Greek Unions

Θεωρία και Πράξη του Εργατικού Συνδικαλισμού

Posts Tagged ‘Απεργία

ΕΑΣ Εμπορικής Τράπεζας – ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 5/5 ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

leave a comment »

ΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΟ ΣΦΟΔΡΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΜΟΝΗ ΕΛΠΙΔΑ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ!

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Ελληνικό και ξένο κεφάλαιο, διεθνείς κερδοσκόποι, Γερμανία κι Αμερική, τρίβουν τα χέρια τους με τη συμφωνία που υπέγραψε μαζί τους η κυβέρνηση. Η κόλαση των εργαζομένων είναι ο δικός τους παράδεισος. Με τα νέα μέτρα η κυβέρνηση βάζει τη χώρα στο γύψο, καταδικάζει τον ελληνικό λαό στη φτώχεια και εξαθλιώνει την εργατική τάξη.
Tα μέτρα πετσοκόβουν μισθούς και συντάξεις, διαλύουν την κοινωνική ασφάλιση, φορτώνουν νέα φορολογικά βάρη, οδηγούν στην απόλυση χιλιάδες εργαζόμενους, μειώνουν την αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης, καταργούν τη διαιτησία, καταργούν τον κατώτερο μισθό.
Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ιστορικού χαρακτήρα αποφάσεις για τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας. Θα αποδεχτούμε με μοιρολατρία το δρόμο της Ιφιγένειας για να πνεύσει ούριος άνεμος στα πανιά της οικονομικής ελίτ και των ισχυρών του κόσμου ή θα διεκδικήσουμε τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας;

Στον πόλεμο που μας κήρυξαν η απάντηση δεν είναι άλλη από την αντεπίθεση όλων των εργαζομένων, μέσα από μαζικούς ενωτικούς και ταξικούς αγώνες, με στόχο την ανατροπή αυτής της πολιτικής, που μας οδήγησε στα σημερινά αδιέξοδα.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!
ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΟΣ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ!
ΚΑΜΙΑ ΕΠΑΝΑΠΑΥΣΗ-ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΥΣΙΑ!
ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ,
ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΑ ΜΑΣ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ

ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΟΥΣ – Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ

leave a comment »

ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΟΥΣ – Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ

Με το νέο χρόνο βρεθήκαμε προ δυσάρεστων εκπλήξεων σε πολλά βιβλιοπωλεία της Αθήνας. Οι απολύσεις είναι πλέον γενικευμένο φαινόμενο και η κύρια τακτική των αφεντικών για παραδειγματισμό, συμμόρφωση στις επιλογές τους και τιμωρία της όποιας αντίδρασης.

Μετά το ΧΑΡΤΟΡΑΜΑ στο Γαλάτσι, τις εκδόσεις ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ και την ΑΓΡΑ (η απόλυση στην ΑΓΡΑ, μετά από κινητοποιήσεις δύο μηνών, ανακλήθηκε) ακολούθησαν απολύσεις στο κεντρικό πολυκατάστημα των METROPOLIS. Τις πρώτες μέρες του Ιανουαρίου απολύθηκαν δυο εργαζόμενοι από το τμήμα του βιβλίου, με την αόριστη αιτιολογία της «μείωσης προσωπικού». Και μπορεί αυτή να ήταν η αιτιολόγηση της λογίστριας που ενημέρωσε τους δυο εργαζόμενους ότι «έτσι έχουν τα πράγματα» και ότι «το μαγαζί δεν πάει και πολύ καλά», ο λόγος, όμως, των απολύσεων είναι ότι και τα δυο άτομα που επιλέχτηκαν για να εξοικονομήσει λεφτά η εταιρία, όλως τυχαίως, είχαν ασχοληθεί ενεργά όλο το προηγούμενο διάστημα με βασικές διεκδικήσεις των υπαλλήλων.

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή… Ο πρώτος που απολύθηκε εργαζόταν περίπου πέντε χρόνια στην εταιρία, είχε περάσει από διάφορα πόστα και από ανάλογο αριθμό προστριβών με διευθυντές και υπεύθυνους. Πρόσφατα -τον τελευταίο χρόνο- είχε μεταφερθεί στο βιβλιοπωλείο και εργάστηκε εκεί από την περίοδο που στήνονταν το καινούριο κατάστημα. Από το στήσιμο του καταστήματος εργάζονταν στο βιβλιοπωλείο και η εργαζόμενη που απολύθηκε λίγες μέρες μετά.

Και οι δύο ήταν από τα άτομα, που ασχολήθηκαν με την εφαρμογή της συλλογικής σύμβασης βιβλίου στο κατάστημα, την κατάργηση του παράνομου, ως τις 9.30, ωραρίου λειτουργίας του μαγαζιού και τη σύνταξη (και υπογραφή) κειμένου διαμαρτυρίας των υπαλλήλων για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας. Το τελευταίο αυτό ήταν και από τα μεγαλύτερα προβλήματα για την εργοδοσία, καθώς αντίθετα από ό,τι συνέβαινε παραδοσιακά στο METROPOLIS, οι υπάλληλοι για ένα -σύντομο, έστω- διάστημα συζητούσαν μεταξύ τους για τα αιτήματα που έπρεπε να τεθούν και για τρόπους δράσης στο κατάστημα. Η αντίδραση ήταν άμεση. Το κείμενο είχε γίνει γνωστό, πριν καν κοινοποιηθεί, ο διευθυντής ρωτούσε επανειλημμένα -και όχι με τους καλύτερους τρόπους- τους εργαζόμενους για τον/τους συντάκτες του και για αρκετό καιρό το κλίμα είχε αρχίσει να ζορίζει επικίνδυνα.
Η συνέχεια είναι γνωστή… Αλλαγές στη διοίκηση, αύξηση της δουλειάς και η εορταστική περίοδος… Μετέθεσαν για λίγο αργότερα τις εκδικητικές απολύσεις… Με το νέο έτος ήρθαν και τα δώρα των εργοδοτών, οι δύο απολύσεις. Στις 26/2 έγιναν τρεις ακόμη απολύσεις από στο ΜΕTROPOLIS. Και κανείς δεν ξέρει, αν έπεται συνέχεια.

Οι πρακτικές των αφεντικών είναι επίσης γνωστές. Εκφοβισμοί, απειλές, απολύσεις. Οι εργαζόμενοι είναι χρήσιμοι για το στήσιμο των μαγαζιών, για να βγάζουν τη δουλειά, για να καλύπτουν τα κενά της έλλειψης προσωπικού, να εξυπηρετούν τους πελάτες, αλλά είναι ανεπιθύμητοι όταν διεκδικούν τα δικαιώματά τους για αξιοπρεπή εργασία.

Η απολυμένη συνάδελφος από το βιβλιοπωλείο αντέδρασε στην απόλυσή της και ζήτησε τη βοήθεια του Συλλόγου. Ήδη έγινε 3μερής συνάντηση στην Επιθεώρηση Εργασίας που είχε σαν αποτέλεσμα να της καταβληθούν μισθολογικές διαφορές, όπως ζητούσε και να καταγραφεί γνωμοδότηση της Επιθεώρησης που καλεί την εταιρεία να ανακαλέσει την απόλυση. Η συναδέλφισσα έχει προσφύγει στα δικαστήρια. Έγιναν δύο διαμαρτυρίες έξω από το METROPOLIS και θα συνεχίσουμε σε αυτή την κατεύθυνση για να γυρίσει η απολυμένη στη δουλειά.

ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ – ΚΑΜΙΑ ΝΕΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΣΤΑ METROPOLIS

……………………………………………………………………………………………………..

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής

Written by antiracistes

10 Μαρτίου, 2010 at 11:36 πμ

Η Αγωνιστική Κίνηση Εθνικού Τυπογραφείου για την λήξη της κατάληψης

leave a comment »

Α Γ Ω Ν Ι Σ  Τ Ι Κ Η   Κ Ι Ν Η Σ  Η    Ε Θ  Ν Ι Κ Ο Υ   Τ Υ Π Ο Γ  Ρ Α Φ Ε Ι  Ο Υ

9-3-2010

«Αποφασίζομεν και  διατάσσομεν»

ή πώς έριξαν στα  βράχια μια ελπιδοφόρα κινητοποίηση

Με  μια διαδικασία εξευτελιστικής περιφρόνησης προς τους εκατοντάδες συγκεντρωμένους εργαζόμενους του Υπουργείου Εσωτερικών και του Εθνικού Τυπογραφείου, οι πλειοψηφούσες παρατάξεις (ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ) της Ομοσπονδίας Συλλόγων του Υπουργείου Εσωτερικών και του Συλλόγου Προσωπικού του Εθνικού Τυπογραφείου, αποφάσισαν και διέταξαν να «ανασταλεί» (η λέξη είναι πολύ της μόδας) η τριήμερη κατάληψη του Εθνικού Τυπογραφείου που είχε πραγματοποιηθεί με αφορμή την, πέραν των ληστρικών μέτρων (12%), μείωση του επιδόματός μας, που περιλαμβανόταν στο υπό ψήφιση (σήμερα είναι νόμος) φορολογικό νομοσχέδιο.

