Greek Unions

Θεωρία και Πράξη του Εργατικού Συνδικαλισμού

Archive for Ιουνίου 2009

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΟΤΟΕ 29-6-2009

leave a comment »

Δελτίο Τύπου της ΟΤΟΕ .

Αθήνα, 29 Ιουνίου 2009

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ

Με μεγάλη επιτυχία, ειδικότερα στις κρατικού ενδιαφέροντος Τράπεζες, έγινε σήμερα η 24ωρη απεργία της ΟΤΟΕ, που διεκδικεί την κατάρτιση Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για το 2009 και θέτει ταυτόχρονα ως θέμα προτεραιότητας την ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ.
Οι λόγοι που υπαγόρευσαν την 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση των εργαζομένων στις Τράπεζες – και όπως όλα δείχνουν και την κλιμάκωση των αγωνιστικών κινητοποιήσεων που θα ακολουθήσουν – επιβεβαιώθηκαν για μια ακόμα φορά από την προκλητική στάση των μεγαλοτραπεζιτών, οι οποίοι παραμένουν αδιάλλακτοι και επιμένουν να αρνούνται το διάλογο με την ΟΤΟΕ για όλα τα θέματα που αφορούν στους εργαζόμενους και στην ελληνική κοινωνία, υπονομεύοντας έτσι το Σύνταγμα, του Νόμους και τους θεσμούς της Δημοκρατίας.
Συγκεκριμένα, η Ελληνική Ένωση Τραπεζών (ΕΕΤ), που καθοδηγείται από μια ομάδα μεγαλοτραπεζιτών, απέστειλε σήμερα εξώδικο στην ΟΤΟΕ, με το οποίο επιχειρεί για πολλοστή φορά να αποποιηθεί την ιδιότητα της εργοδοτικής οργάνωσης, επιδιώκοντας να το πετύχει μέσω δικαστικών μεθοδεύσεων, με σκοπό να αφαιρέσει έτσι ουσιαστικά κάθε δυνατότητα θεσμοθετημένου διαλόγου με την ΟΤΟΕ και κατά συνέπεια κάθε δυνατότητα υπεράσπισης και διεκδίκησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Είναι αξιοσημείωτο και αποτελεί ευτελισμό του θεσμού, αλλά και ιδιαίτερη πρόκληση το γεγονός, ότι το εξώδικο της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών (ΕΕΤ), που απευθύνεται στην ΟΤΟΕ, κοινοποιείται και στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Σανιδά, προφανώς για να δοθεί «μήνυμα» στους Δικαστές να έχουν «προσεκτική» δικαστική κρίση στην επιδίωξη των μεγαλοτραπεζιτών να αποχαρακτηρίσουν από εργοδοτική οργάνωση την ένωσή τους (ΕΕΤ).
Επειδή η στάση αυτή δεν προκαλεί μόνο τους εργαζόμενους στις Τράπεζες, αλλά ολόκληρη την Ελληνική Κοινωνία, θέλουμε να υποβάλλουμε δημόσια ορισμένα βασικά ερωτήματα:
· Γιατί οι Τράπεζες αρνούνται τον διάλογο με την ΟΤΟΕ στα πλαίσια του Ν. 1876 σε οποιαδήποτε θεσμική βάση, για την κατάρτιση Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης των Τραπεζοϋπαλλήλων, επανειλημμένα το 2008 και σήμερα το 2009;

· Γιατί η Ελληνική Ένωση Τραπεζών ως η κατεξοχήν εργοδοτική οργάνωση των τραπεζών αρνείται επίμονα και πεισματικά κάθε μορφή διαλόγου με την ΟΤΟΕ για την κατάρτιση Κλαδικής Σ.Σ.Ε. των τραπεζοϋπαλλήλων;
· Γιατί η Ελληνική Ένωση Τραπεζών (ΕΕΤ) και οι μεγαλοτραπεζίτες απέρριψαν όλες τις προσκλήσεις διαλόγου που τους απηύθηνε επανειλημμένα η ΟΤΟΕ για όλα τα θέματα, που αφορούν στη στήριξη της πραγματικής οικονομίας και των ελληνικών νοικοκυριών, που επλήγησαν από την χρηματοπιστωτική κρίση;
· Γιατί η Ελληνική Ένωση Τραπεζών αντί να προσέλθει στις διαπραγματεύσεις για την κατάρτιση Κλαδικής ΣΣΕ, όπως έχει υποχρέωση από το Σύνταγμα και τους Νόμους, αρνείται πεισματικά τον κοινωνικό διάλογο και προσπαθεί να μετατρέψει μια καθαρή εργατική διαφορά, που αντιμετωπίζεται από την αρμόδια ανεξάρτητη αρχή της Πολιτείας (τον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ) σε μια δικαστική διαμάχη;
· Γιατί η Ελληνική Ένωση Τραπεζών και οι Τράπεζες που τη συγκροτούν σε ό,τι αφορά τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες εμφανίζεται ως εργοδοτική οργάνωση και σε ό,τι αφορά την υπογραφή Κλαδικής ΣΣΕ για τους Τραπεζοϋπαλλήλους αρνούνται την εργοδοτική ιδιότητα της ένωσής τους;
Εκτός από αυτά τα βασικά ερωτήματα, υπάρχουν και δεκάδες άλλα, που πρέπει η ΕΕΤ και οι μεγαλοτραπεζίτες να απαντήσουν και να εξηγήσουν, πως είναι δυνατόν σε μια περίοδο ύφεσης για την ελληνική οικονομία, που οι ανάγκες της κοινωνίας μεγαλώνουν με γρήγορους ρυθμούς, αυτοί να εκμεταλλεύονται την οικονομική στήριξη που τους παρέχει το ελληνικό κράτος και να προκαλούν, προσπαθώντας να χρησιμοποιήσουν την οικονομική κρίση ως ευκαιρία για την αποκόμιση βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων κερδών.
Η Κυβέρνηση της χώρας οφείλει να πάρει σαφή και ξεκάθαρη θέση απέναντι σε αυτό το φαινόμενο της προκλητικότητας και της περιφρόνησης, που εκδηλώνεται εκ μέρους των μεγαλοτραπεζιτών στους θεσμούς, το Σύνταγμα και τους Νόμους της Πολιτείας.
Πρέπει, επιτέλους, οι Τραπεζίτες ως βασικοί οικονομικοί παράγοντες του τόπου να αντιληφθούν ότι έχουν κοινωνικές υποχρεώσεις και ευθύνες απέναντι στην Οικονομία και τους πολίτες αυτής της χώρας, που πρέπει επιτέλους να γίνει ευνομούμενη πολιτεία.
Η ΟΤΟΕ με συνέπεια και υπευθυνότητα θα είναι ανοιχτή στο διάλογο με τις εργοδοτικές οργανώσεις των τραπεζών, όπως ήταν πάντα,
· Για την Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας των Τραπεζοϋπαλλήλων
· Για όλα τα ζητήματα της ελληνικής κοινωνίας που άπτονται της λειτουργίας του πιστωτικού συστήματος.
Θα είναι, όμως, ταυτόχρονα έτοιμη να δώσει σκληρούς αγώνες, υπερασπίζοντας Νόμους, Αρχές, Θεσμούς και Αξίες, που αποτελούν κατακτήσεις των εργαζομένων, της κοινωνίας, της Δημοκρατίας.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΟΤΟΕ

