Greek Unions

Θεωρία και Πράξη του Εργατικού Συνδικαλισμού

Archive for Φεβρουαρίου 2009

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΟΡΦΕΣ ΕΡΓΟΛΑΒΙΑΣ

leave a comment »

Επιτροπή Αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΠΙΣΦΑΛΕΙΑ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΟΡΦΕΣ ΕΡΓΟΛΑΒΙΑΣ
ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ
3 ΜΑΡΤΙΟΥ 2009 5.00 μ.μ. – 9.00  μ.μ. – ΣΙΝΑ 16

Η επιτροπή μας διοργανώνει εκδήλωση για την παρουσίαση και ανάλυση της μορφής επισφαλούς εργασίας που αναδείχθηκε με την επίθεση εναντίον της Κων. Κούνεβα, δηλαδή των μορφών εργολαβίας στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο  τομέα.

Στο πρώτο μέρος, 5-7, θα μιλήσουν ο κ. Γιάννης Κουζής, αναπληρωτής καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και επιστημονικός σύμβουλος του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και ο κ. Απόστολος Καψάλης, υποψήφιος διδάκτωρ Νοικής, επιστημονικός συνεργάτης ΙΝΕ-ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, με θέμα:

·      Επισφαλής Εργασία – Το παράδειγμα των εργαζόμενων στον καθαρισμό με σχέση
εργολαβίας
Με βάση τη σχετική έρευνα του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ

Στο δεύτερο μέρος θα μιλήσουν συνδικαλιστικά στελέχη από το χώρο των
Ιδιωτικών Υπαλλήλων και σωματείων επισφαλώς εργαζομένων, από το χώρο των ΔΕΚΟ, στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και μέλη γυναικείων και μεταναστευτικών οργανώσεων, με θέμα την παρουσίαση της υπάρχουσας κατάστασης στο χώρο τους και τις προοπτικές για αγωνιστική αντιμετώπιση της εργασιακής  επισφάλειας και της εργοδοτικής τρομοκρατίας.

Advertisements

Written by antiracistes

Φεβρουαρίου 27, 2009 at 1:08 μμ

Άγρια εκμετάλλευση και ξεζούμισμα των εργαζομένων – Ανακοίνωση της «ΟΔΟΣ ΕΥΠΟΛΙΔΟΣ»

leave a comment »

ΟΔΟΣ ΕΥΠΟΛΙΔΟΣ – στην υπηρεσία των εργαζομένων στην Εμπορική Τράπεζα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Άγρια εκμετάλλευση και ξεζούμισμα των εργαζομένων

 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απηύθυνε συστάσεις προς τα κράτη-μέλη να εφαρμόσουν την εκ περιτροπής εργασία, με εβδομάδα 3 ή 4 ημερών, τη μερική απασχόληση 4, 3 και ακόμη λιγότερων ωρών την ημέρα, πρότεινε και την «προσωρινή» αναστολή των συμβάσεων για να αποφευχθούν, τάχα, οι μαζικές απολύσεις. Αυτά που πρότεινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αυτά εφαρμόζουν οι πολυεθνικές χωρίς να έχουν σταματήσει στιγμή τις εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις εργαζομένων σε όλη την Ευρώπη. Αντίθετα, όσο οι πολυεθνικές και οι αντιδραστικές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις βλέπουν ότι δεν μπορούν να περισώσουν τα κέρδη τους και τα κεφάλαιά τους από τη γιγαντούμενη οικονομική κρίση, τόσο λυσσομανούν ενάντια στους εργαζόμενους. Η ΓΣΕΕ παρότι σωστά τονίζει ότι μας προετοιμάζουν για «μισή εργασία, μισή αμοιβή και μισή ζωή», αντί να κινητοποιήσει αγωνιστικά τους εργαζόμενους, τρέχει ν’ απευθύνει πρόταση κοινωνικού διαλόγου στο ΣΕΒ, αναφέροντας ότι οι «εργοδότες καθοδηγούνται σε πρωτοφανείς μεθοδεύσεις για τη μείωση του εργατικού κόστους και την αποφυγή των κάθε μορφής υποχρεώσεων πρόνοιας που ο κοινωνικός τους ρόλος επιβάλλει» και ζητεί «από κοινού ν’ αναζητηθούν οι ενδεδειγμένες πολιτικές που θα θωρακίσουν τη χώρα από τις συνέπειες της κρίσης»! O συνδικαλισμός της υποταγής στα συμφέροντα της εργοδοσίας, σε νέες υψηλές επιδόσεις.

O έτερος κοινωνικός εταίρος, ο ΣΕΒ, εκφράζοντας την προσπάθεια του κεφαλαίου να ρίξει την κρίση στις πλάτες των εργαζομένων, δηλώνει ότι «στο πλαίσιο αυτό οι απολύσεις είναι για την επιχείρηση αναγκαστικό μέτρο έσχατης ανάγκης και όχι αβασάνιστη επιλογή». Ναι! έχασαν τον ύπνο τους οι καπιταλιστές από την ανασφάλεια και την αγωνία της επιβίωσης των εργαζομένων. Από κοντά η κυβέρνηση επιβραβεύει τη ΓΣΕΕ για την κοινωνική της υποταγή, αφού εκθειάζει «την ωριμότητα, τη σοβαρότητα, τη νηφαλιότητα των δυνάμεων της εργασίας, της παραγωγής, της αγοράς». O βρόχος γύρω από την εργατική τάξη συνεχίζει να σφίγγεται, αφού η ελληνική οικονομία μπήκε υπό την επιτήρηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία ζητά μέσα στο 2009 να παρθούν μέτρα για τους μισθούς, τις κοινωνικές δαπάνες και για το ασφαλιστικό. Να κρατηθεί το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού κάτω από το 3% του ΑΕΠ με μείωση των δαπανών (υγείας, παιδείας, πρόνοιας), με πάγωμα των μισθών και με νέες μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό απαιτούν οι Ευρωπαίοι. Ανησυχούν οι διεθνείς τοκογλύφοι, οι χρηματοπιστωτικοί όμιλοι, οι σύμβουλοι επενδύσεων, οι θεσμικοί επενδυτές να πάρουν γρήγορα και σίγουρα τους τόκους τους από το ελληνικό δημόσιο και ας ρίξουν στη φτώχεια και στη δυστυχία τους εργαζόμενους. Θα τους αφήσουμε να το κάνουν;