Η κινητοποίηση, με πρωτοβουλία των  παραπάνω συμβουλίων, ήταν αστραπιαία την περασμένη Παρασκευή το μεσημέρι και βρήκε ευρεία ανταπόκριση  στους εργαζόμενους, οι οποίοι της  προσέδωσαν μαζικό και αποφασιστικό χαρακτήρα.

Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση δια  των υφυπουργών της, έδινε φτηνές εξηγήσεις του τύπου «το πρωί το μάθαμε», «δεν ξέραμε από πριν», «έγινε λάθος», ή επιχειρούσε να μας… τρελάνει ισχυριζόμενη ότι όσα λέει η επίμαχη  παράγραφος του νόμου και διάβαζαν τα μάτια μας ήταν περίπου… οφθαλμαπάτη. Αντί να αποσυρθεί, όπως ζητούσαμε ομόφωνα, η διάταξη ψηφίστηκε κανονικά στη Βουλή και φυσικά η απόφασή μας ήταν συνέχιση της κατάληψης.

Ακολούθησαν επαφές για να δοθεί τελικά η υπόσχεση από πλευράς κυβέρνησης ότι χθες το πρωί θα εξέδιδε εγκύκλιο από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, με την οποία θα «διόρθωνε» τα πράγματα. Αποδείχτηκε φούσκα.

Στη συνάντηση των Υφυπουργών Εσωτερικών και Οικονομικών με τους προέδρους  της Ομοσπονδίας και του ΣΠΕΤ, αντί της εγκυκλίου δόθηκαν και πάλι προφορικές διαβεβαιώσεις ότι δεν θα περικοπεί το επίδομα και ότι η εγκύκλιος θα εκδοθεί στο… τέλος του μήνα.

Από εδώ αρχίζει ο θρίαμβος του  αυταρχισμού. Οι πρόεδροι επιστρέφουν  στο Εθνικό Τυπογραφείο, συνεδριάζουν τα διοικητικά συμβούλια Ομοσπονδίας και ΣΠΕΤ και κατά πλειοψηφία (μειοψήφισε η πρόταση της Αγωνιστικής Κίνησης για συνέχιση της κατάληψης μέχρι να πάρουμε στα χέρια μας την εγκύκλιο και όχι… αέρα), αποφασίζεται η λήξη της κατάληψης.

Αντί  αυτή η πλειοψηφούσα πρόταση των Δ.Σ. να τεθεί υπό την έγκριση ή απόρριψη των εργαζομένων που είχαν κατακλύσει τους χώρους του Εθνικού Τυπογραφείου, ανακοινώθηκε ετσιθελικά η λήξη της κατάληψης.

Ο κόσμος από κάτω έβραζε και οι «από πάνω» σήμαναν υποχώρηση ακολουθώντας κυνικά την τακτική του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Το χάσμα ανάμεσα στη διάθεση της βάσης και τις ηγεσίες ήταν ξεκάθαρο. Η ένταση και οι αποδοκιμασίες από τους εργαζόμενους έφτασε, όπως ήταν φυσικό, στο κατακόρυφο, με τα προεδρεία να απαντούν με το πρωτοφανές «εμείς κηρύξαμε την κατάληψη, εμείς τη σταματάμε»!!

Όμως, την πρώτη μέρα της κατάληψης (Παρασκευή 5/3/2010) σε κάθε φάση των εξελίξεων  ενημερωνόμασταν από τα Δ.Σ. σε γενικές  συνελεύσεις και οι παριστάμενοι συνάδελφοι ψηφίζαμε για την παραπέρα στάση μας.

Με  ποια λογική, λοιπόν, για την τελική –και κρισιμότερη– απόφαση της  Δευτέρας (8/3), με τεράστιο πλήθος και  υψηλό αγωνιστικό φρόνημα των  εργαζομένων, τσαλαπατήθηκε (προκλητικά και προσβλητικά) κάθε συνδικαλιστική δεοντολογία, ώστε να σβήσει άδοξα μια  ελπιδοφόρα εστία αντίστασης;

Γιατί κουρελιάστηκαν απροκάλυπτα οι «δημοκρατικές  διαδικασίες», στο όνομα των οποίων ορκίζονται πάντοτε οι συνδικαλιστικές  πλειοψηφίες; Γιατί παρακάμφθηκε η  αυτονόητη συνδικαλιστική πρακτική των επί τόπου και κατά υπηρεσία χωριστών γενικών συνελεύσεων, ώστε να υπάρξει συναπόφαση του κυρίαρχου σώματος των εργαζομένων;

Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, στη  σχετική κοινή ανακοίνωση που  μοίρασαν τα δύο σωματεία μετά τη λήξη της κατάληψης γράφουν φαρδιά πλατιά στην πρώτη φράση: «Μαζί μπορέσαμε να διεκδικήσουμε και να αποκαταστήσουμε την υπέρμετρη αδικία που έγινε σε βάρος μας» (υπογράμμιση δική μας).

Είναι φανερό ότι θεωρούν ως δεδομένη την  «αποκατάσταση της αδικίας». Μακάρι να έχουν δίκιο. Ανεξαρτήτως του  θετικού ή όχι αποτελέσματος  (το οποίο ο χρόνος θα δείξει)

Καταγγέλλουμε

τις απροκάλυπτες μεθοδεύσεις και το καπέλωμα «από τα πάνω» ερήμην και κόντρα στη  θέληση των εργαζομένων και ζητάμε άμεση σύγκληση γενικής συνέλευσης για ενημέρωση και αξιολόγηση όσων προηγήθηκαν.

Όσο για τα ληστρικά κυβερνητικά μέτρα (που αποτελούν το δάσος και όχι το δέντρο όσων ζούμε)  και τα οποία πλέον δεν είναι ρεπορτάζ των εφημερίδων αλλά ψηφισμένος νόμος του κράτους, αναρωτιόμαστε: Τι χειρότερο θα ’κανε ο πιο άγριος νεοφιλελευθερισμός απ’ όσα κάνει σήμερα ο Δούρειος Ίππος του «κοινωνικού» ΠΑΣΟΚ;

Το  μεγάλο κέρδος από τη δική μας κινητοποίηση, είναι η αλληλεγγύη των εργαζομένων  και η σφυρηλάτηση του αγωνιστικού  ηθικού απέναντι στη λαίλαπα των  αντεργατικών μέτρων που μόλις ξεκίνησαν. Είναι σχολείο προετοιμασίας που δείχνει το δρόμο για την παραπέρα στάση μας απέναντι σε όσα έρχονται.

Συμμετέχουμε  σύσσωμοι στην κοινή απεργία (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ) της Πέμπτης, 11 Μαρτίου 2010, για να ακυρώσουμε τα ληστρικά μέτρα και  να αποτρέψουμε όσα νέα έρχονται.

ΟΛΟΙ  ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 11 ΜΑΡΤΙΟΥ

ΟΛΟΙ  ΣΤΗ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10.00 ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

ΝΑ  ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΛΗΣΤΡΙΚΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Α Γ Ω Ν Ι Σ  Τ Ι Κ Η   Κ Ι Ν Η Σ  Η    Ε Θ  Ν Ι Κ Ο Υ   Τ Υ Π Ο Γ  Ρ Α Φ Ε Ι  Ο Υ

deltioaket.blogspot.com

Written by antiracistes

9 Μαρτίου, 2010 at 12:55 μμ

Αναρτήθηκε στις ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ

Tagged with ,

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ 24 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2010 ΕΝΙΑΙΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ (ΕΑΣ) εργαζομένων στην Εμπορική Τράπεζα

leave a comment »

ΕΝΙΑΙΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ (ΕΑΣ) εργαζομένων στην Εμπορική

Τράπεζα     www.easp.gr

Ανακοίνωση Νο  39,   Αθήνα  19/02/10

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΟΛΟΙ

ΣΤΙΣ 24 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2010

Συναδέλφισσες,συνάδελφοι,

Κάθε μέρα ανοίγει και μια καινούργια πληγή!

Μας είπαν για πάγωμα μισθών, για κουτσούρεμα των επιδομάτων, για κατάργηση της κοινωνικής ασφάλισης, για αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και μείωση των συντάξιμων αποδοχών, για αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των φτωχών και μεσαίων στρωμάτων, για απελευθέρωση των απολύσεων.

Και η τρομοκρατία καλά κρατεί.  Τώρα μιλάνε και για το κόψιμο του 14ου μισθού, αύξηση του ΦΠΑ, και, και, και…

Έτσι μπορεί να λειτουργεί εύκολα το ανέκδοτο του Χότζα που ενώ κατεδαφίζουν τόσα, θέλουν να είμαστε ευχαριστημένοι που δεν έγινε κάτι χειρότερο.