Advertisements

Written by antiracistes

Ιουνίου 30, 2009 at 6:12 πμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with ,

Ομιλία Χ. Πολυζωγόπουλου στην ΟΚΕ «Ο ρόλος του χρηματοπιστωτικού συστήματος για την έξοδο από την κρίση και η συμβολή του για μακροχρόνια οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη»

leave a comment »

ΟΜΙΛΙΑ ΧΡΗΣΤΟΥ ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΥ – ΠΡΟΕΔΡΟΥ Ο.Κ.Ε.
ΑΘΗΝΑ – 25 ΙΟΥΝΙΟΥ 2009
«Ο ρόλος του χρηματοπιστωτικού συστήματος για την έξοδο από την κρίση και η συμβολή του για μακροχρόνια οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη»

Κυρίες και κύριοι,

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η σοβαρή κρίση η οποία βιώνουμε τους τελευταίους μήνες ξεκίνησε από τον χρηματοπιστωτικό τομέα με τα «τοξικά ομόλογα», ωστόσο στη συνέχεια εξαπλώθηκε στον πραγματικό τομέα της διεθνούς οικονομίας. Ακολούθησε δραματική μείωση της παγκόσμιας ζήτησης και οπισθοχώρηση της βιομηχανικής παραγωγής, με αποτέλεσμα να υπάρξει περαιτέρω αποδυνάμωση της διεθνούς οικονομίας και ραγδαία αύξηση της ανεργίας.

Το πρωτοφανές μέγεθος της κρίσης οδήγησε σε μια προσπάθεια συντονισμένης αντίδρασης των κυβερνήσεων, των κεντρικών τραπεζών και των διεθνών οργανισμών προκειμένου να αποτραπεί η περαιτέρω όξυνση της κατάστασης και να υπάρξει σταδιακή αποκατάσταση συνθηκών ομαλότητας.

Στη ζώνη του ευρώ, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προχώρησε σε διαδοχικές μειώσεις του βασικού επιτοκίου, ενώ αρκετές κεντρικές τράπεζες προχώρησαν σε παρεμβάσεις στις αγορές ή και απευθείας χρηματοδοτήσεις επιχειρήσεων.

Στην Ελλάδα, είχαμε το γνωστό «πακέτο των 28δις» για την στήριξη του εγχώριου πιστωτικού συστήματος το οποίο έχει πληγεί από τη διεθνή κρίση, με μικρότερη όμως ένταση από άλλες χώρες. Σε αυτό συνέβαλλαν σε ένα βαθμό το μικρό μέγεθος και η εσωστρέφεια της ελληνικής οικονομίας, καθώς και το γεγονός ότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν αποφύγει την έκθεση σε «τοξικά», όπως αποδείχτηκε, προϊόντα, εστιάζοντας σε πιο παραδοσιακές δραστηριότητες.

Ωστόσο, ο αντίκτυπος της διεθνούς κρίσης στην ελληνική οικονομία έχει κάνει την εμφάνιση του ήδη, με ένταση της επιβράδυνσης των περισσότερων οικονομικών δεικτών, ενώ το 2009 αποτελεί μία χρονιά αυξημένης αβεβαιότητας, κατά την οποία η εμπιστοσύνη στην οικονομία έχει αποσταθεροποιηθεί, οι επιχειρηματικές προσδοκίες έχουν υποχωρήσει, η παραγωγή έχει μειωθεί, η ανεργία διογκώνεται, τα εισοδήματα περιορίζονται και υπάρχει διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τα γνωστά δημοσιονομικά προβλήματα της χώρας μας, τα οποία προηγούνται χρονικά της οικονομικής κρίσης, αποτελούν ένα εκρηκτικό μείγμα για την πορεία της χώρας, για την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή.

Σήμερα, μετά το «πακέτο των 28 δις» προς τις τράπεζες, αλλά και τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, το Ελληνικό Τραπεζικό σύστημα έχει αποκτήσει μία επάρκεια ρευστότητας, την οποία ωστόσο δείχνει δισταγμό να διοχετεύσει στην αγορά. Παρά τις διαδοχικές μειώσεις των βασικών επιτοκίων, οι τράπεζες εξακολουθούν την πολιτική των υψηλών επιτοκίων χορηγήσεων. Επιπλέον, εφαρμόζοντας πολύ αυστηρότερα κριτήρια όταν χορηγούν πιστώσεις, έχουν περιορίσει τις διευκολύνσεις προς τις ΜΜΕ και χορηγούν με δυσκολία στεγαστικά δάνεια, με ότι αυτό συνεπάγεται για τις κατασκευές και τους άμεσα με αυτές συνδεόμενους κλάδους.