Written by antiracistes

Φεβρουαρίου 27, 2009 at 6:37 πμ

Κατάληψη ΗΣΑΠ: Πρωτοβουλία των 90 Σωματείων για την αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την κατάργηση του δουλεμπορίου

leave a comment »

Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων για την αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την κατάργηση του δουλεμπορίου στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η Πρωτοβουλία των 90 Σωματείων για την για την αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την κατάργηση του δουλεμπορίου στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα πραγματοποίησε σήμερα Τετάρτη 25/02 παράσταση διαμαρτυρίας και συμβολική κατάληψη των γραφείων της διοίκησης του ΗΣΑΠ στην οδό Αθηνάς.

Κατά τη διάρκεια της παράστασης διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε συνάντηση της ΠΕΚΟΠ και της Πρωτοβουλίας Σωματείων με το διευθύνοντα σύμβουλο της ΗΣΑΠ Α.Ε. κ. Παπαθανάση και υπηρεσιακούς παράγοντες.

Σε αυτήν οι εκπρόσωποι των σωματείων θέσαμε τα αιτήματα για την κατάργηση του σύγχρονου δουλεμπορίου και όλων των μορφών ελαστικής και επισφαλούς εργασίας.

Απαιτήσαμε από τη διοίκηση του ΗΣΑΠ:

1) Να καταγγείλει τη σύμβαση με την εταιρεία ΟΙΚΟΜΕΤ, στην οποία εργαζόταν η Κωνσταντίνα Κούνεβα. Πρόκειται για εταιρεία η οποία, όπως προκύπτει από ελέγχους της Επιθεώρησης Εργασίας, καταγγελίες της ΠΕΚΟΠ, στοιχεία των ίδιων των υπηρεσιών του ΗΣΑΠ, συστηματικά παραβιάσει την εργατική και ασφαλιστική νομοθεσία.
2) Απαιτήσαμε το έργο της καθαριότητας του ΗΣΑΠ να καλύπτεται από μόνιμο προσωπικό και να γίνουν οι αναγκαίες προσλήψεις από τους/τις ήδη εργαζομένους στην καθαριότητα του ΗΣΑΠ, Έλληνες και μετανάστες.

Ύστερα από διεξοδική συζήτηση συμφωνήθηκαν τα ακόλουθα ανάμεσα στη Διοίκηση του ΗΣΑΠ, την ΠΕΚΟΠ και την Ένωση Εργαζομένων ΗΣΑΠ

1. Η ΑΕ ΗΣΑΠ, λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων, όσων έχουν υποπέσει στην αντίληψη των υπηρεσιακών παραγόντων και του εγγράφου της επιθεώρησης εργασίας (αρ. πρωτ. 106/21.01.2009) και των από μέρους της ΠΕΚΟΠ καταγγελιών για τις συνθήκες εργασίας (αμοιβές, ασφάλιση κ.λ.π.) του απασχολούμενου υπό την ΟΙΚΟΜΕΤ ΑΕ προσωπικού στην καθαριότητα των εγκαταστάσεών της, θα προβεί αμέσως σε όλες τις δέουσες ενέργειες διαπίστωσης αντισυμβατικής συμπεριφοράς της εργολάβου εταιρίας που θα επισύρει την κύρωση της καταγγελίας της με αυτήν υφιστάμενης σύμβασης.

2. Η ΑΕ ΗΣΑΠ θα εισηγηθεί σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ως θέμα την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού για τη διενέργεια των καθαρισμών.

3. Η ΑΕ ΗΣΑΠ θα προβεί άμεσα στη σύνταξη όρων νέου διαγωνισμού για τους καθαρισμούς της, σε στενή συνεργασία με την ΠΕΚΟΠ και τα σωματεία των εργαζομένων της, προκειμένου με το νέο αυτό διαγωνισμό να προκύψουν όροι πλήρους διασφάλισης των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων στους καθαρισμούς σύμφωνα με όσα προβλέπονται στις οικείες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και στην εν γένει εργατική νομοθεσία και παράλληλα στη διερεύνηση της δυνατότητας απευθείας από την ΑΕ ΗΣΑΠ της μισθοδοσίας του προσωπικού του εργολάβου.

Η Πρωτοβουλία Σωματείων θεωρεί ότι αυτές οι δεσμεύσεις δείχνουν ότι η κινητοποίηση των πρωτοβάθμιων σωματείων, η συλλογική δράση, η αλληλεγγύη των εργαζομένων μπορούν να έχουν αποτελέσματα.

Θα συνεχίσουμε τον αγώνα ενάντια σε όλες τις μορφές του σύγχρονου δουλεμπορίου μέχρι την τελική νίκη.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ!

Written by antiracistes

Φεβρουαρίου 25, 2009 at 10:38 μμ

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ FORTHnet: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 26-2 ΩΡΑ 9:30 ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

leave a comment »

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

 

Φωνές αντίστασης και αγώνα δυναμώνουν στις εταιρίες τηλεπικοινωνιών.

Σε χώρους δουλειάς που οι εργαζόμενοι θεωρούνται πλήρως αναλώσιμοι, μέσα στα call-centers και στα data entry desks, χιλιάδες νέοι και νέες της «γενιάς των 700 ευρώ» αλλά και μεγαλύτεροι συνάδελφοι, πασχίζουν να βρουν το δρόμο τους για μόνιμη και αξιοπρεπή εργασία.

Δεν έφταναν τα μέχρι σήμερα εξαντλητικά ωράρια, η καταπάτηση  των πιο στοιχειωδών δικαιωμάτων στην αναγνώριση της εργασίας, στον ελεύθερο χρόνο, στον αξιοπρεπή μισθό. Μέσα στον κυκεώνα της κρίσης, οι διοικήσεις των εταιριών δρομολογούν τη χειροτέρευση των όρων δουλειάς, συγχωνεύσεις τμημάτων, δεκάδες απολύσεις.

