Greek Unions

Θεωρία και Πράξη του Εργατικού Συνδικαλισμού

Posts Tagged ‘Κωνσταντίνα Κούνεβα

Κατάληψη πρυτανείας Παντείου Πανεπιστημίου ενάντια στις εργολαβίες

leave a comment »

Η επίθεση με βιτριόλι στο πρόσωπο της Κωσταντίνας Κούνεβα στις 23/12, καθαρίστρια στον ΗΣΑΠ, μέσω της εταιρείας επινοικίασης εργαζομένων καθαρισμού ΟΙΚΟΜΕΤ, και γραμματέα της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού, έφερε στην επιφάνεια με τον πιο βίαιο τρόπο τις μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας που βιώνουν οι περίπου 20.000 εργαζόμενοι/ες καθώς και το καθεστώς υπεργολαβιών σύμφωνα με το οποίο γίνεται ο καθαρισμός των δημοσίων κτιρίων και χώρων.

Και στα Πανεπιστήμια, ο καθαρισμός των κτιρίων δίνεται ως υπεργολαβία, σε ιδιωτικές εταιρείες που υπό το καθεστώς της εργοδοτικής τρομοκρατίας απασχολούν τις εργαζόμενες/ους με μισθούς πείνας, τις περισσότερες φορές χωρίς καθόλου ένσημα αντί για βαρέα και ανθυγιεινά όπως θα έπρεπε.

Από τις 17 Μάρτη η πρυτανεία του Α.Π.Θ. τελεί υπό κατάληψη στην κατεύθυνση της έμπρακτης αλληλεγγύης στην Κ. Κούνεβα διεκδικώντας την άμεση πρόσληψη των εργαζόμενων στον καθαρισμό και τη φύλαξη από το ίδιο το πανεπιστήμιο.

Η δυναμική αυτή κίνηση φοιτητών και εργαζομένων, ενάντια στην μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, την επισφάλεια και το καθεστώς επινοικίασης φοβίζει το πολιτικό προσωπικό της αγοράς και του κράτους. Γι’ αυτό και συσπειρώνεται το αντιδραστικό μπλοκ. Οι πρυτανικές αρχές του Α.Π.Θ. μαζί με όλο το συρφετό των καθηγητάδων, που στήριξαν το προηγούμενο διάστημα την αναθεώρηση του Α.16 και την εφαρμογή του νόμου-πλαισίου, χρησιμοποιούν τα πάντα φιλόξενα σ’ αυτούς Μ.Μ.Ε για να κραυγάσουν τρομουστερικά για το άσυλο, να θέσουν τελεσίγραφο στους καταληψίες και να καλέσουν σε αντισυγκέντρωση με σκοπό τον τερματισμό της κατάληψης.
Συντάσσουν τις φωνές τους με όλους τους φύλακες της τάξης και της ασφάλειας των αφεντικών, με τους μπάτσους και τον εισαγγελέα Σανιδά, που απειλούν πλέον άμεσα όλες τις καταλήψεις εντός και εκτός σχολών, κάθε αυτοοργανωμένο και ελεύθερο χώρο αντίστασης.

Οι απειλές τους δεν μπορούν να μας καταστείλουν. Αντίθετα δυναμώνουν την αλληλεγγύη μας προς το Α.Π.Θ. και προς όλες τις καταλήψεις και γεννούν νέες εστίες αντίστασης.

Στο Πάντειο, τον καθαρισμό των κτιρίων έχει αναλάβει η εταιρεία ΑΝΑΞ που απασχολεί 22 εργαζόμενες/ους η πλειοψηφία των οποίων δουλεύουν για 24Ε /6ωρο, ανασφάλιστοι και υπό την επιτήρηση του προυστάμενου-ρουφιάνου του αφεντικού.
Στο εμπορικό κέντρο πάντειο, η ‘δωρεάν σίτιση’ είναι ένα ακόμα μαγαζί μιας και η διαχείριση του εστιατορίου δεν γίνεται από το ίδιο το πανεπιστήμιο, αλλά έχει δοθεί με μειοδοτικό διαγωνισμό σε κερδοσκοπική εταιρία catering, η οποία για να μειώσει το κόστος και να αυξήσει τα κέρδη της, εξουθενώνει τους υπαλλήλους της και ρίχνει επικίνδυνα την ποιότητα του φαγητού.
Ο τεράστιος όγκος σημειώσεων που χρησιμοποιούμε δεν τυπώνεται μέσα στη σχολή από μόνιμους υπαλλήλους, αλλά έχει δοθεί με υπεργολαβία σε ιδιωτικό τυπογραφείο στο Μενίδι.
Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στην ίδια κατεύθυνση ιδιωτικοποίησης με τους μισούς περίπου εργαζόμενους/ες να έχουν προσληφθεί με ολιγόμηνες συμβάσεις ενώ καλύπτουν πάγιες ανάγκες και να απειλούνται κάθε χρόνο με απόλυση.

Σ’ αυτούς που σκούζουν στα τηλεπαράθυρα πως μέσα στο άσυλο δραστηριοποιούνται ομάδες βίας, απαντάμε πως αυτές οι ομάδες μας είναι γνωστές. Είναι οι εργολάβοι και οι εταιρίες που καταπατούν όλα τα εργασιακά δικαιώματα και κερδοσκοπούν ξεζουμίζοντας τους εργαζόμενους/ες, αφού χαίρουν ασυλίας και μέσα στα πανεπιστήμια.

Καταλαμβάνουμε την πρυτανεία του Παντείου, ενός πανεπιστημίου ρημαγμένου οπως είχε αποδειχθεί, από τις μίζες και τις ρεμούλες διαφόρων προσώπων με θεσμική εξουσία (πρυτανικής αρχής, καθηγητών κλπ), ενάντια στην ελαστικοποίηση και τη μαύρη εργασία, ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία και τις εταιρίες υπεργολαβιών.
Ενάντια στο μεγάλο παζάρι των εργασιακών δικαιωμάτων που στήνεται εδώ μέσα με τους εργολάβους.

Οι απόψεις μας αυτές δεν αποτελούν έκφραση φιλανθρωπίας απέναντι στους ‘κακόμοιρους’ τους εργαζόμενους, ούτε μια πράξη ‘επαναστατικότητας’ εκ του ασφαλούς με την καβάτζα της οικογένειας. Δεν πηγάζουν από τον ξύλινο λόγο του στυλ ‘φοιτητές-εργατιά μια φωνή και μια γροθιά’. Είναι προϊόν της συνείδησης του γεγονότος πως στα χαμηλωμένα βλέμματα των καθαριστριών, βλέπουμε τον εαυτό μας σε λίγα χρόνια, αν όχι από τώρα. Συνείδησης του γεγονότος πως εμείς δε θα έχουμε διαφορετικό μέλλον , πως δε θα την βγάλουμε καθαρή, εμείς ατομικά. Πως αντίθετα με τις φαντασιώσεις που μας τρέφει ένα ολόκληρο σύστημα για το πανεπιστήμιο και μας μαύρα και ανασφάλιστα μας θέλουν να δουλεύουμε.
Μακρυά από την επιθυμία να γίνουμε αφεντικά ή επιστήμονες-διαχειριστές των ζωών των άλλων, επιλέγουμε το βλέμμα των εργαζομένων, μεταναστών/στριών, των κρατούμενων, μαθητών/τριών να σταματήσει να είναι χαμηλωμένο.