Με δεδομένο λοιπόν το γεγονός ότι δεν χρηματοδοτείται επαρκώς η πραγματική οικονομία, αποτέλεσμα είναι η δημιουργία κλίματος ασφυξίας στην αγορά και η αύξηση του κινδύνου πολλές επιχειρήσεις είτε να κλείσουν, είτε να περιορίσουν σημαντικά τις δραστηριότητές τους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την οικονομία και την κοινωνία. Έτσι, στο σύνολο της οικονομίας, πλήθος μικρομεσαίων επιχειρήσεων, και ελεύθερων επαγγελματιών αντιμετωπίζουν σοβαρότατα προβλήματα με δυσμενείς επιπτώσεις στην παραγωγή, στην απασχόληση και στην ανάπτυξη.
Ήδη υπάρχει μεγάλη αύξηση της ανεργίας το συνολικό μέγεθος της οποίας, δεν αποτυπώνεται λόγω μιας ιδιότυπης περιοδικότητας, αλλά και έντασης της στις ελαστικές μορφές απασχόλησης. Οι Πρόεδροι και Εκπρόσωποι των φορέων που βρίσκονται σήμερα μαζί μας θα μας παρουσιάσουν, πιστεύω, την κατάσταση που επικρατεί στην αγορά.

Παρά τις προβλέψεις για σταδιακή ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους, ίσως και λίγο νωρίτερα, δεν μπορεί να υπάρξει εφησυχασμός. Η ελληνική οικονομία, πέραν των πιέσεων που έχει υποστεί από τη διεθνή κρίση, βρίσκεται αντιμέτωπη με τα γνωστά διαρθρωτικά προβλήματα, όπως αποτυπώνονται και στα δημοσιονομικά μεγέθη (δηλαδή στο έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος):

Γι’ αυτό για τη χώρα μας, τα δύσκολα είναι μπροστά.

Παρατηρείται:

· συνεχής επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας
· αναποτελεσματικότητα του φορο-εισπρακτικού μηχανισμού, των δημοσίων δαπανών και του κοινωνικού κράτους
· μεγάλη εξάρτηση από δανεισμό
· Μεγάλη διστακτικότητα, έως αποχή, για επενδύσεις

Το ερώτημα επομένως που τίθεται είναι ποιες θα πρέπει να είναι οι παρεμβάσεις προκειμένου να ξεπεραστεί η κρίση και η χώρα να ανακάμψει μπαίνοντας σε μία νέα αναπτυξιακή πορεία με ισχυρή προοπτική.

Κυρίες και κύριοι,

Θεωρώ ότι το κύριο στοιχείο το οποίο πρέπει να κρατήσουμε από την παρούσα κρίση είναι η ανάγκη για τη χάραξη μίας νέας αναπτυξιακής πορείας της οικονομίας. Ελοχεύει όμως ο κίνδυνος ο οποίος, κατά τη γνώμη μου, είναι υπαρκτός, να ξεχαστούν οι αιτίες της κρίσης και να μην αντιμετωπισθεί η κρίση ως ευκαιρία για τομές και αλλαγές στο διοικητικό, παραγωγικό και αναπτυξιακό μοντέλο. Γιατί το έως τώρα μοντέλο που βασιζόταν κυρίως στην αύξηση της εγχώριας ζήτησης και της ιδιωτικής κατανάλωσης δεν φαίνεται να μπορεί να συνεχίσει. Η επίτευξη ανάπτυξης θα πρέπει πλέον να βασιστεί σε ένα πιο εξωστρεφές μοντέλο το οποίο μέσα από επενδύσεις στην ποιότητα και την καινοτομία, την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, την τόνωση της εγχώριας παραγωγής, την ενίσχυση της μακροχρόνιας αποταμίευσης καθώς και μέσα από ουσιαστικές αλλαγές εκσυγχρονισμού και αναδιοργάνωσης στο δημόσιο τομέα, θα στοχεύει στην ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας και την ενίσχυση της εξωστρέφειας της οικονομίας, αλλά και στην οικοδόμηση ενός αποτελεσματικού κοινωνικού κράτους που θα διασφαλίζει την πρόσβαση όλων των πολιτών σε ποιοτικά προϊόντα και υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα.

Στο πλαίσιο αυτό, απαιτείται η χάραξη και η εφαρμογή μιας συνολικής συνεκτικής πολιτικής με βασική στόχευση στα ακόλουθα θέματα:

· Δημιουργία σταθερού και δίκαιου φορολογικού συστήματος
· Καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, της παραοικονομίας και του παραεμπορίου
· Βελτίωση υποδομών
· Εξ’ ορθολογισμό και αποτελεσματικότητα των δημοσίων δαπανών
· Αντιμετώπιση γραφειοκρατίας
· Ενίσχυση ανταγωνισμού στις αγορές
· Αποτελεσματικότητα κοινωνικών δαπανών

Βασικό παράγοντα στήριξης ενός τέτοιου μοντέλου βιώσιμης και εξωστρεφούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας αποτελεί η ύπαρξη και η αποτελεσματική λειτουργία ενός δυναμικού και υπεύθυνου χρηματοπιστωτικού συστήματος το οποίο θα μπορεί να ανταποκριθεί ικανοποιητικά στις νέες αυξημένες εσωτερικές και εξωτερικές απαιτήσεις και να παίξει ισχυρό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή.

Ως εκ τούτου, απαιτούνται μεταρρυθμίσεις στο πλαίσιο λειτουργίας των τραπεζών και των κεφαλαιαγορών, προκειμένου να διαμορφωθούν συνθήκες αυστηρότερης εποπτείας, αυστηρότερων δεικτών κεφαλαιακής επάρκειας, καλύτερης διαχείρισης των κινδύνων, ευνοϊκότερης χρηματοδότησης των υγιών μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και βέβαια μεγαλύτερης διαφάνειας και ενημέρωσης των συναλλασσόμενων με αυτές.
Η Τράπεζα της Ελλάδος με την ενίσχυση του ρόλου της, εποπτικού, ελεγκτικού, ρυθμιστικού αλλά και παρεμβατικού, μπορεί και πρέπει να είναι καταλύτης αυτής της προοπτικής.
Κλείνοντας, θέλω να επισημάνω ότι στη σημερινή κρίσιμη στιγμή, ευθύνη των τραπεζών είναι να συμβάλουν ουσιαστικά στην εύρυθμη λειτουργία της οικονομίας, με τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων και πολιτών, τη στήριξη των επενδύσεων, την αποτελεσματική διαχείριση της εθνικής αποταμίευσης. Επιπλέον, οι τράπεζες έχουν να αντιμετωπίσουν μία σημαντικότατη πρόκληση: την ανάγκη να αποκαταστήσουν τις σχέσεις τους με τον επιχειρηματικό κόσμο και την κοινωνία, με την εκλογίκευση των περιθωρίων κέρδους, με την αποστροφή του μοντέλου της αλόγιστης κατανάλωσης που έως τώρα συντηρούσαν και βέβαια με τη στήριξη των παραγωγικών επενδύσεων.