Σε έναν κλάδο όπου κάθε μικρός ή μεγάλος «παράγοντας της αγοράς» εκμεταλλεύεται το ασύδοτο ξεπούλημα των υπηρεσιών κοινής ωφελείας στήνοντας το δικό του «μαγαζί προσφοράς υπηρεσιών» με μόνο κριτήριο το εύκολο κέρδος, πληρώνουν οι εργαζόμενοι αλλά και οι «πελάτες» που παλεύουν ευρώ το ευρώ να μειώσουν τα ολοένα αυξανόμενα έξοδά τους, αγοράζοντας τελικά αμφίβολης ποιότητας υπηρεσίες.

Σήμερα, κάτω από αυτές τις συνθήκες όλο και περισσότεροι από εμάς λέμε «φτάνει πια», και σηκώνουμε το ανάστημά μας.

Φωνές αντίστασης εμφανίζονται και βάζουν εμπόδια στα προγράμματα της εργοδοσίας στη Vodafone, στη Wind, στην Altec και αλλού.Δύναμη όλων των συναδέλφων, είναι η πεποίθηση ότι μόνο αν αγωνιστούμε μαζί θα προστατέψουμε τη δουλειά μας και θα κερδίσουμε καλύτερη σύμβαση και καθημερινότητα. Όπλο μας είναι τα σωματεία στη δουλειά. Παρόντα στη μάχη του συναδέλφου να κρατήσει τη δουλειά του. Παρόντα ενάντια στην καταπάτηση των συμβάσεων. Στήριγμά μας είναι τα μαχητικά κλαδικά σωματεία που δραστηριοποιούνται στους χώρους μας, οι μαχητικοί κοινωνικοί φορείς του λαϊκού κινήματος.

 

Σε πολλές περιπτώσεις η εργοδοσία, κάτω από ασφυκτική πίεση, υποχωρεί.

Σε άλλες, αντιδρά με απολύσεις και εκφοβισμό.

Δεν θα της περάσει!

 

 

Στο μεγαλύτερο «εναλλακτικό πάροχο», τη FORTHnet  A.E, δυο νέοι συνάδελφοι, η Σ. Ψαθά και ο Ν. Βασιλόπουλος έπεσαν θύματα της εργοδοτικής τρομοκρατίας αφού απολύθηκαν λίγες μέρες πριν καταθέσουν μαζί με 21 συναδέλφους τους τα χαρτιά της σύστασης επιχειρησιακού σωματείου στο πρωτοδικείο!

Σε πείσμα αυτής της κίνησης των εργοδοτών, το σωματείο ιδρύεται και προχωρεί στις πρώτες του δράσεις! Οι συνάδελφοι προχώρησαν σε καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας!

 

ΚΑΛΟΥΜΕ

Όλους τους φορείς που στήριξαν και στηρίζουν κάθε συνδικαλιστική προσπάθεια σε κάθε χώρο, όλους εκείνους που εμπνέονται από τη δράση της πρωτοπόρας Κωνσταντίνας Κούνεβα και που αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να δοθεί σκληρή μάχη για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων να δείξουν έμπρακτα την ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και τη ΣΤΗΡΙΞΗ τους στο νεοσυσταθέν σωματείο εργαζόμενων της FORTHnet. A.E και στον αγώνα των συναδέλφων για επαναπρόσληψη:

 

ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

ΚΑΘΕ ΑΠΟΛΥΣΗ ΚΑΙ ΜΑΧΗ – ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ – ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 26-2 ΩΡΑ 9:30 ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ FORTHNET

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ FORTHnet

Written by antiracistes

Φεβρουαρίου 22, 2009 at 8:59 μμ

Για την Κωνσταντίνα Κούνεβα Δελτίο Τύπου της Αγωνιστικής Συνεργασίας – Παρέμβασης Ομίλου ΟΤΕ

leave a comment »

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ         – ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ομίλου ΟΤΕ

http://Agonistikisynergasia.blogspot.com

Αθήνα 16/2/2009

 

Δελτίο Τύπου

Κοντεύουν δυό μήνες από την αποφράδα ημέρα της 22ης Δεκέμβρη 2008. Δυό μήνες από τότε που η Κωνσταντίνα Κούνεβα,  Γραμματέας του Συνδικάτου Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού Αττικής δέχτηκε βάρβαρη δολοφονική επίθεση με Οξύ, σαν απάντηση της εργοδοσίας στην συνεπή και ανυποχώρητη στάση της. Η Κωνσταντίνα κατάφερε να γίνει σύμβολο αγώνα για κάθε γυναίκα, μητέρα, μετανάστρια, εργαζόμενη στην επισφάλεια.  Αυτή η μέρα θα πρέπει να μείνει χαραγμένη στην συλλογική μνήμη του παγκόσμιου εργατικού κινήματος   σαν μέρα οργής για τα αυξανόμενα θύματα της εργοδοτικής τρομοκρατίας που εντείνεται, για τα δεκάδες εργατικά «ατυχήματα», για την εντατικοποίηση, για την ανασφάλιστη εργασία, για τους εξευτελιστικούς μισθούς, για την συνεχώς διευρυνόμενη φτώχεια, για την κρίση τους που μας φορτώνουν, για την ζωή που μας κλέβουν.   Αυτή η μέρα πρέπει να γίνει μέρα αλληλεγγύης σε κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο όπου Γής, ανεξάρτητα από φύλο, χρώμα, θρήσκευμα, καταγωγή . Υπάρχει όμως και η διάσταση της έμπρακτης οικονομικής ενίσχυσης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Και δεν την εννοούμε με τον υποκριτικό τρόπο της φιλανθρωπίας . Η Αγωνιστική Συνεργασία – Παρέμβαση Εργαζομένων ΟΤΕ πρότεινε στο τελευταίο Δ.Σ. της ΟΜΕ-ΟΤΕ την ουσιαστική και όχι συμβολική ενίσχυση της Κωνσταντίνας . Σαν συμβολή μας λοιπόν στην οικονομική στήριξη της Κωνσταντίνας καταθέσαμε στο τραπεζικό της  λογαριασμό 1400 €.