Καταλαμβάνουμε την πρυτανεία του παντείου ενάντια στην καταστολή και όλο το νέο πακέτο νόμων που στοχοποιεί τις καταλήψεις, την αυτοοργάνωση και την κοινωνική αντίσταση.

εξω οι εργολάβοι από τις σχολές
κανένας εργαζόμενος/η ενοικιαζόμενος, ανασφάλιστος, επισφαλής
αλληλεγγύη στην κατάληψη του Α.Π.Θ.
κάτω τα ξερά σας απ’ όλες τις καταλήψεις

κατάληψη πρυτανείας
παντείου

Advertisements

Written by antiracistes

Μαρτίου 31, 2009 at 9:45 μμ

Για την κατάληψη του ΑΠΘ και τις εργολαβίες

leave a comment »

Όποιος δεν καταγγέλλει το καθεστώς των εργολαβιών (καθεστώς δουλεμπορίου) στα ΑΕΙ, νομιμοποιεί αυτούς που έφτασαν μέχρι και δολοφονική απόπειρα εναντίον συνδικαλίστριας.

Όπως είναι γνωστό η σύγκλητος του ΑΠΘ αποφάσισε να μεθοδεύσει διαδικασία «απομάκρυνσης» όσων έχουν καταλάβει το κτίριο της Πρυτανείας και των διοικητικών υπηρεσιών. Είναι απόφαση ιδιαιτέρως αυταρχική που πρέπει να λάβει απάντηση από τη μεριά του Πανεπιστημιακού κινήματος καθώς:
Α) Δεν πρόκειται για κατάληψη από κάποια «άτομα» ούτε από κάποιο πολιτικό χώρο. Είναι κατάληψη που στηρίζεται από αποφάσεις σωματείων εργαζομένων και φοιτητικών συλλόγων του ΑΠΘ. Ένα από τα σωματεία που τη στηρίζουν είναι το ίδιο το σωματείο των εργαζομένων σε εργολαβίες του ΑΠΘ.
Β) Δεν πρόκειται για απλή κατάληψη, αλλά για κινητοποίηση με συγκεκριμένα αιτήματα και στόχους: τη δέσμευση του ΑΠΘ ότι θα σταματήσει το απαράδεκτο καθεστώς των εργολαβιών.
Γ) Η Πρυτανεία του ΑΠΘ όπως και η Σύγκλητος δεν έχουν αναλάβει μέχρι τώρα καμιά δέσμευση. Με αυτό τον τρόπο νομιμοποιούν μια απαράδεκτη συνθήκη ελαστικής και επισφαλούς εργασίας και τη σύναψη συμβάσεων με εταιρείες που έχουν χαρακτηριστεί ως δουλεμπορικές.
Δ) Τυχόν επιχείρηση «ανακατάληψης» θα αποτελεί ιδιαίτερα αρνητικό προηγούμενο σύγκρουσης με τους φοιτητικούς συλλόγους και εκ των πραγμάτων αμφισβήτησης του Ασύλου.

Ως εκ τούτου απαιτείται επιτακτικά να πάρουμε θέση. Σε αυτό το σημείο θέλω να προσθέσω ότι με βάση την εμπειρία που υπάρχει μέχρι τώρα, τις δράσεις και παρεμβάσεις που έχουν γίνει από την ΠΕΚΟΠ (Παννατική Ένωση Καθαρισμού και Οικιακού Προσωπικού) και την Πρωτοβουλία 90 Πρωτοβάθμιων Σωματείων για την αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την κατάργηση του δουλεμπορίου στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα έχουν προκύψει τα ακόλουθα.

• Είναι απολύτως προφανές ότι στο χώρο των εταιριών καθαρισμού επικρατεί καθεστώς εργοδοτικής αυθαιρεσίας και τρομοκρατίας, όπως προκύπτει και από τη σχετική έκθεση του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ. Το καθεστώς αυτό ενισχύθηκε από ένα θεσμικό πλαίσιο που επιτρέπει την ενοικίαση εργαζομένων και την ανάθεση σε ιδιώτες της φύλαξης και καθαριότητας των δημόσιων οργανισμών.
• Το καθεστώς των εργολαβιών είναι καθεστώς δουλεμπορίου και ως τέτοιο δεν μπορεί να ανεχόμαστε να αναπαράγεται μέσα στα ΑΕΙ. Όποιος δεν το καταγγέλλει αυτό αντικειμενικά νομιμοποιεί αυτούς που έφτασαν μέχρι και δολοφονική απόπειρα εναντίον συνδικαλίστριας.
• Το καθεστώς των εργολαβιών ΔΕΝ συμφέρει οικονομικά τους δημόσιους οργανισμούς. Για παράδειγμα οι διοικητικές υπηρεσίες του Ευαγγελισμού έχουν οικονομοτεχνική μελέτη που αποδεικνύει ότι η πρόσληψη μόνιμου προσωπικού θα είχε μικρότερο συνολικό κόστος, καλύτερα αποτελέσματα και μείωση των ελλειμμάτων.
• Ένα γενικό αίτημα ελέγχου των εταιριών και τήρησης της τυπικής νομιμότητας δεν θα έχει αποτέλεσμα, μια που μπορούν να παρακάμψουν τον ουσιαστικό έλεγχο. Τυπικός έλεγχος σημαίνει απλή προσκόμιση αποδείξεων μισθοδοσίας και εξοφλητικών αποδείξεων, τις οποίες εύκολα μπορούν να παραποιήσουν οι εργοδότες. Επιπλέον, ακόμη και σε περιπτώσεις καταγγελιών φέρνουν μετά υπεύθυνες δηλώσεις των εργαζομένων ότι μισθοδοτούνται με βάση τη σύμβαση και λαμβάνουν δώρα επιδόματα κ.λπ. Πόσο μάλλον που μιλάμε για ιδιαίτερα ανασφαλείς εργαζόμενες και εργαζομένους που έχουν να αντιμετωπίσουν και τον κίνδυνο να μπουν σε «μαύρη λίστα», οι δουλέμποροι των εταιριών ενοικίασης έχουν εκτεταμένη δυνατότητα πληροφόρησης.
• Με το σημερινό καθεστώς οι δουλέμποροι έχουν τη δυνατότητα και να δηλώνουν λιγότερες ώρες (κάτι που εξαιτίας σχετικής εγκυκλίου τους απαλλάσσει και από την υποχρέωση να καταβάλλουν βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα) και να αμείβουν πρακτικά με τα μισά χρήματα, συντηρώντας απαράδεκτη συνθήκη εργοδοτικής αυθαιρεσίας και ταυτόχρονα διασπάθισης δημοσίου χρήματος. Η εκτίμηση που έχει γίνει είναι ότι μιλάμε για μια επιπλέον απόσπαση από 200-500 ευρώ ανά εργαζόμενο. Αυτό σημαίνει τεράστια εκμετάλλευση αλλά και τεράστιας κλίμακας διασπάθιση δημόσιου χρήματος.
• Με βάση και εγκύκλιο του Υπουργείου Απασχόλησης τυχόν μη τήρηση της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας από την εταιρεία καθαριότητας επιβάλλει την καταγγελία της σύμβασης με αυτήν.
• Οι διοικήσεις των ΑΕΙ δεν απαλλάσσονται από την ευθύνη να τηρείται η νομιμότητα μέσα στον χώρο ευθύνης τους. Οι συμβάσεις με τις εταιρείες καθαρισμού δεν σημαίνουν ότι διαγράφεται η ευθύνη των ΑΕΙ σε περίπτωση μη – τήρησης της νομιμότητας. Πέραν των ζητημάτων ηθικής τάξης, οι διοικήσεις των ΑΕΙ έχουν και νομική ευθύνη και σε σχέση με την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας και σε σχέση με τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος. Επιβάλλεται να γίνει σαφές ότι θα έρθουν αντιμέτωπες με αυτές τις ευθύνες.