Η κυβέρνηση με όλους τους επικοινωνιακούς τρόπους προσπαθεί να αποδείξει ότι τα μέτρα είναι αναγκαία. Έχει δίκιο! Τα μέτρα είναι αναγκαία για την λογική των αγορών και των λίγων που πάντα επωφελούνται διατηρώντας και αυξάνοντας τα κέρδη τους. Αυτά τα μέτρα δεν απαντούν ούτε στις ανάγκες της κοινωνίας ούτε στοχεύουν σε μία οικονομική ανάκαμψη με αναπτυξιακή προοπτική.

Μας λένε:

Γ. Παπανδρέου :<<Αφαιρέθηκε ένα κομμάτι της κυριαρχίας μας. Ας κάνουμε τώρα τη δουλειά μας με σκοπό η Ελλάδα να γίνει κυρίαρχη της τύχης

της>>.

Δασκαλόπουλος (ΣΕΒ) : <<΄Η θα υποστούμε συνειδητά ως λαός τις αναγκαίες θυσίες ή θα περιέλθουμε στην ακόμα σκληρότερη κηδεμονία των

Βρυξελλών>>.

Αυτές οι δηλώσεις θέλουν να προετοιμάσουν τους εργαζόμενους να αποδεχθούν ή τουλάχιστον να μην αντιδράσουν, σε νέα μέτρα που θα επιδεινώσουν παραπέρα το εισόδημα μας, θα διαλύσουν το ασφαλιστικό και  τις εργασιακές σχέσεις, θα υποβαθμίσουν ή ακόμη θα καταργήσουν τις Συλλογικές Συμβάσεις, θα καταργήσουν  τον Οργανισμό Προσωπικού και τους Κανονισμούς Εργασίας,  τα οποία στην Εμπορική Τράπεζα βρίσκονται ήδη στο στόχαστρο.

Δε θα δεχτούμε το κοινωνικό πραξικόπημα που ετοιμάζουν!

Έχει φτάσει η ώρα να μετρηθούμε και να τους δείξουμε ότι εμείς είμαστε οι πολλοί και ότι εμείς είμαστε που έχουμε το δίκιο!

Written by antiracistes

23 Φεβρουαρίου, 2010 at 5:13 μμ

ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΜΕΡΕΣ (γράμμα από έναν παλιό απεργό…)

leave a comment »

ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΜΕΡΕΣ ΠΕΡΗΦΑΝΙΑΣ

(γράμμα από έναν παλιό απεργό…)

Όταν περί τα τέλη του 2008 ξεκίνησε η συζήτηση  για την κρίση όλες οι σοβαρές αναλύσεις   περιέγραφαν ως αιτία την  υπερσυσσώρευση   των απαιτήσεων των τραπεζών από την πραγματική οικονομία. Αυτή  αναπτύχθηκε  μέσω  του  υπερδανεισμού των νοικοκυριών, τα οποία πάσχιζαν  με αυτόν τον τρόπο -αφού οι χαμηλοί μισθοί δεν επαρκούσαν- να ικανοποιήσουν τις κοινωνικά αποδεκτές ανάγκες που η  σύγχρονη ζωή προσδιορίζει. Σε αυτό συνετέλεσαν οι  -για πολλά χρόνια και μέχρι  τώρα!- μεγάλες φοροελαφρύνσεις  των  κερδών των εταιρειών (από 35% στο 24%), οι εκτεταμένες φοροαπαλλαγές πολλών  κλάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων, καθώς και η εκτεταμένη φοροδιαφυγή και  εισφοροδιαφυγή (κλοπή φόρων και ενσήμων).

Έτσι, και το κράτος συσσώρευε  ελλείμματα και χρέη και οι πολίτες αναγκαζόντουσαν και αναγκάζονται όλο και περισσότερο  να πληρώνουν   για να αγοράζουν από τον ιδιωτικό τομέα αγαθά και υπηρεσίες που το κράτος δεν καλύπτει πλέον. Βασικά δημόσια αγαθά  έγιναν εμπορεύματα. Κατά συνέπεια, η  καθημερινή ζωή «ακρίβυνε», όχι μόνο γιατί ακρίβυναν τα βασικά αγαθά (στέγη, διατροφή, μετακίνηση), αλλά και  γιατί αναγκαζόμαστε να πληρώνουμε και γι’ αυτά που παρέχονταν δωρεάν ως κοινωνική πολιτική σε όσους τα έχουν ανάγκη: ιατρικές υπηρεσίες, ατομική ασφάλιση αντί κοινωνικής, ιδιωτικά στεγαστικά δάνεια αντί των προγραμμάτων του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, Το κράτος ιδιωτικοποίησε και αποσύρθηκε…

Όλο το 2009 κύλησε με αμήχανη αναμονή από την μεριά της πολιτικής αριστεράς, αλλά και των συνδικάτων. Οι δυνάμεις της εξουσίας κέρδισαν πολιτικό χρόνο και «από κει που μας χρώσταγαν  μας παίρνουν και το βόδι»

ΤΩΡΑ ΠΛΕΟΝ:

Σχεδόν μονότονα ηχούν τα σύγχρονα τύμπανα ενός  πολέμου  ανείπωτου.

Καθημερινά μας προειδοποιούν για τις θυσίες που πρέπει να κάνουμε στο όνομα της πατρίδας.

-Να μειωθούν οι μισθοί (γιατί μείωση, και ονομαστική μάλιστα, είναι η περικοπή του δώρου Χριστουγέννων-14ος μισθός)

-Να  μειωθούν οι συντάξεις και να αυξηθούν τα όρια ηλικίας, γιατί ζούμε πολύ και έχουμε  (κάποιοι) μεγάλες  αποδοχές! Μπορεί και 2000 ευρώ το μήνα-66 ευρώ την ημέρα!

Να δεχτούμε την πολτοποίηση   σε ό,τι έχει απομείνει από ωράρια, διασφαλίσεις από αυθαιρεσίες του εργοδότη. Να απελευθερωθούν οι  απολύσεις  και άλλα τέτοια ωραία.

Την ίδια στιγμή που όλοι νοιώθουμε  το κρύο χέρι του φόβου και ότι μέσα στην ρευστότητα που ζούμε το μόνο σίγουρο είναι η βαναυσότητα των μέτρων που θέλουν να προωθήσουν  οι πολιτικοί γκάγκστερ της  εξουσίας, πολλοί από μας αναπαράγουμε τις ανοησίες με τις οποίες μας βομβαρδίζουν:

-Ότι για όλα φταίει ο διπλανός μας που μπορεί να  έχει το προνόμιο μιας δουλειάς μόνιμης και να μην τρέμει  μπροστά στον εργοδότη ή  ο δημόσιος υπάλληλος γιατί είναι δημόσιος και πρέπει να τον βρίζουμε και εμείς. Με αυτό δεν διατείνομαι ότι δεν υπάρχουν εργαζόμενοι και στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα που δεν σέβονται την εργασία τους. Απλά ας σκεφτούμε ότι κάνουν αυτό που προπαγανδίζει η κυρίαρχη κουλτούρα με όλα τα μέσα: ότι είναι μαγκιά να ζεις, και  αν μπορείς και να πλουτίζεις,  σε βάρος του διπλανού σου, αρπάζοντας : άμα είσαι επιχειρηματίας θεωρείσαι πετυχημένος. Αυτό «προσπαθεί» λοιπόν και  ένα τμήμα των μισθωτών εργαζομένων: να μοιάσει στους πετυχημένους του συστήματος. Αλλά αυτή δεν είναι βεβαίως  η αιτία της κρίσης

Κάποιοι άλλοι -για να γυρίσουμε στο θέμα μας- θεωρούν ότι φταίνε οι συνταξιούχοι και μάλιστα όσοι πρόλαβαν να φύγουν με 30-35 χρόνια δουλειάς σχετικά νέοι. Αυτοί θα επιβαρύνουν την «πατρίδα» γιατί θα ζήσουν ίσως και πιο πολύ!

Κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι φταίνε οι ανίκανοι πολιτικοί , οι συνδικαλιστές, οι διεφθαρμένοι, οι νέοι που είναι τεμπέληδες γιατί δεν δουλεύουν όσο- όσο, οι μασόνοι, οι Εβραίοι, οι μετανάστες, οι μαύροι, οι κίτρινοι κλπ κλπ.

Έτσι, χωρίς σκέψη, παρκάρουν τους εαυτούς τους μετά από την άχαρη και κουραστική μέρα στο καναπεδάκι της τηλεόρασης και, φοβούμενοι να εκτεθούν με ενοχλητικά πράματα που θέλουν κόπο και μεράκι, ξεμπερδεύουν βρίζοντας όλους τους διπλανούς τους ή ασχολούμενοι με ακίνδυνα θέματα, όπως ποδόσφαιρο, μεταγραφές, διαζύγια τηλεαστέρων και άλλα τέτοια.