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

Εργασιακή επισφάλεια: Μια παλιά ιστορία με νέους πρωταγωνιστές

leave a comment »

Eργασιακή επισφάλεια:

Μια παλιά ιστορία με νέους πρωταγωνιστές

 

Ποια είναι η σημερινή κατάσταση στα πλαίσια της οποίας στην οποία ζουν και δουλεύουν οι εργαζόμενοι και δρουν τα σύγχρονα εργατικά συνδικάτα;

Σύμφωνα με μία άποψη, ζούμε στις συνθήκες της κατάρρευσης του διπολισμού, της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης, της παγκοσμιοποίησης των αγορών, της συρρίκνωσης του κράτους πρόνοιας, της ιδιωτικοποίησης των δημοσίων επιχειρήσεων, της αύξησης των ελαστικών μορφών εργασίας και της μακροχρόνιας ανεργίας, καθώς και του περιορισμού της συλλογικής εκπροσώπησης στα όργανα λήψης αποφάσεων.[1] Ας τα πάρουμε ένα-ένα. Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές ζούμε πλέον στην «εποχή της ανασφάλειας» (“age of insecurity”)[2] όπου ο κίνδυνος (risk) και η αστάθεια έχουν γίνει τα χαρακτηριστικά στοιχεία της κοινωνικής ζωής.  Αμφότερες οι προσεγγίσεις διέπονται από τη λογική της «θέσης περί ανασφάλειας» που τα κύρια σημεία της είναι: α) η μεταβίβαση του οικονομικού ρίσκου ολοένα και περισσότερο από τους εργοδότες στους εργαζόμενους, β)  η μείωση του χρόνου κατοχής μιας θέσης εργασίας και η εξάρτηση της απασχόλησης και της αμοιβής ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες, γ) η ανασφάλεια είναι μακροπρόθεσμα ζημιογόνα για τις οικονομικές επιδόσεις, λόγω της επίτευξής τους μέσω μιας σχέσης απασχόλησης που στηρίζεται στον καιροσκοπισμό, την καχυποψία και την απουσία δέσμευσης, και δ) η υπερφόρτωση τόσο των ατόμων όσο και της ευρύτερης κοινωνίας με μεγάλα βάρη και δαπάνες λόγω της ύπαρξης και διεύρυνσης των τάξεων των ανασφαλών εργαζομένων.[3] Το γενικότερο πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται μια τέτοια θέση είναι αυτό της «κοινωνίας του ρίσκου», δηλαδή μια κοινωνία που ολοένα και πιο πολύ την απασχολεί το μέλλον (αλλά και η ασφάλεια), που δημιουργεί την έννοια του ρίσκου». [4] Επομένως, το ρίσκο ορίζεται ως ο συστηματικός τρόπος αντιμετώπισης των κινδύνων και των ανασφαλειών που προκύπτουν στο πλαίσιο της διαδικασίας του κοινωνικού – οικονομικού εκσυγχρονισμού. [5] Η νέα ιδέα που λανσαρίστηκε έξυπνα από τον εργοδοτικό χώρο στη διάρκεια της τελευταίας εικοσαετίας  ήταν αυτής του «κόσμου ως αγοράς».[6] Η νέα ιδέα που λανσαρίστηκε έξυπνα από τον εργοδοτικό χώρο στη διάρκεια της τελευταίας εικοσαετίας  ήταν αυτής του «κόσμου ως αγοράς».[7] Στους χώρους εργασίας επικρατεί η ιδέα του «δυνητικού» και η ιδέα της εμπειρίας γίνεται βάρος για τους εργαζόμενους. Στο επίκεντρο του λόγου των εργοδοτών και του κράτους μπαίνει η έννοια του «βραχυπρόθεσμου».[8] Το ουσιώδες είναι αυτό που μπορεί να μετρηθεί. Όπως πλέον δίνεται από θεσμικούς αλλά και ιδιώτες επενδυτές περισσότερο βάρος στα τριμηνιαία οικονομικά αποτελέσματα των επιχειρήσεων παρά στη μακροπρόθεσμη οικονομική υγεία τους, έτσι και η πρόκληση για τους εργοδότες είναι να πειστούν οι εργαζόμενοι ότι τα πάντα είναι προσωρινά και ότι δεν πρέπει να έχουν δικαιώματα βάσει αρχαιότητας και παρελθούσης εμπειρίας αλλά μόνο βάσει της απόκτησης των πιο νέων «δεξιοτήτων» που χρειάζεται η αγορά, ακριβώς για να λειτουργεί αποτελεσματικά σε βραχυπρόθεσμη βάση.[9]

Όμως, ο προβληματισμός σχετικά με την «ανασφάλεια» δεν είναι καινούργιος αλλά κατά καιρούς επανέρχεται στο προσκήνιο της συζήτησης. Ήδη στην εποχή του ο Κομφούκιος διαπίστωνε ότι «η ανασφάλεια είναι χειρότερη από τη φτώχεια». Οι έννοιες της ασφάλειας και του ελέγχου είναι οι βασικές σε αυτή της συζήτηση. Ως ασφάλεια ορίζεται η δυνατότητα κάποιου να ελέγχει ο ίδιος τον εαυτό του.[10] 

Η αποσύνθεση των αναπτυξιακών προτύπων της λεγόμενης «χρυσής εποχής» του καπιταλισμού, που δοκιμάστηκαν στην πράξη μετά το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, κίνησε τη διαδικασία αποσύνθεσης και των παραδοσιακών στρατηγικών και προτύπων των συνδικάτων με ένα διπλό τρόπο. Από τη μια άλλαξε ο τόπος λήψης αποφάσεων που μπορούν να επηρεάσουν τα συνδικάτα και από την άλλη επήλθαν αλλαγές τόσο στο επίπεδο της δημογραφίας όσο και σε αυτό των δομών της οικονομίας με αποτέλεσμα τη μεταβολή των πληθυσμιακών ομάδων που μπορούν δυνητικά να γίνουν μέλη των συνδικαλιστικών οργανώσεων.[11]   

 