Συνολικά, πρέπει και το πανεπιστημιακό κίνημα μαζί με το υπόλοιπο συνδικαλιστικό κίνημα να απαιτήσουμε να καταργηθεί το θεσμικό πλαίσιο που νομιμοποιεί τον εργοδοτικό μεσαίωνα, να καταργηθεί η ενοικίαση εργαζομένων, να κλείσουν οι δουλεμπορικές εταιρίες.

Από εκεί και πέρα το βασικό αίτημα θα πρέπει να είναι να σταματήσει το καθεστώς των εργολαβιών, να σταματήσει να ανατίθεται το έργο του καθαρισμού σε εταιρίες και να γίνουν τώρα προσλήψεις μόνιμου προσωπικού από τα ίδια τα ΑΕΙ. Απόλυτη προτεραιότητα σε αυτές τις προσλήψεις θα πρέπει να έχει το προσωπικό που σήμερα απασχολείται στις εταιρείες καθαρισμού.
Μέχρι τότε απαιτούνται τα ακόλουθα άμεσα μέτρα
• Οι διοικητικές υπηρεσίες των Πανεπιστημίων να κρατούν αναλυτικά στοιχεία για τις ώρες και ημέρες εργασίας των καθαριστριών, για να μην μπορούν οι δουλέμποροι να δηλώνουν λιγότερες ώρες.
• Η καταβολή των αμοιβών να μη γίνεται από τις εταιρείες αλλά από τα ίδια τα ΑΕΙ, έτσι ώστε να εξασφαλίζουμε ότι θα λαμβάνουν ό,τι τους αναλογεί. Αν δεν γίνεται αυτό, ας απαιτήσουμε η καταβολή των αμοιβών κάθε μήνα να γίνεται παρουσία και εκπροσώπου των υπηρεσιών του ΑΕΙ για να ελέγχεται ότι όντως καταβάλλονται τα νόμιμα. Άλλωστε με βάση και τη νομοθεσία οι οργανισμοί που κάνουν την ανάθεση είναι συνυπεύθυνοι για την τήρηση της νομιμότητας.
• Οι διοικητικές υπηρεσίες των ΑΕΙ να ελέγχουν ότι καταβάλλονται πλήρως οι αναλογούσες ασφαλιστικές εισφορές για βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα.
• Να διευκολύνεται με κάθε τρόπο η ενημέρωση και συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζομένων στα συνεργεία καθαρισμού.
• Οι συμβάσεις με τις εταιρείες που παραβιάζουν την εργατική νομοθεσία πρέπει να καταγγελθούν, όπως επιβάλλουν σχετικές εγκύκλιοι του Υπουργείου Απασχόλησης. Να εξασφαλιστεί ότι κανένας / καμιά εργαζόμενος / η δεν θα απολυθεί, ακόμη και εάν κηρυχθεί έκπτωτος ο εργολάβος.

Παναγιώτης Σωτήρης

Written by antiracistes

Μαρτίου 29, 2009 at 9:29 πμ

Η όψιμη ανακάλυψη της επισφαλούς εργασίας» της Έφης Αβδελά (Αυγή της Κυριακής, 22/3/2009)