Αναφερόμενος στη σχέση τους με την κοινωνία δεν μπορώ να μην αναφερθώ και στη σχέση τους με τους εργαζόμενους, οι οποίοι αποτελούν και την καρδιά της ανάπτυξης και της λειτουργίας τους. Σχέσεις συλλογικής και ατομικής συνεργασίας με σεβασμό στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τόσο σε πρωτοβάθμιο, όσο και σε δευτεροβάθμιο επίπεδο.

Κυρίες και Κύριοι,

Η σημερινή μας εκδήλωση, με παρουσία εκλεκτών καλεσμένων από τον τραπεζικό χώρο, τους κοινωνικούς εταίρους, τα πανεπιστήμια και το σύνολο των παραγόντων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας, δημιουργεί συνθήκες ουσιαστικού διαλόγου πάνω σε αυτά τα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την έξοδο από την κρίση και τη χάραξη μίας νέας αναπτυξιακής πορείας της χώρας.

Σας ευχαριστώ όλους για την προσοχή σας και την παρουσία σας σήμερα στην εκδήλωση μας.

Written by antiracistes

Ιουνίου 30, 2009 at 6:10 πμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with

Ομιλία Προέδρου Συλλόγου Επιστημονικού Προσωπικού

leave a comment »

Αθήνα 25-06-2009

Κύριε Πρόεδρε της ΟΚΕ, κύριε Γραμματέα,
Θα ήθελα καταρχήν να εκφράσω τις ευχαριστίες μου που, εκτός πρωτοκόλλου, μου δίνετε το βήμα για μία σύντομη παρέμβαση.
Κύριοι,
Θα είμαι πολύ σύντομος. Άλλωστε δε σκόπευα να ζητήσω καν το λόγο, αλλά θεώρησα πως έχρηζαν απάντησης κάποια λόγια που ειπώθηκαν στην αίθουσα αυτή. Πριν απαντήσω όμως, θα ήθελα να ευχαριστήσω πρωτίστως τον Πρόεδρο της ΟΚΕ και παλιό συνεργάτη – συνδικαλιστή για την πρόσκληση και να τον συγχαρώ για την διοργάνωση της πολύ εποικοδομητικής αυτής εκδήλωσης, αλλά και να ευχαριστήσω όλους τους ομιλητές για τις εύστοχες τοποθετήσεις τους και τις επιστημονικές τους αναλύσεις, οι οποίοι συνέβαλαν ώστε όλοι οι παριστάμενοι να βγούμε από την αίθουσα αυτή με διευρυμένο το γνωστικό μας πεδίο.
Ειπώθηκε προηγουμένως πως η Ελλάδα είναι γνωστή στους ξένους ως η χώρα των εφοπλιστών και των τραπεζιτών. Δεν αντιλέγω πως μία τέτοια κρίση μπορεί να καταγραφεί από ένα ιστορικό. Ας μην ξεχνάμε πως ιστορικοί μίλησαν για τη χρυσή εποχή του Περικλή και τα φοβερά έργα και επιτεύγματα, χωρίς μνεία όμως στον κόπο, τον ιδρώτα και το αίμα αυτού του λαού που χωρίς εκείνον δε θα ήταν δυνατόν να υλοποιηθούν τα οράματα του Περικλή.
Και μία απάντηση στους εκπροσώπους των εργοδοτικών οργανώσεων, οι οποίοι ναι μεν συμβάλλουν, με τη σειρά τους, στην προσπάθεια εξόδου από την κρίση αλλά άφησαν να εννοηθεί ότι η κρίση θα μετακυλιθεί στους εργαζόμενους. Οι εργαζόμενοι ελπίζουν να μην παρασυρθούν και προβούν οι εργοδότες σε τέτοιου είδους ενέργειες, καθώς με μαθηματική ακρίβεια θα ήταν ολέθριες όχι μόνο για τους εργαζόμενους αλλά και για την πορεία και ανάπτυξη της χώρας αυτής. Ο σοφός λαός μας, σε ανάλογες περιπτώσεις, λέει ότι όταν έχει ένα αγροτικό νοικοκυριό οικονομικό πρόβλημα, το πρώτο μέτρο που υιοθετεί είναι να κάνει δίαιτα στο γαϊδούρι, που συνιστά το «εργαλείο» επιβίωσης για την οικογένεια. Επιστεί όμως την προσοχή η δίαιτα αυτή να μην υπερβεί κάποια όρια γιατί το αποτέλεσμα δε θα είναι άλλο από το να ψοφήσει και το γαϊδούρι και να μην καταφέρει να επιβιώσει η οικογένεια.
Σας ευχαριστώ για το χρόνο που μου διαθέσατε και την προσοχή σας.

Ο Πρόεδρος του Επιστημονικού Συλλόγου
Εμπορικής Τράπεζας

Παναγιώτης Σαλεμής

Written by antiracistes

Ιουνίου 30, 2009 at 6:05 πμ

ΓΣΕΕ, ΟΤΟΕ, Σύλλογος Εμπορικής για την νεα πολιτική της Τράπεζας

leave a comment »

Αθήνα, 26 Ιουνίου 2009
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Όπως αναμενόταν η εξαγγελία από την Διοίκηση της ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ του «Σχεδίου Ανάκτησης της Ανταγωνιστικότητας» προκάλεσε τεράστια αναστάτωση και μεγάλη ανησυχία τόσο στους εργαζόμενους της ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ αλλά και στην κοινωνία και την αγορά γενικότερα.
Οι υπερκείμενες συνδικαλιστικές οργανώσεις ΟΤΟΕ και ΓΣΕΕ έλαβαν άμεσα θέση εκφράζοντάς την μέσα από τα Δελτία Τύπου, που σας αποστέλλουμε:

« « «

Ο.Τ.Ο.Ε.

Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ανακοίνωσε σήμερα την εφαρμογή ενός στρατηγικού σχεδίου, όπως αναφέρει, για «την ενίσχυση της παραγωγικότητας και τον περιορισμό του κόστους με στόχο τη διαχείριση των τρεχουσών συνθηκών και τη δημιουργία αποτελεσματικών δομών».
Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν επηρεάζουν καθοριστικά τις εργασιακές σχέσεις, καθιστώντας ιδιαίτερα δυσχερή τη θέση των εργαζομένων.
Οι λόγοι αυτών των αλλαγών, κατά τους ισχυρισμούς της Τράπεζας, είναι οι συνεχείς ζημιές που καταγράφηκαν το τελευταίο διάστημα και οφείλονται αφενός μεν στην οικονομική κρίση, αφετέρου δε στο management και σε διαρθρωτικά προβλήματα της ίδιας της τράπεζας.
Μειώσεις δαπανών, κλείσιμο δικτύου καταστημάτων, συγκέντρωση υπηρεσιών, μείωση κατά 1.500 εργαζόμενους των θέσεων εργασίας (εθελουσία έξοδος), νέες διαδικασίες αξιολόγησης του ανθρώπινου δυναμικού δεν οδηγούν την τράπεζα σε αναπτυξιακό σχέδιο, αλλά την οδηγούν σε συρρίκνωση και πλήττουν ευθέως τις εργασιακές σχέσεις, τις αμοιβές και τα Ασφαλιστικά Ταμεία των εργαζομένων. Για άλλη μια φορά καλούνται να πληρώσουν το τίμημα της κρίσης οι εργαζόμενοι και όχι αυτοί που δημιούργησαν την κρίση.
Η ΟΤΟΕ θέλει να καταστήσει σαφές σε κάθε κατεύθυνση, ότι δεν θα ανεχθεί σιωπηρά και αδιαμαρτύρητα να μετατραπεί η οικονομική κρίση αφενός μεν σε άλλοθι για την κατάργηση των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, αφετέρου δε σε επιβάρυνση των Ασφαλιστικών Ταμείων μέσω των εθελουσιών. Πρέπει να αντιληφθούν όλοι, ότι δε θα επιτρέψουμε παραβιάσεις θεσμών, εργατικής Νομοθεσίας, Συλλογικών και Επιχειρησιακών Συμβάσεων.
Την προσεχή Δευτέρα 29 Ιουνίου οι εργαζόμενοι στις Τράπεζες θα δώσουν μαχητικά το αγωνιστικό παρόν, διεκδικώντας Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας έτους 2009 και ταυτόχρονα θα απαντήσουν αποφασιστικά στα σχέδια των τραπεζιτών.
ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΟΤΟΕ
»»»
« « «
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Γ.Σ.Ε.Ε.
26/6/09
ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ
Η ΓΣΕΕ εκφράζει τη ριζική διαφωνία της στην απόφαση της Διοίκησης της Εμπορικής Τράπεζας να κλείσει 57 καταστήματα και να πραγματοποιήσει 1500 απολύσεις εργαζομένων υπό τον τίτλο της εθελουσίας αποχώρησης!
Επιβεβαιώνεται πλέον καθημερινά ότι οι περίφημες «ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ» της Κυβέρνησης σημαίνουν πολύ απλά ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ αλλά και πρόβλημα στη λειτουργία και βιωσιμότητα των Τραπεζών που εκποιούνται!
Οι εργαζόμενοι και η κοινωνία καλούνται να πληρώσουν τα αποτελέσματα των ιδιωτικοποιήσεων των Τραπεζών και των άλλων επιχειρήσεων του Δημόσιου Τομέα (ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΟΣΕ, ΕΛΤΕ,ΟΑ, ΛΙΜΑΝΙΑ, κ.λπ).
Με Νομοθεσία της κυβέρνησης έγιναν προκλητικές χαριστικές ασφαλιστικές ρυθμίσεις στις Τράπεζες οι οποίες ωστόσο επιδεικνύουν την πιο σκληρή αντεργατική και αντικοινωνική συμπεριφορά με απολύσεις και με την άρνηση τους να σεβαστούν τους Νόμους και να υπογράψουν την Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με την ΟΤΟΕ.
Απαιτούμε από τη Διοίκηση της Εμπορικής Τράπεζας να ανακαλέσει αυτή την απαράδεκτη απόφαση όπως επίσης και από την κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της και να παρέμβει ώστε να μην υλοποιηθεί αυτό το σχέδιο που θα έχει τραγικές επιπτώσεις για τους εργαζόμενους, τα ασφαλιστικά ταμεία αλλά και την Εθνική Οικονομία.
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
»»»

Written by antiracistes

Ιουνίου 30, 2009 at 5:46 πμ

Ενιαία Αγωνιστική Συσπείρωση – Προοπτική εργαζομένων στην Εμπορική Τράπεζα: Για την απεργία της ΟΤΟΕ και την αντεργατική επίθεση της Εμπορικής Τράπεζας

leave a comment »