Η καπιταλιστική αναδιάρθρωση και η παγκοσμιοποίηση κάνουν δυσκολότερο το έργο του προσδιορισμού του «τόπου» λήψης αποφάσεων. Αυτό προκύπτει ως αποτέλεσμα της μεταβολής των σχέσεων ιδιοκτησίας και ελέγχου των μεγάλων επιχειρηματικών συγκροτημάτων που δραστηριοποιούνται σε πολλούς διαφορετικούς τομείς της οικονομίας  με πολλά εταιρικά νομικά πρόσωπα και με πολλές μορφές σχέσεων απασχόλησης. Η διάλυση των καθετοποιημένων επιχειρήσεων και η αναδιάρθρωσή τους με τη μορφή των οριζόντια συνδεδεμένων δικτύων επιχειρήσεων δημιουργεί πολλαπλά επίπεδα και «τόπους» λήψης αποφάσεων κατακερματίζοντας έτσι τις συνδικαλιστικές διεκδικήσεις που δεν κατευθύνονται πλέον σε ένα ενιαίο κέντρο.[12] Παράλληλα, οι σημαντικές αποφάσεις για την εργασία σε πολιτικό επίπεδο λαμβάνονται ολοένα και περισσότερο σε υπερεθνικούς θεσμούς και οργανισμούς εξασθενίζοντας το εθνικό κέντρο αποφάσεων και τη δυνατότητα χάραξης εθνικών πολιτικών εργασίας. Σε πολλές χώρες έχουν ατονήσει οι διαδικασίες συλλογικής διαπραγμάτευσης μεταξύ ενώσεων εργοδοτών και συνδικαλιστικών συνομοσπονδιών και ομοσπονδιών και έχουν μεταφερθεί σε επιχειρησιακό επίπεδο όπου είτε τα σωματεία μπορούν ευκολότερα να ελεγχθούν άμεσα ή έμμεσα από την εργοδοσία είτε απλούστατα δεν υπάρχει εκπροσώπηση των εργαζομένων παρά μέσα από τις εταιρικές διαδικασίες. Πολύ συχνά οι αποφάσεις για τα θέματα των μισθών και των συνθηκών εργασίας και, κυρίως, για μεταβολή όρων εργασίας ή απολύσεις λαμβάνονται χωρίς προηγούμενη διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους. Οι δημογραφικές αλλαγές έχουν να κάνουν με την μαζική είσοδο των γυναικών στις αγορές εργασίας, τη γήρανση του πληθυσμού και την αύξηση των συνταξιούχων, την μεταναστευτική αλλοίωση των εγχώριων πληθυσμών και την ύπαρξη πολλών ανειδίκευτων νέων μεταναστών «δεύτερης γενιάς» κλπ. Η δραματική μείωση του πρωτογενούς και του δευτερογενούς τομέα της οικονομίας και η διόγκωση του τριτογενούς τομέα των υπηρεσιών και του εμπορίου έχει ως συνέπεια την ολοένα και μεγαλύτερη χρήση «άτυπων μορφών εργασίας» όπως η μερική και η προσωρινή απασχόληση που δεν αποτελούν τομείς εύκολης συνδικαλιστικής οργάνωσης και κινητοποίησης. Η κρατική οικονομική πολιτική που θα μπορούσε να προσφέρει ανακούφιση στους εργαζόμενους που πλήττονται από τις οικονομικές και κοινωνικές μεταβολές είναι πλέον συνδεδεμένη με τις αποφάσεις πολιτικής της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης[13] που ακολουθούνται στο πλαίσιο που ορίζουν οι Συνθήκες του Μάαστριχτ και της Λισαβόνας με την πρωταρχική έγνοια της «σταθερότητας των τιμών». Η διαρκής αύξηση της ανεργίας σε επίπεδα που είχαν να εμφανιστούν από την εποχή της καταστροφικής οικονομικής κρίσης του Μεσοπολέμου ενέτεινε την κρίση των συνδικάτων και την μείωση έως μηδενισμό της ικανότητάς τους να οργανώσουν νέα κοινωνικά στρώματα της εργατικής τάξης της πρόσκαιρης και μερικής απασχόλησης. Επιπλέον, οι σχέσεις απασχόλησης στις διαδικασίες αναδιάρθρωσης που λαμβάνουν χώρα στην παγκοσμιοποιούμενη οικονομία και περιλαμβάνουν την υπερβολική χρήση των υπεργολαβιών, την ευελικτοποίηση και εξατομίκευση των εργασιακών διαδικασιών και την επακόλουθη συρρίκνωση των δικαιωμάτων που σχετίζονται με την εργασία. Η «επισφαλειοποίηση» θέτει σε κίνηση δύο οδυνηρές διαδικασίες θεσμοποίησης της αστάθειας στην οικονομική σφαίρα και τον κρατικό/δικαστικό μηχανισμό και στρατηγικές αντιμετώπισης της αστάθειας με τη χρήση μη τυπικών σχέσεων εργασίας και τη διευθέτηση των σχέσεων απασχόλησης κατά τρόπο τέτοιο ώστε να υποβαθμίζεται ολοένα ο παράγοντας της εργασίας (ευελιξία) προς όφελος της κερδοφορίας.[14]     

Τι θεωρείται επισφαλής απασχόληση;

 

Επισφαλής είναι η μη τυπική απασχόληση που αμείβεται με χαμηλό ημερομίσθιο ή μισθό, χωρίς ασφάλεια και προστασία και δεν είναι δυνατό να καλύψει τα έξοδα διαβίωσης ενός νοικοκυριού.[15] Δηλαδή είναι η μισθωτή εργασία που είτε σταθερά δεν δίνει επαρκή εισόδημα για την πλήρη αναπαραγωγή του ατόμου (π.χ. η μερική εργασία) είτε τα παρέχει για ένα μικρό χρονικό διάστημα (ανώτερο όριο είναι συνήθως το ένα έτος π.χ. η εποχιακή εργασία). Αν θεωρήσουμε δεδομένο το ότι αυτή η απασχόληση αμείβεται με χαμηλό ημερομίσθιο ή μισθό που δεν καλύπτει τα προς το ζην, θα πρέπει να συζητήσουμε τη σημασία της έλλειψης ασφάλειας ή προστασίας.