with one comment

Η όψιμη ανακάλυψη της επισφαλούς εργασίας 22/03/2009
Της Εφης Αβδελα

Η πρωτοφανής επίθεση ενάντια στην Κωνσταντίνα Κούνεβα λίγο πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων προκάλεσε ένα επίσης πρωτοφανές κίνημα αλληλεγγύης, που οργανώθηκε πραγματικά από τα κάτω και τροφοδοτήθηκε από το κλίμα που δημιούργησε η εξέγερση του Δεκέμβρη. Έχουν ειπωθεί και έχουν γραφτεί τόσα πολλά για την υπόθεση αυτή, που αναρωτιέται κανείς τι καινούριο μπορεί να προσφέρει στη σημερινή συζήτηση, εκτός φυσικά από μια επιπλέον ένδειξη αλληλεγγύης. Με ένα συναίσθημα αμηχανίας, λοιπόν, θα επιδιώξω να εστιαστώ σε μία όψη της υπόθεσης που, μολονότι έχει θιγεί, θεωρώ ότι παραμένει υποβαθμισμένη στις περισσότερες προσεγγίσεις.
Η επίθεση ανέδειξε στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας ένα εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα που αφορά τις συνθήκες στις οποίες εργάζονται πολλές χιλιάδες εργαζόμενοι και έχουν χαρακτηριστεί διεθνώς με τον όρο «επισφαλής εργασία». Θα υποστηρίξω ότι οι «επισφαλείς» συνθήκες εργασίες δεν είναι νέο φαινόμενο. Αντίθετα, «επισφαλείς» ήταν πάντα οι συνθήκες αμειβόμενης εργασίας των γυναικών: απολύονταν πρώτες, πληρώνονταν λιγότερο, αντιμετωπίζονταν με καχυποψία από τα συνδικάτα, και οι νόμοι τις ήθελαν προσωρινές. Ακόμη περισσότερο «επισφαλείς» και «αόρατες» ήταν εκείνες οι εργασίες που θεωρούνταν «φυσικές» για τις γυναίκες. Σε αυτές ανήκει και το είδος εργασίας τις συνθήκες της οποίας αγωνιζόταν να αλλάξει η Κωνσταντίνα Κούνεβα, δηλαδή του καθαρισμού δημόσιων χώρων. Το όψιμο ενδιαφέρον για την «επισφαλή εργασία» συναρτάται άμεσα με το γεγονός ότι οι πρόσφατες αλλαγές στις πρακτικές των εργασιακών σχέσεων επεκτείνουν σε άντρες εργαζόμενους, και μάλιστα νέους, τις συνθήκες που αντιμετώπιζαν οι γυναίκες εργαζόμενες σε όλους τους τομείς εργασίας για περίπου δύο αιώνες. Πλήττονται δηλαδή εκείνες οι κατηγορίες εργαζομένων που ιστορικά ταυτίζονται με τη σταθερή, τακτικά αμειβόμενη και προστατευμένη από την εργατική νομοθεσία εργασία, την κατεξοχήν μισθωτή εργασία, την εργασία των αντρών.
Η αμειβόμενη εργασία των γυναικών υπήρξε εξ ορισμού «επισφαλής». Ανεξάρτητα από το αν ονομάστηκε «εφεδρική», «βοηθητική» ή «συμπληρωματική», ήταν συστηματικά η χαμηλότερα αμειβόμενη, η περισσότερο πρόσκαιρη και η εντονότερα ανασφαλής. Το γεγονός ότι οι γυναίκες ταυτίζονταν από όλους, κατά κύριο λόγο, με το σπίτι και την οικογένεια, και η ταύτιση αυτή αντιμετωπιζόταν ως φυσική είχε σημαντικές συνέπειες στον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε η μισθωτή εργασία στις βιομηχανικές κοινωνίες: οργανώθηκε ως αυτόχρημα αντρική. Ταυτίστηκε με τον κουβαλητή της οικογένειας, τον αρχηγό της, εκείνον που ήταν υπεύθυνος για την προστασία και τη φροντίδα των εξαρτώμενων μελών της, γεγονός που του επέτρεπε να απαιτήσει ο ρόλος του αυτός να αναγνωριστεί πολιτικά, να γίνει δηλαδή πολίτης. Η μαζική παρουσία των γυναικών στα εργοστάσια θεωρήθηκε απόδειξη της βαρβαρότητας του καπιταλισμού, που έβγαζε τις γυναίκες από τον φυσικό τους χώρο, τη φροντίδα της οικογένειας, και τις μετέτρεπε σε ανταγωνίστριες των συντρόφων τους. Σε αυτές τις αναπαραστάσεις στηρίχθηκαν οι εργατικοί αγώνες, η οργάνωση των συνδικάτων, η διαμόρφωση της εργατικής νομοθεσίας και οι εργοδοτικές πρακτικές για δύο αιώνες, συχνά μάλιστα ενάντια σε ό,τι θα μπορούσε να θεωρηθεί «συμφέρον» του κεφαλαίου.
Η θεώρηση ότι ο χώρος εργασίας δεν είναι ο φυσικός χώρος για τις γυναίκες διατηρήθηκε τον 20ό αιώνα, παρά το γεγονός ότι η ραγδαία ανάπτυξη των υπηρεσιών πολλαπλασίασε τα ποσοστά των εργαζόμενων γυναικών, ιδίως όσο αυξάνονταν τα προσόντα τους και περιορίζονταν οι ρυθμίσεις που τους απαγόρευαν την είσοδο. Ωστόσο η βασική ανισότητα μεταξύ αντρών και γυναικών στην αγορά εργασίας δεν ανατράπηκε, μολονότι μετασχηματίστηκαν τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της. Σε κάθε περίπτωση, μέχρι αργά τον 20ό αιώνα, στη βιομηχανία ή στις υπηρεσίες, οι γυναίκες απολύονταν πρώτες, πληρώνονταν χαμηλότερα και προστατεύονταν λιγότερο. Η αυτόνομη συνδικαλιστική τους οργάνωση αντιμετωπιζόταν ως διασπαστική και ο νόμος τις αντιμετώπιζε ως «ειδική κατηγορία» εργαζομένων. Ακόμη και σήμερα, μολονότι στις δυτικές χώρες έχουν καταργηθεί οι περιοριστικές ρυθμίσεις για την είσοδο των γυναικών σε διάφορους τομείς εργασίας και η τυπική ανισότητα στις αμοιβές και την ανέλιξη, αποτελεί ωστόσο κοινό τόπο ότι οι γυναίκες είναι ελάχιστες στις πιο προσοδοφόρες εργασίες και τις ανώτερες βαθμίδες της εργασιακής ιεραρχίας, ενώ αποτελούν την πλειοψηφία στα ποσοστά ανεργίας και στις «επισφαλείς» εργασίες. Ακόμη περισσότερο, όσες δουλεύουν χρεώνονται αυτές τα εκάστοτε προβλήματα οικογενειακής συνοχής και λειτουργίας. Για παράδειγμα, πρόσφατα επιφανής ψυχίατρος εντόπισε τις δυσλειτουργίες της ελληνικής οικογένειας που ανέδειξαν, υποτίθεται, τα γεγονότα του Δεκεμβρίου, στην αμειβόμενη εργασία των γυναικών και στον φεμινισμό.

Η εργασία των γυναικών όχι ως δικαίωμα, αλλά ως «δυνατότητα»
Με δυο λόγια, στην ιστορική της διαμόρφωση, η εργασία των γυναικών δεν αποτέλεσε δικαίωμα, όπως για τους άντρες, αλλά δυνατότητα που τους προσφερόταν κατά περιόδους και υπό όρους. Οι εργασίες που έκαναν τα «γυναικεία επαγγέλματα» ήταν πάντα υποβαθμισμένα και συχνά αντιμετωπίζονταν ως συνέχεια των «φυσικών» τους ιδιοτήτων, γι’ αυτό και χαρακτηρίζονταν συστηματικά «ανειδίκευτα». Σε περιόδους κρίσης απολύονταν πρώτες, γιατί σημασία για την κοινωνική συνοχή είχε πάντα η εργασία των αντρών. Η υποτίμηση, η ανασφάλεια, η υποβάθμιση και οι διακρίσεις ήταν για μεγάλα τμήματα του γυναικείου πληθυσμού οι όροι με τους οποίους έπρεπε να συμβιβαστούν για να αντιμετωπίσουν τις βιοποριστικές τους ανάγκες. Παρά την ικανοποίηση που άντλησαν πολλές από την οικονομική ανεξαρτησία την οποία τους πρόσφερε η αμειβόμενη εργασία, η εργασιακή εμπειρία ήταν για πάρα πολλές γυναίκες ταυτισμένη με την απογοήτευση και την αίσθηση της αδικίας. Συχνά ήταν επίσης ταυτισμένη με τη βία, πραγματική, σεξουαλική ή ακόμη συχνότερα συμβολική.
Μολονότι εξ ορισμού υποδεέστερα, τα «γυναικεία επαγγέλματα» εμφανίζουν ωστόσο συγχρόνως μια εσωτερική ιεραρχία. Η ιεραρχία αυτή αφενός είναι αντίστοιχη με εκείνη που συνδέεται με τον κοινωνικό καταμερισμό εργασίας ανάμεσα στις χειρωνακτικές και μη δουλειές, αφετέρου καταγράφει τη μικρότερη ή μεγαλύτερη απόσταση ανάμεσα στο συγκεκριμένο κάθε φορά επάγγελμα και τις «φυσικές» ιδιότητες που αποδίδονται στις γυναίκες.

