετικό συνδικαλισμό που πολλοί μέσα στα συνδικάτα έχουν υπηρετήσει
– και στον πολιτικάντικο συνδικαλισμό που διασπά τις δυνάμεις της εργασίας στους αγώνες, γιατί θέλει να χρησιμοποιήσει τα συνδικάτα και τους συνδικαλιστές ομήρους μιας δήθεν ταξικής καθαρότητας.
5
7.Η επανίδρυση των συνδικάτων στη σημερινή εποχή της καταστροφής , πρέπει να βρίσκεται ψηλά στην καθημερινή ατζέντα των συνδικάτων. Η ιδέα της αλληλεγγύης, της εργατικής αλληλεγγύης είναι στο DNA των συνδικάτων εδώ και ένα αιώνα.
Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΕ!
Το ότι η σημερινή ΕΕ δεν θυμίζει σε τίποτα την κοινωνική Ευρώπη που εγκαθιδρύθηκε με τους αγώνες των ευρωπαϊκών συνδικάτων μας θέτει επιτακτικό το καθήκον της πιο πλατειάς συμμαχίας με πολλά αντίστοιχα ευρωπαϊκά συνδικάτα. Αν εξαιρέσουμε, μια στενή γραφειοκρατική ομάδα, της ηγεσίας της Συνομοσπονδίας των Ευρωπαϊκών Συνδικάτων, πολλές μεγάλες και εθνικές συνομοσπονδίες και ομοσπονδίες έδωσαν τα τελευταία χρόνια μεγάλους αγώνες απέναντι στο νεοφιλελευθερισμό ,στην αύξηση της ευελιξίας της εργασίας, και στην νομοθετική αύξηση της ασυδοσίας των επιχειρήσεων.
To 2017 χρειάζεται να εντείνουμε τις προσπάθειες μας για την Ρήξη & Ανατροπή του καθεστωτικού συνδικαλισμού, να συμβάλουμε στο άνοιγμα του δρόμου για την Κοινωνική Απελευθέρωση !
Η Γραμματεία της
Αυτόνομης Ριζοσπαστικής Παρέμβασης Εργαζομένων

Written by antiracistes

4 Φεβρουαρίου, 2017 at 5:35 μμ