Όλα τα πυροβολούν  περιμένοντας κάποιο σωτήρα που θα βάλει τάξη σε όλους εμάς τους ανάξιους. (Από την εποχή της δικτατορίας περάσανε πολλά χρόνια και τα βιώματα δυστυχώς δεν μεταβιβάζονται).

Όλα λοιπόν φταίνε  εκτός από την εντεινόμενη εκμετάλλευση των εργαζομένων!

Όλοι  είναι υπεύθυνοι εκτός από το «άγιο κέρδος»!

Και όλοι χρωστάμε στην πατρίδα: δηλαδή στους τραπεζίτες, στις επιχειρήσεις, στους διεθνείς και ντόπιους τοκογλύφους που στήνουνε την μηχανή  της τρομοκρατίας των αγορών χρήματος.

Όλοι να πληρώσουμε λοιπόν!!! Για   τους εκμεταλλευτές που τους λένε πατρίδα!

Όλοι να πληρώσουμε τους απατεώνες!!!

ΒΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΕΣ

Εδώ ας μου επιτραπεί μια προσωπική αναφορά: Εργάσθηκα  33 χρόνια στον ιδιωτικό τομέα και, όταν  μέτρησα τα ένσημά μου για να υπαχθώ  σε μια προσυνταξιοδοτική ρύθμιση, μέτρησα 363 ένσημα κομμένα -μέρες απεργίας. Δεν τα βαρυγκώμησα ποτέ. Ήταν  με αυτές τις απεργίες που κατακτήσαμε την δυνατότητα να φεύγουμε από την δουλειά με σύνταξη πριν μας πέσουν όλα τα δόντια. Κι ακόμα βελτιώναμε το μισθό  μας, επιβάλλαμε  σεβασμό στο ωράριο μας και την πληρωμή των υπερωριών.

Με αυτές τις απεργίες φτιάξαμε  καλύτερη περίθαλψη, κανονισμό λειτουργίας που εμπόδιζε αυθαίρετες απολύσεις  και εκδικητικές μεταθέσεις. Ήταν  με αυτές τις απεργίες που υπερασπιζόμαστε συλλογικά την αξιοπρέπεια μας που δοκιμάζεται όσο υπάρχει  ο νόμος του κέρδους, η σύγχρονη εκμετάλλευση των ανθρώπων που λέγεται καπιταλισμός. Ήταν με τις απεργίες που νιώθαμε ότι σηκώναμε κεφάλι. Ήταν  οι πιο ελεύθερες μέρες της ζωής μας. Γιατί ήταν μέρες περηφάνιας. Έτσι  χτίσαμε ένα σύνθημα απλό, όσο και αληθινό: τίποτα δεν χαρίζεται, τα πάντα κατακτώνται.

Τώρα, γιατί αναφέρομαι σε αυτά τα βιώματα μου;

Γιατί η απάτη, η εκμετάλλευση,η ταπείνωση, η ανασφάλεια, ο αυταρχισμός χτυπούν την πόρτα όλων μας, και τη δικιά μου. Και  είναι λάθος να νομίζει κανείς ότι εξαιρείται επειδή  είναι αυτή τη στιγμή μόνιμος ή έχει κάποιο  εισοδηματάκι.. Το πολύ -πολύ  να κουτσοπορέψει τη ζωούλα του. Αλλά θα πρόκειται για ζωή ταπεινωμένη….

Είναι λοιπόν θέμα  αξιοπρέπειας, και θέμα ανθρωπιάς να σκεφτόμαστε κριτικά, να συμμετέχουμε,  να απεργούμε και  να αγωνιζόμαστε με όλες τις δυσκολίες και τις δυσπιστίες. Γιατί η μεγαλύτερη αρετή των ανθρώπων είναι η Αλληλεγγύη απέναντι στην ασχήμια και την αδικία.. Αυτή μαζί με την κριτική σκέψη δίνουν νόημα στην περιπέτεια της ύπαρξής μας.

Και είναι απαραίτητοι σκληροί αγώνες για να δώσουμε την πρέπουσα απάντηση στην κρίση.

Για να έχουμε μέρες περηφάνιας και γνώσης,  για να κερδίσουμε στον κοινωνικό πόλεμο που ήδη έχει ξεκινήσει .

Για μια κοινωνία δίκαιη,  χωρίς απάτη και εκμετάλλευση.

Γιατί όλα είναι δυνατά, και τα καλύτερα και τα χειρότερα.

Όλα  εξαρτώνται από την αποφασιστικότητα και την ισχύ των αγώνων που θα δώσουμε

21/02/2010

Δημήτρης Λαβατσής

Μέλος ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ Χίου

Written by antiracistes

23 Φεβρουαρίου, 2010 at 5:09 μμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with

ΤΕΡΑΣΤΙΑ Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ

leave a comment »

 

                                                                                                ΑΘΗΝΑ,  18/12/2009

 

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η  Νο 57

 

ΤΕΡΑΣΤΙΑ  Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ

 

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

 

            Οι  εργαζόμενοι  της Εμπορικής  Τράπεζας με την   καθολική συμμετοχή τους στην  απεργία   της Παρασκευής 18 Δεκεμβρίου, έδωσαν  μια  ηχηρή  απάντηση στη Διοίκηση.

            Μια απάντηση  που δείχνει  ξεκάθαρα ότι όλοι οι εργαζόμενοι  απαιτούν πλέον να δοθεί:

  • Τέλος στην αυθαιρεσία και στον άκρατο αυταρχισμό της Διοίκησης
  • Τέλος  στην καταπάτηση  του Οργανισμού Προσωπικού
  • Τέλος  στις  απολύσεις  χωρίς τήρηση των διαδικασιών Πειθαρχικού ελέγχου
  • Τέλος στη λογική του Ιαβέρη
  • Τέλος στη μετακύλιση των ευθυνών για την κακή πορεία της Τράπεζας από το management στους εργαζόμενους.

 

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

 

            Οι θέσεις του Συλλόγου, που εκφράζουν  και την συντριπτική  πλειοψηφία  των Συναδέλφων, για σεβασμό  των Νόμων, των συμβάσεων  και των συμφωνιών  και είναι κατανοητές και αποδεκτές από όλους, δείχνουν να αφήνουν  αδιάφορη  ΜΟΝΟ  τη Διοίκηση της Εμπορικής Τράπεζας. Μια Διοίκηση η οποία επιμένει  να παίζει  όχι απλά  το ρόλο του  δικαστή  αλλά πιθανόν  και του Θεού, εφόσον διεκδικεί  πέρα από το αλάθητο και το θεόπνευστο  στη κρίση της !

            Η εξωφρενική  αυτή θέση  και στάση της  επιβεβαιώθηκε και υποστηρίχθηκε ανερυθρίαστα και στην χθεσινή  συνάντηση-παράσταση διαμαρτυρίας του Προεδρείου  της ΟΤΟΕ με τον  εκφραστή αυτής  της  πολιτικής  κ. Charrier και την κα Νικολαϊδου, παρουσία του Προέδρου και του Γενικού Γραμματέα του Συλλόγου μας.

            Σε ποια  βάση άραγε  νομιμοποιούν  τους εαυτούς τους, όπως  ισχυρίσθηκαν,  να θεωρούν  «ζήτημα  ηθικής τάξης»  για την Τράπεζα και να επιμένουν στις παράνομες  απολύσεις συναδέλφων, χωρίς την τήρηση των προβλεπομένων διαδικασιών, χωρίς  σεβασμό  στο δημοκρατικό  δικαίωμα  της «δίκαιης δίκης», χωρίς  καν την δυνατότητα  απολογίας των  εγκαλουμένων;  Και πώς επιμένουν  να μην κατανοούν, όπως σαφώς  τους υπεδείχθη  από την ΟΤΟΕ, ότι  η ηθική  τάξη  πρώτα απ΄ όλα  τους επιβάλλει  την αυτονόητη  συμμόρφωσή τους με τους Νόμους και τους κανόνες που διέπουν  το εργασιακό  καθεστώς των Τραπεζοϋπαλλήλων;

 

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

 

            Εν όψει  της επικείμενης  συνάντησης  της ΟΤΟΕ και με τον  Διευθύνοντα  Σύμβουλο της Εμπορικής  κ. Strub, η θέση του Συνδικαλιστικού κινήματος όλων των Τραπεζοϋπαλλήλων, και του Συλλόγου μας ασφαλώς, είναι ξεκάθαρη:

Ø      Σεβασμό  στους Νόμους και τις Συμβάσεις

Ø      Πλήρης εφαρμογή του Οργανισμού Προσωπικού

Ø      Τήρηση των διαδικασιών  Πειθαρχικού Ελέγχου

Σε  διαφορετική  περίπτωση  θα μας  έχουν απέναντί τους  σε όλα τα  επίπεδα.