Καθαρίστριες: η οικιακή εργασία έξω από το σπίτι
Η Κωνσταντίνα Κούνεβα εργαζόταν ως καθαρίστρια. Δηλαδή εκτελούσε στον δημόσιο χώρο εκείνη τη δουλειά που ταυτίζεται από πολύ παλιά, και στα περισσότερα μήκη και πλάτη, με τις γυναίκες, την ιδιαίτερη, υποτίθεται, φύση τους και τον κατεξοχήν προορισμό τους: την οικιακή εργασία. Στην Ελλάδα η οικιακή εργασία βγαίνει για πρώτη φορά έξω από το σπίτι και μετατρέπεται στο επάγγελμα της καθαρίστριας κατά τον Μεσοπόλεμο. Η εξέλιξη αυτή συνδέεται με την εξάπλωση και τη διαφοροποίηση των υπηρεσιών, δημόσιων και ιδιωτικών. Ιδίως σε μεγάλους χώρους εργασίας, τράπεζες, δημόσιες υπηρεσίες, εταιρίες, οι καθαρίστριες αναλαμβάνουν εργασίες που παλαιότερα έκαναν οι υπάλληλοι.
Στον Μεσοπόλεμο, οι καθαρίστριες ήταν οι περισσότερες παντρεμένες ή χήρες, προέρχονταν από φτωχά στρώματα των μεγάλων πόλεων και ήταν οι περισσότερες χωρίς μόρφωση. Στις δημόσιες υπηρεσίες, μολονότι υπήρχαν οργανικές θέσεις υπηρετικού προσωπικού, οι καθαρίστριες δεν ήταν μόνιμες. Πληρώνοντας με την ώρα ή την ημέρα. Το αίτημα να μονιμοποιηθούν διατυπώνεται επανειλημμένα και υιοθετείται από τις φεμινιστικές οργανώσεις του Μεσοπολέμου, αλλά μάταια. Οι καθαρίστριες εργάζονταν σε συνθήκες ανασφάλειας και εκμετάλλευσης, χωρίς την υποστήριξη των εργατικών σωματείων που υπάρχουν στους χώρους εργασίας. Ποιος θα ασχοληθεί την εποχή εκείνη με γυναίκες, συχνά κάποιας ηλικίας, που οι ατυχίες της ζωής τους τις υποχρέωσαν να κάνουν στα γραφεία την ίδια, ανειδίκευτη όπως επιμένουν όλοι, εργασία που κάνουν στο ίδιο τους το σπίτι, που βρίσκονται δηλαδή στον αντίποδα εκείνου που συνιστά για τις συνδικαλιστικές οργανώσεις της εποχής την επιτομή της εργασίας;
Οι καθαρίστριες μονιμοποιούνται μέσα στην Κατοχή, το 1943, με βαθμό και μισθό κλητήρα. Συνεχίζουν ωστόσο να πληρώνονται ως ημερομίσθιες, ενώ πολλές είναι έκτακτες. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1953, χάνουν την ιδιότητα του δημόσιου υπαλλήλου και οι οργανικές τους θέσεις καταργούνται. Έκτοτε, και μέχρι τις πρόσφατες εργολαβικές αναθέσεις της καθαριότητας, εργάζονταν στις υπηρεσίες του δημόσιου τομέα με μια μεγάλη ποικιλία εργασιακών σχέσεων: συμβάσεις αορίστου χρόνου, σχέσεις μίσθωσης έργου, αμοιβή με πάγια επιχορήγηση, σύμβαση ιδιωτικού δικαίου και άλλα. Σε κάθε περίπτωση, λιγότερο ή περισσότερο μόνιμες, οι καθαρίστριες ήταν οι κατεξοχήν επισφαλείς εργαζόμενες του δημόσιου τομέα. Έχει ενδιαφέρον να σταθούμε λίγο στα επιχειρήματα με τα οποία καταργήθηκε το 1953 η δημοσιοϋπαλληλική ιδιότητα των καθαριστριών. Παραθέτω από την εισηγητική έκθεση του σχετικού νόμου:
«Παρετηρήθη, ότι κατά το πλείστον αι καθαρίστριαι, ως μονιμοποιηθείσαι εις τακτικάς θέσεις, κρίνουσαι προφανώς ότι εξησφαλίσθη και κατεχυρώθη η εν τη υπηρεσία παραμονή των, ου μόνον παραμελούσι να εκτελώσι τα καθήκοντα αυτών κατά καλόν τρόπον, αλλά κατά το πλείστον υπό διάφορα νομιμοφανή προσχήματα, άτινα επικαλούνται, απουσιάζουσι συχνότατα εκ της υπηρεσίας των» (1953).
Με άλλα λόγια, ο νομοθέτης θεωρεί καταχρηστική για τις καθαρίστριες τη χρήση των εργατικών νόμων, επειδή τους παρέχουν τα «νομιμοφανή προσχήματα» για να απουσιάζουν από την υπηρεσία τους. Για καμία άλλη κατηγορία εργαζομένων δεν τόλμησε ο νομοθέτης να ισχυριστεί ότι η εφαρμογή των νόμων αποτελεί κατάχρηση.
Δεν είναι γνωστό κατά πόσο υπήρξαν διαμαρτυρίες των δημοσιοϋπαλληλικών ή άλλων οργανώσεων για την παραπάνω ρύθμιση. Στο μετεμφυλιακό κλίμα της εποχής, η πιο αδύναμη και ευάλωτη κατηγορία εργαζομένων, μετά τις υπηρέτριες στα σπίτια, δύσκολα κινητοποιείται και κινητοποιεί. Δεν ανάφερα τυχαία τις υπηρέτριες. Οι καθαρίστριες είναι ιστορική μετεξέλιξή τους. Δεν συνιστούν μόνο προέκταση της οικιακής εργασίας στον δημόσιο χώρο, αλλά και ριζική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, την έξοδο από το ιδίωμα της συγγένειας και την ένταξη σε καθεστώς τυπικής έμμισθης εργασίας, με ωράρια, κανόνες και την όποια προστασία των εργατικών νόμων. Η μετατροπή της υπηρέτριας σε καθαρίστρια υποτίθεται ότι μετατρέπει την «αόρατη» οικιακή εργασία σε ορατή πληρωμένη εργασία. Αυτό θεωρητικά, γιατί η εφαρμογή όλων αυτών στην πράξη απέχει πολύ από το παραπάνω σχήμα. Ο καθαρισμός των δημόσιων χώρων παραμένει «αόρατη» εργασία, θεωρείται απασχόληση ανάγκης και όχι επάγγελμα, κατεξοχήν «γυναικεία» εργασία, ταυτισμένη με τη «γυναικεία φύση», δηλαδή αποκλειστικά και αέναα αναπαραγωγική, με την πιο κυριολεκτική έννοια του όρου. Η επιθεωρητές εργασίας δεν την αναφέρουν ποτέ, οι εργατικοί νόμοι δεν εφαρμόζονται γι’ αυτήν και ο οργανωμένος συνδικαλισμός την αγνοεί συστηματικά. Οι ίδιες οι εργαζόμενες στην καθαριότητα δύσκολα θα αργήσουν να υπερβούν όλα αυτά τα εμπόδια και να οργανωθούν.
Στην κατώτερη κλίμακα των εργασιών που κάνουν οι γυναίκες, η καθαριότητα γίνεται σήμερα ακόμη πιο επισφαλής γιατί την αναλαμβάνουν μετανάστριες, δηλαδή πολλαπλά ευάλωτες εργαζόμενες. Αν η καθαριότητα είναι μια φορά αόρατη εργασία, η καθαριότητα που κάνουν μετανάστριες είναι δυο φορές αόρατη. Όχι μόνο επειδή συχνά γίνεται έξω από τις ώρες της «κανονικής» εργασίας, αλλά και γιατί συνοδεύεται από δυσκολία επικοινωνίας με τους άλλους εργαζόμενους.
Ξένη, μορφωμένη και μαχητική, η Κωνσταντίνα Κούνεβα αντιπροσώπευε σε πολλαπλά επίπεδα την υπέρβαση των παραπάνω αναπαραστάσεων. Γι’ αυτό έπρεπε να «μπει στη θέση της», να σωπάσει, να ταπεινωθεί με μια «τιμωρία» που παραπέμπει ακριβώς στον χώρο του ιδιωτικού και της «γυναικείας φύσης» με τον οποίο συνδέεται το φύλο και η δουλειά της. Η ακραία βία της επίθεσης εναντίον της, το βιτριόλι που της έριξαν και την ανάγκασαν να πιει, αποσκοπούσε –συνειδητά ή ασυνείδητα, δεν έχει σημασία– να δώσει ένα ηχηρό μήνυμα σε όλες τις γυναίκες: να μην τολμούν να υπερβαίνουν τη θέση τους, αυτή που σε κάθε χώρο εργασίας τους επιτρέπεται ως θεμιτή. Γι’ αυτό έχει σημασία εξίσου ηχηρά να απορρίψουμε αυτό το μήνυμα, και πρώτα από όλα κάνοντας ορατό το νόημά του. Αυτό μας συνδέει με την Κωνσταντίνα Κούνεβα, αυτό μας κινητοποιεί να την υπερασπιστούμε, και όχι μόνο η φρίκη της βίας εναντίον της ή οι απάνθρωπες συνθήκες εκμετάλλευσης της «επισφαλούς εργασίας».