Ενιαία Αγωνιστική Συσπείρωση – Προοπτική εργαζομένων στην Εμπορική Τράπεζα

Αυτόνομο Δίκτυο στην ΟΤΟΕ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

25.6.2009

Η Διοίκηση της Εμπορικής με ένα πρωτοφανές έγγραφο του επικεφαλής της Αlain Strub ξεδιπλώνει επίσημα, ολομέτωπη επίθεση στα πάσης φύσεως δικαιώματα των πέντε χιλιάδων εργαζομένων στην Τράπεζα. Σε μια περίοδο που οι τραπεζίτες, η κυβέρνηση και οι ασφυκτικές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης φορτώνουν τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους, η γαλλική πολυεθνική Τράπεζα απειλεί ουσιαστικά με απολύσεις, μείωση αποδοχών των εργαζόμενων, χτύπημα των εργασιακών και ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων. Τρία χρόνια μετά την ιδιωτικοποίηση της Εμπορικής – που ξεκίνησαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και ολοκλήρωσε στη συνέχεια η κυβέρνηση της Ν.Δ. – και το σκανδαλώδες χάρισμα από την κυβέρνηση 1,1 δις σε βάρος των ασφαλιστικών ταμείων των εργαζομένων, το θράσος των πολύφερνων ξένων επενδυτών, όχι μόνο ανάπτυξη δεν προσφέρει, αλλά θέλει να εκπαραθυρώσει τον απίστευτο αριθμό 1500 (χιλίων πεντακοσίων) εργαζομένων, φορτώνοντας με ακόμη περισσότερα βάρη το ταμείο των εργαζομένων και γενικότερα το σύστημα ης κοινωνικής ασφάλισης!!! Η προκλητικότητα των τραπεζιτών, που επιμένουν στην αφαίμαξη των καταναλωτών, των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και του δημόσιου χρήματος, αφού δανειοδοτούνται από την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα με 1% και δανείζουν το ελληνικό κράτος με 6% (δηλαδή με 600% παραπάνω) δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη, ούτε από όλους τους τραπεζοϋπαλλήλους, ούτε από την κοινωνία, ούτε από τα πολιτικά κόμματα και την κοινωνική και πολιτική ευθύνη αναλαμβάνει στο ακέραιο η κυβέρνηση. Η κυβέρνηση που εκτρέφει και ενισχύει με την πολιτική της την αυθαιρεσία των λίγων πρέπει επιτέλους να αντιληφθεί ότι δεν μπορεί το ξεκλήρισμα των εργαζομένων και η διάλυση του κοινωνικού ιστού να συνεχιστεί. Έγκαιρα, τόσο το Αυτόνομο Δίκτυο στην ΟΤΟΕ, όσο και η ίδια η Ομοσπονδία με την πρόσκλήσή της στην Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, συμπεριέλαβε στο περιεχόμενο της διαπραγμάτευσης και το κρίσιμο θέμα της διασφάλισης των θέσεων εργασίας στις Τράπεζες. Η κυβέρνηση πρέπει έστω και τώρα να αναλάβει τις ευθύνες της και να επιβάλει, στους κροίσους τραπεζίτες της ελληνικής οικονομίας, που περιφρονούν ακόμα και το σύνταγμα της ελληνικής δημοκρατίας, την υποχρέωση να καθήσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την ΟΤΟΕ για τη σύναψη συλλογικής σύμβασης εργασίας.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

Καλούμε όλους τους συναδέλφους να δώσουν με μαζική συμμετοχή στην απεργία της ΟΤΟΕ

τη Δευτέρα 29/06

την πιο αποφασιστική απάντηση στην ισοπέδωση που επιχειρούν οι τραπεζίτες, όχι πια των δικαιωμάτων μας, αλλά της ίδιας της αξιοπρέπειας της δικής μας και των οικογενειών μας.

Written by antiracistes

Ιουνίου 29, 2009 at 1:58 μμ

Να ανακληθεί η απόλυση του συναδέλφου-συνδικαλιστή Κώστα Μπεκιάρη και των άλλων δύο συναδέλφων από την εταιρεία «Φωτόλιο & Τύπικον»

leave a comment »

Να ανακληθεί η απόλυση
του συναδέλφου-συνδικαλιστή Κώστα Μπεκιάρη
και των άλλων δύο συναδέλφων
από την εταιρεία «Φωτόλιο & Τύπικον»

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι

στις 29 Μαΐου η διοίκηση της εταιρείας «Φωτόλιο & Τύπικον» απέλυσε τρεις εργαζόμενους. Επικαλούμενη την κρίση και τη μείωση της παραγωγής έστειλε στην ανεργία τρεις συναδέλφους, οι οποίοι εργάζονταν για χρόνια στην εταιρεία αυτή, ενώ παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο να συμβεί κάτι αντίστοιχο και με άλλους εργαζόμενους.

Πόσο κούφιες ακούγονται μετά από αυτήν την εξέλιξη οι διακηρύξεις της προς τους εργαζόμενους ότι «είμαστε όλοι μια οικογένεια» και οι οποίες με την πρώτη ευκαιρία μπήκαν στην άκρη, καθώς οι εργαζόμενοι είναι τα εύκολα θύματα. Είναι αντίστοιχες με όσα ακούνε καθημερινά οι εργαζόμενοι όλης της χώρας, που καλούνται να πληρώσουν τις συνέπειες μιας κρίσης για την οποία δεν φέρνουν την παραμικρή ευθύνη.. Είναι αντίστοιχες με τις διακηρύξεις της επίσημης πολιτικής ηγεσίας η οποία έχει για δεκαετίες ξεζουμίσει τους εργαζόμενους, απαιτώντας όλο και περισσότερες θυσίες από αυτούς προκειμένου να θησαυρίζουν οι δυνάμεις του κεφαλαίου.

Ανάμεσα στους απολυμένους και ο συνάδελφος-συνδικαλιστής Κώστας Μπεκιάρης, ο οποίος, δύο χρόνια πριν, το Μάρτιο του 2007, «τόλμησε» να καταθέσει στο δικαστήριο υπέρ συναδέλφου που απέλυσε η συγκεκριμένη εταιρεία.

Η απόλυση του συναδέλφου Κ. Μπεκιάρη ήρθε ως συνέχεια του εχθρικού κλίματος και της προσπάθειας απομόνωσης που αντιμετώπιζε ο συνάδελφος τα δύο αυτά χρόνια. Μια προσπάθεια που συνοδεύτηκε από μπόλικη υποκρισία, κινδυνολογία και εκβιασμούς απέναντι στον ίδιο και τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Μία προσπάθεια που κατέληξε στην απόλυση του συναδέλφου, και μάλιστα μία μόλις εβδομάδα μετά τη δικαίωση από το εφετείο του συναδέλφου τον οποίο υπερασπίστηκε! Η κρίση δεν ήταν παρά μία πρώτης τάξης ευκαιρία για να συγκαλυφθεί η πραγματική αιτία της απόλυσης!

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι

Η απόλυση του συναδέλφου είναι μια απόπειρα να χτυπηθεί κάθε φωνή εργατικής αντίστασης, κάθε φωνή που προάγει την αλληλεγγύη των εργαζομένων ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία, την οργανωμένη συνδικαλιστική δράση των εργαζομένων. Με όποιο πρόσχημα και αν προσπαθούν να κρύψουν αυτήν την επιλογή, η πραγματικότητα δεν μπορεί να κρυφτεί!