Παράλληλα ενημερώθηκε και η ΓΣΕΕ, μέσω του Προέδρου του Συλλόγου μας ο οποίος είναι μέλος της Διοίκησής της, και η οποία πέραν του ότι υιοθετεί πλήρως και στηρίζει τις θέσεις του Συλλόγου μας, θα αναλάβει άμεσα πρωτοβουλίες παρέμβασης προς τη Διοίκηση της Τράπεζας και όπου αλλού χρειαστεί.

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

 

            Η μαζική  συμμετοχή  σας στην  απεργία, η δυναμική στήριξη  και ενίσχυση  της θέσης του  Συλλόγου, δίνει  την απαραίτητη  δυναμική  για να διασφαλίσουμε  τα εργασιακά  μας δικαιώματα, για να επιβάλλουμε την  εφαρμογή του Οργανισμού Προσωπικού και του Κανονισμού Πειθαρχικού  Ελέγχου.

 

Με  αγωνιστικούς  χαιρετισμούς

 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                             Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

 

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ                    ΒΑΣΙΛΗΣ  ΧΑΙΡΕΤΗΣ 

Written by antiracistes

21 Δεκεμβρίου, 2009 at 6:46 πμ

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΠΕΡΓΙΩΝ 14-18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2009

leave a comment »

Οι ηγεσίες των ΓΣΕΕ, ΟΤΟΕ και άλλων δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων της χώρας μας που ελέγχονται από τη συμμαχία ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και φιλο-εργοδοτικών παρατάξεων αρνήθηκαν φέτος να κηρύξουν απεργία διαμαρτυρίας για τον αντεργατικό και αντιλαϊκό κρατικό προϋπολογισμό του 2010 που κατέθεσε στη Βουλή η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-Παπανδρέου την οποία σιγοντάρει η νεοεκλεγείσα ηγεσία Σαμαρά στη Νέα Δημοκρατία. Δίνουν έτσι το ελεύθερο στην κυβέρνηση και στους εργοδότες να περάσουν στην νέα επίθεσή τους εναντίον των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, εναντίον των εργασιακών σχέσεων των επισφαλώς απασχολούμενων και εναντίον των ανέργων. Με τις ανακοινώσεις τους διασπείρουν ένα μεγάλο ψέμα, δηλαδή ότι την απεργία την κάνει μόνο το ελεγχόμενο από το ΚΚΕ «ΠΑΜΕ». Για να δείτε τη διάσταση του ψέματος σας παραθέτουμε ελάχιστες μόνο από τις ανακοινώσεις συμμετοχής σε αυτή την απεργία που εξέδωσαν δεκάδες σωματεία εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα αλλά και για άλλες απεργιακές μάχες που δίνουν σωματεία του ιδιωτικού τομέα για τις απολύσεις, τις συνθήκες εργασίας και τις συλλογικές συμβάσεις.

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΑΓΩΝΑ


Καμιά απόλυση στον Όμιλο Φιλιππόπουλου

Οι 18 εργαζόμενοι στο Grazia δεν περισσεύουν

Η λήξη ενός επιχειρηματικού συμβολαίου αφήνει στον αέρα 18 εργαζόμενους. Είναι οι συντελεστές του περιοδικού Grazia, το οποίο σταματά την έκδοσή του μετά τη λήξη της συνεργασίας των Αττικών Εκδόσεων με την Ελευθεροτυπία.

Ο ιδιοκτήτης του περιοδικού και πρόεδρος των εκδοτών του περιοδικού τύπου Θεοχάρης Φιλιππόπουλος, αφού χρησιμοποίησε στα επιχειρηματικά του σχέδια τους εργαζόμενους, ετοιμάζεται να τους πετάξει στο δρόμο μετά τη λήξη της εργολαβίας. Την ίδια στιγμή έχει ξεκινήσει και διαφημίζει το νέο του επιχειρηματικό προϊόν – την οικονομική εφημερίδα Κεφάλαιο.

Είναι το μοντέλο ανάπτυξης των επιχειρήσεων του Τύπου, που ανοιγοκλείνουν περιοδικά, εφημερίδες και σταθμούς, θεωρώντας τους εργαζόμενους αναλώσιμους και πιόνια στις επιχειρηματικές συμφωνίες τους. Με την ανοχή του κράτους και των ελεγκτικών μηχανισμών, απολύουν καθημερινά, την ίδια στιγμή που απολαμβάνουν κρατικές ενισχύσεις και διαφημίσεις εκατομμυρίων.

Η επιχείρηση του προέδρου των εκδοτών μόλις πρόσφατα ανακοίνωσε κέρδη 9μήνου 545 χιλιάδες ευρώ (εν μέσω κρίσης), ενώ στις λογιστικές της καταστάσεις καταγράφει 35 θέσεις εργασίας λιγότερες σε ένα χρόνο, δηλαδή 3 απολύσεις το μήνα.

Η πρόκληση δεν πρέπει να περάσει. Καμιά απόλυση δεν πρέπει να γίνει δεκτή. Οι εργαζόμενοι του Grazia μπορούν να απορροφηθούν στα τόσα περιοδικά του ομίλου.

Καλούμε την ΕΣΠΗΤ, την ΠΟΕΣΥ, τις άλλες ενώσεις του Τύπου να καταδικάσουν άμεσα τις απολύσεις, οικοδομώντας ένα τείχος αλληλεγγύης στους συναδέλφους τουGrazia.

Καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Τρίτη 15/12, ώρα 4 μ.μ. έξω από τα γραφεία της εταιρείας (Κηφισίας  40).

Κανένας εργαζόμενος δεν περισσεύει – Καμιά απόλυση δεν είναι νόμιμη

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΜΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

(ΣΕΦΚ)

Μέλος ΟΙΕΛΕ

Ανδρέα Λόντου 6, 10681 Αθήνα

τηλ. 210-3820537, 6938-204777, 6974-439203, 6977-652768

email: sefk@sefk.gr, www.sefk.gr

Απόφαση Γενικής Συνέλευσης 13/12/2009

17 ΔΕΚΕΜΒΡΗ: ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!

ΔΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ

Δεν πρόλαβαν να περάσουν οι πολυθρύλητες 100 πρώτες μέρες της νέας διακυβέρνησης και ήδη όλοι μας- εργαζόμενοι και άνεργοι, μαθητές και φοιτητές, μετανάστες- αντιμετωπίζουμε το πραγματικό πρόσωπο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Οι προεκλογικές μάσκες έχουν προ πολλού πέσει και είναι ξεκάθαρο με τον πιο επιθετικό τρόπο ότι και το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να ρίξει τα βάρη της οικονομικής κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Στο όνομα αυτής της κρίσης οι εργαζόμενοι θα κληθούν να πληρώσουν τα σπασμένα  με τη λιτότητα και το πάγωμα των μισθών, με τις απολύσεις και την ανεργία, με την ανασφάλεια και την ελαστική εργασία.

Ήδη κατά τη διάρκεια των πρώτων δύο μηνών της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ είδαμε να προωθείται η ιδιωτικοποίηση του λιμανιού, να αυξάνονται κατακόρυφα οι απολύσεις, να εκτοξεύεται ο δείκτης της ανεργίας, να πετιούνται στο δρόμο οι εργαζόμενοι των STAGE και οι ελαστικά εργαζόμενοι. Είδαμε ταυτόχρονα να επιβάλλεται στρατός κατοχής σε περιοχές της Αθήνας, αλλά και να εφαρμόζεται το νέο δόγμα της κυβέρνησης απέναντι στις λαϊκές κινητοποιήσεις: το δόγμα της «μηδενικής ανοχής», αλλά και της «πρόληψης», που στόχος του είναι η τρομοκράτηση του λαού και η βίαιη καταστρατήγηση των δικαιωμάτων του στη διαμαρτυρία, τη διαδήλωση, τον αγώνα.

Όλα αυτά, βέβαια, δεν αποτελούν μεμονωμένα στιγμιότυπα της νέας διακυβέρνησης, αλλά, αντίθετα, καταδεικνύουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τη συνολική πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ (που βρίσκεται σε αγαστή συνεργασία πάντα με τη ΝΔ), του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η επικείμενη ψήφιση του προϋπολογισμού, αλλά και η έναρξη του «διαλόγου» για το Ασφαλιστικό σηματοδοτούν την ολομέτωπη επίθεση της κυβέρνησης.

Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες της κρίσης, αλλά και κάτω από τη μόνιμη απειλή του ελλείμματος, η κυβέρνηση προσπαθεί να μας πείσει να επωμιστούμε εμείς όλα τα βάρη. Γι’  αυτό ακριβώς και προωθείται ολοένα και πιο άγρια και ασφυκτική λιτότητα με ουσιαστικό πάγωμα των μισθών. Τη λιτότητα, βέβαια, συνοδεύουν οι εντεινόμενες ιδιωτικοποιήσεις, αλλά και η δραματική μείωση του δημόσιου τομέα. Αυτή προφανώς είναι η αναδιανομή που υποσχόταν το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά: μια αναδιανομή εις βάρος των εργαζομένων, οι οποίοι καλούνται να πληρώσουν την κρίση προς όφελος των επιχειρήσεων, ώστε να διατηρηθούν ή και να αυξηθούν τα κέρδη τους. Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και οι προοιωνιζόμενες αλλαγές στο ασφαλιστικό, οι οποίες έρχονται για να συμπληρώσουν τους προηγούμενους νόμους τόσο της ΝΔ, όσο και του ΠΑΣΟΚ. Η παράταση, λοιπόν, του χρόνου εργασίας, η εξίσωση των ορίων συνταξιοδότησης στις γυναίκες έρχονται να επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο τις εργασιακές μας συνθήκες. Φυσικά, δε θα έμενε στο απυρόβλητο και ο χώρος της παιδείας, καθώς έχουν ήδη διαφανεί οι προθέσεις της Υπουργού για αναγνώριση των ΚΕΣ, αλλά και επί της ουσίας κατάργηση του ασύλου. Η κυβέρνηση μάλιστα, για να υλοποιήσει την επίθεσή της, φαίνεται ότι δε διστάζει να χρησιμοποιήσει ακόμα και την πιο βίαιη και ακραία καταστολή: 1.000 προσαγωγές μέσα σε δύο μέρες κατά τις κινητοποιήσεις για τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, επιθέσεις με μηχανές της ομάδας Δ σε διαδηλωτές, παρακρατικές επιθέσεις τύπου Κούνεβα σε συνδικαλιστές.

Οι εργαζόμενοι στο χώρο των φροντιστηρίων βιώνουμε συνεχώς τους μισθούς πείνας, την εργασιακή ανασφάλεια και περιπλάνηση, την ομηρία των συμβάσεων ορισμένου χρόνου, την παραβίαση της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ακόμα και για τα αυτονόητα (ωρομίσθιο, δώρα και επιδόματα, αργίες κτλ.), την εργοδοτική τρομοκρατία, την υποχρεωτική ανεργία το καλοκαίρι.. Οι συνθήκες φαντάζουν ακόμα πιο δυσχερείς, αν αναλογιστούμε ότι χρειαζόμαστε περίπου 50 χρόνια εργασίας για να κατοχυρώσουμε συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

Απέναντι σ’ αυτό το εφιαλτικό τοπίο η συνδικαλιστική ηγεσία της ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ φαίνεται ότι έχει επιλέξει στρατόπεδο.. Επέλεξε να συμμετέχει στον «κοινωνικό διάλογο» με την κυβέρνηση και τις επιχειρήσεις, παρά να προκηρύξει πανεργατική απεργία.  Επέλεξε να νομιμοποιήσει την επερχόμενη αντεργατική λαίλαπα, παρά να ακολουθήσει το δρόμο του αγώνα για τη συνολική ανατροπή της.

Οι εργαζόμενοι, όμως, έχουν αποδείξει ότι μπορούν να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους. Το απέδειξαν πέρυσι το Δεκέμβρη, όταν έσπασαν το κλίμα τρόμου και διαδήλωσαν στο κέντρο της Αθήνας κατά την απεργία της 10ης Δεκέμβρη, την ίδια στιγμή που η ΓΣΕΕ έσπευδε να ακυρώσει την πορεία για το φόβο επεισοδίων. Το απέδειξαν και με τη δράση της «Πρωτοβουλίας των 90 πρωτοβάθμιων σωματείων για την κατάργηση του δουλεμπορίου στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και την αλληλεγγύη στην Κ.Κούνεβα», ενώ η ΓΣΕΕ κατήγγειλε τα πρωτοβάθμια σωματεία που δίνουν τη μάχη για την κατάργηση του δουλεμπορίου ως «σωματεία- σφραγίδες».

Η απάντησή μας θα είναι ο μαζικός και ανυποχώρητος αγώνας. Θα παλέψουμε μαζί με κάθε σωματείο και μαζί με κάθε εργαζόμενο και άνεργο, για να ανατρέψουμε τα εφιαλτικά σχέδια της κυβέρνησης. Ξέρουμε ότι μόνο όταν αγωνιζόμαστε μπορούμε να κατοχυρώσουμε τα δικαιώματά μας. Αυτό έχουν αποδείξει μέχρι τώρα οι αγώνες που μπόρεσαν ακόμα και μέσα σε  αυτό το μαύρο τοπίο να ακυρώσουν αντεργατικά μέτρα και να ανακαλέσουν απολύσεις, έστω και προσωρινά.

Στην απεργία της Πέμπτης 17 Δεκεμβρίου θα βγούμε στο δρόμο για να ενώσουμε τη φωνή μας μαζί με όλους τους εργαζομένους για να ανατρέψουμε τον προϋπολογισμό της λιτότητας και την αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωση. Στις 17 Δεκέμβρη θα παλέψουμε για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, αλλά και για την τήρηση της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Στις 17 Δεκέμβρη θα συντονίσουμε τη δράση μας με τα πρωτοβάθμια σωματεία για να κλιμακώσουμε τους αγώνες μας.

ΠΕΜΠΤΗ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ

Προσυγκέντρωση ΣΕΦΚ 11.00 π.μ. Μουσείο μαζί με άλλα σωματεία και μετά πηγαίνουμε στη συγκέντρωση στα Προπύλαια για να συναντηθούμε με τα σωματεία της εκπαίδευσης και του δημοσίου και να κάνουμε πορεία στη Βουλή.

Δελτίο τύπου του συντονισμού Συλλόγων Εκπαιδευτικών Π.Ε. – ΕΛΜΕ Αττικής και Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα

(10 Δεκέμβρη 2009)

Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 10 Δεκέμβρη 2009, σύσκεψη συντονισμού των Συλλόγων Π.Ε. – ΕΛΜΕ Αττικής και Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα. Στη σύσκεψη συμμετείχαν (με αποφάσεις ΔΣ ή ΓΣ) οι Σύλλογοι Π.Ε. Α΄ Αθήνας, «Αθηνά», Αριστοτέλης, Ν. Σμύρνης, Πειραιά «η Πρόοδος», Αιγάλεω, «Νίκος Πλουμπίδης» (Κερατσινίου – Περάματος), Κ. Σωτηρίου και «Δ. Γληνός» (παρατηρητές) και οι ΕΛΜΕ Α΄ Αθήνας, Β΄ Αθήνας, Γ΄ Αθήνας, Ε΄ Αθήνας, Α΄ Δυτ. Αττικής, Άνω Λιοσίων – Ζεφειρίου – Φυλής,  Ε΄ Ανατ. Αττικής (παρατηρητές), Α΄ Δυτ. Αθήνας (παρατηρητές). Συμμετείχαν επίσης, το Συντονιστικό Ωρομισθίων (παρατηρητές), ο Σύλλογος Έμμισθων Ιατρών Ιδιωτικών νοσηλευτηρίων Αθήνας – Πειραιά, ο Σύλλογος Εργαζομένων στο νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν, το Σωματείο Εργαζομένων στις Κοινωνικές Υπηρεσίες Ιδιωτικών Φορέων, το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, το Σωματείο Εργαζομένων Γενικού Νοσοκομείου  «Αττικόν» (παρατηρητές) και το Σωματείο εργαζομένων στην INTRACOM (παρατηρητές).

Η σύσκεψη αποτελεί συνέχεια των αντίστοιχων συσκέψεων Συλλόγων Π.Ε. και ΕΛΜΕ της 19ης Νοέμβρη και της 3ης Δεκέμβρη, όπου κατατέθηκαν ως προτάσεις, εκτιμήσεις για την περίοδο και αγωνιστικές πρωτοβουλίες.Οι προτάσεις αυτές όπως καταγράφηκαν και στα αντίστοιχα δελτία τύπου, αποτελούν πλέον αποφάσεις πολλών Συλλόγων Π.Ε. και ΕΛΜΕ είτε με διαδικασίες Γ.Σ. είτε με διαδικασίες ΔΣ.