Η Έφη Αβδελά διδάσκει σύγχρονη Ιστορία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Το κείμενο εκφωνήθηκε σε εκδήλωση που διοργάνωσε το περιοδικό «Ιστορείν/Historein», στις 16 Μαρτίου 2009, με τίτλο «Από την αφάνεια της επισφαλούς ‘γυναικείας εργασίας’: συζήτηση με αφορμή την επίθεση εναντίον της Κωνσταντίνας Κούνεβα».

Λεζάντες:
«Γυναίκες», χαρακτικό του Τάσσου, 1974
Γιώργος Γουναρόπουλος, «Κορίτσια που κεντούν», 1920-1922

Written by antiracistes

Μαρτίου 23, 2009 at 12:06 μμ

Συγκέντρωση και πορεία στη Θεσσαλονίκη, 21/3/2009 για την Κωνσταντίνα Κούνεβα και την επισφαλή εργασία

leave a comment »

ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΜΑΡΤΗ
ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 1:00
ΠΟΡΕΙΑ 2:00

Κωνσταντίνα δεν είσαι μόνη
Η εργοδοτική τρομοκρατία δεν θα περάσει
Τη Δευτέρα στις 22 Δεκέμβρη 2008 η συναδέλφισσα Κωνσταντίνα Κούνεβα, γραμματέας της Παναττικής Ένωσης
Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού, επιστρέφοντας από τη δουλειά της δέχεται δολοφονική επίθεση.
Τραμπούκοι της ρίχνουν βιτριόλι στο πρόσωπο, της ανοίγουν το στόμα και την αναγκάζουν να το πιεί. Σήμερα,
νοσηλεύεται ακόμα σε κρίσιμη κατάσταση, έχοντας υποστεί σοβαρές βλάβες στο πρόσωπο και σε ζωτικά όργανα.
Η προσπάθεια που κάνει τώρα η κυβέρνηση και οι κατασταλτικοί μηχανισμοί, αιφνιδιασμένοι από το πλατύ
κίνημα αλληλεγγύης, να κουκουλώσουν την υπόθεση (είτε με κλείσιμο του φακέλου είτε με ανακάλυψη
«υπόπτων») έχει πέσει στο κενό. Όλο και περισσότεροι/ες γνωρίζουν την αλήθεια:
Αυτή η μαφιόζικη, δολοφονική επίθεση ήταν το αποτέλεσμα της συνδικαλιστικής της δράσης: ήδη δεχόταν
απειλές από τις κύκλους της εργοδοσίας και του ψεύτικου, εργοδοτικού σωματείου. Η Κούνεβα, ιστορικός από
τη Βουλγαρία, εργαζόταν ως καθαρίστρια στον ΗΣΑΠ, μέσω όμως της εταιρίας «ΟΙΚΟΜΕΤ» του Οικονομάκη.
Η εταιρεία αυτή είχε αναλάβει την εργολαβία εκεί, όπως και σε πολλούς άλλους δημόσιους οργανισμούς (ΟΣΕ,
Νοσοκομεία κα).
Η δράση της Κωνσταντίνας Κούνεβα και του σωματείου της αποκαλύπτει ότι οι «εργολαβίες» και η «ενοικίαση
εργαζομένων» αποτελούν σύγχρονες μορφές δουλεμπορίου. Με τη συνεργασία των διοικήσεων των δημόσιων
οργανισμών, με την κάλυψη του νομοθετικού πλαισίου, που όλες οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του
ΠΑΣΟΚ έχουν υιοθετήσει και οι συνδικαλιστικές τους παρατάξεις ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ στήριξαν, οι εργολάβοι
καταπατούν κάθε εργασιακό δικαίωμα, βάζουν τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους να υπογράφουν λευκά
χαρτιά με πλασματικές αποδοχές, κλέβουν ένσημα και ώρες, απολύουν, εκβιάζουν, τρομοκρατούν. Τώρα,
ρίχνουν και βιτριόλι. Μια επίθεση που φοβόμαστε ότι θα επιδεινώνεται όσο βαθαίνει η οικονομική κρίση και η
φτώχεια μας, γυρίζοντας μας στο Μεσαίωνα.
Όμως, η συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα χτυπήθηκε επίσης γιατί ήταν γυναίκα και έχει εξαρχής
λιγότερα δικαιώματα. Για τις γυναίκες «απαγορεύεται» ακόμα περισσότερο να αγωνίζονται και να
οργανώνονται, ακόμα και αν αποτελούν τα κατ’ εξοχήν θύματα της εργασιακής επισφάλειας. Χτυπήθηκε γιατί
ήταν μετανάστρια, και οι μετανάστριες θα πρέπει να μένουν κρυμμένες, αποκλεισμένες από το συνδικαλισμό,
χωρίς δικαιώματα και φωνή. Χτυπήθηκε γιατί ήταν μια από εμάς, που ζούμε στην ανασφάλεια, που κάνουμε
τρεις δουλειές για να ζήσουμε ή δεν βρίσκουμε καμία, που δουλεύουμε προσωρινοί/ες, ανασφάλιστοι/ες,
ημιαπασχολούμενοι/ες.
Η Κωνσταντίνα χτυπήθηκε επίσης γιατί οι σημερινές ηγεσίες των μεγάλων συνδικάτων, της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΥ,
των Εργατικών Κέντρων, αρνούνται τη στήριξη και την οργάνωση του κόσμου της επισφαλούς εργασίας.
Ακόμα και μετά τη δολοφονική επίθεση, μας σοκάρει η εγκληματική αδράνειά τους να υπερασπιστούν
στοιχειωδώς, όχι μόνο με ανθρωπιστικές ανακοινώσεις, αλλά με απεργίες και δράση, ένα μέλος του