Η καταγγελία της απόλυσης του συναδέλφου, καθώς και των άλλων δύο απολύσεων, είναι καθήκον όλων μας. Γιατί στρέφεται ενάντια σε όλους μας! Γιατί αύριο μπορεί να είμαστε εμείς οι απολυμένοι. Γιατί αποτελεί ευθεία αμφισβήτηση του δικαιώματός μας στη διεκδίκηση, του δικαιώματός μας στη δουλειά. Γιατί όσο δεν απαντιούνται ζητήματα όπως αυτό, η ζωή στους χώρους δουλειάς θα γίνεται ολοένα και χειρότερη! Το σκύψιμο του κεφαλιού, η υποταγή και η σιωπή όχι μόνο δεν είναι λύση, αλλά αποθρασύνουν την εργοδοσία, μας φέρνουν σε δυσκολότερη θέση.

Όλοι εμείς που συγκροτήσαμε αυτήν την πρωτοβουλία θέλουμε να εκφράσουμε την απόφασή μας να υπερασπιστούμε τον απολυμένο συνδικαλιστή Κ. Μπεκιάρη, να εκφράσουμε την αντίθεσή μας στις απολύσεις των άλλων δύο συναδέλφων. ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ!

Η αλληλεγγύη και ο συνδικαλισμός, που για την εργοδοσία αποτελούν αιτία απόλυσης, για μας είναι καθήκον!

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΙΟΥΛΙΟΥ, ΣΤΙΣ 8:30 ΤΟ ΠΡΩΙ,
ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (Σουρμελή 2 & Αχαρνών)
ΟΠΟΥ ΘΑ ΣΥΖΗΤΗΘΕΙ Η ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΠΕΚΙΑΡΗ

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης

Written by antiracistes

Ιουνίου 29, 2009 at 1:52 μμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with ,

Η «Οδός Ευπόλιδος» για τα νέα μέτρα στην Εμπορική Τράπεζα

leave a comment »

ΑΘΗΝΑ, 26/6/2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Σα να μη μας έφτανε η καλοκαιρινή φοροκαταιγίδα της Κυβέρνησης, η Διοίκηση της Τράπεζας υπό τον κ. Alain Strub πλέον, αφού έλαβε, όπως διατείνεται, σοβαρά υπ’ όψη της “κατά κύριο λόγο τα αποτελέσματα της έρευνας εταιρικής κουλτούρας”, που η ίδια πραγματοποίησε, αλλά, προφανώς και όσα η ηγεσία της ΔΗ.ΣΥ.Ε της υπέδειξε “χωρίς φόβο και πάθος, χωρίς συμβιβασμούς και εξαρτήσεις”(!!!) με την ανακοίνωσή της στις 31 Μάρτη 2009 και όχι μόνο (είναι φανερό ποιός τελικά “μανατζάρει” αυτή την Τράπεζα), ανακοίνωσε στις 25/6/2009 με πολλές τυμπανοκρουσίες μάλιστα, το σχέδιό της για την ανάκτηση της “προ πολλού τρωθείσας ανταγωνιστικότητας της Τράπεζας”.
Και οι δύο καταιγίδες διατυμπανίστηκαν ταυτόχρονα (την ίδια μέρα) απ’ όλα τα μέσα μαζικής παραπληροφόρησης!!!

Στα πλαίσια του σχεδίου της αυτού, η Διοίκηση της Τράπεζας ανακοίνωσε ότι θα πάρει άμεσα “πρωτοβουλίες” και έκτακτα μέτρα ώστε:

1) Να μειωθεί το Γενικό και Διοικητικό κόστος κατά 21% μέχρι το 2011.
2) Να αναδομηθεί και επανατοποθετηθεί το δίκτυο καταστημάτων της Τράπεζας.
3) Να συστεγαστούν οι υπηρεσίες της κεντρικής Διοίκησης σε προάστιο των Αθηνών και να “αξιοποιηθούν” διαφορετικά (διαβάστε πουληθούν) τα 20 κτίρια που τις στεγάζουν σήμερα.
4) Ν’ αποχωρήσουν από την τράπεζα 1500 εργαζόμενοι ακόμα μέχρι το 2011!!!
5) Να κεντροποιηθούν και να συστηματοποιηθούν οι πιστωτικές διαδικασίες και λειτουργίες
6) Να επανεξεταστούν οι διαδικασίες διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού της Τράπεζας.

Οι ολέθριες συνέπειες των όπως παραπάνω “πρωτοβουλιών” και εκτάκτων αντεργατικών μέτρων της Διοίκησης της Τράπεζας είναι προφανείς για τις/τους εργαζόμενους και πολύ σύντομα θα φανούν.

Η Διοίκηση της Τράπεζας, υπό τον κ. Strub, ζήλεψε τη δόξα των Προβόπουλογαβρήλων. Και εστιάζοντας στη “βελτίωση της παραγωγικότητας” (διάβαζε ξεζούμισμα των εργαζομένων) και επικαλούμενη την “προσαρμογή της βάσης κόστους της Τράπεζας στο νέο οικονομικό περιβάλλον” (διάβαζε ξεπέρασμα της οικονομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος μ’ότι αυτή συνεπάγεται για την τράπεζα, σε βάρος των εργαζόμενων σε αυτήν και όχι μόνο), προσπαθεί να κατεδαφίσει ότι έχει ακόμα απομείνει όρθιο από τις κατακτήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος στο χώρο μας, στον κλάδο μας και γενικότερα, σ’ολόκληρη την ιστορία του.
Κατακτήσεις (όπως ο οργανισμός προσωπικού και ότι απορρέει απ’ αυτόν) που είναι αποτέλεσμα σκληρής προσπάθειας και πολυετών αγώνων.