 

Μια πληρέστερη εικόνα αυτής της κατάστασης μας δίνει μια μελέτη του Ινστιτούτου Εργασίας των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ.[16] Έτσι, λοιπόν, οι αιτίες που μας βοηθούν να κατανοήσουμε τους λόγους για τους οποίους μπορούμε να χαρακτηρίσουμε μια θέση εργασίας ή μια κατάσταση ως «επισφαλή» είναι οι εξής:

·        Η θέση εργασίας έχει προσωρινό χαρακτήρα (συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, εποχιακές εργασίες κ.ά.) σε κλάδους ή επαγγέλματα που μαστίζονται από υψηλά ποσοστά ανεργίας.

·        Η θέση εργασίας αφορά μερική απασχόληση, ιδιαίτερα όταν αυτή δεν είναι εθελούσια και το άτομο έχει εξαναγκαστεί να την «επιλέξει».

·        Η ανεργία δεν καλύπτεται καθόλου ή καλύπτεται ελλιπώς (ανεπαρκές επίπεδο κάλυψης είτε αυτό αφορά στο ύψος του επιδόματος ανεργίας, στην διάρκεια χορήγησης του ή ακόμη στις προϋποθέσεις πρόσβασης στο επίδομα).

·        Η αμοιβή της εργασίας είναι τόσο ανεπαρκής που δεν επιτρέπει ένα αποδεκτό επίπεδο συνθηκών διαβίωσης.

·        Η αποδοχή θέσης εργασίας προϋποθέτει την αποδοχή ρήτρας γεωγραφικής κινητικότητας

·        Να πρόκειται για θέσεις εργασίας σε επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες ή σε κλάδους με τεχνολογικές αλλαγές όπου η πιθανότητα απόλυσης «για οικονομικούς λόγους» είναι υψηλή.

·        Το κράτος είναι αδύναμο και δεν είναι σε θέση να προστατέψει τους εργαζόμενους σε περίπτωση μη τήρησης της σύμβασης εργασίας τους ή από την αδήλωτη εργασία (μαύρη εργασία).

 

Αν αυτά είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της κατάστασης της επισφαλούς απασχόλησης δεν είναι εύκολη η συγκριτική ανάλυση της καταγραφής των διαφόρων φαινομένων επισφάλειας, όχι μόνο παγκοσμίως αλλά ούτε καν σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως και με την περίπτωση της κατάστασης της ανεργίας ή ακόμη και της απεργίας που καταγράφονται με διαφορετικό τρόπο από χώρα σε χώρα, έτσι συμβαίνει και με την περίπτωση της επισφάλειας. Σε κάθε χώρα τα διάφορα στατιστικά δεδομένα μπορεί να καταγράφουν εντελώς ανόμοιες κοινωνικές καταστάσεις ανάλογα με τις αντιλήψεις που επικρατούν κάθε φορά. Πρέπει, λοιπόν, στην ανάλυση να περιλαμβάνονται στοιχεία που χαρακτηρίζουν την μισθωτή εργασία, όπως το θεσμικό και κανονιστικό πλαίσιο της απασχόλησης, η θέση και ο ρόλος των δημόσιων πολιτικών για την απασχόληση, η κατάσταση των εργασιακών σχέσεων, τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης / προστασίας κ.λ.π.

 

Άρα η επισφάλεια αφορά σε γενικές γραμμές

1.      Το βαθμό βεβαιότητας σχετικά με την συνέχιση της εργασίας

2.      Το αν ο εργαζόμενος ελέγχει την ίδια την εργασία του (ωράριο, ρυθμός εργασίας, αμοιβή της εργασίας

3.      Το αν μπορεί ένας εργαζόμενος μπορεί να τύχει επωφελούς κοινωνικής προστασίας

4.      Το ύψος των αποδοχών από αυτή την απασχόληση.

5.      Την απάντηση στο ερώτημα του κατά πόσον οι μορφές επισφαλούς απασχόλησης χρησιμεύουν στους νέους ως προωθητική οδός προς την είσοδο στην αγορά εργασίας ή τους κλείνουν σε ένα φαύλο κύκλο που περιλαμβάνει την ευκαιριακή/μερική απασχόληση, την κατάσταση ανεργίας και, ενίοτε, ορισμένες διαδικασίες επιμόρφωσης.

 

Αυτό είναι το γενικό πλαίσιο που μέσα του ξεπήδησαν και διαδόθηκαν με ξέφρενους ρυθμούς, με αποτέλεσμα να υπάρχουν περίπου ένα εκατομμύρια άτομα κάτω από τα απόλυτα όρια φτώχειας, σύμφωνα με το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ.

 

Η ελληνική οικονομία χαρακτηρίστηκε ιστορικά από την ύπαρξη εκτεταμένων ζωνών «άτυπης εργασίας».[17]Τα τελευταία 20χρόνια, γενικότερα η μισθωτή απασχόληση έχει απορυθμιστεί σε τεράστιο βαθμό. Ενώ παλιότερα με την ύπαρξη εργασιακής σταθερότητας (δημόσιο, ΔΕΚΟ, μεγάλες βιομηχανικές επιχειρήσεις, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση κ.α.) οι εργαζόμενοι δεν αισθάνονταν το φόβο της ανεργίας και της απόλυσης, σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Εκεί όπου υπήρχαν απλώς πολλαπλές ταχύτητες όσον αφορά τα μισθολογικά και βαθμολογικά επίπεδα και τις συνταξιοδοτικές παροχές και την υγειονομική κάλυψη, σήμερα οι ανισότητες και διαφορές επεκτείνονται στο πεδίο των ευρύτερων δικαιωμάτων και συνθηκών εργασίας και διαβίωσης. Έτσι, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι ζουν δίχως πολλά περιθώρια αντίστασης, συχνά έξω από τα συνδικάτα, ένα πλήθος κατακερματισμένο, διασκορπισμένο και απομονωμένο. Ανάλογα με τις επιδιώξεις της επιχείρησης, «το κεντρικό προσωπικό μπορεί να υποστηρίζεται από μεγάλο αριθμό “ευέλικτων” εργαζομένων (που κατά εποχές θα αυξομειώνεται, χωρίς όμως κόστος αποζημιώσεων και ακριβά ασφάλιστρα), οι οποίοι εμφανίζονται είτε με σύμβαση μικρής διάρκειας, είτε με μερική απασχόληση, είτε ως εποχικό προσωπικό (πολύ συχνά εισαγόμενο), είτε ως παρέχοντες ‘‘ανεξάρτητες υπηρεσίες’’ (ΔΠΥ), είτε με το σύστημα φασόν κ.λπ. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, η επιχείρηση δεν έχει υποχρέωση να σεβαστεί ορισμένη ποσόστωση στην οργανική σύνθεση του προσωπικού της, δηλαδή αναλογία εργαζομένων με το ένα ή το άλλο καθεστώς απασχόλησης. (…) Η ανάπτυξη των μορφών απασχόλησης με το καθεστώς των συμβάσεων έργου ή των ανεξάρτητων υπηρεσιών είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στην Ελλάδα. Οι συμβάσεις μη εξαρτημένης εργασίας, με προφανές αποτέλεσμα τη μη υπαγωγή τους στην εργατική νομοθεσία, χρησιμοποιούνται συχνά προκειμένου να προσδώσουν νομικό περιεχόμενο σε μια συμβατική σχέση που έχει όλα τα γνωρίσματα της μισθωτής εργασίας, με στόχο την καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων».[18]