συνδικαλιστικού κινήματος. Όπως μας εξοργίζει και η εκκωφαντική σιωπή των ΜΜΕ και των (εργολάβων)
ιδιοκτητών τους.
Όμως η Κωνσταντίνα δεν είναι μόνη. Πρωτοβάθμια σωματεία, εργαζόμενοι και εργαζόμενες, γυναικείες,
συνδικαλιστικές και αντιρατσιστικές οργανώσεις δραστηριοποιούνται σε πρωτοβουλίες αλληλεγγύης και
κοινής δράσης ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα των εργολαβιών, την εργοδοτική τρομοκρατία, την
επισφαλή εργασία.
Οι κινητοποιήσεις αρχίζουν να αποδίδουν: Η διοίκηση του ΗΣΑΠ στην Αθήνα αναγκάστηκε μετά από την πίεση
του κινήματος αλληλεγγύης, να συντάξει όρους νέου διαγωνισμού για τις καθαρίστριες, που να σέβεται τα
εργασιακά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα και να εξετάσει την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού στην
καθαριότητα. Είναι μια πρώτη νίκη! Ο αγώνας όμως συνεχίζεται…
Απαιτούμε το αυτονόητο: να καταργηθεί τώρα το θεσμικό πλαίσιο των εργολαβιών, της ενοικίασης
εργαζομένων, της ελαστικής εργασίας και να τελειώσουμε μια για πάντα με τον νόμο του Ρέππα του 2001.
Ζητάμε από όλα τα συνδικάτα και τις ομοσπονδίες να σταματήσουν να ανέχονται τις δουλεμπορικές εταιρείες,
να απαιτήσουν να προσληφθούν τώρα όλοι οι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι και οι συμβασιούχοι, να εντάξουν
τους επισφαλείς εργαζόμενους ανεξάρτητα των εργασιακών σχέσεων (εργολαβία, ενοικίαση, σύμβαση χρόνου ή
έργου). Παλεύουμε για να εργαζόμαστε και να αμειβόμαστε όλοι και όλες αξιοπρεπώς, με πλήρη ασφάλιση, για
να γίνεται σεβαστό το οχτάωρο, για να προστατευτούν εργαζόμενοι και άνεργοι με ουσιαστικά επιδόματα
ασθενείας και ανεργίας για όλο το χρονικό διάστημα. Τέλος, θεωρούμε απόλυτη υποχρέωση του κράτους να
χορηγηθεί τώρα πλήρης σύνταξη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στην Κωνσταντίνα και στην
οικογένειά της.
· Να αποκαλυφθούν και να τιμωρηθούν φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί
· Να κλείσουν οι δουλεμπορικές εταιρείες, να απαγορευτούν οι εργολαβίες και η ενοικίαση
εργαζομένων, κανένας/μια εργαζόμενος/η στην επισφάλεια.__

Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα
Για την κατάργηση του δουλεμπόριου και εργασιακής επισφάλειας

Written by antiracistes

Μαρτίου 20, 2009 at 7:18 μμ

Κυριακή 8 του Μάρτη – Ημέρα της γυναίκας – Εκδήλωση αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης της Κωνστ. ΚΟΥΝΕΒΑ στο Μοσχάτο

leave a comment »

Φίλες και φίλοι,
Η κίνηση πολιτών Μοσχάτου “Μεσοποταμία” την Κυριακή 8 του Μάρτη, ημέρα της Γυναίκας, τιμάει την Κωνσταντίνα Κούνεβα.

Είναι γυναίκα, μετανάστρια και καθαρίστρια. Τόλμησε να αγωνιστεί ενάντια στην εκμετάλλευση των υπεργολάβων του Δημοσίου, δείχνοντας έτσι τι σημαίνει πραγματικός συνδικαλισμός. Σήμερα δίνει μάχη για τη ζωή της μετά από δολοφονική επίθεση με βιτριόλι

Την Κυριακή 8 του Μάρτη η “Μεσοποταμία” οργανώνει ολοήμερες εκδηλώσεις αλληλεγγύης και οκονομικής ενίσχυσης της Κωνσαντίνας στην πλατεία Ηρώων Πολυτεχνείου στο Μοσχάτο
(στην Τέντα απέναντι από το Δημαρχείο – σταθμός ΗΣΑΠ Μοσχάτου)

Οι εκδηλώσεις περιλαμβάνουν:
Θεατρικό παιχνίδι με την Κόκκινη Κλωστή 12.00΄
Καραγκιόζης 17.00΄
Ολοήμερο Παζάρι Οικονομικής Ενίσχυσης
Συναυλίες:

Μεσημέρι 13.00΄ – 17.00΄:
Ομάδα Κρουστών Ε.Μ.Π., Βουλγάρικο πολυφωνικό συγκρότημα, Κώστας και Μαρία (Τύμπανα – Ξυλόφωνα), Δανάη Παναγιωτοπούλου, Θέμος Σκανδάμης

Βράδυ 18.00΄ – 12.00΄:
Της Νύχτας τα Βελούδα, Μάρω Μαρκέλλου, Φοίβος Δεληβοριάς, Ειρήνη Δασκαλάκη, Χαΐνηδες, Σκάγια, Σπυριδούλα, Ρόδες

Το αναλυτικό πρόγραμμα της εκδήλωσης θα είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα μας http://www.mesopotamia.gr από την Πέμπτη 5-3-09.

Όλα τα έσοδα θα διατεθούν για την οικονομική ενίσχυση της Κωνσταντίνας.
Κάντε το γνωστό στους φίλους/φίλες σας, διαδώστε το στις λίστες ηλεκτρονικής αλληλογραφίας σας
Ελάτε!