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Κανένας δε μας χάρισε ποτέ τίποτα. Ότι κέρδισε το συνδικαλιστικό μας κίνημα, στη μακριά και πολυτάραχη διαδρομή και πορεία του, το κέρδισε με το σπαθί του. Με τη δύναμη του. Με επίπονη και επίμονη προσπάθεια όλων των εργαζομένων.
Η τάξη μας μπορεί ποτέ μέχρι σήμερα να μην έπαψε να είναι εκμεταλλευόμενη και καταπιεζόμενη, αλλά η κατάστασή μας δεν ήτανε πάντα ίδια.
Οι πατεράδες μας και οι παππούδες μας δεν σκύψανε μοιρολατρικά το κεφάλι. Πίστεψαν πως τα πράγματα μπορούν και πρέπει ν’αλλάξουν. Και πως μόνο με συλλογικό-ταξικό αγώνα μπορούν να τ’ αλλάξουν. Σ’αυτή την κατεύθυνση κινήθηκαν και πάλεψαν, με σημαντικά αποτελέσματα. Έτσι:

ό Από τη δουλειά “χαράματα με νύχτα”, περάσαμε στο 12ωρο και μετά στο 8ωρο.
ό Κατακτήσαμε την κοινωνική ασφάλιση.
ό Κατακτήσαμε την αποζημίωση για την απόλυση και το επίδομα ανεργίας.
ό Κατακτήσαμε τις άδειες και τα επιδόματα άδειας, ισολογισμού, Πάσχα και Χριστουγέννων.
ό Κατακτήσαμε τον οργανισμό προσωπικού και την μονιμότητα.
ό Κατακτήσαμε μισθούς και επιδόματα σύμφωνα με τις ανάγκες μας (το ενιαίο μισθολόγιο κόντρα στην αμοιβή με το κομμάτι).
ό Κατακτήσαμε τις συντάξεις καμάτου και καταργήσαμε τα βοηθήματα θανάτου-επιδόματα κηδείας (αξιοπρεπείς συντάξεις με βάση τα χρόνια ασφάλισης και όχι την προχωρημένη ηλικία) κλπ. κλπ.

Σήμερα βλέπουμε αυτές τις κατακτήσεις, τη μία μετά την άλλη, να μας τις παίρνουν πίσω.Να το πάρουμε λοιπόν απόφαση και να πάψουμε ν’αντιμετωπίζουμε την εξέλιξη των πραγμάτων με αδιαφορία.

Όσο δεν αντιστεκόμαστε, όσο υπομένουμε μοιρολατρικά τις αυθαιρεσίες, τους εξευτελισμούς, την απόλυτη ασυδοσία της άλλης πλευράς, τόσο η Διοίκηση της Τράπεζας και τα φερέφωνα της θ’αποθρασύνονται και θα επιδιώκουν να τα πάρουν όλα πίσω.
Μονάχα αν βάλουμε τέλος στη μοιρολατρία μπορούμε να ελπίζουμε.

Επειδή λοιπόν τίποτα απολύτως δε μας χαρίστηκε, αλλά όλα κατακτήθηκαν με σκληρούς και πολλές φορές αιματηρούς αγώνες κι όχι με τους λεγόμενους “κοινωνικούς διαλόγους”, που τόσο επιζητούν οι πρασινογάλαζες πλειοψηφίες της ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος στο χώρο μας, στον κλάδο μας και γενικότερα, να τους το πούμε ξεκάθαρα και σταράτα, με κάθε τρόπο και μέσο που διαθέτουμε:
Οι λεγόμενοι “κοινωνικοί διάλογοι” που στρώνουν το έδαφος στις κοινοβουλευτικές αυταπάτες, οι κινήσεις “από τα πάνω”- σε επίπεδο κορυφής, στις οποίες τόσο αρέσκονται, τα εξώδικα από μόνα τους και οι παραστάσεις στη Διοίκηση της Τράπεζας “μεταξύ τυριού και αχλαδιού”, όχι μόνο δεν ανησυχούν την άλλη πλευρά, αλλά την καθησυχάζουν κιόλας, ότι οι επιδιώξεις, οι στόχοι και τα συμφέροντά της δεν πρόκειται να θιχτούν.
Ότι η ανεμπόδιστη διαχείριση της κρίσης και το ξεπέρασμα των όποιων προβλημάτων αντιμετωπίζει προσωρινά, θα την επαναφέρουν στην εποχή των “παχιών αγελάδων” σε φάση ανάκαμψης, σε νέα άνθιση της κερδοφορίας της.
Στο μεταξύ θα έχει σαρώσει τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας, που όπως προείπαμε απαιτήθηκαν δεκαετίες σκληρών αγώνων για να τις πετύχουμε.

Να το συνειδητοποιήσουμε λοιπόν όλοι μας, παλιοί και νέοι, εργαζόμενοι και συνταξιούχοι: χωρίς ισχυρή αντίσταση στην επίθεση της άλλης πλευράς, είμαστε ξοφλημένοι. Όχι πόρτες ασφαλείας και κάμερες παρακολούθησης, αλλά χειροπέδες θα μας περάσουν!!!
Και όχι ένταξη στον Οργανισμό Προσωπικού μετά τον ένα χρόνο ευδόκιμης υπηρεσίας κατά τα προβλεπόμενα δεν πρόκειται να γίνεται, αλλά οι απολύσεις θα γενικευθούν και μάλιστα μετά πολλών επαίνων, όπως έχει ήδη συμβεί. Το θέμα λοιπόν κρίνεται και θα κριθεί εκεί που πάντα κρινόταν: Στο πεδίο της ταξικής πάλης, στο πεζοδρόμιο, και όχι στις κινήσεις κορυφής, στη στημένη σκακιέρα μεταξύ Διοίκησης της Τράπεζας και πρασινογάλαζης πλειοψηφίας στο Σύλλογό μας.

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Η Τάξη μας, η εργατική, είναι η ισχυρότερη πραγματικά δύναμη αυτής της κοινωνίας!! Και οι εργαζόμενες/οι στην Τράπεζα, ο ισχυρότερος παράγοντάς της!
Γι αυτό και έχουμε τη δύναμη και τη δυνατότητα όχι μόνο να ξαναπάρουμε πίσω ότι μας αφαιρούν σήμερα με διάφορα προσχήματα, αλλά να κερδίσουμε και ακόμα περισσότερα: Τα πάντα, που έτσι κι αλλιώς μας ανήκουν, αφού εμείς είμαστε οι δημιουργοί και παραγωγοί τους. Αρκεί να το θελήσουμε και να το διεκδικήσουμε μαζικά και μαχητικά!

Οδός Ευπόλιδος
στην υπηρεσία των εργαζομένων στην Εμπορική Τράπεζα

Written by antiracistes

Ιουνίου 26, 2009 at 11:12 πμ