Από τη συζήτηση που έγινε προέκυψαν τα παρακάτω :

  1. Η πανεκπαιδευτική κινητοποίηση της 7ης Δεκέμβρη, ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου, καταγράφηκε ως μια μαζική αποφασιστική απάντηση του κινήματος ενάντια στην πολιτική της αστυνομοκρατίας και της κρατικής καταστολής. Καταγγέλλουμε τα αντιδημοκρατικά μέτρα της κυβέρνησης, την εισβολή σε πολιτικά – πολιτιστικά στέκια, τις συλλήψεις μέσα σε χώρους ασύλου, τις εκατοντάδες προσαγωγές, τον ανηλεή ξυλοδαρμό μαθητών και το χτύπημα των διαδηλώσεων με το πρωτοφανές μέτρο της εισβολής μοτοσικλετιστών μέσα στο κύριο σώμα της κινητοποίησης και τη συνεχή χρήση δακρυγόνων. Καλούμε όλους τους εκπαιδευτικούς, να υπερασπίσουμε με τη μαζική συλλογική αγωνιστική μας δράση, το δικαίωμα στη διαδήλωση και τη συλλογική δράση και αντίσταση, τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες, το πανεπιστημιακό άσυλο.
  1. Οι εκτιμήσεις για την οικονομική και κοινωνική συγκυρία και την αντιλαϊκή – αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης που είχαν εκφραστεί στις δυο προηγούμενες συσκέψεις αλλά και στις συλλογικές διαδικασίες των Συλλόγων Π.Ε., των ΕΛΜΕ και των σωματείων, επιβεβαιώνονται σήμερα με το χειρότερο τρόπο. Οι πρόσφατες δηλώσεις του πρωθυπουργού στα πλαίσια της συνόδου κορυφής ηγετών της Ε.Ε. και οι εξαγγελίες για τετραετές πρόγραμμα σταθερότητας, σημαίνουν πολυετή άγρια λιτότητα, άγρια φορολόγηση, πλήρη απαξίωση των ασφαλιστικών ταμείων, υποβάθμιση της δωρεάν περίθαλψης, ιδιωτικοποιήσεις, ανεργία. Την ίδια στιγμή, τρομοκρατούν τους εργαζόμενους στο δημόσιο θέτοντας ζήτημα ακόμη και για το 13ο και 14ο μισθό !
  1. Θεωρούμε ότι σε μια τέτοια συγκυρία, είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ, το κίνημα να συντονίζεται πανεκπαιδευτικά και πανεργατικά και να επιδιώξει να σπάσει το κλίμα παράλυσης και αποδοχήςστους εργαζόμενους των μέτρων που απεργάζονται σε βάρος τους. Να ανατρέψει τα μέτρα και το κλίμα που εξαγγέλλουν οι καθημερινές ανακοινώσεις ΕΕ, διεθνών οργανισμών, κυβερνητικών παραγόντων και εκπροσώπων των οικονομικά ισχυρών.

Σε αυτά τα πλαίσια προτείνεται :

–        Να επιδιώξουμε να δώσουμε πανεργατικό και πανεκπαιδευτικό χαρακτήρα στην κοινή συγκέντρωση στις 17 Δεκέμβρη, στις 12μ.μ.. στα Προπύλαια, όλων των Σωματείων και Ομοσπονδιών δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Καλούμε όλα τα σωματεία και τις ομοσπονδίες, να πάρουν αποφάσεις συμμετοχής στην απεργιακή κινητοποίηση. Ήδη, 14 Σύλλογοι Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης έχουν κηρύξει στάσεις εργασίας για τις 17 Δεκέμβρη.

–        Να απευθύνουμε κάλεσμα για κοινή πανεργατική πορεία όλων των απεργών.

–        Η Γ΄ ΕΛΜΕ Αθήνας και τα σωματεία του ιδιωτικού τομέα πρότειναν να υπάρξει προσυγκέντρωση των σωματείων την ίδια ημέρα, στις 11 π.μ. στο Μουσείο.

–        Οι Σύλλογοι Π.Ε. και οι ΕΛΜΕ, να προχωρήσουν το συντομότερο δυνατό σε συνεργασία με το Συντονιστικό Ωρομισθίων και την ΠΕΑΕ, στη διοργάνωση μεγάλης πανελλαδικής κινητοποίησης ενάντια στις εξαγγελίες Διαμαντοπούλου.

–        Οι Σύλλογοι Π.Ε. και οι ΕΛΜΕ, να οργανώσουν ανοιχτή σύσκεψη για το ασφαλιστικό, την Πέμπτη 14 Γενάρη, στις 7μμ, στα γραφεία της ΟΛΜΕ. Απευθυνόμαστε σε σωματεία του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, να συμμετέχουν στη σύσκεψη ώστε από κοινού να οργανώσουμε την πάλη για τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα.

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΥ ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το Σωματείο μας συμμετέχει στη πανελλαδική απεργιακή κινητοποίηση στις 17 –12 ενάντια στο προϋπολογισμό λιτότητας

με 4ΩΡΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ που προκήρυξε.

ΠΕΜΠΤΗ 17 -12- 2009 από τις 11 π.μ.- 3μ.μ.

– Συντονίζουμε τον αγώνα μας με δεκάδες πρωτοβάθμια σωματεία και ομοσπονδίες δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

– Καταδικάζουμε την απραξία και το συμβιβασμό των συνδικαλιστικών ηγεσιών Γ.Σ.Ε.Ε. – Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ 11.30 ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Η νέα αντεργατική πολιτική δεν πρέπει να περάσει.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ.

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ,

ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ  ΟΧΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ Η ΝΕΟΛΑΙΑ.

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΙΣ 11.30 μ.μ.

Στο ΜΟΥΣΕΙΟ

ΤΟ Δ.Σ.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΣ ΣΥΛΛΟΓΟY ΔΕΠ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2009

Το ΚΣ του Συλλόγου ΔΕΠ Πανεπιστημίου Αιγαίου καλεί σε 24ωρη απεργία την Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου για την υπεράσπιση των ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων, για την υπεράσπιση των διεκδικήσεων μας για αύξηση μισθών και συντάξεων καθώς και για την αύξηση της χρηματοδότησης των δημόσιων πανεπιστημίων. Τα επίπεδα της χρηματοδότησης της Παιδείας στο ΑΕΠ παραμένουν καθηλωμένα κάτω απο 3,5% ενώ κινδυνεύουν άμεσα ακόμα και επιδόματα. Αρνούμαστε να πληρώσουν το δημόσιο πανεπιστήμιο, οι πανεπιστημιακοί, οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι την κρίση που επέβαλε στην κοινωνία η απληστία για υπερκέρδη της κυρίαρχης εγχώριας και παγκοσμιοποιημένης νεοφιλελεύθερης ελίτ.

Διεκδικούμε, ενόψει της συζήτησης και της ψήφισης του προϋπολογισμού:

– Χρηματοδότηση για τα πανεπιστήμια με βάση τις ανάγκες τους και όχι με όρο την υποταγή τους στην κυβερνητική πολιτική μέσα από τις τετραετείς συμβάσεις.

– Αύξηση για την παιδεία στο 5% του ΑΕΠ και για την έρευνα στο 1.5% του ΑΕΠ από δημόσιους πόρους.

– Χρηματοδότηση της βασικής έρευνας σε όλα τα επιστημονικά πεδία -και όχι μόνο στα ελκυστικά για τους χρηματοδότες και τις επιχειρήσεις, που αποτελεί προϋπόθεση για τη λειτουργία του Πανεπιστημίου.

Για τους πανεπιστημιακούς δασκάλους:

– Αξιοπρεπείς αποδοχές με ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων στο βασικό μισθό (διδακτικό, ερευνητικό, βιβλιοθήκης, 25ετίας μετά την επέκταση του σε όλες τις βαθμίδες) και αύξηση 20% του βασικού μισθού.

– Συντάξεις στο 80% του τελικού μισθού, επιστροφή στα ταμεία όλων των πόρων που έχουν κλαπεί, κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων και κατοχύρωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

– Πλήρη και αποκλειστική απασχόληση των πανεπιστημιακών.

– Κατάργηση του καθεστώτος του εποχικού διδάσκοντα (ΠΔ407/80) και προκήρυξη οργανικών θέσεων ΔΕΠ σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες των πανεπιστημίων.

Διεκδικούμε:

– Τη μη εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας 36/2005 που επιβάλλει την ισοπεδωτική ισοτίμηση των πανεπιστημιακών σπουδών, κατεδαφίζει το δημόσιο πανεπιστημιακό σύστημα, καθιερώνει τα ιδιωτικά «πανεπιστήμια»

και καταργεί τα συλλογικά επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων.

– Τη μη αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, που ιδιωτικοποιεί το δημόσιο πανεπιστήμιο και εκχωρεί την ανώτατη εκπαίδευση στους κερδοσκόπους.

– Την κατάργηση του νέου νόμου-«πλαίσιο».

Υπερασπιζόμαστε την κοινωνική κατάκτηση του πανεπιστημιακού ασύλου.

Ιδιαίτερα για το Πανεπιστήμιο Αιγαίου διεκδικούμε:

– Αναγνώριση της ιδιαιτερότητας του πανεπιστημίου Αιγαίου και καταβολή πρόσθετων παροχών στους διδάσκοντες (επίδομα ειδικών συνθηκών, επιδότηση κατοικίας).

– Άμεση αντιμετώπιση των πιεστικών προβλημάτων υλικοτεχνικής υποδομής και φοιτητικής μέριμνας.

– Μόνιμη και σταθερή δουλειά σε όλους τους συμβασιούχους εργαζόμενους διοικητικούς του Πανεπιστημίου Αιγαίου

– Στελέχωση του πανεπιστημίου Αιγαίου με μόνιμο διοικητικό και τεχνικό προσωπικό.