Ιδού το πεδίον λαμπρόν για τα συνδικάτα που πρέπει να δείξουν σήμερα την χρησιμότητά τους στις νεότερες γενιές των εργαζόμενων σε επισφαλείς θέσεις απασχόλησης. Να εντάξουν στις γραμμές όλους του νέους και νέες εργαζόμενους/ες ανεξαρτήτως τυπικού εργοδότη και ανεξαρτήτως εθνικότητας. Σε επόμενο άρθρο μας θα δούμε πώς παίρνουν στα χέρια τους την κατάσταση οι επισφαλώς εργαζόμενοι δημιουργώντας εκ του μηδενός νέες μορφές συνδικαλιστικής οργάνωσης και δράσης, συχνά παρά τη θέληση των συνδικαλιστικών ηγεσιών που αρνούνται επίμονα να τους εντάξουν, δήθεν λόγω νομικού κωλύματος, στις γραμμές των συνδικάτων.

 

 

Θανάσης Τσακίρης

Δρ. Πολιτικής Επιστήμης και Κοινωνιολογίας

http://tsakiris.snn.gr

http://tsakthan.blogspot.com

http://greekunions.wordpress.com

 


[1] Βλ. Καραλής Δ. (2006) «Οι περιπέτειες ενός ‘ενοχλητικού θεσμού’: Τα συνδικάτα την περίοδο του φορντισμού και του μεταφορντισμού». Θέσεις. Τεύχ. 98 Ιούλιος-Σεπτέμβριος, σελ. 95-114

http://www.theseis.com/76-/theseis/t96/t96f/karalis.htm

[2] Elliott L. and Atkinson D. (1998) The Age of Insecurity. London: Verso.

[3] Heery Ed. and Salmon J. (eds) (2000) The Insecure Workforce. London: Routledge

[4] Giddens A. (1999) “Risk and Responsibility” Modern Law Review 62(1): 1-10.

[5] Beck U. (1992) Risk Society: Towards a New Modernity. London: Sage.

[6]Sennett R. (2006) The Culture of the New Capitalism. New Haven, CT: Yale University Press [Ελλ. Εκδ. Sennett R. (2009) Η Κουλτούρα του Νέου Καπιταλισμού. Αθήνα: Εκδ. Σαββάλας.]

[7]Sennett Richard. (2006) The Culture of the New Capitalism. New Haven, CT: Yale University Press [Ελλ. Εκδ. Sennett R. (2009) Η Κουλτούρα του Νέου Καπιταλισμού. Αθήνα: Εκδ. Σαββάλας.]

[8] Παραδείγματος χάριν, έχει διαπιστωθεί ότι ιστορικά οι εισηγμένες επιχειρήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο δίνουν περισσότερη βάση στο βραχυπρόθεσμο κέρδος ενώ οι αντίστοιχες επιχειρήσεις στην Γερμανία και στην Ιαπωνία στηρίζονταν περισσότερο σε δεσμευμένους σε αυτές μετόχους που τις εμπιστεύονται για την μακρόχρονη επίδοσή τους. Βλ. Stapledon G. P. (1996)  Institutional Shareholders and Corporate Governance. Oxford, UK: Clarendon Press.

[9] Όπως σημειώνεται «Το αρχέτυπο αυτής της νέας οικονομίας είναι ο κάθε νέας κοπής κάτοχος MBA που έχει αξία λόγω της γνώσης των πιο πρόσφατων δεξιοτήτων χωρίς το βάρος της εμπειρίας ή του πλαισίου τους». Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει ανάγκη γνώσης του χώρου π.χ. της αυτοκινητοβιομηχανίας για να διοικήσει κανείς μια μεγάλη εταιρεία του κλάδου παρά η επίδειξη ενός μεταπτυχιακού τίτλου πιστοποίησης της γνώσης των πιο τελευταίων δεξιοτήτων στα επιστημονικά αντικείμενα των χρηματοοικονομικών και των πληροφοριακών συστημάτων διοίκησης. Βλ. Wald  M. (2006) “The Culture of the New”, Monthly Labor Review. Vol. 129. No. 7,σελ. 57

[10] Standing,G. (2002) Beyond the new paternalism: Basic security as equality. London: Verso.

[11] George Ross and Andrew Martin (1999) “European Unions Face the Millennium” in Martin Andrew, Ross George, Baccaro Lucio, Daley Anthony, Fraile Lydia, Howell Chris, Locke Richard, Mahon Rianne, Silvia Stephen.   The Brave New World of European Labor: European Trade Unions at the Millennium. New York: Berghahn Books, σελ. 1-25.

[12] Βλ. Savage L. (2006) “Justice for Janitors: Scales of Organizing and Representing Workers.” Antipode, Volume 38, Number 3, June, σελ. 645-666.