Η Γραμματεία της Μεσοποταμίας

(Συνημμένη θα βρείτε την αφίσα της εκδήλωσης)

http://www.mesopotamia.gr

Written by antiracistes

Μαρτίου 4, 2009 at 11:22 μμ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΟΡΦΕΣ ΕΡΓΟΛΑΒΙΑΣ

leave a comment »

Επιτροπή Αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΠΙΣΦΑΛΕΙΑ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΟΡΦΕΣ ΕΡΓΟΛΑΒΙΑΣ
ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ
3 ΜΑΡΤΙΟΥ 2009 5.00 μ.μ. – 9.00  μ.μ. – ΣΙΝΑ 16

Η επιτροπή μας διοργανώνει εκδήλωση για την παρουσίαση και ανάλυση της μορφής επισφαλούς εργασίας που αναδείχθηκε με την επίθεση εναντίον της Κων. Κούνεβα, δηλαδή των μορφών εργολαβίας στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο  τομέα.

Στο πρώτο μέρος, 5-7, θα μιλήσουν ο κ. Γιάννης Κουζής, αναπληρωτής καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και επιστημονικός σύμβουλος του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και ο κ. Απόστολος Καψάλης, υποψήφιος διδάκτωρ Νοικής, επιστημονικός συνεργάτης ΙΝΕ-ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, με θέμα:

·      Επισφαλής Εργασία – Το παράδειγμα των εργαζόμενων στον καθαρισμό με σχέση
εργολαβίας
Με βάση τη σχετική έρευνα του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ

Στο δεύτερο μέρος θα μιλήσουν συνδικαλιστικά στελέχη από το χώρο των
Ιδιωτικών Υπαλλήλων και σωματείων επισφαλώς εργαζομένων, από το χώρο των ΔΕΚΟ, στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και μέλη γυναικείων και μεταναστευτικών οργανώσεων, με θέμα την παρουσίαση της υπάρχουσας κατάστασης στο χώρο τους και τις προοπτικές για αγωνιστική αντιμετώπιση της εργασιακής  επισφάλειας και της εργοδοτικής τρομοκρατίας.

Written by antiracistes

Φεβρουαρίου 27, 2009 at 1:08 μμ

Κατάληψη ΗΣΑΠ: Πρωτοβουλία των 90 Σωματείων για την αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την κατάργηση του δουλεμπορίου

leave a comment »

Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων για την αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την κατάργηση του δουλεμπορίου στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η Πρωτοβουλία των 90 Σωματείων για την για την αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την κατάργηση του δουλεμπορίου στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα πραγματοποίησε σήμερα Τετάρτη 25/02 παράσταση διαμαρτυρίας και συμβολική κατάληψη των γραφείων της διοίκησης του ΗΣΑΠ στην οδό Αθηνάς.

Κατά τη διάρκεια της παράστασης διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε συνάντηση της ΠΕΚΟΠ και της Πρωτοβουλίας Σωματείων με το διευθύνοντα σύμβουλο της ΗΣΑΠ Α.Ε. κ. Παπαθανάση και υπηρεσιακούς παράγοντες.

Σε αυτήν οι εκπρόσωποι των σωματείων θέσαμε τα αιτήματα για την κατάργηση του σύγχρονου δουλεμπορίου και όλων των μορφών ελαστικής και επισφαλούς εργασίας.

Απαιτήσαμε από τη διοίκηση του ΗΣΑΠ:

1) Να καταγγείλει τη σύμβαση με την εταιρεία ΟΙΚΟΜΕΤ, στην οποία εργαζόταν η Κωνσταντίνα Κούνεβα. Πρόκειται για εταιρεία η οποία, όπως προκύπτει από ελέγχους της Επιθεώρησης Εργασίας, καταγγελίες της ΠΕΚΟΠ, στοιχεία των ίδιων των υπηρεσιών του ΗΣΑΠ, συστηματικά παραβιάσει την εργατική και ασφαλιστική νομοθεσία.
2) Απαιτήσαμε το έργο της καθαριότητας του ΗΣΑΠ να καλύπτεται από μόνιμο προσωπικό και να γίνουν οι αναγκαίες προσλήψεις από τους/τις ήδη εργαζομένους στην καθαριότητα του ΗΣΑΠ, Έλληνες και μετανάστες.

Ύστερα από διεξοδική συζήτηση συμφωνήθηκαν τα ακόλουθα ανάμεσα στη Διοίκηση του ΗΣΑΠ, την ΠΕΚΟΠ και την Ένωση Εργαζομένων ΗΣΑΠ

1. Η ΑΕ ΗΣΑΠ, λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων, όσων έχουν υποπέσει στην αντίληψη των υπηρεσιακών παραγόντων και του εγγράφου της επιθεώρησης εργασίας (αρ. πρωτ. 106/21.01.2009) και των από μέρους της ΠΕΚΟΠ καταγγελιών για τις συνθήκες εργασίας (αμοιβές, ασφάλιση κ.λ.π.) του απασχολούμενου υπό την ΟΙΚΟΜΕΤ ΑΕ προσωπικού στην καθαριότητα των εγκαταστάσεών της, θα προβεί αμέσως σε όλες τις δέουσες ενέργειες διαπίστωσης αντισυμβατικής συμπεριφοράς της εργολάβου εταιρίας που θα επισύρει την κύρωση της καταγγελίας της με αυτήν υφιστάμενης σύμβασης.

2. Η ΑΕ ΗΣΑΠ θα εισηγηθεί σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ως θέμα την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού για τη διενέργεια των καθαρισμών.

3. Η ΑΕ ΗΣΑΠ θα προβεί άμεσα στη σύνταξη όρων νέου διαγωνισμού για τους καθαρισμούς της, σε στενή συνεργασία με την ΠΕΚΟΠ και τα σωματεία των εργαζομένων της, προκειμένου με το νέο αυτό διαγωνισμό να προκύψουν όροι πλήρους διασφάλισης των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων στους καθαρισμούς σύμφωνα με όσα προβλέπονται στις οικείες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και στην εν γένει εργατική νομοθεσία και παράλληλα στη διερεύνηση της δυνατότητας απευθείας από την ΑΕ ΗΣΑΠ της μισθοδοσίας του προσωπικού του εργολάβου.

Η Πρωτοβουλία Σωματείων θεωρεί ότι αυτές οι δεσμεύσεις δείχνουν ότι η κινητοποίηση των πρωτοβάθμιων σωματείων, η συλλογική δράση, η αλληλεγγύη των εργαζομένων μπορούν να έχουν αποτελέσματα.

Θα συνεχίσουμε τον αγώνα ενάντια σε όλες τις μορφές του σύγχρονου δουλεμπορίου μέχρι την τελική νίκη.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ!

Written by antiracistes

Φεβρουαρίου 25, 2009 at 10:38 μμ