Καλούμε τους συναδέλφους να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις και κινητοποιήσεις που θα γίνουν στα νησιά που εδρεύει το Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Μαζί με τους φοιτητές και όλους τους εργαζόμενους μπορούμε να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα των εργαζομένων, την δημόσια και δωρεάν ανώτατη παιδεία.

Καλούμε την ΠΟΣΔΕΠ να κηρύξει 24ωρη απεργία στις 17 Δεκεμβρίου για να διεκδικήσουμε μαζί με όλους τους εργαζόμενους τα δίκαια αιτήματά μας.

Το ΚΣ Συλλόγου ΔΕΠ

Πανεπιστημίου Αιγαίου

15 Δεκεμβρίου 2009

ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ…

ΔΕΝ ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ!

Σαρωτικές αλλαγές μαγειρεύονται στο ασφαλιστικό σύστημα, πριν κλείσει καλά – καλά τις περιβόητες 100 μέρες στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ. Όμως κάθε εξουσιαστικός μηχανισμός, κάθε προστάτης και λακές του κεφαλαίου, είτε είναι πράσινος είτε είναι μπλε, χρησιμοποιεί δύο βασικά συστατικά σ΄ αυτό  το μαγείρεμα: παραμύθιασμα  και καταστολή.

Με πρόσχημα  από την μία ότι αδυνατούν να αντεπεξέλθουν οικονομικά στην κρίση, στην διεθνή και εγχώρια πτώση τζίρων και το ότι η διαχείριση των χρημάτων των ταμείων δεν έγινε σωστά από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, ανακαλύπτουν ως φάρμακο την αναδιάρθρωση του ασφαλιστικού ενώ ταυτόχρονα σιγοντάρουν τα αφεντικά για ομαδικές απολύσεις(το λέμε και ΄΄εθελούσιες εξόδους΄΄), διαθεσιμότητες και άδειες άνευ αποδοχών όπως συμβαίνει συνεχώς το τελευταίο καιρό στην ΒΙ.ΠΕ (τρεις απολυμένοι στα ΄΄ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΘΡΑΚΗΣ΄΄, περιορισμός βάρδιας στην ‘’SPIDER’’). Επειδή όμως τα πεσμένα κέρδη αντισταθμίζονται, αλλά δεν μετατρέπονται πάλι εύκολα σε υπερκέρδη, το Κράτος πασχίζει να τα εξασφαλίσει προκειμένου να ικανοποιηθούν οι αχόρταγοι εργοδοτικοί φορείς οι οποίοι πιέζουν για την πλήρη αποδέσμευση της αγοράς από εξωτερικούς ελεγκτικούςπαράγοντες (οι μίζες εξάλλου, σε επιθεωρήσεις εργασίας, ΙΚΑ κλπ είναι…υπολογίσιμο κόστος). Η αδίστακτη επιχειρηματικότητα  των αφεντικών και τη ιδεολογική στήριξή της από το κράτος, μορφοποιούνται στο δόγμα: ΄΄Να παράγεις πολύ, να παίρνεις λίγα για το καλό της χώρας΄΄.

Ποιος φταίει όμως για την κατάσταση στα ταμεία;

1.Τα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων είχαν κατατεθεί στην Τράπεζα της Ελλάδος σχεδόν άτοκα και τα χρησιμοποιούν για να καλύψουν τρύπες του προϋπολογισμού ενώ συγχρόνως επιδοτούν από αυτά βιομηχάνους κι εμπόρους για χάρη της ανάπτυξης.

2. Οι ανασφάλιστη εργασία (1000000 εργαζόμενοι) επιφέρει κέρδη στις τσέπες των αφεντικών αλλά η μη καταβολή των εισφορών των εργοδοτών ατροφεί τα ταμεία.

3. Το Κράτος τα τελευταία 4 χρόνια, έχει προχωρήσει τρεις φορές σε χαριστικές ρυθμίσεις για τα αφεντικά που χρωστούσαν (συνολικά 4 δίς ευρώ) μειώνοντας τα ποσά κατά 80%.

4. 7/10 νέες θέσεις εργασίας είναι επισφαλείς που συνεπάγεται μειωμένες εισφορές στα ταμεία.

Οι ελαστικές  και οι επισφαλείς σχέσεις εργασίας, η εντατικοποίηση, η ενοικίαση εργαζομένων, η ατομική διαπραγμάτευση των όρων δουλειάς, η απαίτηση κάθε αφεντικού για προσαρμοστικότητα στις παράλογες προσταγές τις καπιταλιστικής αγοράς, τείνουν σίγουρα να παγιώσουν την άγρια εκμετάλλευση και  το σύγχρονο δουλεμπόριο. Επιπλέον, όποτε οι εργαζόμενοι με τους αγώνες τους σπάνε την εργοδοτική τρομοκρατία και βγαίνουν στους δρόμους , συναντούν την δολοφονική καταστολή των ένοπλων συμμοριών του Κράτους. Όλα αυτά όμως δεν είναι αποτέλεσμα ούτε του ελλείμματος ούτε της οικονομικής κρίσης αλλά υπαρκτό γέννημα της καπιταλιστικής επέλασης, ενδογενή στοιχεία αυτού του βίαιου συστήματος.

Το  Κράτος και τα αφεντικά ξέρουν καλά να διεκπεραιώνουν τις υποθέσεις τους και να μονιμοποιούν τα μοντέλα εκμετάλλευσης, όσο όμως δεν συνάπτονται συναδελφικές σχέσεις μεταξύ των εργαζομένων και δεν αναπτύσσεται ουσιαστική συνδικαλιστική δράση στους χώρους δουλειάς. Η ανάγκη για από τα κάτω οργάνωση των εργαζομένων είναι επιτακτικότερη από ποτέ. Το ίδιο και η δημιουργία εστιών αυτοοργάνωσης σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε γειτονιά. Κάθε απόπειρα κρατικής και εργοδοτικής τρομοκρατίας θα συναντήσει την συλλογική απάντηση όλων μας και θα πέσει στο κενό. Αυτοί απλώνουν το χέρι. Εμείς θα τους το κόψουμε!

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΠΕΜΠΤΗ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 10.30π.μ. Εργατικό Κέντρο

Η ΚΡΙΣΗ ΘΗΛΙΑ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΤΟΥΣ! ΔΕΝ ΔΙΝΟΥΜΕ ΔΕΚΑΡΑ

ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΕ ΓΣΕΕ/ ΚΟΜΜΑΤΑ

ΑΥΤΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (ΕΣΕ Ιωαννίνων)

E-mail:   ese_ioanninon@yahoo.gr

ΑΘΗΝΑ 12/12/09

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΩΝ & ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ  ΑΤΤΙΚΗΣ

Λυσάνδρου 7 – Πλ. Αττικής

Τ.Κ 10446 ΑΘΗΝΑ

ΤΗΛ/ΝΟ – FAX   2110113757

e- mail  mailtosettea@yahoo.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΘΕΜΑ: Παράσταση διαμαρτυρίας στην A.C.S Αγίας Παρασκευής

Στην A.C.S Αγίας Παρασκευής στις 03/12/09 μέσα σε ένα βράδυ μεταβιβάσθηκε η εταιρεία σε άλλον πράκτορα, ο παλιός πράκτορας αποχώρισε χωρίς να  καταβάλει στους εργαζόμενους τους οφειλόμενους  μισθούς και της νόμιμες αποζημιώσεις .Ο καινούργιος πράκτορας ισχυρίζεται ότι αγόρασε μόνο τα δικαιώματα του πρακτορείου και όχι τις υποχρεώσεις προς τους εργαζόμενους  η δε κεντρική A.C.S που παρέχει τα πρακτορεία και την άδεια ταχυδρόμησης – ταχυμεταφοράς σφυρίζει αδιάφορα..

Οι συνάδελφοι βρίσκονται σε ένα αγώνα ώστε να τους καταβληθούν οι οφειλές και να διασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας τους στο πρακτορείο με τα ίδια δικαιώματα που είχαν με τον προηγούμενο πράκτορα.

Το Σωματείο Εργαζομένων Ταχυδρομικών & Ταχυμεταφορικών Επιχειρήσεων Αττικής ( Σ.Ε.Τ.Τ.Ε.Α ) καλεί τους εργαζόμενους στην ταχυμεταφορά – ταχυδρόμηση  , πρωτοβάθμια σωματεία , εργατικά σχήματα , εργαζόμενους , το Ε.Κ.Α και την Ο.Ι.Υ.Ε σε παράσταση διαμαρτυρίας την Δευτέρα 14/12/09 και ώρα 06.30 π.μ στην A.C.SΑγίας Παρασκευής, Μεσογείων 466.

  • ΚΑΜΙΑ ΘΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΧΑΜΕΝΗ
  • ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

Η  ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