[13] Ross G. and Martin A.  (1999) “Through A Glass Darkly” in Martin Andrew, Ross George, Baccaro Lucio, Daley Anthony, Fraile Lydia, Howell Chris, Locke Richard, Mahon Rianne, Silvia Stephen.   The Brave New World of European Labor: European Trade Unions at the Millennium. New York: Berghahn Books, σελ. 368-399.

[14] Για τις ολοένα και πιο μινιμαλιστικές διευθετήσεις σε ΗΠΑ και Γαλλία, βλ. Kesselman D. (2005) “Employment Regimes and Precarization in France and the United States” in  6th International Conference Fondazione Marco Biagi Workers’ Rights Protection in a New World of Work: The Case for a Comparative and Interdisciplinary Approach to Labour Relations Universitá degli studi di Modena e Reggio Emilio  <http://www.fmb.unimore.it/on-line/Home/documento5704.html&gt;

[15] Fudge, J. & Owens, R. (2006) “Precarious Work, Women, and the New Economy: The Challenge to Legal Norms” στο Judy Fudge & Rosemary Owens (eds) Precarious Work, Women, and The New Economy. Portland, OR: Hart Publishing, σελ. 3-28.

[16] Τριανταφύλλου, Χρ. (2008) «Η επισφαλής εργασία στην Ελλάδα», Ενημέρωση, Νο.148, Μάρτιος 2008  <www.inegsee.gr/Η%20επισφαλής%20εργασία%20στην%20Ελλάδα.pdf>

[17] Γκιάλης Στ. (2008) «Κοινωνικο-χωρικές διαστάσεις της άτυπης εργασίας στο ελληνικό πρότυπο συσσώρευσης: Η περίοδος “ανάδυσης και εδραίωσης ” (1880-1940) και η μεταπολεμική περίοδος “δυναμικής επέκτασης” (1950-1973)», Επιθεώρηση Εργασιακών Σχέσεων. Τεύχος 51, Ιούλιος-Αύγουστος-Σεπτέμβριος, σελ. 13-31.

[18] Κουζής Γ. (2001) Εργασιακές σχέσεις και ευρωπαϊκή ενοποίηση : ευελιξία και απορρύθµιση ή αναβάθµιση της εργασίας; Αθήνα : Εκδ. ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-Α∆Ε∆Υ,

Written by antiracistes

Φεβρουαρίου 18, 2009 at 4:02 μμ

Αναρτήθηκε στις Επισφαλής εργασία, Θεωρία

Ανυποχώρητα στο πλευρό της Κωνσταντίνας Κούνεβα-Συγκέντρωση και πορεία 19 Φεβρουαρίου

leave a comment »

http://diktio.org/anakoinwseis2.php?id=798

Ανυποχώρητα στο πλευρό της Κωνσταντίνας Κούνεβα

Την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου στις 6:00 στα Προπύλαια, η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων οργανώνει διαδήλωση αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα συμμετέχει στην κινητοποίηση των πρωτοβάθμιων σωματείων για να ενώσει τη φωνή του με όσες και όσους στέκονται ανυποχώρητα στο πλευρό της Κωνσταντίνας Κούνεβα, με όσες και όσους επιμένουν ότι αυτό το έγκλημα δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητο και ότι η εργοδοτική τρομοκρατία δεν πρέπει να περάσει.

Σχεδόν δύο μήνες μετά την κτηνώδη δολοφονική επίθεση με βιτριόλι ενάντια στην Κωνσταντίνα, δεν έχει γίνει τίποτα για να βρεθούν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί του εγκλήματος. Η απραξία των αστυνομικών και δικαστικών Αρχών γίνεται ακόμα πιο προκλητική μετά τις αποκαλύψεις ότι η Κωνσταντίνα είχε επανειλημμένα δημόσια καταγγείλει ότι δεχόταν απειλές που σχετίζονταν με τη συνδικαλιστική ιδιότητα της. Υπενθυμίζουμε ότι η Κωνσταντίνα είναι γραμματέας του Παναττικού Σωματείου Καθαριστριών και Οικιακών Εργαζομένων και υπάλληλος της εταιρίας Οικομέτ (ιδιοκτησίας του στελέχους του ΠΑΣΟΚ Νικήτα Οικονομάκη). Η ΟΙΚΟΜΕΤ είναι υπεργολάβος καθαριότητας στον ΗΣΑΠ. Επιπλέον, το σύγχρονο δουλεμπόριο των ενοικιαζόμενων εργαζόμενων καλά κρατεί. Με την πολιτική καθοδήγηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, καθώς και με τις ευλογίες της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, χιλιάδες εργαζόμενοι και εργαζόμενες βρίσκονται σε διαρκή ομηρία από μια αδηφάγο εργοδοσία που συσσωρεύει κέρδη λεηλατώντας ανθρώπινες ζωές. Η δολοφονική επίθεση εναντίον της Κωνσταντίνας είναι ίσως το πιο ακραίο (αλλά σε καμιά περίπτωση μεμονωμένο) παράδειγμα των μέσων που χρησιμοποιούνται για να διαιωνίζεται το σύγχρονο δουλεμπόριο. Ανυποχώρητα, λοιπόν, στο πλευρό της Κωνσταντίνας Κούνεβα.

Πρέπει να συνεχίσουμε να βγαίνουμε στο δρόμο για να στείλουμε το μήνυμα ότι η Κωνσταντίνα δεν πρόκειται ποτέ να μείνει μόνη και ότι η εργοδοτική τρομοκρατία δεν θα περάσει. Για να απαιτήσουμε την τιμωρία των φυσικών και ηθικών αυτουργών της δολοφονικής επίθεσης. Για να διεκδικήσουμε να πάρει τέλος το σκλαβοπάζαρο των ενοικιαζόμενων εργαζομένων στο δημόσιο και παντού.

Στο δρόμο, λοιπόν, γιατί όταν τα βάζουν με μία από εμάς τα βάζουν με όλες και όλους μας! Αθήνα 17/2/2009 Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Written by antiracistes

Φεβρουαρίου 18, 2009 at 7:40 πμ